ตอนที่ 33

ที่เชิงภูเขากอร์ลด์วอฟ ทาวน์ริค

ในเมืองเชิงเขาที่กำลังคึกคักกับการเตรียมงานเทศกาลคริสต์มาส!?

ซูดาจิ โนะ มาโวจโจ

...นี่มันเสียงอะไรนะ?

เสียงพื้นดินสั่นเหรอ?

เอ๊ะ?

ว่าแต่ ช่วงกลางวันมีหิมะถล่มด้วยนะ

มันการ์ตูน ตอนที่ 10 ตัวละคร กลุ่มสถานที่ ชื่อประเทศ วันที่ ความเกี่ยวข้อง ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร กลุ่ม สถานที่ ชื่อประเทศ ฯลฯ ที่ปรากฏ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับของจริงแต่อย่างใด

โมริชิตะ มาซึรุ

หวังว่าจะไม่มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นล่ะนะ...

บรรลุโควต้าแล้ว!! เตรียมส่งมอบเรียบร้อยแล้วー!!

เหลือแค่ส่งออกเท่านั้นแหละ!!

19 โมงเริ่มส่งของแล้วนะ! เครื่องขนส่งซ่อมเสร็จแล้วใช่มั้ย!?

จะยิงออกไปแล้วนะ!

เฮ้! อย่าดื่มสิ!!

อาหารเรียกน้ำย่อยนะ!! กินซะ!!

เหล่าผู้จัดการโรงงานยังอยู่บนเขาน่ะเหรอ?

ไปทำอะไรมาเหรอ?

ฟ้าก็ตกดินแล้วนะ

เขาบอกว่าไปตรวจงานน่ะ

ถึงจะมีคุณอาคิดะอยู่ด้วย ก็คงไม่ทำอะไรเกินตัวหรอกมั้ง

เก็บไว้ให้คุณผู้จัดการพวกนั้นด้วยนะ

เรานี่มีชีวิตที่ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย

ตอนที่เราสูญเสียโอริฮาลคอนไป

เราเคยถูกทั้งโลกเมินไปเลยนะ

โดนตราหน้าว่าเป็น "คนแคระที่ไม่รักษาสัญญา" "คนแคระที่ทำลายตัวเอง" น่ะ

เป็นชื่อเสียงร้ายๆ ที่สมควรได้รับแล้วล่ะ

มีแค่คุณอาคิดะคนเดียวสินะ

คนที่เชื่อเราจริงๆ และมอบงานให้เราว่า "พวกแกสามารถลุกขึ้นมาได้!" ก็คือ

ตอนนี้เราก็ได้ความรู้สึกถึงความสำเร็จทุกวันว่า "ทำงานแล้ว!"

ได้เห็นหน้าเด็กๆ ยิ้ม ได้กินข้าวอร่อยๆ ด้วย!

การทำของเล่น

สุดยอด!!!

ผู้จัดการโรงงานอย่างเราก็มีพุงที่อ้วนท้วนขึ้นด้วยล่ะ

ฟุฮ่าฮ่าฮ่า

...รูดอล์ฟก็นะ

อยู่ด้วยกันก็ดีนะ

...ดาวหาง

งานในโรงงานน่ะ คิดว่ารูดอล์ฟเหมาะที่สุดเลยนะ

ซื้อของเล่นมา พ่อแม่ก็ล้มละลายสิ!! จบ!

คงมองไม่เห็นรอบตัวแล้ว แต่ก็ยังสนุกกับการออกแบบของเล่นจักรกลอยู่ล่ะนะ

จริงด้วยแฮะ

คุณผู้จัดการโรงงาน

ชวนรูดอล์ฟมาด้วยดีไหมนะ?

!!

มีหมอไหม!?

ให้ใช้ห้องพยาบาลหน่อย!

คุณผู้จัดการโรงงาน...ประธานอคีด!?

เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ภายในภูเขากอร์ลด์วอฟ

ไอ้ตัวบ้าอะไรเนี่ย

มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เกินกว่าที่คาดไว้ถึง 3 เท่า

ถ้าเป็นแบบนี้...

