ตอนที่ 3

ปราสาทจอมมารส้มยูซุ

ในที่สุดก็ปรากฏตัว! การ์ตูนเรื่องใหม่ ตอนที่ 3!!

ถ้าอย่างนั้น ขอเชิญท่านปรากฏตัวด้วยครับ!!

เมืองหลวง

วีรบุรุษ

คุณอาเธอร์จ๋าาา!!!

ในสถานการณ์แบบนั้น

ท่านวีรบุรุษครับ! พรุ่งนี้ผมต้องผ่าตัดครับ แต่ผมกลัวมากเลยครับ!!

จะทำยังไงให้ความกลัวหายไปล่ะครับ

ให้มองไปที่“รอยยิ้ม”ของผมสิ เจ้าหนุ่ม!!

!!

“รอยยิ้ม”ของวีรบุรุษ

มีพลังวิเศษที่สามารถทำให้ทุกคนสดใสได้ในพริบตาเลยนะ!!

ก่อนหน้านั้นขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมครับ!?

ท่านวีรบุรุษครับ มีนัดต่อไปคือ

ไม่ได้เด็ดขาด!! กรุณาพูดว่า "จะไปเด็ดดอกไม้" นะครับ!!

บ้าไปแล้ว

จะไปไหวเหรอเนี่ยแบบนี้

นี่ๆ บ่นทีหลังตอนแปลงร่างเสร็จสิคะ~~~

“รอยยิ้มของวีรบุรุษ” คือเวทมนตร์อะไรเนี่ย!?

ใครเป็นคนคิดคอนเซ็ปต์สุดเชยแบบนี้เนี่ย!?

อีก 10 นาทีนี้ มีงานทักทายบนเวทีที่โรงละครโอริสึกาเกะ ราชสำนักนะพ่ะย่ะค่ะ

ฝ่าบาท

ใครจะไปบ้าง?

ถึงจะเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ช่วยกอบกู้โลกมาได้ แต่ก็มีขีดจำกัดนะ!

ฉันจะลงเดี๋ยวนี้เลย!!

อึ่ก...

เดี๋ยวก่อนสิ

เด็ดขาดว่าจะปล่อยให้คนอื่นรู้ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ...

ที่ไม่มี“วีรบุรุษ”อยู่เนี่ยสิ

ตอนที่ 3: ค่าตอบแทนของวีรบุรุษ

ส้มยูซุ

ปราสาทจอมมาร

โมริชิตะ มาซาชิ

อึก...

มังงะ ตอนที่ 10 ตัวละคร กลุ่มสถานที่ ชื่อประเทศ เนื้อหา ความสัมพันธ์ ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร กลุ่ม สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับของจริง

กลับมาแล้วนะ~

คุณมาโอครับ มีลูกค้ามาแล้วครับ?

โอ้ก...

ยินดีต้อนรับกลับนะ

...ก็นอนอยู่ใช่ไหมล่ะ

ไม่ได้นอนนะ

คุณต้องนอนแน่ๆ ใช่ไหมคะ?

เผ่าปีศาจเขาเป็นสัตว์หากินกลางคืนอยู่แล้ว จะให้เป็นไปได้ยังไง!!

เปิดขึ้นมาแล้ว...

ตั้งแต่แรกเลยนะ!!

ลูกค้าไม่มานี่นา ง่วงหน่อยก็ไม่เป็นไร!!

【เรื่องย่อ】มุราบิโตะ เจ้าของร้านเลเวล 1 ที่ได้รับพลังจากเจ้าชายอดีตจอมมารผู้คลั่งตาย จนกลายเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์จอมมาร แม้จะมีความเข้าใจผิดเล็กน้อย (ที่เอาความใสซื่อของสาวน้อยมาล้อเล่น) แต่ทั้งสองคนก็ได้มาผูกพันกันและเปิดร้านขายส้มยูซุ แต่ว่า...

ลดล้างสต็อกแล้ว!!

สวัสดีครับ ผมมุราบิโตะครับ

ร้าน“ส้มยูซุ” ที่เคยรุ่งเรืองสุด ๆ ด้วยฝีมือของคุณมาโอเมื่อไม่นานมานี้ แต่ว่า...

หลังจากนั้นไม่นาน

คิดดูดีๆ แล้ว โลกที่สงบสุขนี่ดันมียาอายุวัฒนะเต็มไปหมด!! ไม่ต้องการ!!

