ตอนที่ 21

เหลืออีก 10 นาที จนถึงเวลาอีเวนต์หลัก "งานฉลองการมาถึงของวีรบุรุษ"

ความรู้สึกของเด็กหนุ่มที่ทำได้แค่รอคอย บัดนี้...

ปราสาทของจอมมารซูดาจิ

โมริชิตะ มาซาชิ

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับของจริง

บ้าจริง ทำไม "เอคดิคิส" ถึงขยับไม่ได้เนี่ย...!?

เสียเหรอ!?

ประกาศแล้ว! เล่มล่าสุด 5 จะวางจำหน่ายวันที่ 14 กรกฎาคม (ศุกร์)!!

ผม...

ไม่รู้จัก "สมรภูมิ"

!

เป็นแค่เด็กที่เฝ้ารอการสิ้นสุดของการต่อสู้ในหมู่บ้านที่ปลอดภัย

ประกาศการเปลี่ยนเจ้าของร้าน

ไม่สามารถเข้าใจถึงความยากลำบากของพวกเขาได้เลย

ถึงแม้จะถูกบอกว่าอย่ามายุ่งเรื่องของคนอื่น แต่มันก็เป็นเรื่องปกติแล้ว

เพราะอย่างนั้นเอง ผมถึงได้

ขอบคุณสำหรับตอนที่ 21

ผมขอคารวะทุกคนที่สละชีวิตเพื่อใครบางคน...!!

แม้จะไม่ส่งไปถึง

ความรู้สึกที่ตั้งมั่น

แต่เขาก็แบกรับทุกอย่างและต่อสู้มา

แน่ล่ะ...ความทรงจำของทุกคนก็คือ 'วีรบุรุษ' นั่นเอง!!

"ตายเปล่า" เหรอครับ? "น่าละอาย" เหรอ?

จะลบไปได้ยังไงกันเล่า!?

งั้นก็ลืมไปซะเหรอ?

อย่ามาเล่นตลกสิครับ!!

ต่อให้เป็นความทรงจำที่เหงาและเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม...!!

พวกเราที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ก็จะกอดความทรงจำของพวกเขาไว้

แล้วก้าวเดินต่อไปด้วยความรู้สึก "ขอบคุณ" ครับ...

ถ้าจะดูถูกเจ้าชาย

พ่อ

คุณแอช

ผมจะไม่ให้อภัยคุณเด็ดขาด...!!

คุณร้าน ไม่เป็นไรแล้วครับ

ที่เหลือก็ฝากไว้กับผมเถอะ

●●●●

ขอบคุณครับ

เวทมนตร์ที่ "จอมเวทวีรบุรุษรุ่นที่ 1" ทิ้งไว้... ใช่ไหมนะ?

เสียดายจังเลย ที่ทำมันพังไปซะแล้ว♡

อีกแล้ว ไม่มีสิทธิ์พิเศษเลย คุณปู่ ขาฉันปวดมากเลยนะ

...จึ!!

...อะไรกัน ไอ้คนคลุมเถ้าถ่านนั่น...

จะเป็นไปได้ไหมนะ ที่จะแตะต้อง "กษัตริย์"?

มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!

เพราะข้าคือ "กษัตริย์" ไงล่ะ!!

การจะมาทำร้าย "กษัตริย์" ให้ "วีรบุรุษ" ตกสู่ความชั่วร้ายได้

เจ้าเองที่เป็นคนที่ยึดติดกับภาพลักษณ์ของ "วีรบุรุษ" มากกว่าใคร จะให้อภัยได้อย่างไรกัน!!

ไม่ใช่

!?

ถึงนายจะเต็มไปด้วยเจตนาฆ่ามากแค่ไหน "เหตุผลที่ไม่ได้ชก" มันไม่ใช่แบบนั้นนะ

...ภายใต้ความเกลียดชังที่นายมีต่อผม

มันมีความสงสาร "อันดับสอง" ซ่อนอยู่เสมอ

ยิ่งนายเกลียดผมมากเท่าไหร่

สิ่งที่นายอยากจะมอบให้กับ "เจ้าชาย" คนนั้น ...มันก็เริ่มจะมองเห็นแล้วล่ะ

แม้ว่าฉันจะเสียสติไปบ้างก็ตามที

สำหรับนายที่มองจากคนอย่างฉันซึ่งไม่เคยได้รับพรจากสิ่งที่เรียกว่า "พ่อ" แล้ว...