“แคลมป์ส”น่ะ

เป็นเครื่องมือเวทมนตร์ที่สามารถ

อ่าน “ความคิด” ของผู้ควบคุมได้โดยตรง

และสั่งการให้มันเคลื่อนไหวได้เหมือนแขนขาของตัวเอง

ต้นแบบชิ้นแรกของมันคือ

“ชุดยุทโธปกรณ์มังกรปีศาจ” ที่ถวายแด่กษัตริย์

สำหรับฉันที่กำลังประสบปัญหากับวิธีการควบคุมเครื่องมือเวทมนตร์ร่างยักษ์ที่ทะลุพื้นหินได้ในสมัยนั้น

ไอ้หมอนั่นก็เลยนำวัตถุดิบมาให้

เจ้าตัวนี้มันคือ “กระดูก” ของมังกรปีศาจตัวหนึ่ง

สิ่งมีชีวิตที่มีพลังเวทมนตร์ระดับที่เรียกว่าภัยพิบัติทางธรรมชาติได้นั่นแหละ?

เศษเสี้ยวแห่งวิญญาณได้หลับใหลอยู่ในซากของมันนะ

น่าขนลุกตรงที่ว่า

ทันทีที่ใช้ "กระดูก" กับ "แกนหลัก" ซึ่งเป็นหัวใจของเครื่องมือเวทมนตร์

ปัญหาต่างๆ ก็ถูกแก้ไขได้ในพริบตาเลย

...ราวกับว่า "เครื่องมือเวทมนตร์" นั้น

ได้กลายร่างเป็น "สิ่งมีชีวิต" ไปแล้ว

ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ที่ภูเขากอร์ลด์วอฟ มีซากของเทพมารบรรพกาลที่เคยอาละวาดจนสิ้นชีวิตตัวหนึ่ง

พี่น้องของมันที่ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากประวัติศาสตร์และแร่ธาตุ ก็เป็นเพียง "วัตถุดิบ" ที่ไร้ค่าจนจำชื่อไม่เป็นด้วยซ้ำ

และนี่คือ "เครื่องมือเวทมนตร์สัตว์ปีศาจเจาะขนาดใหญ่" ที่สร้างขึ้นจากมัน นั่นคือ "แคลมป์ส"

“ชุดยุทโธปกรณ์มังกรปีศาจ” แม้ว่าสุดท้ายจะเสียการควบคุมไปหน่อย

แต่ตามคำบอกเล่าของร้านขายของวิเศษแล้ว การทำงานช่วงแรกไม่มีปัญหาเลยนะ

ตอนที่ถวายไปก็ให้ลองขยับให้ดูตั้ง 1 ครั้งนะ!!

ถึงแม้ว่าจะเป็นเพราะคนบุกรุก เลยทำให้ยังไม่ทันได้หาสาเหตุเจอ แต่ว่า

ถ้าสมมติว่าการเสียการควบคุมนั้นมีสาเหตุมาจาก “สภาพจิตใจ” ของผู้ควบคุม

...ก็แค่ไม่ทำให้จิตใจว้าวุ่น

แล้วพุ่งทะลุต่อไปเท่านั้นเอง

ดีมาก!

ไปเลย! คุณรูดอล์ฟ!!

!!

ซากเขาวงกตหมู่บ้านคนแคระนี่เองเหรอ!!

มันเริ่มทำงานแล้วนะ!

ค่ะ เจรจาหน่อยนะ~!!

!?

ไม่สิ เราไม่มีทางชนะแน่ๆ

ทางนั้นมี 2 คนที่เก่งกว่าฉันเยอะเลยนะ

ไปเจรจาตรงนั้น!!

ฉันจะให้ความร่วมมือกับการสอบปากคำนะ~

อย่ามาขวางฝันของคุณรูดอล์ฟสิ~?

คุณเม่าครับ คนนั้นเป็น "เผ่าปีศาจ" นะครับ

คิดจะทำอะไรกันแน่?

