ตอน 1: Chapter 1

มหาปุโรหิตาที่กลับชาติมาเกิด พยายามปิดบังความเป็นนักบุญของตัวเอง

ดูเหมือนว่าตอนที่กำลังจะตาย จะนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ตั้งแต่เกิดจนถึงตายทั้งหมดเลยนะ

พยายามปิดบัง

ระเบิดวารีชุดใหญ่ 64 หน้า!! เมื่อสาวน้อยกำลังจะตาย เธอก็จะหวนนึกถึงอดีตของตัวเอง—

ชีวิต 15 ปีนี่มันสั้นไปหน่อยเนอะ

ไฮไลต์ในชีวิตของฉันก็คือ...

รักษาเพื่อนที่บาดเจ็บได้ในทันที

เพิ่มพลังโจมตีและความเร็ว สร้างเป็นกลุ่มที่ดุร้ายราวกับเทพปีศาจ

การต่อสู้กับอสูรร้าย...

หืม?

นี่มันไม่ใช่ความทรงจำของฉันนี่นา...

ตอนนั้นด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง

นะ...

โฮ่ย! นี่มันพลังบ้าบออะไรเนี่ย! กฎของโลกมันกำลังจะเพี้ยนไปแล้วนะ!

สาวน้อยไร้ความสามารถคนนี้ ได้ครอบครอง พลังโกงที่อยู่นอกเหนือมาตรฐานไปแล้ว

ฉันนึกถึงชาติก่อนที่เคยเป็นมหาปุโรหิตาขึ้นมาได้แล้วล่ะ

นิยายต้นฉบับ เล่มที่ 1 และ 2 กำลังวางแผงอย่างเป็นที่นิยม!!

ในบ้านตระกูลลูด์ที่กลายเป็น

มันกำลังอยู่กลางการประชุมครอบครัวพอดี

ถ้าเข้ารับ 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ล่ะก็ รับรองว่าเด็กคนนี้ต้องตายแน่!

เป็นไปไม่ได้!

แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวนี้จะดีขึ้นนิดหน่อยแล้วนะ อาจจะรอดได้สัก 50% ล่ะมั้ง?

ห๊ะ? ในตระกูลนี้มีอัศวินอยู่แล้วตั้ง 4 คนนะ! ไม่จำเป็นต้องบังคับให้ทำอะไรเลยสักหน่อย!

ไม่สิ ถ้าจะเข้ารับ 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ก็ควรจะเอาหินเวทมาด้วยสิ

โอเรีย ลูด์

ลีออน ลูด์

●●●●●

...ฮ่า

...แล้วเธออยากทำยังไงล่ะ?

อัลดิโอ รูด์

ดอร์ฟ รูด์

ฟีอา

เอ๊ะ! ฉันเหรอ?

ฉันอยากทำเองแหละ!

เรื่องวาระนั้นน่ะ

ฟีอา รูด์

เกี่ยวกับอนาคตของฉันน่ะ

เคี้ยวอย่างใหญ่เลย!!

นอกจากเป็นอัศวินแล้ว ก็ยังมีทางอื่นอีกนะ

ฟีอา

ท่านพ่อก็เป็นรองหัวหน้าหน่วยของกองอัศวินนี่นา

ฉันกับพี่ๆ ก็เป็นอัศวินนี่นา

ก็ไม่น่าจะกังวลว่าตระกูลเราจะล่มสลายไปจนถึงรุ่นถัดไปหรอก

เธอเนี่ย ก็เลือกอาชีพที่ตัวเองชอบได้เลยนะ

ถ้าอย่างนั้น...

ถ้าอย่างนั้นฉันอยากเป็นอัศวินค่ะ

...ฟีอา

ฉันรู้ว่าเธอใฝ่ฝันอยากเป็นอัศวินมาตลอด

แต่ว่า...

...ไม่สิ

เข้าใจแล้วค่ะ!

ถ้าอย่างนั้นก็เข้ารับ 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ซะ!

แต่ถ้าผ่านไป 1 วันแล้วไม่กลับมาล่ะก็ จะไปตามหาเองนะ!

พี่สาว!

