ตอนที่ 48

เล่มล่าสุด 11 เล่ม วางจำหน่ายอย่างดีเยี่ยม!!

ความรู้สึกที่เป็นทุกอย่างให้ขายได้ตามใจชอบนี่มันสุดยอดไปเลย

เป้าหมายแห่งความมืดที่ซ่อนตัวอยู่ในแสงนั้นคือ--

ความเศร้าโศก

ความรู้สึกอ่อนแรงที่ใจว่างเปล่า

ความสุขสม

นี่เรียกว่า "ความรู้สึกผิดบาป" หรือเปล่านะ

ด้วยเหตุนี้ถึงได้คิดว่า

นี่คือ "โชคชะตา" ที่เทพเจ้ามอบให้

ปราสาทของจอมมารสึดะจิ

สินค้าลงขายหมายเลข 15

คือ "ชิ้นส่วนขับเคลื่อนของเครื่องมือวิเศษขนาดยักษ์" ค่ะ

ชิ้นนี้ได้มาจากภูเขาโกลด์วอร์ฟค่ะ

ผู้สร้างเป็นช่างฝีมือระดับอัจฉริยะในหมู่คนแคระค่ะ

ด้วยเหตุนี้ แม้จะเป็นชิ้นส่วนขับเคลื่อนของเครื่องมือวิเศษ แต่ก็ถือเป็นของระดับไฮเอนด์ที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลกค่ะ

เริ่มที่ 500,000 ยูค่ะ!

มังงะ ปรากฏ บุคคล องค์กร สถานที่ ชื่อประเทศ ความสัมพันธ์ ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ ชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับของจริงแต่อย่างใดค่ะ

ต้องโค่นมันให้ได้ นั่นคือชิ้นส่วนสุดท้ายเลย

7

ของไร้ค่าแบบนี้... นอกจากพวกเราแล้ว ก็ไม่มีลูกค้าคนไหนจะต้องการหรอก

ให้ตายสิ ไอ้พวกร้าน "มุเมงายะ"นั่น... ทำเรื่องยุ่งยากอีกแล้ว...!

นี่ไม่ใช่แค่ของไร้ค่าธรรมดาๆ นะครับ!

แขนทั้งสองข้างของคนแคระที่สร้างสิ่งนี้ขึ้นมาได้สูญเสียไปเพราะการลงทัณฑ์จากสวรรค์

ความสิ้นหวังของคนแคระที่สูญเสียแขนซึ่งสำคัญกว่าชีวิต...

เลือดที่ไหลไม่หยุดหย่อน...ตอนนี้อยู่ใต้หิมะเย็นเฉียบกระมัง

โอ้โห

ช่างน่าเศร้าและน่าเวทนา

ภาพที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์อันเร่าร้อนงอกงามขึ้นในใจคุณไหมครับ...!

ผลงานชิ้นเอกของช่างฝีมืออันดับหนึ่งที่หลับใหลอยู่ใต้ภูเขาน้ำแข็ง! เป็นอย่างไรบ้างครับ!?

600,000 มัง

3

800,000 มัง

20

9

1,000,000 มัง

2,000,000 มัง

290!

24

อึก อย่ามาล้อเล่นน่า!!

นั่นมันของของฉันตั้งแต่แรกแล้ว ทุกคนก้มหัวลงซะ!!

ที่นี่มัน

"ความปรารถนา" กับ "ความบ้าคลั่ง" คือทุกสิ่งทุกอย่างเลย

ถ้าไม่คลั่งไม่ได้ ก็เอาของมือสองไปเถอะ

เอาล่ะ มาตั้งสติแล้วตั้ง 3 ล้านยูเลยดีไหมครับ! เป็นยังไงบ้างครับ?

7

...ขอบคุณมากครับ

ประมูลได้แล้วครับ

ไง?

ค่าธรรมเนียมก็เอาไปใช้หนี้ที่ภูเขาโกลด์วอร์ฟได้แล้วใช่ไหมครับ?

ลูกค้าของแกเหรอ

อย่าเอาเรื่องยุ่งยากมาให้ฉัน

โมริชิตะ มาซาชิ

ปราสาทของจอมมารสึดะจิ

ตอนที่ 48 ความฝันอันสั่นไหว

โอยยย ในฐานะร้าน "มุเมงายะ" นี่กำลังโลดแล่นฉายแสงอย่างดีเลยนะ♪

ถ้าเลทอีก 30 นาทีเนี่ย คอของฉันจะโดนบอสคนนั้น ตัดขาดไปแล้วล่ะ!