ก็เกิดกระแสการคืนของอย่างต่อเนื่องเป็นระลอก

การเก็บไข่ไก่แห่งการทำอาชีพเสริมในเช้านี้

ร้านส้มยูซุก็กลับมาอยู่ในภาวะวิกฤตที่จะปิดกิจการอีกครั้งแล้ว

ฉันนี่มันเป็นยังไงกันเนี่ย

ยอดขายทั้งหมดถูกคืนไปหมดแล้ว เงินเก็บก็เหลือศูนย์

แบบนี้ต่อไป ร้านส้มยูซุก็จะไม่เติบโตขึ้นเลยนะ

ข้อเสนอเมื่อกี้เป็นแค่เรื่องล้อเล่นเหรอเนี่ย!?

พวกเราสองคนจะหาวิธี เอาพลังของ“จอมมาร”ออกไปให้ได้!!

และจุดเริ่มต้นก็คือการทำให้ร้าน“ส้มยูซุ”นี่เป็น“ร้านเครื่องมือสุดโด่งดัง”ก่อน! เสนอมาเองนะแก!

ผมสัญญาแล้วนะ

เอาจริงแล้วครับ!!

เพราะถ้ามีลูกค้าจากทั่วโลกมา เราอาจจะได้เบาะแสของไอเท็มหรือเวทมนตร์ที่เรายังไม่เคยเห็นก็ได้นะครับ!

ถึงลูกค้าจะไม่มาเลยเนี่ยนะ!?

จะบังคับไปหาจอมมารเลยดีไหมนะ!?

คุณมาโอครับ มีข้อเสนออะไรไหมครับーーーー!?

คุณมาโอเองก็สัญญาว่าจะร่วมมือไม่ใช่เหรอครับ!?

ไม่มีเส้นสายกับอดีตจอมมารบ้างเหรอครับ!?

ปากดีจัง~

ก็มีเหตุผลอยู่บ้างนะ

ก็ดูเจ้าชายคนล่าสุดสิครับ ทั้งที่ช่วงกลางวันคุณมุราบิโตะก็ออกไปหาเงินให้แล้วนะ...

!?

เอ๊ะ?

ทุกคนช่วยกันทำความสะอาดเหรอครับ!?

ขอบคุณมาก ช่วยได้เยอะเลยนะ~!!

มาทานอาหารกลางวันกันเถอะ!

ใครจะรับหน้าที่เป็นตัวจัดการหลักดีล่ะ

ครับ?

นี่

จะพึ่ง“วีรบุรุษ”เหรอครับ!?

ถึงจะไม่เต็มใจเลยสักนิดนะ

ในบรรดาคนที่นึกออก คนที่น่าจะรู้เรื่อง“วิธีลบจอมมาร”มากที่สุดก็คือ“วีรบุรุษ”ที่โค่นเราลงมานั่นแหละ

...งั้นลองเขียนจดหมายไปดูไหมล่ะ?

มาเข้าร้านก็คงเป็นฝันไปแล้วล่ะมั้ง?

ก็ใช่นะครับ...

ที่จริงแล้ว ผมเคยเขียนจดหมายไปหลายครั้งแล้วครับ

ให้เขามาที่ร้าน

แต่ก็ถูกตีกลับมาโดยที่ยังไม่ได้เปิดเลย

ตอนนี้คุณเป็นคนที่มีความศักดิ์สิทธิ์แล้ว จดหมายจากชาวบ้านอย่างผมเลยอาจจะไม่ถึงตัวก็ได้นะครับ

แถม ต่อให้มันมาถึงสถานการณ์แบบนี้ จะอธิบายยังไงให้ดี...

...แต่คุณก็เสนอให้

ขอบคุณมากครับ คุณมาโอ

เซ็งเป็ดจริง

หึ...!

เพราะเราเป็นพันธมิตรกันนี่นา

ดีจัง

เจ้าหมอนี่เนี่ย จริงจังแล้ว

มาพึ่งพาคุณวีรบุรุษเถอะครับ!

ดีแล้วที่ไม่ต้องพูดแบบนั้น!!

พูดตามตรง... พอรู้ว่าตัวเองไม่ตาย อันแรกที่คิดออกก็คือต้องพึ่งพาดาบของ“วีรบุรุษ”น่ะครับ...