แบบนี้เอง

ที่ตัดสินใจเข้ารับ 'พิธีบรรลุนิติภาวะ'

ฉัน ฟีอา รูด์ เป็น ลูกคนเล็กของตระกูลอัศวินลูด์

คนอื่นบอกว่าหน้าตาเหมือนคุณแม่ที่ผมสีแดงกับดวงตาสีทองเลยล่ะ

ไม่เคยมีใครบอกว่าตัวเองสวยเลยสักครั้ง

แปลกจัง

รูปร่างก็น่าจะเหมือนคุณแม่นะ ต่อให้ฝึกหนักแค่ไหนก็ยังผอมอยู่ดี

แล้วหน้าอกนี่ก็ด้วย!

เป็นอัศวิน

นั่นเป็นความฝันของฉันมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ

4

『อัศวิน』

งานนั้นน่ะนะ ตั้งแต่การรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ไปจนถึงการป้องกันชายแดนและการปราบมอนสเตอร์

พูดง่ายๆ ก็คือ สิ่งที่สำคัญที่สุดในฐานะอัศวินก็คือฝีมือดาบนั่นเอง

เพราะฉันเข้าใจเรื่องนี้ดี ฉันเลยฝึกฝนอย่างหนักมาตั้งแต่เด็ก

อึก...

ว๊ะ!

อ๊ะ? อะไรนะ?

ฟีอา! ทำไมถึงโดนสะท้อนกลับมาได้แค่นี้ล่ะ!

อ๊ะเอ๊ะ?

แต่ว่าฉันน่ะ

เธอเนี่ย ไม่มีพรสวรรค์ด้านดาบเลยนี่นา

...ฟีอา

ฝีมือดาบน่ะ มันเป็นจุดตายเลยนะ

พี่ๆ ก็มองด้วยความเอือมระอา

...ก็เอาเถอะ พยายามไปสักพักก็น่าจะดีขึ้นได้นี่นา!

ส่วนพี่อัลดิโอแล้ว ก็ไม่ได้คุยด้วยมา 5 ปีแล้วด้วยซ้ำ

ถึงอย่างนั้นฉันก็...

...เอาล่ะ!

...ไม่เป็นไร

วันนี้ก็พยายามมาแล้ว ฉันก็แข็งแกร่งขึ้นบ้างแล้ว

ไปกันเถอะ!

ฟีอา

พี่สาว!

จะไปพิธีบรรลุนิติภาวะสินะ

อืม

แล้วพี่สาวทำไมถึง...

...นี่ไง

ถ้าโดนมอนสเตอร์โจมตี ก็รีบดื่มนี่ซะ

ยาฟื้นฟูนะ

นี่คุณเซนต์สาวสร้างให้... ของที่มีราคาสูงขนาดนี้...

ถึงจะเป็นเวทมนตร์ แต่มันก็ไม่ได้ใช้ได้กับทุกอย่างนะ มันใช้ไม่ได้กับบาดแผลลึกๆ หรือความบกพร่องบางอย่าง

ดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดก็คือ อย่าให้ตัวเองบาดเจ็บสิ

ดีจังเลยค่ะ!

...ขอบคุณนะคะ พี่สาว

ว่าแต่ ฟีอา

คุณรู้กฎของ 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ของตระกูลลูด์ใช่ไหมคะ?

คนที่ตั้งใจจะเป็นอัศวิน ก็ต้องออกไปล่ามอนสเตอร์

แล้วนำหินเวทมนตร์ที่อยู่ในตัวพวกมันกลับมาเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งใช่ไหมล่ะ

ใช่แล้ว และขนาดของหินเวทมนตร์ก็จะแปรผันตามความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ด้วย

นั่นแหละ ดังนั้นฉันเลยพยายามจะให้ได้หินเวทมนตร์ที่ใหญ่ที่สุด

เพราะงั้น

ไม่ว่าจะขนาดไหน หินเวทมนตร์ก็คือหินเวทมนตร์นั่นเอง

ไปล่ามอนสเตอร์อ่อนๆ แล้วนำหินเล็กๆ เบาๆ กลับมานะ!

...อืม

งั้นก็

ไปให้สนุกนะ!

ขอบคุณนะคะ พี่สาว

แน่นอนว่าฉันจะก้าวผ่าน 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ไปให้ได้

และเป็นอัศวินให้ได้...!