สิ่งที่พวกคุณอยากรู้เนี่ย

ก็คือว่า "ฉันเป็นใคร"

ทำไมถึงสร้างชุดยุทโธปกรณ์มังกรปีศาจถวายแด่กษัตริย์

"และเหตุผลที่ร่วมมือกับคุณรูดอล์ฟ" ใช่ไหม?

เดี๋ยวฉันจะตอบให้หมดตอนนี้เลย!

ให้ขุดให้ดินแดนคนแคระหน่อยสิ~ ขอร้องล่ะ!

ว่าแต่ ทำไมมายุ่งด้วยล่ะ?

การที่คุณรูดอล์ฟจะขุดบ้านเกิดเพื่อพวกพ้องมันมีอะไรไม่ดีเหรอ?

แล้วมันไม่มีกฎหมายว่าห้ามเจอโอริฮัลคอนเหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น คนที่บุกรุกก็คือพวกคุณต่างหาก

มาใจเย็นๆ กันเถอะ

สมาคมร้านขายของวิเศษแห่งความยุติธรรมใช่ไหม?

ภูเขานี้ปัจจุบันเป็นทรัพย์สินร่วมกันระหว่างลา สตยาเด และโรงงานกอร์ลด์วอฟ

คุณรูดอล์ฟไม่ได้สังกัดองค์กรไหนทั้งสองแห่ง เป็นการทำเหมืองโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างสง่างาม

ยิ่งไปกว่านั้น ยังถูกตั้งคำถามเรื่อง "ความรับผิดชอบจากความประมาท" ในฐานะผู้สร้าง "ชุดยุทโธปกรณ์มังกรปีศาจ" ด้วย

เหตุผลที่เรียกร้องให้หยุดนั้นมันเพียงพอแล้ว

...อ่า~~ ...อย่างนี้นี่เอง☆

อย่าเสียเวลากับเรื่องไร้สาระนั้น!

รุ่นพี่ ไปหยุดเครื่องมือเวทมนตร์นั้นเถอะ!

งั้นก็~

ใครก็ตามที่ขยับไปแม้แต่นิดเดียว จะทำให้คุณรูดอล์ฟระเบิดตัวเองเลย

เพราะงั้น ก็ไม่ต้องรีบร้อนนะ มาคุยกันช้าๆ ดีกว่า?

!!?

ถึงจะยังมีรอยบาดแผลอยู่ แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตนะ

เดี๋ยวเขาก็จะตื่นเองแหละ

คุณไม่จำเป็นต้องตรวจจริงๆ เหรอคะ?

เสื้อก็ขาดวิ่น แถมยังใส่ผ้าปิดตาอีก

ค่ะ!! สบายดีค่ะ!! ขอบคุณมากเลยค่ะ!!

อย่างนั้นเหรอ งั้นจะไปหาอาหารเรียกน้ำย่อยมาให้ดีกว่านะ

ดีจังเลยนะ

คุณหมอครับ! รบกวนช่วยดูแลกลุ่มเฟนริลที่อยู่ข้างนอกด้วยได้ไหมครับ?

พวกเราถูกขนมานี่ ก็ต้องหิวโซแล้วสิ

เฟ็ッ!?

ก็เพราะว่าเป็นภูตรับใช้ของเขา ก็เลยไม่เป็นไรหรอก

คุณเม่า...

คุณแอช...

ฉันก็เป็นแค่ "ร้านขายของวิเศษ" ธรรมดาๆ น่ะ

หลักการดำเนินงานของร้านคือ

ถ้ามีคนเข้ามาวุ่นวายก็ลำบาก เลยไม่ได้ตั้งชื่อร้านอะไรเป็นพิเศษ

"เร่ร่อน" อะไรนั่น "หน้ากากกระดูก" อะไรก็แล้วแต่ พวกคุณเรียกมาได้เลยนะ

"ร้านไอเท็มและเครื่องมือสนับสนุนความฝัน" น่ะครับ♪

สนับสนุนความฝันเหรอ?

