เพราะความสับสนนั่นแหละ ถึงได้เรียบง่าย แล้วก็ยิ่งมีคำว่า "ทำไม" เข้าไปอีก
ผู้เขียน・ผู้วาด จิชุ
ยอดขายรวมทั้งซีรีส์ทะลุสองล้านสองแสนเล่ม
เล่มล่าสุด ภาคที่หก กำลังวางแผงเป็นที่นิยม!!
สองคนที่สูบบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ต
หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบบุหรี่กับคุณ
เรื่องนี้เกี่ยวกับ
ซาซากิ ชายวัยกลางคนที่เป็นมนุษย์บริษัท ความสุขในชีวิตประจำวันของเขาคือ คุณยามาดะ พนักงานประจำร้านซูเปอร์มาร์เก็ตประจำที่ จากวันที่ได้พบกับ ทานากะ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณยามาดะ ทั้งสองก็เริ่มมีความสัมพันธ์ที่มานั่งสูบบุหรี่ด้วยกันหลังร้านซูเปอร์มาร์เก็ตในยามค่ำคืน
โอยยย...
อากาศมันเริ่มเย็นลงแล้วนะ อีกนิดเดียวก็เข้าปลายฤดูร้อนแล้ว
ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกแล้ว
มันเร็วเกินไปเลยนะเนี่ย
จริงด้วยนะ ช่วงเวลามันดูจะใกล้เข้ามาทุกปี
เมื่อก่อนตอนที่ผู้จัดการบอกว่าปีใหม่ผ่านไปในพริบตา ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าพอจะเข้าใจแล้วล่ะ
ฮ่า ๆ
อืม
...ว่าแต่ คุณทายามะ
ซาซากิ...มนุษย์เงินเดือนวัยกลางคนที่เหนื่อยอ่อน ความสุขในแต่ละวันคือบุหรี่กับรอยยิ้มบริการที่เป็นมิตรของคุณยามาดะ
ขอโทษที่ถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวเลยนะครับ...
คือว่า...มีเรื่องที่รู้สึกสนใจมาพักนึงแล้วน่ะครับ
คุณทายามะน่ะ
ถ้าผมพูดอะไรที่โคตรโง่ๆ ออกไป หวังว่าคุณจะดุสักหน่อยนะ คือว่า...
คุณนี่... หรือว่า
คุณยามาดะสินะ...!?
ห๊ะ!?
หนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่ง
คุณทายามะ...!!
1
ก็เลยได้ยินมาว่าโดนล่าโดยพวกผู้ใหญ่
ก็เลยสงสารถึงได้
มองข้ามให้หน่อยช่วงนี้
ในการประชุมประจำ
กับคาวะนี่นะ
อีกหน่อยสิ
ขอประทานอภัยด้วยครับ!!
แย่แล้วสิ...
ตั้งแต่ตอนนั้นก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย...
อย่าไปคิดเรื่องไร้สาระเลย...
วันนี้ไปเรียกผู้จัดการที่เคาน์เตอร์บริการ แล้วเอาคำขอโทษเรื่องที่วุ่นวายคราวก่อนไปให้ผู้จัดการแล้วก็กลับไปเลย!
เศร้าเลย
อะ...อะไรนะ...
อะไรกันเนี่ย ความไม่เอาไหนของผม...
การออกบัตรสะสมแต้ม ทำที่นี่ครับ
ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีปัญหาอะไรเลย!!
ก็เพราะว่าคนที่กำลังทำงานอย่างเต็มที่ตรงนั้นคือคุณยามาดะไง นี่มันเป็นความจริงไม่ใช่เหรอ!!
ถ้าผมเป็นตัวของตัวเองได้ตามปกติ ทุกอย่างก็คงจะเหมือนเดิม...
ต้นไม้ที่ผุดขึ้นมา×โมริ
นิ้ก
แล้วเมื่อก่อนคุณยามาดะน่ะ...
อ๊ะ สวัสดีครับ...
ดีจังเลยนะ
ที่ได้เจอคุณยามาดะ
สองคนที่สูบบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ต
ถ้าเกินกว่านี้ เดี๋ยวจะไปเรียกผู้จัดการมาให้เองครับ
อย่างที่เคยบอกไปแล้วนะครับ ทางร้านเราไม่มีบริการจัดส่งสินค้าถึงที่บ้านครับ
ขอปฏิเสธครับ
ไอ้ข้างบ้านน่ะ มันบอกว่าทำได้นะ
จะยกเลิกที่เคยพูดเหรอ!? ให้เจ้านี่ไปทำสิ!