แต่ว่า

ไม่อยากเจอเด็ดขาด!!

ไม่ใช่เพราะเบื่อที่จะต้องยืมพลังของคู่ปรับที่ทำให้แพ้หรอกนะ

มันเกลียดโดยสัญชาตญาณเลยล่ะ

จะเรียกว่านักบุญอะไรกัน

อ่า น่ารำคาญจริงๆ!! ถึงตอนนี้ก็ยังเห็นบ่อยๆ ในฝัน...! ไอ้คนที่เป็นผู้เอาชนะฉันได้น่ะ

อ๊ะ

รอยยิ้ม... "อึก!!"

ว่าไปแล้ว วันนี้บ่ายมีลูกค้ามานี่นา!

เผื่อว่า“วีรบุรุษ”จะ... มาเห็นว่าฉันใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านไซโชนี่แล้วจะเอาไงดี!!!!

มุราบิโตะ!!

จะชำระให้เลย จัดการมาเลย!!

เทรุรุ!

ไปเรียนรู้คำพวกนี้มาจากที่ไหนมาเนี่ย!

นี่

นี่คือ“ตะขอเกี่ยว”ของคุณ

?

มันเป็นธรรมเนียมของหมู่บ้านไซโชครับ

ภูเขาหินที่ถูกสกัดจนมีรูปทรงเหมือนเขี้ยว (ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว)

เพราะเป็นมรดกของกิจการสกัดหินที่เคยรุ่งเรือง สมัยก่อน เด็กในหมู่บ้านจะถูกสอนวิธีใช้ตะขอเกี่ยวเมื่ออายุครบ 6 ขวบครับ

ว่าแต่ มุราบิโตะก็น่าจะมีเหมือนกันนะ

หมู่บ้านนี้มีหน้าผ่าเยอะใช่ไหมครับ? สำหรับคนหมู่บ้านไซโช ตะขอเกี่ยวคือคู่หูของพวกเขาเลยนะ

กัง กัง กัง

1

โนโซ...

อ๊ะ!

คุณแอช! ยินดีต้อนรับครับ!!

ช่วงนี้คุณมาทุกวันเลยใช่ไหมครับ!!

วันนี้ต้องการอะไรดีครับ!!?

เพิกเฉย

●●●●●

มาแล้วครับ~

ซู่!

นี่คุณ!

万能菜 รู้แจ้งได้นะ

ตามที่คุณมุราบิโตะเล่าไว้ "อดีตนักเดินทาง" ที่มาตั้งรกรากในหมู่บ้านไซโชเมื่อครึ่งปีก่อน

ด้วยความเมตตาของผู้นำหมู่บ้าน เขาอาศัยอยู่ที่กระท่อมตรงชายขอบหมู่บ้านนะ

ท่ามกลางที่ลูกค้าหายไป ทำไมถึง

เหม็นกลิ่นเหล้าตลอดเลยครับ คุณนายๆ ที่บ้านเขาไม่ค่อยพอใจ

ผู้ชายคนนี้คนเดียวที่มาทุกวัน

ไอ้ผู้ชายคนนั้นมีพลังเวทรั่วไหลออกมานิดหน่อย

แถม

เหมือนกับว่าเขาตั้งใจจะกดมันไว้ด้วย

ราวกับว่าไม่อยากเป็นจุดเด่นซะอีก

เป็นใครกัน...นะ?

ไม่นะ... เป็นลูกสมุนของ“วีรบุรุษ”ที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของ“จอมมาร”เหรอ!?

แบบนี้ข้าก็เป็นหนึ่งในแถวหน้าแล้วโว้ย!!

อ๊ะ

บ้า! เจ้าไม่ได้บอกว่าเป็นอันสำหรับฝึกหัดนี่นา...!!

...—...

!?

เป็นอะไรไหมครับคุณแอช!!

ขอประทานอภัยอย่างสูงเลยครับ!!

ให้ดูบาดแผลหน่อยสิ

เอ๋?

อย่ามาโทษคนอื่นสิ!!

ก็...เป็นเพราะมุราบิโตะที่จัดการไม่ทันนี่แหละ...อึก!

เดี๋ยวจะไปขอโทษอย่างเป็นทางการให้เอง!! รับมาเลย!!

