ตอน 57: Chapter 57

นครหลวง

ฉบับเล่ม 5 วางจำหน่ายแล้ว รับประกันความนิยม

ตอนที่ 57 การเจรจา (1)

ถึงแล้ว!

จะรอจนกว่าการเจรจาจะเสร็จสิ้นนะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

โอ้... ในที่สุดก็ถึงนครหลวงเสียที!

คุณอาส!

การได้เหยียบแผ่นดินใหม่นี่น่าตื่นเต้นจังเลยนะ

ค่ะ...

แต่ว่าคราวนี้มีเป้าหมายคือการเจรจา ดังนั้นเรามาตั้งใจทำงานกันให้เต็มที่เลยนะ

อย่างที่ชาวประมงพูดกันนั่นแหละ

ดูเหมือนว่าความยากจนจะลุกลามไปมากเลยสินะคะ

...ก็ไม่เชิงอย่างนั้นเหมือนกันนะ

ดูแล้วพวกขุนนางนี่ร่ำรวยกว่าเมืองไหนๆ ที่เคยเห็นมาเลย

ทั้งที่อาศัยอยู่ในเมืองเดียวกันแท้ๆ

ราวกับว่ามองไม่เห็นกันเลยด้วยซ้ำไป

ความเหลื่อมล้ำทางฐานะมันสร้างความแตกแยกได้ถึงขนาดนี้เชียวรึ...

แต่ว่า...

เจ้าชัคมานี่ตาบอดเพราะเงินจนทำนโยบายดีๆ ไม่เป็นเลยรึไงกัน

ถ้าเป็นคู่เจรจาที่ไร้ความสามารถ การเจรจาครั้งนี้อาจจะง่ายกว่าที่คิดก็ได้นะ

คุณอัลส

การเจรจาคือพรุ่งนี้ คุณอนุญาตให้ดิฉันออกไปข้างนอกคนเดียวก่อนได้ไหมคะ?

เอ๊ะ?

...ค่ะ

พรุ่งนี้เช้าตรู่

หืม?

คุณลิเซียยังไม่มาอีกเหรอ?

เมื่อเช้านี้ก็ออกไปข้างนอกที่ไหนสักแห่งตั้งแต่เช้าตรู่เลย...

คุณอัลส!

คิดว่าน่าจะกลับมาแล้วล่ะค่ะ...

000

ตับๆๆ

รอนานเลยนะคะ!

ริ...

คุณลิเซีย!?

เกิดอะไรขึ้นคะ!?

มีธุระกับร้านตัดเสื้อที่เก่งที่สุดในเมืองหลวงเลยค่ะ

นี่ ทำไมต้องเป็นชุดและเครื่องประดับแบบนั้นด้วยล่ะ!?

นิโกะะ

ด้านหลังนี่แหละค่ะ ทุกอย่างจะกระจ่างขึ้น

ท่านอาร์ส โรเวนท์

รออยู่เลยค่ะ

คราวนี้ท่านชัคมา เสนาบดี จะเป็นผู้เจรจาแทนฝ่าบาทจักรพรรดิ

เชิญทางนี้เลยค่ะ

รออยู่เลยค่ะ

ว่าท่านนี้เป็นผู้กุมอำนาจการเมืองแทนฝ่าบาทจักรพรรดิเชียวรึ...

คุณชัคมา...!

โย...

กลยุทธ์และการเมือง... แล้วก็ความทะเยอทะยานนี่มันสูงเป็นบ้าไปแล้วนะ!!

อย่างที่คุณฟามบอกไว้เลย คู่เจรจาน่าจะแข็งแกร่งน่าดู...

ถึงจะอยากจะต้อนรับคุณอย่างดีที่สุดที่เดินทางมาจากที่ไกลๆ แต่ว่า

เพราะว่าดิฉันเป็นคนบริหารการเมืองของประเทศอยู่คนเดียว เลยมีเวลาน้อยมากเลยค่ะ...

โฮก

ท่านบอกว่าอยากจะขอให้ฝ่าบาทจักรพรรดิเป็นผู้ไกล่เกลี่ยในการเจรจากับรัฐพาราไดล์สินะคะ

เอาล่ะ มาเริ่มการเจรจาธุรกิจกันเลยดีกว่า

ค่ะ

เชิญนั่งก่อนได้เลยค่ะ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

ก่อนจะเริ่มคุยกัน ขอแนะนำตัวก่อนก็แล้วกัน

ข้าคือ เร็ง ซาเรมาคิอา ผู้ที่จะเป็นผู้ว่าการคนต่อไปของมิเชียน!

โฮ่... เป็นคุณชายของตระกูลซาเรมาคิอาสินะ

ก็เพื่อการบรรลุข้อตกลงการเจรจาน่ะสิ

ข้าจะขอเข้าร่วมด้วยนะ

ไม่ว่าใครจะมาก็ไม่เกี่ยวกันหรอกค่ะ

สิ่งที่สำคัญก็คือจะให้ได้มากแค่ไหนล่ะ?