ที่มาที่นี่เรื่อยๆ เนี่ย ก็พูดแต่เรื่องที่ทางร้านเราทำไม่ได้นี่แหละ
ก็น่าจะทำให้คุณผู้หญิงเขาตกใจสับสนไปด้วยนะเนี่ย
ยามาดะ พนักงานร้านยอดนิยมแห่งซูเปอร์เอส
ดูเหมือนจะสนิทกับคุณทายามะด้วย
แกเป็นใครเนี่ย... กล้าดียังไง...
ถ้าคุณคิดว่าตัวเองถูก ก็เชิญเลยครับ
กรุณาสอบถามที่สำนักงานใหญ่ครับ
ขอโทษครับ
บุหรี่อันที่เจ็ดครับ
อะ...นายเป็นใครเนี่ย! ตอนที่ผมกำลังพูดอยู่เนี่ยนะ--
แต่มันไม่เหมือนกับการพูดคุยของลูกค้าที่มีเหตุผลเลย
ก็พูดอยู่นะครับ
หะ...
ขอโทษครับ คุณยามาดะ ที่เป็นเพราะผม...
ขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับ...
เปล่าครับ
ไม่ใช่ความผิดของคุณมิยาโมโตะหรอก
น่ากลัวใช่ไหม ไปพักก่อนไหม?
ครับ...
คุณเขาเป็นลูกค้าที่ออกแนวสับสนนิดหน่อยนะครับ
เป็นลูกค้าบ่นประจำที่มาบ่อยๆ เลยล่ะครับ
ถ้านานๆ ทำงานก็จะเจอแบบนี้บ่อยๆ นะครับ
แคก
ครับ!
ยามาดะ
อ๊ะ เป็นอะไรไหมครับ?
เขาเป็นพวกปรับตัวเก่งนะ
เดี๋ยวเขาก็จะเบื่อแล้วไปที่อื่นเองล่ะมั้งครับ
ถ้างั้นก็ดีเลยครับ!
แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคุณซาซากิมาซื้อของที่เคาน์เตอร์บริการเลยครับ
บุหรี่
อะ...อา!
วันนี้ก็เป็นอารมณ์แบบนั้นน่ะครับ! แล้วก็...
อึก
งั้น...
ขอบคุณนะครับที่มาเป็นอารมณ์แบบนั้นให้
เปล่าครับ...
เลย
ว่าแต่ คุณซาซากิเนี่ย บาดหัวนั่นหายดีแล้วใช่ไหมครับ?
เอ๊ะ!?
คุณทายามะ พนักงานลึกลับที่ปรากฏตัวที่ห้องสูบบุหรี่ของซูเปอร์เอส ดูเหมือนจะสนิทกับคุณยามาดะ
อ๊ะ ตรงนี้มีแผล
นั่นมันเรื่องที่คุยกันข้างหลังนี่นา
นั่นคือ...
แย่แล้วสิเนี่ย...................
?
มาพูดตรงนี้เลยเหรอเนี่ย
ได้ยินมาจากคุณทายามะเลยครับ
ไม่เป็นไรเหรอครับ...?
ตัวผมมาเป็นแบบนี้... ตลอดเลยเหรอครับ...?
ได้ยินจากคุณทายามะอีกแล้วเหรอ!?
หะ ครับ ขอโทษครับ...
เอ่อ...
นี่ครับ ของที่เอามาขอโทษทุกคนที่สร้างความเดือดร้อนให้เมื่อคราวก่อน...
พอจะช่วยส่งให้หัวหน้าได้ไหมครับ...
วันหลัง
ว้าว! เสียเวลาเลยครับ ขอโทษด้วยนะครับ!
แม้ว่าจะเป็นวันหยุดนานๆ ครั้งก็ตามนะ
แต่พอได้ฟังสิ่งที่ตัวเองเคยพูด เคยทำ ก็เลยเอาแต่มวนบุหรี่ไม่หยุดเลย...
หือ? เป็นอะไรไปเหรอ? ใช่ๆ ผม ยามาดะเองนะ
คุณซาซากิเนี่ย ไม่ทันสังเกตจริงๆ เลยนะเนี่ย
โอ๊ย แย่จังเลยครับ คุณทายามะ! อ้า คุณยามาดะสินะ...