แค่“ลูกน้อง”เนี่ยนะ

...หรือว่าคิดไปเองล่ะ?

ระเบิดวารีอย่างเราก็กลายเป็นคนขี้ขลาดไปซะแล้ว—...

อึก

โอเอ๊ย!

นี่เป็นแบบ“ทา”รึไงเนี่ย!!

รักษาเองเร็วกว่าอีก...

นี่! คุณตอนนี้อยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่!!

ลิร่าเหรอ

อ๊ะ! ออกมาสักที! ฝั่งนี้ก็เริ่มจะถึงขีดจำกัดของร่างแยกแล้วนะ!!

คือว่า...~ การใช้ชีวิตแบบพักฟื้นมันก็ดีนะ แต่ก็ช่วยรายงานให้รู้หน่อยได้ไหมว่า คุณกำลังทำอะไรอยู่!?

เผื่อฉุกเฉินก็ต้องกลับมาให้เราช่วยนี่นา!

ได้ยินอยู่ไหม!?

วีรบุรุษอาเธอร์!!

วี-รุ-ษะ “วีรบุรุษอาเธอร์” ของจริง (ของจริง)

ไม่คิดเลยว่าจะได้กลายเป็น“วีรบุรุษ”

อยากได้เงิน อยากได้เกียรติยศ

นั่นแหละคือแรงจูงใจในการออกเดินทาง

สำหรับข้าที่ไม่มีทั้งบ้านเกิดและครอบครัว

“การปราบจอมมาร”คือโอกาสทองที่จะเปลี่ยนชีวิต

ตอนอายุ 15 ข้าก็ออกเดินทางพร้อมกับไม้เท้าเพียงอันเดียว

ในโลกใบนี้มีวีรบุรุษที่ถูกเรียกว่า“วีรบุรุษ” ปรากฏตัวอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า

คนเหล่านั้นส่วนใหญ่จะดูสดชื่นและใจดี

ดังนั้นข้าจึง

ไปด้วยกัน!

เป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวาง

สู้กันเถอะ!

เพื่อจะให้คนรอบข้างยอมรับว่าข้าเป็นชายที่คู่ควรกับวีรบุรุษ

ข้าจึงพยายามแสดงบทบาทเป็น“หนุ่มรูปงาม” ที่แตกต่างจากตัวข้าเอง

ไม่คิดเลยว่า...

จริง ๆ นะ ถึงได้

จัดการโค่นล้มจอมมารได้

ในฐานะ“วีรบุรุษ”ผู้กอบกู้

ข้าก็ได้ชื่อเสียง ตำแหน่ง เงินทอง และตระกูลใหญ่โตมาครอบครองแล้ว!!

“วีรบุรุษ”เอ๋ย

ทว่า

ในขบวนพาเหรดฉลองชัยชนะนั้น จงสวมหน้ากากนั้นให้ดี

หลังจากนั้น ตลอดชีวิตต่อหน้าผู้คน อย่าได้ถอดมันออกนะ

สิ่งที่รอคอยอยู่สำหรับ“วีรบุรุษ” ก็คือความรับผิดชอบอันมหาศาล

สำหรับชายผู้กลายเป็น“วีรบุรุษ”นั้น สิ่งที่ถูกกำหนดให้ทำคือ

การคงอยู่เป็น “รูปเคารพ” แห่งสันติสุขและความมั่นคงสูงสุดของมวลมนุษยชาติทั่วโลกต่อไป

รูปลักษณ์ที่ไม่สอดคล้องกับภาพลักษณ์ที่ถูกต้องการ

ประวัติในอดีตที่เปื้อนโคลนและเขม่า

องค์ประกอบทั้งหมดที่แตกต่างจากรูปเคารพที่โลกต้องการได้รับการแก้ไข

แม้กระทั่งชื่อก็ถูกเปลี่ยนจาก "ไค" เป็น "อาเธอร์"

ฝึกฝน "รอยยิ้ม" ทุกวัน

เหมียว! ยังไม่แก่เลยนะ!!

