ตอนที่ 162

เป็นข้ารับใช้ให้ผมได้ไหมครับ!?

...ขอโทษครับ

เรื่องนั้นรับไว้ไม่ไหวครับ...

ขุนนางเกิดใหม่

เพราะได้รับมรดกเป็น領地เล็ก ๆ เลยพยายามเพิ่มคนเก่ง ๆ เข้ามา จนกลายเป็น領地ที่แข็งแกร่งที่สุด

คีพ เวนจิโตะ อายุ 13 ปี ผู้มีความสามารถโดดเด่น ปฏิเสธเพราะ...

ตอนที่ 162 ประกาศเอกราช

(เค-ราโนเบะบุ๊กส์)

...ถึงถามเหตุผลแล้วล่ะครับ?

ถึงยอดขายจะน้อยหน่อยก็เถอะ...

ก็ชอบงานวาดรูปนี่ครับ

แม้จะเป็นข้ารับใช้ก็วาดรูปได้นะครับ

...คุณอาร์สครับ คุณคิดยังไงกับรูปของผมครับ?

เอ๊ะ... ผมคิดว่ามันเก่งมากเลยนะครับ!

ยังจับลักษณะได้ด้วย!

...ผมเองก็รู้ดีครับว่าตัวเองยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งเลย

นั่นแหละครับ ผมเลยอยากฝึกฝนให้เยอะ ๆ แล้วเก่งขึ้นอีก

แม้จะเป็นคำขอของคุณอาร์ส

ผมก็อยากจะตั้งใจกับสิ่งที่ตัวเองชอบครับ

ถึงแม้ผมจะมีพรสวรรค์อย่างอื่นก็ตาม...

อืม...เข้าใจแล้ว

...ครับ

คี๊ยยยย...

เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ปีที่ 199 ของปฏิทินจักรวรรดิ ที่อัลคานเตส มณฑลอัลคานเตส จังหวัดมีชิอัน เติบโตมาโดยช่วยงานโรงแรมของพ่อแม่ มีพี่ชาย 4 คน และพี่สาว 2 คน เป็นคนสบาย ๆ ชอบวาดรูป มีแนวโน้มชอบผู้หญิงใจดี

หมายความว่าไม่เคยออกไปจากเมืองมีชิอันเลยสินะที่ช่วยงานโรงแรมของท่านผู้ปกครอง

นั่นหมายความว่าโอกาสจะเป็นสายลับจากรัฐไซตส์นั้นเกือบจะเป็น 0... ใกล้เคียง!

การต้องตัดขาดจากคนที่มีความสามารถน่าเสียดายแบบนี้

มันช่างน่าเสียดายเหลือเกิน...

คุณอาร์สครับ พวกเราจะพักอยู่ที่อัลคานเตสสักสองสามวัน

ระหว่างนั้นให้เขาช่วยวาดรูปหน่อยเป็นอย่างไรบ้างครับ?

เอ๊ะ?

ให้วาดภาพเหมือนของท่านพ่อครับ

...!

แต่ว่า... คุณวาดรูปเหมือนของคนที่ไม่เคยเจอกันได้ด้วยเหรอครับ?

บางครั้งก็มีลูกค้าแบบนั้นมานะครับ

ก็จะสอบถามลักษณะ แล้วก็เริ่มจากภาพร่างไปเรื่อย ๆ แล้วค่อย ๆ ปรับแก้ไปเรื่อย ๆ...

คิดว่าทำได้ตามแบบการวาดภาพเหมือนเลยล่ะครับ

นั่นสุดยอดไปเลย! ขอฝากด้วยนะครับ!

ขอบคุณมากครับ! ขอสอบถามลักษณะหน่อยได้ไหมครับ...?

อืม! อย่างแรกเลยก็คือมีเคราครับ...

แบบนี้ก็มีข้ออ้างที่จะได้เจอกันอีกแล้วสินะคะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณลิเซีย!

มีพลังขนาดนั้นเลยเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ! ถ้าวันไหนคุณจะมาเป็นข้ารับใช้ของฉัน...

คุณอาจจะเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้เลยสำหรับการที่ฉันจะเติบโตเป็นหัวหน้า郡ก็ได้ค่ะ!

ในวันพิธีประกาศเอกราชของมิชเชียน...

ซามาอา...

ว๊าาา...

ช่างหรูหราอะไรอย่างนี้...