จากนี้จะเรียกคุณว่ายังไงดีล่ะ?
เอ๊ะ ทำยังไงดี... ควรทำยังไงดีล่ะ!?
ก็พอจะจินตนาการออกนะ เหมือนมังงะตลกๆ เลย...
มังงะอะไรเหรอ?
บริษัท สึเอะนากะ
คุณทายามะ!?
ตอนนี้มาจากไหน...
จากสเวครับ
สเว...?
สเวนะ ปลายสวนสาธารณะเอ็นางะ
...อะ!
ใช่แล้ว ชื่อมันเป็นแบบนั้นนี่เอง
เพราะชื่อมันลอกไม่หยุด เลยเป็นสุเอคุงใช่ไหมล่ะ
คุณซาซากิไปเดินเล่นถึงแถวนี้ได้ยังไงเหรอครับ?
อืม วันนี้ขี้เกียจทั้งวัน เลยไปไกลหน่อยครับ
หืม มีเวลาว่างเหรอ
งั้นก็สูบไปเถอะ
เอ๊ะ?
เอ๊ะ คุณทายามะ
ที่นี่สวนสาธารณะ...
เหมาะสำหรับคนสูบบุหรี่ที่สุดเลยนะ
ดีๆ ไปเลย
ถึงจะเป็นสวนที่โทรมๆ ก็เถอะนะ
สมัยนี้สวนที่มีห้องสูบบุหรี่นี่หายากมากเลยนะ
นี่มันรอดมาได้ไงเนี่ย...
โดยรวมแล้วมันเป็นสวนที่ดูทรุดโทรมเลยล่ะ
เด็กๆ ก็ไม่ได้ออกมาเล่นเลยด้วย
ก็เพราะว่าอยู่ในโลกภายนอกมาตลอดนี่เองมั้ง
ถึงจะไม่ได้ใหม่เอี่ยม แต่ถึงจะผุๆ ก็
ก็ยังมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นได้นะ
แต่น่าจะโชคดีแบบนั้นก็หมดลงแล้วล่ะ
เอ๊ะ?
ขออนุญาตนำทางนะครับ
สวนสาธารณะสเวนะ ได้รับการตัดสินใจว่าจะรื้อถอนในปลายเดือนสิงหาคม ขอความกรุณาท่านโปรดทำความเข้าใจและให้ความร่วมมือด้วยนะครับ โดยจะสามารถใช้งานได้ตั้งแต่วันที่สิบห้าของเดือนสิงหาคมเป็นต้นไป
※วันเวลาอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศฝนตกเป็นต้น
วันนี้มาที่นี่ก็เพราะว่า
อยากจะมาสูบบุหรี่ให้เสร็จไงครับ
ที่นี่มันเป็นเหมือน
...ที่ที่เคยเป็นพวกพ้องของผม
พวกพ้องเหรอ?
อืม
ของเล่นที่อยู่กลางสวนสาธารณะนั่นน่ะ
มันก็เหมือนกับเรื่องที่
เคยเล่าไปให้ฟัง...
ไอ้ตัวที่เมื่อแปดปีก่อน สร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนเรื่องงาน
อันนั้นน่ะเป็นเรื่องตอนที่ทำงานพาร์ทไทม์ของผมครับ
สุดท้ายก็ทำมันได้อยู่ดีครับ
ก่อนหน้านั้นทุกครั้งที่คิด ก็จะกังวลตลอดเลย
ตอนกลับบ้าน ก็จะไปซึมอยู่ตรงนั้น แล้วกังวลเต็มที่เลย
...ไม่คิดจะไปปรึกษาใครสักคนเหรอครับ?
คิดว่า "พอออกจากที่นี่ไป ต้องกลับเป็นตัวเองแบบเดิมให้ได้" น่ะสิครับ
คุณไม่คิดจะไปคุยกับใครเหรอครับ?
ได้รับความช่วยเหลืออยู่เรื่อยๆ น่ะ
แต่เรื่องนั้นนี่แหละ ไม่มีใครทำได้
ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะพูดนะ
ถ้าฉันยอมอ่อนข้อออกไปสักที
ทุกคนก็จะรับฟังให้แน่ๆ
แต่ก็เพราะอย่างนั้นไง ถึงจะทำไม่ได้
เพราะว่าคุณร้านและทุกคนใจดีนี่นา
มันใจดี แล้วก็อบอุ่น
จนรู้สึกเหมือนจะเอาแต่ใจตัวเอง...