ในโลกนี้เพราะสภาพแวดล้อมหรือกฎเกณฑ์ต่างๆ

มันถึงได้ทำให้การทำความฝันให้เป็นจริงมันยากลำบาก

มีคนที่ไม่ได้รับการปรารถนาที่จะทำความฝันให้เป็นจริงใช่ไหม?

สำหรับคนแบบนั้นแหละ ฉันก็จะให้กำลังใจว่า "สู้ๆ นะ!!"

นั่นแหละคือเหตุผลที่ร้านขายของวิเศษของฉันใจดี!! ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ☆

"สู้ๆ" งั้นเหรอ? อย่ามาล้อเล่นน่า

ถ้างั้นเหตุผลที่ขาย "ชุดยุทโธปกรณ์มังกรปีศาจ" ให้กับกษัตริย์พานูลกอสคืออะไรกันล่ะ!?

ก็เพราะว่า "เขาต้องการมัน" น่ะสิ!

อย่าดูถูกภายนอกสิ ฉันน่ะเป็นคนขยันและมั่นคงนะ?

ฉันเดินทางไปทั่วโลกเพื่อตามหา "ลูกค้า" ที่ต้องการความช่วยเหลือในแต่ละวัน แล้วก็ไป "เสนอขาย" ด้วยนะ

บางทีก็เป็นคนยากจน

เมื่อ 5 ปีก่อน ตอนที่ได้เข้าเฝ้าพระราชาพานูลกอสเป็นครั้งแรก

บางทีก็เป็นราชาของประเทศ

ก็เลยถวายเครื่องมือเวทมนตร์หนึ่งชิ้นเป็นการแสดงความเคารพไปก่อน

แล้วพระองค์ก็ทรงโปรดมากเลยเชียวนะ!!

นี่แหละที่นำ "ดวงตา" เข้าไป

ถึงกับปรึกษาเป็นความลับเลยนะ!!

ที่บอกว่า "ข้ากำลังถูกหมายหัว

กลัวว่าจะถูกแก้แค้นจนทนไม่ไหวแล้ว

เลยอยากได้ 'วิธีการ' สำหรับป้องกันตัวน่ะ"

ประมาณนั้นเอง

หาาา!?

อย่าเพิ่งเชื่อสิ

ไอ้แก่สารเลวคนนั้น กลับเป็นคนที่กลัวพวกเราเองเหรอเนี่ย!?

ว่าเป็นความจริงหรือไม่จริง ก็แค่จับมาปากเปล่าต่อหน้าราชินีก็รู้แล้ว

เจตนาที่เข้าไปติดต่อคุณรูดอล์ฟคืออะไร?

แผนการของแกมันคืออะไร!?

แผนการอะไรกันล่ะ ก็แค่คิดว่า "มีซากโอริฮัลคอนบ้างไหมนะ~"

ตอนที่แอบ...บุกเข้าไปในภูเขากอร์ลด์วอฟ ก็บังเอิญได้เจอ

ถ้าเขาเป็นช่างฝีมือเครื่องมือเวทมนตร์ระดับสุดยอดที่หายากในยุคนี้ล่ะก็

ตอนที่ได้เจอครั้งแรก คุณรูดอล์ฟ

มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่เป็นเพื่อนกับเขาในฐานะพ่อค้าไม่ใช่เหรอ!! แค่นั้นแหละ?

เขาก็กำลังเริ่มทำ "แคลมป์ส" อยู่แล้วด้วย

...แล้วเจ้าบอกว่าทั้งหมดมันแค่ "ไปเสนอขายเฉยๆ" เหรอ?

แม้แต่กษัตริย์กับคุณรูดอล์ฟ ก็เป็นแค่ "ผู้ว่าจ้างและผู้ร่วมมือ" คนหนึ่งงั้นเหรอ?

ก็ประมาณนั้นแหละ~~!!

ดังนั้นก็ปล่อยให้ฉันทำไปจนจบนะ!!

แต่ว่านะ? ฉันประทับใจในความมุ่งมั่นในความฝันของคุณรูดอล์ฟมากจน...