...เอาล่ะ

ถึงจะพูดแบบนั้นไป แต่การได้เจอกับมอนสเตอร์น่ะ มันไม่ง่ายเลยนี่นา

อืมมม

...ถ้าเป็นหนูตัวแรกนี่จะดีที่สุดเลยนะ เล็กแล้วก็อ่อนแอด้วย

ฉันมาถึงป่าลึกที่เป็นถ้ำที่พวกมันอาศัยอยู่แล้วนะ

อ๊าาาาา

ฉันค่อนข้างใจเย็นเลยแฮะ

ฉันก็ฝึกดาบทุกวันมาแล้ว สู้ได้ สู้ได้! ต้องได้แน่ๆ...

9

9

อะไรกัน

มันเงียบผิดปกติไม่ใช่เหรอ...?

ว่าแต่

ตั้งแต่เมื่อกี้ก็ไม่มีสัตว์เลย เสียงนกร้องก็ไม่มี...

อะไรกัน

นี่มันแย่แล้วสิ

จิ๊บ

อืม...

อะไรนะ

มี

?

รู้แล้ว

ที่นี่ควรจะเงียบๆ แล้วจากไปจากที่นี่

ปาวา

ฟู่ววว

แต่ว่า

ก็อดไม่ได้ที่จะตามหาเจ้าของเสียงนั้น...

คุณวัว

!

ปิ๊ง

ปิ๊ด...

สีดำ

ลูกอีกา...เหรอ?

บาดเจ็บหนัก...

จะทำยังไงดี

มือสั่น

?

2

ควรช่วยเจ้าตัวนี้ไหม? หรือว่า...

แป๊ะ...

ไม่เป็นไร

ดื่มนี่สิ

ไม่เป็นไร

!

ไม่เป็นไรแล้วนะ

!?

เอ๊ะ!?

อา...

ใช่แล้ว! ยาฟื้นฟูเนี่ย มันจะรักษาบาดแผลด้วยการ บังคับให้ความสามารถในการฟื้นตัวของผู้ใช้มัน

ขอโทษ

มันแล่นมาเป็นความเจ็บปวดรุนแรงเลย!

ไม่เป็นไร...

เอ๊ะ...

อา ใช่แล้ว

ในโลกนี้ไม่มีนกสีดำอยู่เลย

สิ่งมีชีวิตที่มีปีกสีดำมีแค่พวกมอนสเตอร์ระดับตำนาน สุดยอดระดับอันตราย

ก็แค่มังกรดำเท่านั้นเอง

อาาา

นี่มันจะตายแล้ว...

มันสั้นไปหน่อยนะ

ไฮไลท์ในชีวิตของฉันก็คือ...

ใช่

ตอนนั้นด้วยเหตุผลบางอย่าง

“ตส

ฉันนึกถึงชาติภพก่อนของตัวเองได้แล้วสิ

ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นมหาปุโรหิตหญิง

ที่ได้ใช้พลังชีวิตทั้งหมด

เพื่อท้าทายจอมมารไปพร้อมกับพี่ชายที่เป็นเจ้าชาย...

ในที่สุดก็ทำสำเร็จ! ปิดผนึกจอมมารได้แล้ว...!

พวกเราคือวีรบุรุษ!

ทำได้แล้วนะพี่! กลับเมืองกันเถอะ!

ฮ่า

ฮ่า...

พี่ชาย รอเดี๋ยวสิคะ พลังเวทย์ของฉันมันหมดแล้ว ขยับไม่ได้แล้ว มือ...

แล้วก็

ห๊ะ? แกนี่มันน่ารำคาญจริงๆ นะ ถึงได้โม้ว่าเป็นนักบุญสาวอะไรนั่น

แกมันก็แค่ของใช้แล้วทิ้งเท่านั้นแหละ

อะไรกันที่ว่านักบุญสาว

คนที่ต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บและโค่นจอมมารได้ก็คือพวกเรานี่แหละ!

สิ่งที่รอฉันอยู่คือการทรยศของพี่ชายเจ้าชาย

เจ้าก็แค่ร่ายเวทมนตร์ฟื้นฟูจากที่ที่ปลอดภัยเท่านั้นเองนี่นา

ตายซะตรงนี้เลย!

ไม่นะ

ฉัน...ฉันเอง...

ต้องหาทางหนีให้ได้

ถ้าฉันที่ผนึกจอมมารถูกเหล่าลูกน้องจับได้

ถ้าถูกจับได้...