ทำไมถึงมาสายล่ะ?

วันนี้ลูกค้าข้างนอกเยอะมากเลย

"ลิราผู้กล้า" กับ...

เพราะเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ของหัวหน้าทางร้านไง ไปต้อนรับไอ้เด็กที่ชื่อ "สึดะจิยะ" น่ะ

"สึดะจิยะ"เหรอ!?

จริงดิ...

รู้จักเหรอ?

จะรู้จักได้ยังไง ไอ้พวกที่มาก่อกวนการค้าที่โกลด์วอร์ฟน่ะ!!

...แล้วก็

"น้องเขย" ของฉันเหรอ?

ห๊ะ?

เอาเป็นว่าอย่ามาล้อเล่นเลย...แย่แล้ว งั้น "อัตราความสำเร็จ" ก็ 0 เลยสิ

...แย่แล้ว! บทบาทของฉันจบแล้วล่ะ★

คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ?

“แผนโจมตีซันซัน”

ไอ้คนประมูลเมื่อกี้... มันอ้างตัวว่าเป็น กิลด์เงาหน้าใหม่ไฟแรง

อยากจะขอลุกขึ้นต่อต้านราชอาณาจักรที่ช่วงชิงอิสรภาพและเกียรติยศจากนักผจญภัยทั่วโลกมาทั้งหมดนั่นแหละ

เริ่มต้นเป้าหมายของเราคือซันซันเลย

ที่นี่ไม่มีการคุ้มครองจากวีรบุรุษ และแทบจะไม่มีการแทรกแซงจากอาณาจักรด้วย

ผู้คนที่อยู่ที่นั่นก็มีแต่พวกนักท่องเที่ยวที่เบื่อหน่ายกับความสงบสุข และพวกนักผจญภัยเล็กๆ ที่ยอมถอนตัวจากการต่อสู้

สภาพแวดล้อมที่ร่ำรวย อาหาร และทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลกใบนี้ แต่กลับไม่มีความสามารถในการป้องกันตัว

จะยึดมันมาทั้งเมือง...และทำให้มันเป็นฐานที่มั่นของเรา!

จงก่อกบฏต่ออาณาจักรยูเซีย ที่ยกสัญลักษณ์ของวีรบุรุษขึ้นมา แล้วช่วงชิงเสรีภาพในการผจญภัยตามที่อำนาจต้องการไป!

แล้วก็จะพิสูจน์ความไร้ความสามารถของราชินีองค์ใหม่ให้ดู!

มันเป็นไปไม่ได้หรอก

นั่นสิ★

ความปรารถนาที่ไร้สาระ ไร้ความเป็นจริง และโทษคนอื่นได้อย่างสมบูรณ์

แต่ความฝันที่เอาแต่ใจและแข็งแกร่งแบบนั้นแหละ ถึงจะเป็นสิ่งที่น่าสนับสนุน

...มาพูดเรื่องนั้นกับฉันนี่เอง...

ไม่คิดว่าจะรั่วไหลไปถึงคนของซันซันเหรอ?

โอ๊ะ!

ไม่น่าเชื่อ! นั่นมันเหมือนกับแกเลยนะ

เหมือนกับเรื่องที่ว่า "คนของซันซันนั้นสำคัญ" เลยไม่ใช่เหรอ!!

ไม่ใช่แค่คำเตือนถึงซันซันที่เธอนึกถึงเป็นอันดับแรกตอนที่ฟังเรื่องฉันนะ

ฉันทายถูกแล้ว

เธอคิดไปแล้วใช่ไหม?

「ไม่ว่าจะเป็นพวกชาวซันซัน หรือพวกนักท่องเที่ยว หรือแม้แต่พวกกิลด์จากบ่อนมืด ใครก็ได้เลย

「ฉาก "โศกนาฏกรรม" แบบนั้น จะมีมูลค่าเท่าไหร่กันนะ?」

คนที่มาตัดสินก็ตาย

ในเมืองที่เต็มไปด้วยความสุข เกิดภัยพิบัติใหญ่ขึ้น ทำให้เกิดคุณค่าเสริมของเรื่องราวที่เรียกว่าโศกนาฏกรรมขึ้นมาแกร๊ก!