อดไม่ได้ที่จะอยากจะสนับสนุนโดยไม่สนกำไรเลยล่ะ!!

มาขวางทางนี่มันเลวร้ายที่สุดเลยนะ!!

เกือบจะถึงขีดจำกัดแล้วว่ะ!!

พอแล้ว

ที่นี่ก็เพียงพอสำหรับพูดคุยแล้ว

?

หืม?

ทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ?

ไม่ต้องใส่ใจหรอก มันเป็นความโกรธแค้นในตัวฉันเองครึ่งหนึ่ง

แต่นั่นก็เป็นความผิดของฉันเหมือนกัน

แกทำร้ายสามีของฉัน

รีบจัดการให้เสร็จไป

แค่อยากจะกลับไปที่หมู่บ้านของฉันเท่านั้นเอง

อืมม... เด็กสมัยนี้ก้าวหน้าขึ้นจริงๆ เลยนะ...♡

ที่นี่เหรอ!?

จริงดิ!?

จะระเบิดตัวเอง คิดออกแล้วนี่นา

แต่ดันไปกดไม่ลงสิ?

ปึส

!!●

ไปเถอะ! รุ่นพี่!!

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้จักตัวข้าจริงๆ เลยนะ

ช่วยจับเป็นตัวสดๆ เลยสิ!

ถ้าใช้ตัวประกันแบบนั้นฟ้องร้องความดีงาม เขาจะขยับตัวไม่ได้เหรอ?

ตัวข้าไม่ใช่ "ผู้กล้า" น่ะ

สีหน้านั้นที่ได้เห็นเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี...

ข้าควรจะทำยังไงดี?

แค่ตัวฉันเอง ที่บังเอิญมีความหลงใหลในสิ่งที่แตกต่างไป

ถึงจะทุบด้วยค้อนลงไปบนสิ่งที่ไม่มีใจรัก มันก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้

สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียวคือ ความรู้สึกในการสร้าง "สิ่งที่ชอบ"

คือทุกคนต่างก็รู้สึกว่ามัน "สนุก" นั่นเอง

เหล็ก เปลวไฟ และเหงื่อ

เสียงดังสนั่นที่อัดแน่นด้วยวิญญาณ

เสียงร้องที่แย่มากจนอาหารไม่อร่อย

ภาพทิวทัศน์ของหมู่บ้านที่วุ่นวายนั้น

ชอบที่สุด

5 ปีที่แล้วนะ

โอริฮัลคอน ว่างเปล่า

ยังอย่าเพิ่งยอมแพ้สิ!! เมืองโบราณที่ฝังอยู่ข้างล่างนะ!!

อาจจะมีโอริฮัลคอนอยู่ก็ได้นะ!!

ขุดต่อไปเลย!!

ดัชเชอร์! วิคเซน!

ว่าใครจะเก่งกว่ากัน ระหว่าง หอกกับโล่ ยังตัดสินกันไม่ได้เลยนี่นา!!

ยังเร็วเกินไปที่จะเย็นชาได้นะ!!

บริทเซน! ความฝันของแกมันคือดาบที่เหนือกว่าดาบศักดิ์สิทธิ์นี่หว่า!

"ความฝัน" ของกอร์ลด์วอฟยังไม่จบนะ!!

พอแล้วน่า

นิโคลัสเหรอ?

ตัดสินใจในที่ประชุมหัวหน้าห้องแล้ว

นอกจากนี้แล้ว เราก็ไม่มีหนทางในการดำรงชีวิตอื่นแล้ว

ประวัติศาสตร์ของภูเขาโกลด์วอร์ฟจะจบลงที่นี่สินะ

ตอบรับข้อเสนอของพวกมนุษย์... ลาสตายาเด่

เดี๋ยวก่อน

เดี๋ยวก่อนสิ!!

จะทิ้งศักดิ์ศรีรึ!?จะทิ้งความร้อนแรงรึ!?

จะขายวิญญาณรึ!!?

พวกแกแค่นี้เองรึ!?