สิ่งที่ปรากฏตัวขึ้นในตอนนั้นคือ

ถ้าจะให้พูดก็คือ "ความสิ้นหวัง"

ที่เป็นเหมือนแขนขวาของจอมมาร

เขาได้ตัดสินใจที่จะ

ค่อยๆ ฆ่ามหาปุโรหิตหญิงที่ผนึกจอมมารไว้

ฟังนะ

เพราะแกเป็นนักบุญสาว ถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

เพราะแกเป็นนักบุญสาว ถึงต้องถูกทำให้อับอาย

คำพูดที่ถูกพึมพำออกมาพร้อมกับการกระทำที่โหดร้ายนั้น

ค่อยๆ ซึมซับเข้ามาในตัวฉันเหมือนยาพิษที่ออกฤทธิ์ช้าๆ

ถ้าเกิดใหม่เป็นนักบุญ ก็จะฆ่าให้ได้

ใช่แล้ว

เพราะฉันเป็นนักบุญ

แล้วก็ถูกฆ่าตาย

เลยถูกรังแก ถูกเล่นงาน ถูกดูหมิ่น

อืม...

ป่า...?

เอ๊ะ? ฉัน...

ทำอะไรอยู่เหรอ...?

●●●●●

เอ่อ...

โอ้โฮโฮโฮโฮ!

คิ...คิ...คิ...!!

... "คิคิคิตะ" นี่มันอะไรเหรอ?

"คิคิคิรุ" นี่ก็เป็นคำที่ไม่เคยได้ยินเหมือนกันนะ

เปล่า แค่กัดไปเท่านั้นเอง...

ว่าแต่! อาการบาดเจ็บ! ไหล่หายไปแล้ว!

สีข้างก็โดนกินด้วย

... เอ๊ะ? มันหายแล้วเหรอ...?

พี่สาวใช้ยาฟื้นฟูให้แล้ว แต่กลับเข้าใจผิดว่าเป็นโจมตี เลยกัดไป ขอโทษนะคะ

ถึงอย่างนั้น ก็ยังช่วยไว้ด้วยเวทมนตร์ฟื้นฟู ขอบคุณนะคะ

...?

เวทมนตร์ฟื้นฟู...?

เอ๊ะ? เมื่อกี้ฉันเป็นนักบุญสาวใช่ไหม? นั่นมันฝันเหรอ...?

●●●●●

แย่แล้ว ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกเลย

ตัวหนักจัง

ราตรีสวัสดิ์นะคะ...

...เพราะใช้เวทมนตร์ระดับสูงจนพลังเวทหมดไปเลยนี่นาถึงได้ฟื้นตัวสมบูรณ์แบบขนาดนี้

เผ่ามังกรน่ะนะ

ถ้าชีวิตได้รับการช่วยเหลือแล้ว ชีวิตนั้นก็จะมอบให้แก่คนที่ช่วยไว้

ตอนนี้ทำสัญญาเป็นทาสได้แล้วใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นฉันจะแบ่งพลังเวทของฉันให้พี่สาวได้นะ

ดังนั้นช่วยบอกชื่อของพี่สาวหน่อยสิ

...นี่ พี่สาว

ดังนั้นฉันก็เป็นของพี่สาวแล้วนะ

ชื่อ...เหรอ?

ฟีอา รูด...

ขอบคุณนะ!

ข้า ราชันมังกรดำ ซาบิเรีย ขอทำพันธสัญญา

ด้วยโลหิต เนื้อ และวิญญาณของข้า ขอจงภักดีต่อท่านตลอดกาล!

อืม...

เช้าแล้วสินะ...

มังกรดำ!

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

นอนหลับได้ดีเลยนะ

...นี่เธออยู่ข้างๆ ตลอดทั้งคืนเลยเหรอ?

อืม

เพราะว่ามันเป็นหน้าที่ของฉันที่จะต้องปกป้องท่านนะ

ขอบคุณนะ มังกรดำ

ซาบิเรีย" น่ะ

"บิเรีย" น่ะ แล้วฉันเรียกท่านว่าฟีอาได้ไหม?

อา...

ฉันนึกเรื่องต่างๆ ขึ้นมาได้เยอะเลย...

...ซาบิเรีย

เมื่อคืนนี้ฉันฝันว่าได้ทำพันธสัญญากับคุณ...

