ตอน 21.3: Chapter 21.3

ยี่สิบเอ็ด ตอนพักระหว่างฉาก-หลัง

โอ้โห

ขอโทษนะครับ เจ้าเหมียวของพวกเราน่ะ

ไม่ๆๆ!

การเลี้ยงแมวในบริษัทนี่เป็นความพยายามที่น่าสนใจดีนะครับเออ

ได้เลยครับ! บรรยากาศในที่ทำงานก็ดีขึ้น แถมได้มีจุดโฟกัสจากการดูแลด้วยนะ

บางทีบ้านผมก็อาจจะขาดเจ้าเหมียวอยู่ก็ได้นะครับ

เจ้าตัวที่อยู่ข้างหัวนั่นก็ได้นะ

มันดูคล้ายๆ กันนะ...

ฮ่าๆๆๆ เจ้าตัวนั่นมันไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่หรอกครับ~

อืมม...

...โดนเทซะแล้วสินะ

เอ่อ คุณซาซากิ

ทำงานเหนื่อยมาเลยครับ!

สวัสดีครับ เหนื่อยมาทั้งวันเลย!

ตกใจจัง

ขน...?

มีขนติดชุดซะเยอะเลยนะครับ คุณซาซากิ

ห๊ะ

โยมิโจมิ

อะ... นี่มันของแมวเหรอ...

นิ้ววว~

เพิ่งรับมาเลี้ยงเหรอครับ?

ร้านค้าที่ผมไปบ่อยๆ เนี่ย เขาเลี้ยงแมวไว้ในบริษัทด้วยล่ะครับ...

ติดใจเข้าอย่างจังเลยครับ

น่าจะเข้ากับคนง่ายสินะครับ!

ไม่รู้สิครับ...

เจ้าตัวนั้นมันเหมือนคุณทายามเลย ตลกดีครับ

เจ้าหนึ่งนี่ดันไม่ชอบผมซะอย่างนั้น

อืมม...

มันก็มีปลอกคอที่คล้ายๆ กันอยู่ด้วยนะ

ปลอกคอเหรอ?

อืมม... ใช่

อันสีดำที่เธอใส่ประจำไง...

คุณคิดว่ามันเป็นปลอกคอเหรอครับ?

เอ๊ะ?

ฮ่า

จอน

...คุณซาซากิ

ปลอกคอเนี่ย เป็นของที่เอาไว้ใส่ให้สัตว์นะครับ

หน่อย

มันไม่ใช่ของที่ใส่ให้คนนะ

ว้าาา

ไม่มี

คุณทายาม ไม่ใช่ทั้งหมาและแมวนะครับ

ฟังนะครับ คุณซาซากิ

นั่นคือ

เสียงจากคุณลูกค้า

จอน

อันนี้คือเสียงจากคุณลูกค้าครับ ข้างในมีเจ้าแมว เสียงร้องว่า ราฮะ สองสิ่งของของคุณลูกค้า

เข้าใจไหมครับ

ครับ

ครับ!

คุณซาซากิครับ

อันนี้มันคืออะไร รู้ไหม?

วะ รู้! รู้เลย มันคือปลอกคอ... ใช่ไหม?

โอ้ เก่งนี่หว่า

มีใครบอกเหรอ?

เปล่า! ไม่! ...รู้สิ! ถึงผมเองก็รู้! อืม!

หืม งั้นก็เจ๋งดีนี่~

!!