ถ้า "สินค้า" แบบนั้นถือกำเนิดขึ้นมาล่ะ?」

อาจจะมี "สินค้า" ที่ยอดเยี่ยมกำเนิดขึ้นก็ได้นะ

อยากเห็น อยากขาย

นั่นมันนิสัยแท้ๆ ของแกนี่นา

มาสเตอร์ เนกะ

...คุณเข้าใจดีจังเลย

น่าขนลุกจัง~♪

ว่าแต่ รีบๆ ลงมาเดี๋ยวนี้

อย่าเอาลูกค้าไร้รสนิยมเข้ามาอีกเด็ดขาด

ขอโทษจ้ะ~

เย้~~!

วันที่ 3

ในอนาคตก็อยากให้ดำน้ำได้ด้วยนะ จะได้จัดทัวร์เที่ยวในทะเลที่สวยๆ ไงล่ะ!

วิเศษจังเลยค่ะ!!

เป็นเรือพาเหรดคู่ใจของพวกเราเลยนะ! ถ้าพูดถึงเรื่องทะเลแล้ว ไม่แพ้ใครในลาสท์เยียร์เด็ดขาด!

ลองกินข้าวไปพลางๆ ดูปลาไปพลางๆ เป็นยังไงบ้าง!?

ร้านอาหารใต้ทะเลเหรอ! ไอเดียเยี่ยมเลย!

ที่ซันซันน่ะ มีตำนานเล่าว่า

“นานมาแล้ว มีเรือลำใหญ่ว่ายอยู่ในทะเลลึกแล้วก็จัดงานเทศกาลกันนะ”

ถ้าทำเรื่องในฝันให้เป็นจริงได้นี่มันสุดยอดไปเลยนะ!

★10 ก็รอไม่ได้แล้วล่ะ!

อาหารเที่ยง

มันเป็นเพราะทักษะยังไม่พอไงล่ะ~

โธ่เอ๊ย~! ขอพวกคนแคระอากิบ๊อยให้หน่อยได้ไหมเนี่ย!

แต่มันว่านะ~

ถึงแม้จะสงบลงแล้วก็ตาม ใต้ทะเลก็อาจจะมีอสูรกายที่น่ากลัวหลับอยู่ก็ได้นะ

พวกนักผจญภัยนอกกฎหมาย พวกนี้ก็มาสร้างปัญหาให้เมืองโดยไม่จำเป็นน่ะสิ

ข้างหน้าก็ยังอีกไกลเลยนะ กว่าจะตรวจสอบความปลอดภัยได้

“นักผจญภัยนอกกฎหมาย” เหรอ?

รู้จักพวกมันไหม?

แล้วหลังจากที่มันสงบสุขแล้ว พวกเขาก็ยังคงผจญภัยอันตรายเพื่อแสวงหาความตื่นเต้นด้วยชีวิตเลยล่ะ

คือพวกที่จงใจไปรบกวนรังของสัตว์อสูร แล้วก็สร้างความเสียหายให้กับหมู่บ้านรอบๆ

ช่วงนี้ก็ดูเหมือนจะคึกคักขึ้นอีกครั้งนะ

หรือพวกที่บุกเข้าไปในดันเจี้ยนอันตรายที่รัฐบาลจำกัดการเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต

ฉันไปวุ่นวายกับพวกมันมา พวกร้านขายอุปกรณ์กับงานประมูลนะ สมาคมจับกุมไปเยอะเลยล่ะ ...แถมทำเรื่องพวกนี้ระหว่างที่ไปเที่ยวสนุกๆ ด้วย นี่มันก็เป็นหัวข้อคุยกันอยู่เหมือนกันนี่นา!

หลอกลวงพลเมืองด้วยค่าจ้างที่เกินราคาสมเหตุสมผล

แล้วก็ลักลอบนำสมุนไพรหรือวัตถุดิบสัตว์อสูรที่ห้ามซื้อขายออกไปขายในตลาดมืดเพื่อทำกำไรมหาศาล

พูดง่ายๆ คือ พวกมันก่อความเดือดร้อนไม่หยุดหย่อนเลย

ไม่ ไม่เลยค่ะ

ขอบใจนะ

ที่มาเป็นเพื่อนกับเนกะ

เพื่อนเหรอ!?

อาฮะฮ่า! ที่ซันซันนี่ แค่ทักทายก็เป็นเพื่อนกันแล้วสิ!

ได้เหรอครับ?

พวกที่ทำงานกับพวกเราน่ะ ทุกคนมองโลกในแง่ดีทั้งนั้นแหละ

พวกเขาผ่านประสบการณ์ยากๆ มาเยอะนะ...แต่ก็ไม่เน่าเฟะ แล้วก็ไม่ยอมแพ้ต่อการท้าทายครั้งต่อไป

พวกเขานี่เก่งกันจริงๆ

ส่วนฉันน่ะ แค่แก่ตัวลงไปในที่ที่ปลอดภัยเท่านั้นแหละ

ไม่หรอกครับ! พวกเราที่เป็นร้านขายเครื่องมือก็เป็นงานที่น่ายกย่องเหมือนกันนะครับ!