แน่นอนว่ามันคือเรื่องจริงนะ

ตอนนี้ฉันเป็นของฟีอาแล้วนะ

ไอ้ตรงข้อมือซ้ายนั่นแหละคือเครื่องยืนยันของพันธสัญญา

ฮ่า

ต่อจากนี้ถึงแม้จะอยู่ห่างกัน แต่ถ้าฟีอาเรียก ฉันก็จะรีบวิ่งไปให้ทันเลยนะ

แล้วก็สามารถแบ่งพลังเวทให้ได้ด้วย

อ่า ฟีอาเมื่อวานใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูมากเกินไปจนพลังเวทหมดไป เลยให้ฉันแบ่งพลังเวทให้ไว้แล้วล่ะ

เอ่อ...

ฉันฝันว่าชาติที่แล้วฉันเป็นนักบุญสาวนะ...

นั่นก็เป็นเรื่องจริงเหมือนกันใช่ไหม

ถึงแม้จะบอกไม่ได้ว่าชาติที่แล้วเป็นยังไง แต่ฟีอาในตอนนี้ต้องเป็นนักบุญสาวอย่างแน่นอนเลย

...ก็คือฉันเกือบจะตาย เพราะว่าพลาดไปหน่อย

ถึงได้เกิดร่างขึ้นมา แต่การฟื้นตัวมันไม่ทันเลย

อ๊ะ คิดว่า "นี่คงตายแน่ๆ"

แล้วฟีอาก็มาช่วยด้วยเวทมนตร์ฟื้นฟูให้ฉันน่ะ

เกือบจะถึงระดับชุบชีวิตเลยนะ

นักบุญสาวที่ใช้เวทมนตร์ระดับสูงแบบนี้ นอกจากฟีอาแล้วก็ไม่มีอีกแล้วล่ะ

ฉันเอง

นักบุญสาว...เหรอ?

พลังเวทคงกลับมาพร้อมกับความทรงจำสินะ

เผ่ามังกรก็มีวิธีของตัวเองเหมือนกัน

...แย่แล้ว

ข้อมูลมันเยอะเกินไปจนสับสนไปหมดเลย...

อย่างน้อยเรื่องนี้ก็ชัดเจนนะ

แต่ว่า

เจ้าซาบิเรียคนนั้น

ช่วยเก็บเป็นความลับว่าฉันเป็นนักบุญสาวได้ไหม?

เพราะว่าฉันเป็นนักบุญสาว เลยเหมือนจะถูกฆ่าอย่างทารุณในชาติก่อน...

ถ้าประกาศว่าเป็นนักบุญสาวอีกที ก็เหมือนจะโดนฆ่าอีกรอบ

กลัวจัง...

ถ้าเกิดใหม่เป็นนักบุญสาว จะฆ่าให้ได้เลย

แต่ว่าจำไว้นะ ว่าฉันจะปกป้องฟีอาอย่างเต็มที่เลย

...แน่นอนอยู่แล้วล่ะ

เพราะว่ามันเป็นหน้าที่ของฉันที่จะต้องปกป้องคุณนะ

...ขอบคุณนะ ซาบิเรีย...

รู้สึกเขินจังเลย...

●●●●●

...เอ๊ะ?

นี่มันอะไรน่ะ?

อ่า นี่คือซากของอสูรกายที่พยายามจะโจมตีฟีอาเอง

ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมหวานของเลือดนักบุญสาว

อสูรกายมันมาตลอดทั้งคืนเลยนะ

ฟีอาเนี่ยเป็นที่รักของใครๆ เลยนะเนี่ย~~~

เดี๋ยวนะ นี่มันมีกี่ตัวเนี่ย!?

แถมยังเป็นพวกที่ดูแข็งแกร่งกันหมดด้วย!

7

ฟู่

อ๊ะ

เลยเวลานัดแล้วนะ!

ขอหินเวทของอสูรตัวนี้หน่อยนะ?

อืม

ขอบคุณนะ! ขอโทษนะ เพราะพี่สาวจะเป็นห่วง เลยจะกลับก่อนนะ!

เดี๋ยวก่อน

รีบสินะ?

\( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \) \( \frac{1}{2} \)

ทุกคนพูดกันนี่นา

พอพร้อมแล้วฉันจะออกไปตามหาฟีอาเองนะ!

...น่ารำคาญจัง สงสัยตายไปแล้วล่ะมั้ง

ลีออน!