ก็อย่างที่คุณว่าเลยค่ะ

งั้นทางเราขอเสนอจำนวนเงินก่อนนะคะ

จะเอาทองคำ 500 เหรียญดีไหมคะ?

...เริ่มแล้ววว!!

เกี่ยวกับเรื่องการเจรจาที่เมืองหลวงนะคะ...

ครั้งนี้ สิ่งที่ต้องใส่ใจมากที่สุดคือ

การตัดสินใจในระยะสั้นน่ะค่ะ

หมายความว่ายังไงเหรอคะ?

จำนวนเงินที่เราจะยื่นข้อเสนอในการเจรจาครั้งนี้คือเหรียญทอง 2000 เหรียญค่ะ

เรามีเท่านี้เท่านั้น ถ้ามีการเรียกเก็บมากกว่านี้อีก

?หืม...

เราจะต้องไปเบิกเงินที่เซมพลเลอร์ก่อนค่ะ

ถ้าเป็นอย่างนั้น การเจรจาก็จะยืดเยื้อออกไป และในช่วงนั้นสถานการณ์สงครามอาจจะเลวร้ายลงไปอีกก็ได้ค่ะ

ต่อไปเรื่องแนวทางการเจรจาคือ...

คุณอัลส

คุณคิดว่าจุดสำคัญของการเจรจาให้สำเร็จคืออะไรคะ?

เอ๊ะ!? นะ...อะไรเหรอคะ

การทำตัวเป็นมิตรเหรอคะ...?

นั่นก็เป็นสิ่งสำคัญนะคะ

แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ "คุ้มค่า"

ดังนั้นในตอนแรก

เราจะตั้งราคาที่คิดว่าถูกเกินไปไว้ก่อนค่ะ

เราจะจ่ายทองคำ 500 เหรียญให้ที่เมืองหลวงนะคะ

คุณชัคมา

ขอประทานอภัย

คุณอาจจะฟังผิดไปหน่อยนะคะ

เหมือนว่าตัวเลขจะขาดไปหนึ่งหลักน่ะค่ะ

เราขอใช้พระนามของฝ่าบาทจักรพรรดิเลยนะคะ?

ถ้าไม่ได้ทองคำ 500 เหรียญ ก็คงจะไม่มีเรื่องให้พูดคุยกันได้สิคะ

โฮโฮโฮโฮ

ไม่เอาค่ะ คุณชัคมา

ทองคำ 500 เหรียญเนี่ยนะ...

มันมากกว่างบประมาณรายปีของเมืองหลวงตอนนี้ซะอีกนะคะ

พอจะรู้ว่ามันไม่ใช่จำนวนเงินที่เป็นจริงแล้ว

นี่คุณล้อเล่นหรือเปล่าคะ

แต่จากสภาพของเมืองระหว่างทางมานี่ก็รู้ว่าพวกเขามีปัญหาทางการเงินแล้วล่ะค่ะ

จะเอาทองคำ 800 เหรียญดีไหมคะ?

เซมพลเลอร์เนี่ยเป็นเมืองเศรษฐกิจนะ...

ยื่นให้มากกว่านี้ก็ไม่เจ็บตัวอะไรหรอกมั้งคะ?

พอได้ยินมาว่าเขาเป็นคนที่ยึดติดกับทองคำ

ฝ่ายตรงข้ามก็น่าจะตั้งราคาให้สูงขึ้นไปอีกแน่

แต่นั่นแหละคือแผนการของเราค่ะ

...ยอมแล้วค่ะ

ครับ!

งั้นขอเป็น 90 เหรียญนะคะ

ถ้าอย่างนั้นคงต้องปฏิเสธไปอย่างเดียวแล้วล่ะค่ะ

เอ่อ...

กรุณารอสักครู่นะคะ!

...เข้าใจแล้วค่ะ งั้นจะจ่าย 100 เหรียญค่ะ

เรามีเท่านี้แล้วค่ะ...

ตึกตัก

...อืม

อา...

ได้เลยค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ...!!

รับสายแล้วค่ะ!

เมื่อคิดว่าเขาตั้งราคาขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว

ฝ่ายตรงข้ามก็น่าจะพอใจกับการที่ถูกยกราคาขึ้นมาและยอมรับข้อเสนอนั่นแหละค่ะ

ถึงแม้ว่าจะไม่แน่ใจว่ามัน "คุ้มค่า" จริง ๆ หรือเปล่านะคะ...

แผนการสำเร็จไปตามที่คิดไว้จริง ๆ...

เร็วเกินไปแล้ว!!

ถ้างั้น

ก็หมายความว่าฝ่าบาทจักรพรรดิทรงเป็นคนกลางให้ใช่ไหมคะ...!

ถ้าฟังตั้งแต่แรกก็คงไม่พูดจาขี้เหนียวแบบนี้หรอกค่ะ...

ถ้าเป็นทองคำ คุณก็เอามา 200 เหรียญไม่ใช่เหรอคะ

จ่ายมาเลย!

จะมาดูถูกฐานะทางการเงินของเซมพลเลอร์ของเราไม่ได้นะ!

โฮ่...?