จากมุมมองของฉัน เนกะดูเหมือนจะเป็นคนที่ผ่านประสบการณ์ที่น่าสมเพชที่สุด

เราเจอกันครั้งแรกที่ห้องผู้ป่วยของโรงแรมซันคาร์เดีย

ตอนที่ไปเยี่ยมเขาไง

ดวงตาเขาว่างเปล่า

ร่างกายก็โทรมมากจริงๆ

ถึงจะลองทักไป เขาก็ไม่ตอบสนองอะไรเลย

แต่ถึงอย่างนั้น พอฉันพยายามพูดคุยกับเขาเรื่อยๆ ได้อยู่หลายเดือน เขาก็เริ่มพูดได้ในที่สุด

การออกเดินทางกับเพื่อนบ้านเกิดเดียวกัน

มีแต่ตัวเองที่รอด...หลังจากนั้นก็จำไม่ได้มากนัก

เมื่อได้ยินว่าไม่เพียงแต่มีความคิดจะกลับบ้าน แต่ยังไม่มีญาติเลย

โอ☆ซันซัน ถูก โอ☆ซีแอน-ซัน ดึงตัวไป

ที่เนกะกลับมาแข็งแรงได้ถึงขนาดนี้ ก็เป็นเพราะปาฏิหาริย์เล็กน้อยกับ

พลังที่จะลุกขึ้นได้ของตัวเขาเอง

แต่เจ้าหมอนั่นดันประเมินตัวเองต่ำไปหน่อย...

เขาค่อนข้างจะตีตัวออกห่างจากคนรอบข้าง

งานเลี้ยงเหรอ? อ๊ะ ถ้าฉันอยู่ด้วยล่ะ

แน่นอนว่าเขาจะดูเก้ๆ กังๆ แต่ไม่ว่าจะมีพลังพิเศษอะไร เขาก็เป็นศิษย์ที่น่ายกย่องของฉันนี่นา!!

กลับบ้าน

เพราะรู้ว่าเขามีบาดแผลใหญ่แค่ไหน

ฉันเลยเชื่อว่าเขาจะกลายเป็น "ผู้จัดการสาขา" ที่เก่งในการให้กำลังใจคนได้แน่เลย!!

แน่นอนอยู่แล้ว!!!

...สงสัยจะแบกรับไว้เยอะไปมั้งนะ...?

เอ๊ะ!?

นี่ไงเพื่อน! มันมีแรงกดดันแรงไปหน่อยหรือเปล่า? เหมือนจะคาดหวังอะไรจากพวกเด็กๆ เยอะเกินไปน่ะ...

สงสัยจะเป็นพวกแก่ที่ติดกรอบสินะ??

พวกเนกะก็ตีตัวออกห่างก็เพราะเรื่องนั้นรึเปล่านะ??

ถึงท่านหัวหน้าก็มีเรื่องให้กังวลใจอย่างไม่คาดคิด...!!

บางครั้งก็ลังเล ช่องว่างในการสื่อสารกับพวกหนุ่มสาว...

ไม่ทราบค่ะ...คุณเนกะคงไม่ได้ตั้งใจจะให้รู้สึกไม่ดีแน่ๆ เลยค่ะ!

คุณเนกะตอนที่ถูกชมเมื่อวานน่ะ

ดูดีใจจริงๆ เลยนะคะ!!

...ฮ่าๆ! ขอบใจมากนะที่มาปลอบใจฉันด้วย!

ท่านหัวหน้า! ปลามันที่จับได้จะทำยังไงครับ!?

ตัวเล็กก็โยนคืนทะเลไป ส่วนตัวใหญ่ก็ทำเป็นซาชิมิ!

ถนนของฝาก

ฉันเอาอันนี้แหละ!

กรอบรูป ￥1500

7׆บุ๊ก ￥800

น่ารักจัง!!

ให้ถ่ายรูปเยอะแยะไปเลยนะ! ต้องเอาไปให้ทุกคนดูให้ได้!

ปลาหมึกต้มของชาวบ้านน่ะ

เอ่อ...แล้วก็ของท่านหัวหน้าหมู่บ้านด้วย...

แล้วคำขอของคุณโคล่ากะคืออะไรนะ?

