ตอน 29.4: Chapter 29.4

ฉากพักระหว่างฉากที่ยี่สิบเก้า-หลัง

ช่างซูซูกิการเจรจาทางธุรกิจเป็นไปตามแผนรึเปล่า?

ให้ตายสิ!

เก็นกิโชจิ

ตอนที่หงุดหงิดแบบนี้ดันลืมบุหรี่ซะได้...

อย่ามาพูดเล่นน่า มันล้มเหลวแล้วนะ!!

เอาบุหรี่มาให้หน่อยสิ! ขอร้องล่ะ!

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา~

นี่สิ

ลืมกล่องตัวเองได้นี่ ช่างเก่งจริงๆ เลยนะ...

นี่แก เปลี่ยนยี่ห้อรึไง?

เอาแต่บุหรี่ที่คุณทายามให้มาแค่นี้เอง...

เอ่อ... ก็...

เอ่อ อะไรก็ได้นะ

ขอบใจมาก จะเอาไปอวยพรให้เลยล่ะ~

ข้างๆ นี่

โอ้โห~

เอ่อ ขอโทษที มันไม่ไหวแล้ว!

ร็อว์เลซี่.ซี่

เปลี่ยนใจแล้วล่ะ

ฉันจะคืนให้แน่นอนเลยน่า!

ทำไมล่ะ!

ไม่ใช่ว่านายจะเกลียดมันนะ!

มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย...

นี่มันบุหรี่ของฉันนะ...

ห๊ะ!?

มันอาจจะไม่ใช่บุหรี่ของฉันคนเดียวนะ

ดังนั้นมันเลยจะเอาไปได้ยากหน่อย...ขอโทษนะ!

อ๊าาาาา

วันนี้ฉันจะไม่สูบด้วย! แบบนี้มันยุติธรรมแล้ว

นายสู้กับอะไรอยู่กันแน่เนี่ย

นะ

บางทีก็มาจิบชาสักหน่อยไหมล่ะ

ซูซูกิไง

อือ~

ทำไมถึงได้ทำเรื่องแบบนั้นลงไปนะ...

โคตรอยากสูบบุหรี่เลย

นี่ๆ

อ่า...คุณทายาม เหนื่อยไหมครับ

สวัสดีครับ

เดี๋ยวจะไปสูบนะ แวะด้วยไหม?

อ่า...

สูบ...สูบ~ บุหรี่ที่โคตรอยากสูบเลย~อยากสูบ

เอาน่า! พรุ่งนี้มีงานใช้แรงหนักๆ รออยู่ จะกลับดีไหมเนี่ย...

ดำดึ่มมมมมม!!

อะไรการปฏิเสธแบบขอไปทีเนี่ย

วันนี้เพื่อนร่วมงาน ขอให้ บุหรี่อ่ะ แล้วก็ ปฏิเสธไป

ถึงจะปฏิเสธไป แต่จะให้แค่ตัวเองสูบคนเดียวน่ะไม่ได้นี่นา...

ปฏิเสธเหรอ?

ทั้งที่มีอยู่ตั้งเยอะแยะ

อือ

บุหรี่ที่คุณทายามให้มา

มันมีอยู่ด้วยนะ

แต่ว่า

ไม่รู้ทำไม...

ถึงเอามาให้ไม่ได้

ถึงปฏิเสธแบบที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจซะงั้น

ขอโทษนะคุณทายาม ขอบคุณที่ชวนนะ

ร็อว์เลซี่.ซี่

ขี้เหนียวชะมัด...!

ไม่คิดเลยนะว่าคุณซาซากิจะขี้เหนียวขนาดนี้

คุณซาซากิที่ขี้เหนียวแบบนี้ ไม่สูบก็ถือว่าถูกแล้วล่ะ

ตอนกลับถึงบ้าน

ใช่เลยนะ... บางทีฉันอาจจะขี้เหนียวก็ได้

อืม

ร็อว์เลซี่.ซี่

...ขี้เหนียวสุดๆ ไปเลยนะ

ขอโทษด้วยครับคุณซูซูกิ เป็นเพื่อนร่วมงานที่ขี้เหนียวครับ