ครับ

ค่ะ

ทำไปเพื่อเจ้าคนนั้นทำไมเนี่ย...

พี่ชาย!!

!

พี่ชายก็เข้าร่วมด้วยเหรอครับ! ได้อยู่กับพี่ชายด้วยนี่เป็นเกียรติมากเลยครับ!

เงียบๆ นะ...

...ลีออนสินะ

!

!!

...นั่นมัน...

ราชามังกรดำในตำนานเหรอ!?

และ

ฟีอา!?

ฟีอา!

พี่สาว!

ฉันเอง

อย่างปลอดภัยนะ

!

...ความสัมพันธ์ของเธอกับมังกรดำนั่นมันคืออะไรกันเหรอ

คุณอัลดิโอ พี่ถามฉันใช่ไหมคะ?

ทำยังไงดี ถ้าพูดความจริงไปตรงๆ ก็ต้องโดนซักไซ้ถึงสาเหตุที่มันเป็นแบบนี้แน่ๆ เลย—

ฮิฮิฮิฮิ

ไม่งั้นนักบุญสาวก็จะถูกจับได้เหมือนกัน ถ้าตอบไม่ดีเข้าล่ะก็...!

คิดสิ! ฉันต้องคิด! คำตอบที่สมบูรณ์แบบที่จะอธิบายสถานการณ์นี้ให้ได้...!

อ๊ะ...

ตึก

ซา...

ซาบิเรีย ฉันเป็นเพื่อนของเธอนะ!

...เอาล่ะ คำตอบที่สมบูรณ์แบบเลย!

ฮ่า

เพื่อนเหรอ?

...อสูรกายมันจะตั้งชื่อให้ตัวเองก็ต่อเมื่อมันแข็งแกร่งเกินกว่าระดับหนึ่ง

อสูรกายจะบอกชื่อให้กับแค่ผู้ทำสัญญาที่มันอนุญาตให้เป็นทาสเท่านั้น

เอ๊ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ไม่ได้รับการอนุญาตโดยตรงจากอสูรกาย ก็ไม่อนุญาตให้เรียกชื่อมันได้นะ

หมายความว่ายังไงเหรอ?

อ๊ะ...

อ๊าาาาาา~

แย่แล้ว... ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว...!

พี่ชาย! 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ค่ะ! ได้หินเวทมาแล้วค่ะ!

เชิญตรวจสอบได้เลยค่ะ!

...นี่มัน

อะไรกันเนี่ย ขนาดที่ไร้สาระนี่!

หา!?

ของแบบนี้มันต้องออกมาจากอสูรระดับ A เท่านั้นไม่ใช่เหรอ!

...ฟีอา

เอ๊ะ?

จะให้เธอบอกให้ชัดๆ เลยนะ

อ๊ะ

อ่าฮ่า...

``

ขอโทษด้วยนะคะ—!

แย่แล้ววววว!

ฉันเจอราชามังกรดำที่บาดเจ็บในป่าค่ะ

เพราะมันอยู่ในร่างลูกอ่อน เลยคิดว่าเป็นลูกนก แล้วก็ใช้ยาฟื้นฟูให้มันไปค่ะ

แล้วมันก็ขอบคุณและทำสัญญาเป็นอสูรรับใช้กับฉันค่ะ!

พอฉันเหนื่อยก็เลยไปพักในป่าหนึ่งคืน แล้วก็ดูเหมือนว่าตอนกลางคืนจะมีอสูรกายปรากฏตัว ซาบิเรียก็จัดการมันให้ค่ะ! พลอยวิญญาณก็เก็บมาจากตรงนั้นค่ะ!

ขอโทษที่โกหกนะคะ!

สัญญาเหรอคะ...

แล้วก็ ราชามังกรดำในตำนานกับ...

ลูกนกเหรอคะ? ลูกนก...เหรอคะ? ราชามังกรดำนี่กับฉันเหรอคะ?

...ดูเผินๆ

มันฟังดูสมเหตุสมผลนะ

แม่น้ำ

นั่นหมายความว่า!

ก็คือ

อสูรที่อสูรรับใช้จัดการได้ ก็ถือว่าเป็นการที่ฟีอาจัดการได้สินะคะ

ค่ะ

“พิธีบรรลุนิติภาวะผ่านแล้ว!”

...หา?

ก็จริงอยู่หรอกนะ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า...

