หนีเร็ว!
ถอยกัน!
บาร็อก...!
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น...
ตระกูลเกียรติยศ
ดาบที่ต้องฟันนี่มัน...
พอได้รับมรดกเป็นดินแดนเล็กๆ ก็เลยเพิ่มจำนวนคนเก่งๆ จนกลายเป็นดินแดนที่แข็งแกร่งที่สุด
ไดวะ โยเฮ ตอนที่ 103 ทหารรับจ้างลีตส์ มิอูเสส ③
ยอดรวมทะลุ 2 ล้านเล่ม!! เล่ม 1 วางจำหน่าย 9 พ.ค. (อังคาร)!!
ผู้ประพันธ์/ต้นฉบับ: มิไรจิน / ผู้เขียนภาพ: อิงุจิ นัทสึมิ / ตัวละครต้นแบบ: jimmy (Kราโนเบบุ๊กส์)
ตอนแรกสงครามก็เป็นชัยชนะขาดลอยของกองทัพผสมระหว่างกองทหารรับจ้างฟลัดกับเหล่าขุนนาง
แต่จู่ๆ ก็โดนการโจมตีด้วยเวทมนตร์
พวกเราที่ไม่มีทหารเวทมนตร์และไม่มีวิธีการป้องกัน
ก็หมดหนทางจริงๆ
ผู้กอง! กองทหารรับจ้างที่นำหน้าถูกโจมตีแล้วครับ
ตั้งหลักใหม่ก่อน!
ชิ!
ถอยกัน!
ถอยกัน—!!
เอ่อ...ใครก็ได้ช่วยด้วย...!
ทำอะไรอยู่น่ะ ลี!
รีบไปสิ ไม่งั้นโดนเล่นงานแน่!
ไปเอาของที่แย่งมาแล้วหนีเร็ว!
แต่มันต้องช่วยบาร็อกก่อน...
พวกเราไม่ใช่แค่ไอ้ลูกแก้วแบบนั้นซะหน่อย
กองกำลังสำรองเดี๋ยวก็หาเจออีก
ชีวิตตัวเองต้องมาก่อนสิ
...ใช่แล้ว
ซวึบ
ผมเป็นทหารรับจ้าง...
จนถึงตอนนี้ก็สู้เพื่อตัวเองมาตลอด
มีอารมณ์อะไรมาทำไม
...ฉันช่วยไม่ได้แน่
รีบไปซะ...
...แบบนี้ก็ใช้ได้แล้ว
นี่แหละ
วิถีการใช้ชีวิตของกองกำลังสำรอง
...ลีตส์
หุบปากน่า บาร็อก
ฮ่า...
ทำไมถึงไม่ทิ้งฉันไปล่ะ?
...ไม่รู้สิ
แต่รู้สึกว่าต้องช่วยไว้
...หึ
การกระทำของนายมันไร้ประโยชน์...
ฉันไม่น่าจะอยู่ได้นานแล้ว
เป็นไปไม่ได้...
ฉันคงจะอยู่ไม่ไหวไปกว่านี้แล้วล่ะ
ถ้าเป็นแบบนี้ กลับถึงที่พักคงต้องใช้เวลาทั้งวันเลย
แต่ว่า... รอบนี้ตายไปตั้งครึ่งหนึ่งแล้วมั้ง
กองทหารรับจ้างฟลัดก็ถึงขนาดนี้แล้วสินะ
นะ...
ทำไมถึงพูดได้เหมือนเรื่องของคนอื่นขนาดนั้น
ให้พวกกองกำลังสำรองร้องไห้โวยวายต่อหน้าความตายอย่างนั้นเหรอ?
เรื่องที่น่าสมเพชแบบนั้น
เป็นสิ่งที่เหล่าขุนนางหรือพ่อค้าที่ใช้ชีวิตมาโดยไม่เจออันตรายอะไรมากมายทำกัน
...ปล่อยลงมาหน่อยสิ
...ลี
ฉันน่ะนะ
เมื่อก่อนก็เหมือนแกนั่นแหละ
เป็นทาสมา
...หา?
