ตอนที่ 164

สวัสดีตอนเย็นครับคุณอัลส...

มาส่งรูปภาพแล้วครับ...!

ขุนนางเกิดใหม่

เพราะได้รับมรดกเป็นดินแดนที่อ่อนแอ เลยเพาะบ่มบุคลากรเก่งๆ ไปเยอะ จนกลายเป็นดินแดนที่แข็งแกร่งที่สุด

ตอนที่ 164 สถานที่แห่งความรัก

ทะลุ 6.5 ล้านเล่ม!!

เอ. 작곡 อิโนะอุเอะ นัตสึมิ

(เค-ไลท์โนเบลบุ๊กส์)

แกเป็นใคร?

แล้วไอ้ของพวกนั้นมันอะไร?

นี่คือคุณคีฟที่เป็นจิตรกรครับ

โอ้! งั้นก็เหมือนกับฉันแหละ สมัครเป็นขุนนางงั้นเหรอ?

ไม่เฉพาะรูปภาพเท่านั้นนะครับ แต่เขายังมีศักยภาพที่สูงมากด้วยครับ!

ฉะ...ไม่ใช่ครับ! คุณคีฟเนี่ย เขาตั้งใจทำงานด้านศิลปะล้วนๆ...

เขาแค่มาส่งรูปที่ได้รับคำสั่งไว้เท่านั้นเองครับ!

รูปแบบไหนเหรอ?

ขอโทษครับ...

เป็นภาพเหมือนของท่านพ่อครับ

เอ่อ... คือว่านะครับ...

ได้คิดหลายรูปแบบแล้วก็วาดมาสักหลายชิ้นเลยครับ...

โอ้โห!!

สุดยอด! เก่งมากเลยนี่

อืม ก็ไม่เลวนี่นา

ว่าไงครับ คุณอัลส

เหมือนพ่อผมไหมครับ?

เอ๊ะ...

ทำไมต้องร้องไห้ด้วยล่ะ! ไม่เหมือนกันขนาดนั้นเหรอ!?

...!

...คุณเรเวน...

ขอโทษครับ ไม่ถูกใจเหรอครับ...!

ก็วาดมาให้ดูอย่างอื่นด้วยนะ...

จุ๊บ...

ท่านพ่อ...

ขอโทษครับ มันเหมือนมากเกินไป...

ได้เห็นใบหน้าท่านพ่อมานานแล้วครับ

ขอบคุณมากครับคุณคีฟ

นี่ถือว่าสมบูรณ์แบบที่สุดแล้วครับ

...จะเก็บไว้ตั้งโชว์อย่างดีเลยนะครับ

เหมือนจริงมากๆ เลยครับ...

ดีจังเลยครับที่ได้ให้คุณวาดให้

ครับ!

...ผมเองต่างหากครับ...

รูปที่ฉันวาดแล้วทำให้คุณพอใจขนาดนี้...

ดีใจมากๆ เลยครับ...!

● ● ● ● ● ●

ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ...

คุณคีฟ!

เพื่อเป็นการขอบคุณ รบกวนไปทานอาหารด้วยกันไหมครับ?

—แล้วตอนนั้นมันถูกหมีโจมตีซะงั้น

ปกติก็ต้องวิ่งหนีไม่ใช่เหรอ?

ฉันน่ะเหรอ? กลับกัน ฉันไล่ตามมันไปซะเลย!

แล้วก็กระโดดขึ้นไปบนหลังหมีอีกด้วย...

ทำเรื่องอันตรายขนาดนั้น...

ก็เป็นอย่างที่เจ้าหมอนี่จะทำนั่นแหละ

แล้วก็ขี่มันไปได้เลยโว้ย!!

โอ๊ยยยย...

ดีจัง... เหมือนจะชอบนะ

ถึงตอนนี้อาจจะยังไม่ได้ แต่บางทีคุณคีฟอาจจะมาเป็นขุนนางก็ได้นะ...

สุดยอดไปเลยครับ...

ช่วยเล่าให้ฟังอีกหน่อยได้ไหมครับ...!

หมีตัวนั้นสูงประมาณ 3 เมตรเลยนะเนี่ย...

แต่ฉันก็ไม่กลัว ใช้ท่าจับข้อต่อใส่มันเลย!