นี่!!

รอเดี๋ยว

เดี๋ยวก่อน! นิโคลัส!!

รอ

ถ้าขุดโอริฮัลคอนขึ้นมาได้...ก็จะกลับไปสู่ภาพเหล่านั้นได้อีกครั้ง...!

ทุกคนต่างสร้างสิ่งที่ตัวเองชอบได้อย่างอิสระ

อึก

สู่ยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและชีวิตชีวา!!

อย่ามาขวาง

นะโว้ยยยยยยย

ซ้าย หลัง

!!?

ฮ่า...

...ถึงแล้ว

ฮ่า...

"อาณาจักรคนแคระ"...!

ฮ่า...!!

ทำไมเผ่าคนแคระถึงตีแต่เหล็กกันนะ?

สำหรับชาวคนแคระยุคโบราณน่ะ มีอีกสิ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจ เคียงคู่กับ "แร่ธาตุที่อุดมสมบูรณ์" และ "เทคนิคการตีเหล็กอันดับหนึ่งของโลก"

"สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์"น่ะ

ทว่าฝีมือเหล่านั้น

ได้ถูกฝังกลบไปพร้อมกับ "การถล่มครั้งใหญ่" เมื่อ 500 ปีก่อน

การสูญสิ้นของอาณาจักรคนแคระ

เหล่าผู้เสียสละจำนวนมาก รวมถึงกษัตริย์

เผ่าคนแคระที่เกือบจะสูญพันธุ์ไปจนถึงจุดสิ้นสุดนั้น

ด้วยความทรหดและทักษะการประดิษฐ์ที่มีอยู่โดยธรรมชาติ

จึงสามารถสร้างหมู่บ้านใหม่และฟื้นฟูขึ้นมาได้อีกครั้ง ในฐานะ "เผ่าพันธุ์ช่างตีเหล็กที่ดีที่สุดในโลก"

เหตุใดกันนะ

พวกเขาจึงกำหนดให้การสร้างซ้ำ "สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์" เป็นวิถีที่นอกรีต

...เป็นแบบนี้นี่เอง

นี่มันการปกปิดนี่นา

บรรพบุรุษของ "อาณาจักรคนแคระ" ที่รุ่งเรืองถึงขีดสุดน่ะ

ได้ล่มสลายลงจากการ "暴走" ของสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเอง

ความจริงของการสูญสิ้น

ความอับอายที่ทรมานยิ่งกว่าความตาย

ดังนั้นพวกเขาจึงฝัง "ความจริง" ไว้ในประเทศ

ทว่ากาลเวลาก็ผ่านไป...

เพื่อไม่ให้หลงระเริงในเทคโนโลยีอีกครั้ง

เผ่าคนแคระจึงหลงระเริงในเทคโนโลยีอีกครั้ง และสูญเสีย "ความไว้วางใจ" กับ "แร่ธาตุ" ไปเพราะความหยิ่งทะนงนั้น

คุคาเอจิเมทสึ "การทำลายตนเอง" ที่ถูกทำซ้ำแล้วซ้ำอีก

...ถ้าไม่ฝังลงไปล่ะก็

ความหวังก็ไม่มีเลย

ยู

โอริฮัลคอนก็ไม่มี

ฮ่า

คานั่

ภาพแบบนี้

ภาพแบบนี้

จะให้เหล่าสหายเห็นได้ไง

ความจริงแบบนี้

ถ้าถูกเปิดโปง เผ่าคนแคระก็จะถูกดูถูกจากทั่วโลกอีกครั้ง...!

ว่าเป็น "เผ่าพันธุ์แห่งการทำลายตัวเอง"

นี่มัน...

ฆ่าหมู่กัน

ถูกมองเห็นซะแล้วล่ะ♪

!!?

คุณนาชิว มาอีกแล้ว

ประจำฉบับเดือน 8 นะจ๊ะ

จิโกว ฮัตสึฮโยชิ โตโจ ซโก (ฉบับที่ 2) ปรากฏตัวบนปกครั้งแรก!!