ตามตารางงานของวันนี้

จากไป

มี "เคน" ครับ รีบดู

ด้วยตัวเอง

เรื่อยๆ

เรื่อยๆ

เรื่อยๆๆๆ

คุชเองครับ

วันหนึ่งเพื่อนร้ายๆ ของผม

ก็แอบหยิบจดหมายที่กษัตริย์ซ่อนไว้มาได้

ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนร้ายๆ เหล่านั้น

ผมก็เริ่มใช้ชีวิตพักฟื้นอย่างเงียบๆ ที่หมู่บ้านไซโช

อยากย้ายถิ่นเหรอ??

นั่นมันครึ่งปีก่อนแล้วนะ

ทว่า ชีวิตสบายๆ ของข้ากลับ

พังทลายลงเมื่อไม่นานมานี้

พลังเวทที่อ่อนแอ แต่สัมผัสได้นี่... ไม่ผิดแน่ว่าเป็นของจอมมาร

ทำไมถึงฟื้นขึ้นมาตอนนี้ด้วยล่ะ?

...ที่นี่น่ะ

ถึงได้เป็นฐานที่มั่นของจอมมารเลยเหรอ

ถึงจะพังไปบ้าง ก็อย่าได้โทษข้าเลยนะ

คุณเจ้าของร้าน

สึดาจิ

อึก...！ ยิ่งตัด ยิ่งน้ำตาไม่หยุดเลย!!

ก็ไม่มีอะไรหรอก

หืมมม ไม่เป็นไรซะแล้วก็โล่งอกเลย

พูดถึงหมู่บ้านไซโช ล่าสุดมีข่าวลือแปลกๆ รายงานเข้ามานะ

ก็เพราะเป็นหัวหอมนี่นา

แบบนั้นก็ต้องใช้รากของนางาคิยามิโซว...

ไม่คิดเลยว่า... จะมี "จอมมาร" คนใหม่โผล่มาได้อีกนะ

แต่ก็มีคำว่าไม่เคยมีมาก่อนด้วยนี่นา

...ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะก็

แล้วไงล่ะ?

ชีวิตที่หมู่บ้านไซโชเป็นยังไงบ้าง?

เรียกพวกเราทันทีนะ

เราจะสู้เคียงข้างคุณเสมอเลย

...อ่า

ขอโทษนะ

(73)

ความรัก...

มันเกิดขึ้นเข้าแล้ว...

ถึงแม้จะอยู่ในร่างของสาวน้อย แต่

ข้าก็จำแนกออกได้ทันทีว่าเป็นจอมมาร

และน่าประหลาดใจคือ

พร้อมกับสิ่งนั้น

ข้าก็ตกหลุมรักเข้าให้แล้ว

ไม่ใช่...ที่ถูกต้องคือ

นึกออกแล้วสิ

ให้ตายสิวะ

ของเมื่อ 10 ปีก่อนน่ะ

น่าหงุดหงิดชะมัด

น่าหงุดหงิดจริงๆ

น่าหงุดหงิด

ความตื่นเต้นนั้น...!!

ตอนที่ได้เห็น น้ำตาของ "จอมมาร" ที่กำลังร่วงหล่น

?

เป็นความตื่นเต้นที่ต่างจากความต้องการทางเพศ

ในวัย 27 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ารู้ว่าตัวเองกำลัง "หลงรัก"

ไม่คิดเลยว่าตอนนั้นข้าจะหลงรักไปแล้วนี่นา...

หึ! อย่ามาเกะกะสิ ไอ้พนักงานร้านนั่น!!

คิดว่าจอมมารจะช่วยปฐมพยาบาลให้ เลยจงใจไม่หลบให้เลยนะย่ะ

นี่มัน

โชคชะตาชัดๆ

วีรบุรุษกับ“จอมมาร” คือคู่ตรงข้ามที่ไม่เหมือนใครในโลกใบนี้

ใช่แล้ว

ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็น “ศัตรู” เสมอไปนะ

มันก็เป็นไปได้ที่จะเป็นเหมือนสามีภรรยากันก็ได้

นี่แหละคือการปฏิวัติ

เคน

ข้าจะเป็น “วีรบุรุษ” ที่หนีไปพร้อมกับ “จอมมาร” เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์!!!

รู้แล้วไงเล่า ไอ้รูปเคารพอะไรนั่นน่ะ โย่ว!!!

แถมยังดีด้วยใช่ไหม!? มีสันติภาพด้วย!!

ดูเหมือนว่าจอมมารก็ไม่มีท่าทีจะมาสร้างปัญหาอะไรเหมือนกัน

คิกๆๆ... จะโจมตียังไงดีนะ...