ฟีอา เธอเละไปหมดเลยนะ

เลือดอสูรกายมันน่าขยะแขยงไม่ใช่เหรอ ล้างมันซะเถอะ

ค่ะ ทุกคน ขอบคุณที่มารวมตัวกันนะคะ!

เพราะว่าฟีอากลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว

ยุบ!

เอ๊ะ...?

รอดแล้วเหรอ...?

พี่สาว...

นี่ โอเรีย

เรื่องมันยังไม่จบเลยนะ

เอาล่ะๆ

ใช่แล้วนะ คู่กรณีมันคือราชามังกรไม่ใช่เหรอ? ต้องรายงานให้หน่วยอัศวินสิ...

อ๊ะ

สมกับเป็นพ่อเลยนะคะ

คุณกำลังคิดหาวิธีที่จะทำให้ตระกูลลูด์เจริญรุ่งเรืองในฐานะหัวหน้าตระกูลสินะคะ

ถ้างั้นก็ต้องชนแก้วฉลองแล้วล่ะ

คงจะในไม่ช้านี้ พ่อก็จะถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้าอัศวินล่ะค่ะ

...หมายความว่ายังไงเหรอคะ

ราชามังกรเป็นสัตว์อารักขาของอาณาจักรนาร์ฟนะ

ถ้าพวกเขารู้ว่าฟีอาทำให้ราชามังกรเป็นอสูรรับใช้ พวกราชวงศ์ก็น่าจะพยายามจะดึงตัวฟีอาเข้ามา

วิธีที่ง่ายที่สุดในการดึงตัวผู้หญิงเข้ามาก็คือการแต่งงานน่ะ

ถ้าเรารายงานเรื่องราชามังกรไป การแต่งงานของฟีอาก็คงจะถูกกำหนดขึ้นมาทันทีเลยล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้น พ่อก็คงจะได้เป็นหัวหน้าอัศวินโดยเร็วเลยล่ะ

จะปล่อยให้พ่อตาที่เป็นราชวงศ์ถูกมองข้ามไม่ได้หรอกนะ

มะ...!? ฉันจะยอมเป็นหัวหน้าอัศวินด้วยวิธีที่ต่ำทรามแบบนั้นได้ยังไงกัน

แน่ล่ะ เพื่อนร่วมงานที่เป็นรองหัวหน้าคงจะชื่นชมกันยกใหญ่เลยล่ะ~

นี่

นี่...

แย่แล้ว! ฉันจะไม่รายงานเรื่องของฟีอาเด็ดขาด!

มันต้องเป็นความผิดพลาดแน่ๆ!

นั่นมันเป็นอะไรสีดำๆ ที่ดูเหมือนมังกร แต่ไม่ใช่ราชามังกรดำเด็ดขาด!

...โอ๊ะ คุณลูดะ หัวหน้าตระกูล ยืนยันว่าไม่ใช่ราชามังกรดำ งั้นคำพูดของหัวหน้าตระกูลก็เป็นจริงใช่ไหมคะ? ทั้งสองคน?

โอเรีย...! เมื่อกี้มันทำให้พ่อเสียหน้าไปหมดเลยนะ!

●●●●

อ้าว ถึงกับน้องชายอย่างแกจะมาแสดงความเห็นกับฉันเหรอคะ?

ไม่...

ฟังนะ ฟีอา

มีอะไรก็เรียกฉันได้เลยนะ

เพราะว่ามีสัญญาอยู่ ถึงจะอยู่ไกลแค่ไหนก็จะได้ยินอยู่ดี

...ขอบคุณนะ ซาบิเรีย

ไว้เจอกันนะ

เอาล่ะ ก็คงจะดีแล้ว แต่โอเรีย ขอแก้ไขอะไรหน่อยนะ

ด้วยวิธีนี้

ต่อให้เจ้านั่นจะเป็นราชามังกรก็ตาม ราชวงศ์กับขุนนางก็จะไม่แต่งงานกับฟีอาหรอก

คนที่พวกเขาจะแต่งงานด้วย

ฉันที่จำชาติที่แล้วได้ ก็ผ่าน 'พิธีบรรลุนิติภาวะ' ไปได้อย่างปลอดภัย

ก็มีเพียงแค่ท่านนักบุญเท่านั้น

จากนี้เรื่องราวก็จะเริ่มต้นขึ้น