คุณคือ "คุณพ่อที่รักลูกจากใจจริง" นั่นเอง

ถึงอย่างนั้น

ถ้าจะให้ลืมการมีอยู่ของลูกเราล่ะก็ นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ความคับแค้นใจที่สะสมมา 10 ปี

คุกิ

ถ้าฉันซัดคุณไป คุณก็จะตายคาที่ซะแล้ว! นั่นมันแย่สิ...ดังนั้น

ตั้งแต่ตอนนี้ จะมีการเปิดเผยการมีอยู่ของคนที่สองให้ประชาชนได้รู้เลยล่ะ!

0

ไปๆ...

ไป!

!?

อะไรกันเนี่ย!?

พลุระเบิด!?

!?

คุณแอคิด ประธาน

ไม่นะครับ

นั่นก็เป็นงานจัดแสดงด้วยเหรอครับ!?

ไม่เคยได้ยินเลยนะ

ตุบ...

ไอ้เครื่องมือวิเศษนั่นมันอะไรกัน...!?

กลืน "กษัตริย์" เข้าไปแล้ว...!

คุณแอช...

นั่น...

ไม่ได้ตายนะ

!?

จอมมารฟื้นคืนชีพแล้วเหรอ!?

...ใครน่ะ? หมอนั่น...?

หนีเร็วเข้า!!

อะไรกันนี่...

ข้า...เป็นอะไรไปกันนะ...?

คิกคคคคคคค!

แกทำกับร่างของข้าตามใจชอบเชียวนะ มนุษย์

ถ้าใช้ประโยชน์ได้ ก็ไม่ลังเลที่จะพรากศักดิ์ศรีไปด้วย

ช่างเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชั่วร้ายสิ้นดี

แต่ด้วยน้ำมือของแก ข้าจึงสามารถซ่อนกายและหลับใหลจนกว่า "ตัวตน" จะกลับมาได้

ต้องขอบคุณจริงๆ

เอาล่ะ กษัตริย์แห่งมนุษย์

ตอนนี้เจ้าปรารถนาอะไรกัน?

"อยากจะลบให้หมดสิ้น" อย่างนั้นหรือ

"อยากจะเผาให้วอดวายจนไม่เหลืออะไรเลย" อย่างนั้นหรือ

ข้าจะทำให้เป็นจริงให้เจ้าเอง

คราวนี้แหละ ที่ข้าจะแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นแดนเถ้าถ่าน

หลับไปซะ

ทั้งร่างกายและวิญญาณมอบให้ทั้งหมด

จะไม่ตื่นขึ้นมาทรมานอีกแล้ว

...อย่างนั้นเหรอ

ถ้าผู้จัดการบอกแบบนั้นก็คงจริงสินะ

240

ชาริเท ได้ยินไหม!?

ดูอยู่ก็รู้ว่าจะต้องทำอะไรแล้วใช่ไหม!?

ริล่า

ส่งไปซะ

การกำจัดมังกรหลังจาก 11 ปีแล้วนะ

ท่านพ่อไม่เป็นไรครับ

ข้าจะ

โค่นมันให้ดูเลยครับ!

อย่างนั้นรึ...

เจ้าไม่เคย แม้แต่ครั้งเดียว

อ่า...

ข้ารู้มานานแล้ว

ที่เรียกข้าว่า "ท่านพ่อ" เลยนะ

แต่ก็ไม่อยากจะรับรู้

เจ้า...

ในตอนนั้นเอง

ก็รู้แล้วสินะว่า "ตัวเองจะกลับมาไม่ได้"

จงไปสิ

เจ้าแห่ง "วีรชน"

จงปกป้องประชาชน

...ครับ!!

ตอนนั้น

ข้าไม่สามารถยอมรับความมุ่งมั่นของแกได้

ในช่วงสุดท้าย

ที่เรียกชื่อของแกได้

ไม่ได้...

โปรดให้อภัยด้วยเถอะ

ตื่นได้แล้ว ไอ้แก่เวร~~~~!!

เปิด 20% วีรชนสแลช!!

ท่านวีรชน!!

สติอยู่ไหมเนี่ย?

กษัตริย์อยู่ในนั้นนะ!

ถ้าอ่านกระแสมานาออก

......ก็พอจะรู้ได้ว่าตรงไหนที่ไม่มี

...ส่วนตัวแล้วก็ขอให้ตายไปซะก็ดีแล้วล่ะ

ยังตั้งใจจะฆ่าอยู่อีกเหรอ!?

คุณริล่า!!

โอ้!

"เปลือกแห่งเทพ"!!

ในเมืองหลวงแห่งนี้

จะไม่มีความโศกเศร้าโปรยปรายลงมาอีกแล้ว!!