ตอนนี้ข้ามีทั้งเงินและอำนาจแล้วนะเฟ้ย~

โอยย! คุณแอช!

มีอะไรเหรอครับคุณผู้ใหญ่บ้าน

มาส่งป้ายประกาศนี่แหละ~

เหม็นกลิ่นเหล้าจัง

ชีวิตที่หมู่บ้านเป็นไงบ้างล่ะ?

มีอะไรเดือดร้อนหรือเปล่า?

เหรอเนี่ย!

เมื่อ 10 กว่าปีก่อน มีนักเดินทางหลากหลายมาเปลี่ยนไปทุกวันเลยนะ!

ขอบคุณมากนะครับที่รับพวกผมคนที่ไม่รู้ที่มาแบบนี้ไว้ด้วย

ชินแล้วล่ะ!!

พูดถึงหนุ่มๆ ของหมู่บ้าน ถ้าไม่นับเด็กๆ ก็มีแค่คุณมุราบิโตะเท่านั้นล่ะนะโว้ย!

พวกเขาก็ย้ายไปเมืองข้างๆ กันเรื่อยๆ จน...

"มุราบิโตะ" นี่หมายถึงพนักงานคนนั้นสินะ

ดีใจจังที่มีหนุ่มๆ เพิ่มขึ้นนะ!

เชอะว่ะ

แล้วเมื่อวันก่อนคุณมาโอก็มาเพิ่ม ทำให้มันดูสดใสขึ้นอีกด้วย

ว่าแต่ ทำไมคุณมาโอก็ไปที่ร้านนั้นล่ะครับ?

เอ๊ะ!? ยังไม่รู้เหรอ!?

ฮ่าๆๆๆ

คุณมุราบิโตกับคุณเมาน่ะ เป็นสามีภรรยากันแล้วไม่ใช่เหรอ?

ให้ตายสิ เทรุรุเอ๊ย~~~

ใกล้จะ หน้าแดงจะแตกแล้วเนี่ย...

หนีไปแล้วก็ไม่กลับมาเลยนี่นา~~~

ถ้าไปขอโทษอย่างเป็นทางการก็ดีนะ

โอ๊ะ?

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ที่หมู่บ้านไซโชสไลม์ (Lv.1)

ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้นด้วยล่ะครับ?

ห๊ะ!

??

ว่ายังไงนะครับ!?

วีรบุรุษน่ะ...

มาที่นี่ครับ...!!

...เอ๊ะ?

เฮ้อ!!?

นี่มันหมายความว่ายังไงกัน!?

เจ้าสไลม์บอกว่าอยู่ที่กระท่อมแถบชายหมู่บ้าน...

จริงเหรอเนี่ย!?

เจ้าสไลม์ จะมาเมื่อไหร่ล่ะ!!

คุณโซตสี่ของหมู่บ้าน อยู่ที่กระท่อมชายหมู่บ้าน...

แสดงว่า

ไอ้หมอนั่น...!?

ผู้ชายนักเดินทาง

หวังว่าเขาจะมาอีกสักวันนะ!!

อืม! วีรบุรุษไม้เท้า คุณวีรบุรุษ!!

คุณวีรบุรุษ...

อยู่ที่ร้านสึดาจิเหรอ...!?

เย้~~!!

ทำได้แล้วครับคุณพ่อ!!

ความปรารถนาของเรา!! ความรู้สึกของเรา!!

ดาจิ

ในที่สุดก็ถึงคุณวีรบุรุษแล้วครับ~~!!

หืมมมมมมมมมม

...เอ๊ะ!?

ท่านมุราบิโตะ...

เล็งไว้เหรอ?

...เอ๊ะ?

ฟุราบิโตะ "โอะ..."

จำได้แล้วว่ะ "มุราบิโตะ" โว้ย...

ไอ้แกนั่นน่ะ ที่นั่งสามีของ "จอมมาร" มันไม่คู่ควรเลยโว้ย~~~...

จะสอนให้รู้จักที่ต่ำที่สูงให้รู้ซะ เจ้าตัวกระจอกโมสเนี่ยะ!!!

ตอนหน้าจะจัดเต็มสีสันสุดฮิต เป็นฉากเดือดเลยนะ...!!?