เพราะเป็นเหล่าขุนนางจากเมืองมีชิอันมารวมตัวกันไงครับ

คุณอาร์ส

คุณรมัยล์ครับ!

000

สบายดีไหม?

ครับ! ทุกคนก็ดูสบายดีเหมือนกันครับ!

ว่าแต่ว่า...

ดูเหมือนว่าจะทำการปฏิรูปเพื่อคานาเรสินะ

ในฐานะหัวหน้า郡คนเก่า ขอขอบคุณครับ

ไม่หรอกครับ... เป็นพวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณ!

ต้องขอบคุณการปกครองของคุณรมัยล์มากเลยครับ ประชาชนก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งด้วย!

อย่าหักโหมจนเกินไปล่ะ

17

พวกที่ผงาดขึ้นมาเองน่ะ

...ไม่ต้องกังวลหรอก แค่หึงเท่านั้นเอง

อืม...

แต่ว่า ในที่สุดก็ประกาศเอกราชแล้วสินะ

พูดตามตรง...ถ้าจะบอกว่าไม่กังวลนี่ก็โกหกนะ

เลิกได้ไหม...!ตรงนี้เนี่ย

ก็มีขุนนางที่ไม่แปลกใจเหมือนผมอยู่ไม่น้อยนี่นะ...

ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้เป็นเนื้อเดียวกันสินะ

!!

โค๊ะ

โค๊ะ

นั่นคือ...

ที่ถูกห้ามสวมโดยจักรวรรดิ

คือมงกุฎของราชวงศ์มีชิอันที่สืบทอดกันมาเป็นราชันแห่งแคว้น...!!

วันที่ 21 พฤษภาคม ปีศักราชแห่งจักรวรรดิーーー

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มิชเชียนจะแยกตัวเป็นอิสระจากจักรวรรดิซามาฟอร์ซ!!

ในบรรดาพวกคุณ

ก็มีคนเข้าใจผิดว่าข้าจะเป็นฝ่ายก่อศึกขึ้นเองสินะ!

ไม่ใช่ว่าประเทศอื่น ๆ อ่อนแอจนอยากจะกำจัดทิ้งต่างหาก

การประกาศเอกราชน่ะ เป็นการตัดสินใจที่สมเหตุสมผลที่สุดสำหรับพวกเราทั้งคู่ต่างหาก

จากการปกครองของซามาฟอร์ซ ไปสู่การเป็นอิสระของแต่ละรัฐ...

ยุคสมัยกำลังจะเปลี่ยนแปลงแล้ว!

พวกเรามาเปลี่ยนประวัติศาสตร์กันเถอะ!

มาทำให้สันติภาพที่แท้จริงเกิดขึ้นกันเถอะ!!

ขอให้ราชันแห่งตระกูลจงเจริญ!!

ขอให้ราชอาณาจักรมีชิอันจงเจริญ!!

สันติภาพ...

ตอนก่อนเกิดใหม่ไม่ได้สังเกตเลย

พอเกิดมาในยุคสงคราม ก็รู้สึกถึงความสำคัญของมันเป็นครั้งแรก

ไม่สิ... ก่อนหน้านี้ก็ยังมีคนทุกที่ในโลกที่ลำบากเพราะสงครามหรือความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ

แค่僕ไม่ได้พยายามจะรับรู้มันเท่านั้นเอง

มันไม่เกี่ยวกับตัวฉัน...

คิดว่าเป็นเรื่องที่อยู่ไกลออกไปต่างหาก

โลกเก่าก็สงบสุขโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา

ก็เพราะมีใครบางคนออกไปสู้และทนทุกข์ถึงได้มีวันนี้

ประวัติศาสตร์กำลังจะเปลี่ยน

สู้เพื่อสันติภาพ แต่กลับเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นอีก...

แล้วพวกเราก็... สักวันหนึ่ง

จะไปถึงสันติภาพที่แท้จริงได้ไหมนะ...?

ท่านพ่อ...

ท่านจะคิดอย่างไรล่ะคะ

พิธีประกาศเอกราชของตระกูลนี้เนี่ย

จะเป็นจุดเปลี่ยนของยุคแห่งการรวมแผ่นดินที่ยาวนานหลายร้อยปีเลยนะ—

ก็เป็นจุดเริ่มต้นของมันนั่นเอง

ติดตามตอนต่อไป