มันแย่ไปหน่อย
มันน่าเอ็นดูใช่ไหมล่ะ
จริงเหรอ...
ก็เลยรู้สึกขอบคุณที่นี่อยู่
ถึงจะผ่านมานานแล้วก็ตาม
...แต่มันก็คงเป็นเรื่องที่ดีสินะ
เรื่องอะไรเหรอ?
ได้สูบบุหรี่ตรงนี้ตอนเป็นผู้ใหญ่แบบนี้ มันก็ดีแล้วล่ะ
เรื่องของสถานที่ที่สำคัญขนาดนี้
ที่บอกให้ผมรู้...นะ
รู้สึกเสียใจจริงๆ เหรอ?
เสียใจจริงๆ เหรอ!?
เดี๋ยวก่อนนะ...
คุณทายามะ... ผมนี่ตั้งใจจริงๆ นะ...
ขอโทษๆ ขอโทษด้วยนะครับ
ก็แค่หยอกล้อเล่นนิดหน่อยเอง
เอ๊ะ?
คุณทายาม จะไปไหนเหรอครับ?
มาเล่นชิงช้ากันเถอะ!
คุณทายามะน่ะดีแล้ว
ผม... อายุ 46... เหรอครับ... ตอนเวลานี้... นี่จะโดนเรียกตรวจไหมเนี่ย...?
พูดอะไรน่ะ?
นี่ไง รีบนั่งลงสิ!
เพราะว่ามันเป็นเวลานี้ไง ถึงจะให้อภัยได้
ครับๆ
ดี
ถ้างั้น
อันนี้ มันก็คงจะเกินไปหน่อยนะ
นี่ไง จับให้ดีๆ
ไปด้วยกันนะ—
ไง คุณซาซากิ! สบายมั้ยครับ?
พูดอะไรน่ะ! ไอ้ความรู้สึกเสียวๆ นี่แหละมันดี
อ๊ะ ลมเย็นๆ นี่มันสบายจังเลย...!
แต่ว่า ไอ้ความรู้สึกที่ลอยได้นี่สิ
มันนานมากเกินไปจริงๆ... นิดหน่อย... อึก!
เหรอ... มันเป็นแบบนี้นี่เองสินะ
...คุณซาซากิ
เรื่องเมื่อกี้
หืม?
ฉันไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยนะ
ความทรงจำที่นี่
อยากให้ใครสักคนได้ฟัง
อยากสูบกับใครสักคน มากกว่าอยู่คนเดียว
แต่...ไม่ใช่ว่าใครก็ได้นะ
ดีใจที่เป็นคุณซาซากิเอง
คุณซาซากิเนี่ยนะ
น่าจะเป็น...ความแปลกของฉันน่ะนะ
...แปลกเหรอ?
มันแตกต่างจากคนอื่นไปนิดหน่อย
อืม
มันอยู่ในจุดที่แปลกที่สุดของใจฉันเลยล่ะ...
ก็เพราะว่าเลยอยากจะคุยเรื่องแปลกๆ ออกไปเยอะเลยมั้ง
ขอบคุณนะ ที่ส่งมาใกล้ๆ แบบนี้
มันมืดนะ ระวังตัวด้วยล่ะ
อืม
อีกแล้ว...
ไม่ได้ฟัง
"คุณนี่เป็นไปได้ไหมว่า
คุณทายามะกันนะ"
ไม่ว่าจะนึกถึงช่วงเวลานั้นกี่ครั้ง
...ตัวฉันเองนั่นแหละ
ว่าเธอจะมีสีหน้าแบบไหน
ที่มันกลัวเท่านั้นแหละ
มันนึกภาพไม่ออกเลย
สิ่งที่เธอจะบอกให้รู้
สีหน้าที่เธอจะแสดงออกมา
รู้สึกเหมือนมันเพิ่มขึ้นมาเยอะเลยนะ
ถึงอย่างนั้น ก็ยังทำได้แค่สิ่งเดียวเท่านั้น
คือการได้รู้ถึงใจจริงนั้น
ว่าเธอจะยังคงโกหกต่อไปไหม
◇ ยิ่งเข้าใกล้ ยิ่งรู้สึกไกลออกไป...
ภาคหน้า ฉบับวันที่ 25 เมษายน 2025 แล้วพบกันต่อ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/36)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
แมวสาวอมควัน
ซาซากิกับพีจัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