246

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ!!

พวกเราจะคุ้มครองเองครับ!!

เอาล่ะ หนีไปซะ!

คุณชาริเท...!!

จัดไปเลย ท่านวีรชน~~!!

โค่นมังกรนั่นให้ได้เลยนะ~~!!

เมื่อกี้ท่านวีรชนไม่ได้พูดจาไม่ดีเหรอครับ?

สุดยอดเลย...

ความกังวลของทุกคนหายไปแล้ว

นี่แหละคือ "วีรชนอาเธอร์"...!!

!!

น่ารำคาญชะมัด

ลมหายใจนั่นมันไม่ดีนะ!!

เร็วเข้า เข้าไปในเปลือกแห่งเทพเร็วเข้า!!

วีรชน!!

ร้อนจัง

สุดยอดเลย!!

ฟุ

ปลอดภัยแล้วー!!

ราวกับว่า

คนแรกที่ถูกข้ากินหัว

เพราะเป็นมนุษย์ที่ดื้อรั้น เลยคาดหวังไว้หน่อยแล้วก็ลองกัดดู

แต่มันก็ไม่ได้อร่อยอะไรเป็นพิเศษนี่นา

คนแรกเหรอ?

แต่ก็ดีแล้วล่ะมั้ง?

เป็นใครน่ะ?

ด้วยเหตุที่ไม่มี "ศีรษะ" ที่จะจดจำได้

เลยถูกโลกนี้ลืมไปอย่างรวดเร็ว

ขอบคุณนะ ปานูลกอส

โดยที่ไม่ได้ทิ้งท่าทางที่น่าขันไว้ในประวัติศาสตร์

อ่า...

ก็ใช่น่ะสิ

จำไม่ได้

ดีแล้ว...

ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นพ่ออยู่ดีนี่!!

ก็สัญญาไว้ไม่ใช่เหรอ ว่าจะจดจำไว้

"ไอ้พ่อเวร!!" ท่านพ่อ

!!

ทำไมไม่สวนกลับล่ะ!?

สุดท้ายแล้วของวิเศษมันก็แค่หยุดทำงานถ้าทำลาย "แกน" ได้

แต่ว่า...มานาที่รอบๆ แกนมันหนาแน่นเกินไป จนไม่รู้ว่ากษัตริย์อยู่ที่ไหน!

ถ้าเป็นแค่การทำลาย มันก็แค่หมัดเด็ดของแอชเท่านั้น

แต่ไม่แน่ว่ากษัตริย์จะโดนไปด้วยแน่ๆ

!?

เราจะเสียเวลาให้ไอ้ตัวอันตรายแบบนี้ไปอีกไม่ได้แล้ว!!

เพื่อประชาชน

ตอนนี้เลือกวิธีไม่ได้แล้วนะ!! แอช!!

ไอ้แก่เวร

ตอบมาสิ!!

ท่านกษัตริย์ครับ~~!!

...เจ้าจำได้ไหม เจ้าของ?

'ใบหน้า' นั้น

...มีอะไรเหรอ?

เอาล่ะ นอนซะ

ลืมทุกอย่างไปซะ

เจ้าก็ละลายหายไปในตัวฉันซะ

...'อาร์ทูเรียส'

ชื่อของเด็กคนนั้นคือ 'อาร์ทูเรียส' นั่นเอง

คุณอาเธอร์น่ะ ไม่ได้เหรอ!?

นั่นมันนามของกษัตริย์บรรพบุรุษนะ!

ตั้งแต่แรกแล้ว การที่เจ้าจะตั้งชื่อก็ถูกห้ามไว้ด้วยนะ!

สำหรับนามที่ใช้ในหมู่ชาวบ้าน พวกเรานี่แหละ...

ถึงแม้ว่าจะเป็นพ่อที่ห่วยที่สุดก็ตาม

เจ้าเด็กคนนั้นก็ยิ้มให้ข้า

จนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้าย

โปรดจดจำไว้ด้วยนะ

ข้า

...อ่า

จะไม่ลืมเลือน

ขอบคุณ

ลูกรักของข้า...อาร์ทูเรียส

แกนอยู่ตรงนี้!!

ห๊ะ!?

ฟันเลย!!!

กำลัง

80％

ยอดวีรบุรุษ

สแลช!!

ทำไมกันนะ...

ทำไมถึงช่วยล่ะ?

...ก็มันชัดเจนอยู่แล้ว

เพราะยังไม่ได้วันหยุดไงล่ะ

จะไม่ลบความจำนะ!! ติดต่อฉบับเดือน 8