ได้ปลดโซ่และหนีออกมา แต่
ฉันที่ไม่มีความรู้เลย ก็ไม่มีทางอื่นนอกจากเป็นทหารรับจ้าง
แต่ว่านะ
การฆ่าคนแล้วหาเงิน หรือการมองข้ามความผิดของเพื่อนร่วมทีม
มันเป็นความทรมานของฉัน
นายชินชาไปแล้วเหรอ
ถ้าอดทน อดกลั้น แล้วใช้ชีวิตต่อไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็จะไม่รู้สึกอะไรเลย
หัวใจมันพังทลายไปแล้ว
...ถึงจะเป็นแบบนี้ก็ตาม
ฉันก็มีความปรารถนาธรรมดาๆ เหมือนคนทั่วไป
ฉันอยากเป็นขุนนาง
เพราะไม่อยากจะใช้ชีวิตแบบนี้ไปจนตายไงล่ะ
ก็ผลลัพธ์มันเป็นแบบนี้ไงล่ะ
ความดีความชอบ...รีบร้อนเกินไปสินะ
บาร็อก อย่าพูดเลย
ลี!
อย่ามาเป็นเหมือนฉันนะ
นายมันเก่ง
สมองก็ดีด้วย
และที่สำคัญที่สุด...
แกนี่มันไม่ยอมละทิ้งความผูกพัน
พวกแบบนั้นมันไม่ควรอยู่ในกองทหารรับจ้าง
อย่าคิดเพื่อตัวเองคนเดียว... จงค้นหาความหมายที่แท้จริงของการฟันดาบ
ไม่ว่าแกจะเป็นชาวมาร์คา หรืออะไรก็ตาม ต้องมีคนมาเห็นคุณค่าของแกอย่างแน่นอน
...เหมือนกับฉันน่ะ
ให้คิดแค่การฆ่าศัตรูเท่านั้น
บาร็อกที่สอนสิ่งนั้นให้ฉัน
เคยคิดว่าเขาเป็นคนที่เลือดเย็นมาก
...แต่จริงๆ แล้ว
เพื่อให้ฉันไม่ต้องคิดอะไรเลย
เพื่อให้มันไม่พังทลาย
นั่นคือความเมตตาของคุณบาร็อกสินะ...
ทำไม่ได้หรอก
รีบๆ ทิ้งฉันแล้วกลับไปเถอะ
ฉันต้องตายระหว่างทางแน่ๆ เลย
...พูดได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่เป็นไรหรอก!
บ้าชะมัด...
แบกบาร็อกเดินต่อไป
จนกระทั่งลำเลียงมาถึงที่ซ่อนได้ด้วย
บาร็อกก็สิ้นลมหายใจไปแล้ว
กองทหารรับจ้างแฟลตที่สูญเสียสมาชิกไปเป็นจำนวนมาก
ก็ได้ยุบเลิกไปแล้ว
ก็ไม่ได้ย้ายไปอยู่กองทหารรับจ้างอื่น
ตามคำพูดของคุณบาร็อกเป๊ะเลย
ฉันใช้เงินที่หามาได้ตอนเป็นทหารรับจ้างเดินทางไปทั่วเมืองมีเชียนนะ
แต่ที่ไหนก็ไม่มีที่ไหนยอมรับฉันเลย
ทั้งไม่มีเงิน แถมกำลังใจก็ถึงขีดจำกัดแล้ว...
สงสัยว่าสำหรับฉันที่เป็นชาวมาร์คาเนี่ย
คงจะหาที่อยู่ไม่เจอสินะ...
เอ่อ...
ขอโทษครับ!
ซู่วว...
ซู่วว...
คุณลีทซ์
ไม่ได้ขึ้นเตียงแล้วหลับไปซะงั้น...
ความหมายที่ฉันฟันดาบอยู่ในตอนนี้
มันก็คือ...
ติดตามตอนต่อไป
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/21)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
อยากเล่นโหด ขอโหมดนรก