จะซื้ออะไรกลับไปให้คุณอลิสกับคุณแม่ดีนะ

จาบารา คุณนาย แล้วก็รุ่นพี่ด้วย

แล้วก็ชาริเทกับเปเกด้วย...

ถึงองค์ราชินีด้วยล่ะ!

มี "เพื่อนร่วมทีม" เยอะจังเลยนะ!

หัวหน้าก็มีเยอะแยะไปหมดนี่นา

!

ไม่กี่วันหลังมารับใช้ก็เห็นและได้ยินมาเยอะเลย

ถึงจะเรียกฉันว่า "ท่านหัวหน้า" ก็เถอะนะ

ว่าพนักงานของโอ☆ซีแอน-ซังเคารพท่านหัวหน้ามากแค่ไหน

ท่านหัวหน้าคือ "พ่อ" คนที่สองของพวกเราเลยครับ!

นี่นาย...

หือ...

พ่อ... เหรอ?

ถึงจะออกไปสร้างรังเองก็ได้นะ!

ถ้า 'ร้านสึดาจิ' มันใหญ่ขึ้น

จนสามารถมาเที่ยวที่ซันซันได้ด้วยตัวเองล่ะก็!

เรามาจัด "งานพบปะสังสรรค์" ระหว่างร้านสึดาจิกับโอ☆ซีแอน-ซังกันเถอะ!

โอ้!

แน่นอนสิ! การเจรจาธุรกิจด้วยนะ!

ได้ชุดมาแล้วดีจังเลยนะครับ!

จะเก็บรักษาไว้อย่างดีไปตลอดชีวิตเลย!!

ผ่านไปเร็วมากเลยนะครับ 3 วัน

การที่ต้องกลับพรุ่งนี้ก็รู้สึกเหงาจัง...นี่แหละคือเสน่ห์ของรีสอร์ทสินะครับ...!

มุราบิโต! มาอีกสักครั้งตามที่ประกาศไว้เถอะ!

อืม!!

แถมฮาริเซ็นบงก็ทำเกี๊ยวซ่าได้สมบูรณ์เลยนะ!

ไม่ว่าต้องใช้เวลากี่ปี จะพาไปให้ได้แน่นอนครับ!!

!!

เอาล่ะ

ของฝากเยอะขนาดนี้ จะใส่หมดไหมนะ?

กรุณาอยู่กับครอบครัว "ตลอดไป" นะครับ!!

นั่นน่ะ

คือความรู้สึกที่แท้จริงเลยเหรอ?

คุณมาโอโง่จริงๆ!!

ระหว่างนั้น

ต่อหน้าองค์ราชินี

ตัวจริงของ

ก็กรุณาใช้บริการต่อไปด้วยนะครับ...!

ผมก็อยากจะเป็น "ครอบครัว" มาตลอดเลยครับ...!

ชาวบ้านที่พูดถึงน่ะ...

ก็คิดแบบนั้นอยู่เหมือนกัน

สินะ...

คิดว่าต้องตายแล้ว

หลังจากที่สละความเป็นอมตะไปแล้ว ก็จะต้อง...

ได้พบกับลูกพี่ลูกน้องอีกครั้ง

ในฐานะอดีตจอมมาร

และต้องรับผิดชอบที่นำพาเผ่าพันธุ์ของตัวเองไปสู่ความพินาศ

เลื่อนมันออกไปอีกครั้ง

การสอบติดตาม ผู้ตรวจสอบระดับเบื้องต้น

คราวนี้ก็เป็นความรู้สึกที่อยากจะ "เป็นกำลังใจให้"

จึงได้ค้นพบเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่...

ตัวฉันเองก็

ช่างน่าขนลุกเสียจริง

...ฉันก็

...อยากอยู่ด้วย "ตลอดไป"

อา...มันเข้ากันได้ดีจริงๆ

ทำไมถึงไม่อยากใส่ข้างๆ คนอื่นนอกจากมุราบิโตนะ

เรื่องของชาวบ้านน่ะ...

เอ๊ะ?

!?

เอ๊ะ!? พลุเหรอ?

ดึกขนาดนี้ งานแต่งใครกันเนี่ย?

ไม่ใช่ระฆังอวยพรนี่นา!!

โจมตี!! โจมตี

เติมพลังคราวหน้าเลย!

จะรับมานะซันซัน!!

เพื่อความปรารถนาแห่งอิสรภาพของเหล่าอดีตนักผจญภัย!

...และแล้วก็

เอาคืนให้หัวหน้าเลย!!

จะรับมันไปเองครับ คุณมาสเตอร์ "อ้า!!"