แล้วหมีตัวนั้นก็ร้องไห้ออกมาแล้วก็วิ่งหนีไปซะ งัวเกือบจะสู้ต่อแล้วเชียว!

ฮืมมมมม นั่นมัน...

ประมาณนี้ไหมครับ?

ว้าววว! เก่งมากๆ เลยครับ!!

มีพลังมากเลยนะครับ เป็นรูปที่ดูดีจริงๆ ครับ~!

แล้วก็เรื่องที่สู้กับหมูป่าตัวยักษ์นั่นน่ะนะ

ฉันนี่มันเท่โคตรๆเลย...!!

หืม? อ้อ...

ตอนนั้นก็จับมันลงกับพื้นด้วยมือเปล่าแล้วก็โยนลงแม่น้ำเลยล่ะ

เฮ้! ฉันไม่ได้หน้าตาแย่ขนาดนี้ซะหน่อย!

ฮ่าๆๆๆ! เหมือนเป๊ะเลยนี่!

ก็ว่าแล้วไง! ดูสิ!

หุบปากน่า!!

ก็ฉันเป็นแค่ขุนนางที่ตกอับเท่านั้นเอง...

อย่างเรื่องที่หลังคาพังจนเห็นดวงดาวน่ะเหรอ?

ตอนนั้นมันลำบากจริงๆ นะหนาว แถมมีนกเข้ามาด้วย!

ดูสิครับคุณอัลส! เป็นดอกไม้ที่หายากเลยนะครับ

คุณอัลส! นี่เนื้อแดงของมังกรเลยนะครับ

คุณอาร์สครับ...

ทว่าผม...

อยากจะเป็นขุนนางของคุณครับ...

เอ๊ะ!?

นี่... ทำไมล่ะ!?

ครับ มันดีใจมากๆ เลยนะ แต่ว่า...

...มันเป็นเรื่องที่แปลกครับ

ที่ฉันที่เป็นเหมือนคนครึ่งๆ เนี่ย วาดรูปได้จนทำให้คุณพอใจได้ขนาดนั้นได้ยังไงกันนะ...

นั่นคงจะเป็นเพราะ...

คุณพ่อเป็นที่รักของทุกคนนี่แหละครับ

เพราะว่าทุกคนที่อยู่ในงานนั้นต่างก็รักคุณพ่อและจดจำลักษณะเด่นของท่านได้ทั้งหมด...

สิ่งนั้นมันก็ส่งผ่านมาให้ แล้วฉันก็วาดรูปออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยครับ...

แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็เข้าใจแล้วครับ...

ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีความรักครับ

รู้สึกว่าถ้าได้อยู่ที่นี่ จะวาดรูปที่ดียิ่งขึ้นได้ครับ...

ดังนั้นผมก็อยากจะขอร้องคุณด้วยครับ...

ได้โปรดรับผมเป็นขุนนางของคุณอาร์สด้วยเถอะครับ...

แค่เป็นขุนนางก็ยังไม่มั่นใจว่าจะช่วยอะไรได้มากนัก...

อยากจะติดตามคุณไปเป็นเสมือนการฝึกฝนเพื่อเป็นจิตรกรเต็มตัวในสักวันหนึ่งครับ...

แม้จะเป็นความรู้สึกที่ธรรมดาๆ แบบนี้ ก็พอจะดีแล้วใช่ไหมครับ...?

ขะ...

สบายมากๆ เลยครับ!

แค่มาอยู่กับพวกเราก็ดีใจมากๆ แล้วนะ‼

ที่คิดว่าคงจะต้องยอมแพ้ไปแล้ว...

ดันไปชวนเขามาได้ซะแล้ว...‼

ฝากด้วยนะ คุณคีฟ

อยากให้คุณสอนวาดรูปให้ผมด้วยนะครับ

กลับไปแล้วมาฝึกด้วยกันไหม!?

ครับ...

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ...!

แหม ก่อนจะออกเดินทางก็กังวลเรื่องมือสังหารอยู่เหมือนกันนะครับ...

การประกาศเอกราชก็เสร็จสิ้นลงอย่างเรียบร้อย แถมยังมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นด้วย เป็นการเดินทางที่ดีจริงๆ ครับ!

ก็จริงครับ

พรุ่งนี้พวกเรากลับกันที่คานาเร่ดีไหมครับ!

ครับ!

ติดตามตอนต่อไป