มือเล็กๆ ที่ถูกยกขึ้นต่อหน้าผู้ที่เตรียมใจรับจุดจบ
กำจัดโรคภัย
พระแม่มาเรียที่กลับชาติมาเกิด
กำลังปิดบังการเป็นนักบุญ
ตอนที่ 29 อัศวินองครักษ์คักปุส ②
เมื่อคำพูดของคุณเซราฟีน่าจบลง
แสงระยิบระยับก็เริ่มเปล่งออกมาจากปลายนิ้ว
คิระ
ในค่ำคืนอันมืดมิด แสงได้สาดส่องลงมาเหนือศีรษะของชาวบ้าน
มันราวกับว่า
โทยะ จิบิ
ต้นฉบับ: ทสึยะ・จิบิ
อาโอบะ
มังงะ: อาโอบะ มาฮิโตะ
เอ๊ะ...?
อะไรนะ...?
มันเป็นภาพที่ลึกลับราวกับดวงดาวกำลังร่วงหล่นลงมา
อา
อุ่นจัง...
อนุภาคแสงที่โปรยปรายลงมา เมื่อกระทบผิวของผู้อยู่อาศัยก็จะจางหายไป
...ความเมตตาอันอบอุ่นและบริสุทธิ์
ของท่านมหาปุโรหิตหญิง
ผู้คนต่างรู้สึกว่าตนเองได้รับความเมตตาจากหัวใจนั้นโดยตรง
และเมื่อแสงสุดท้ายได้ดับลง พวกเขาก็พลันตระหนักได้
แล้วเมื่อแสงสุดท้ายดับลง พวกเขาก็สังเกตเห็น
ลวดลายสีเหลืองหายไปแล้ว...!?
ไม่จริง...
ความร้อนก็...
ได้รับการช่วยชีวิตในชั่วพริบตานี้เลยเหรอ...?
!
อา... ใช้พลังเวทหมดแล้วสินะ
...เมื่อมองอีกที ร่างของคุณเซราฟีน่า
ก็ไม่ได้ดูเรียบร้อยอย่างที่ใครจะว่าได้เลย
ผมยุ่งเหยิง ชุดก็เปื้อนโคลนและยับย่น
ถึงจะไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ แต่ถึงเป็นคุณหนูชั้นสูงก็คงไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนในสภาพแบบนี้หรอก
ถึงอย่างนั้น คุณเซราฟีน่าก็ยัง...
ในตอนนั้น
ได้ยามอรุณรุ่ง และดวงอาทิตย์ก็เริ่มโผล่ใบหน้าออกมา
แสงได้เริ่มย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดง
ร่างนั้นที่ถูกสาดส่องจากด้านหลังด้วยแสงยามเช้า
มันราวกับว่า...
อา
อาา...
ท่านมหาปุโรหิตหญิงแห่งอรุณ...
แสง...
สาดส่องเข้ามาในความมืด
แสงที่สวยงามและเป็นสีแดงนั่นเอง...
เป็นภาพที่ราวกับฉากหนึ่งในตำนานเลย
คนแล้วคนเล่าต่างก็คุกเข่าลง
ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เข้าใจดี
ว่าทั้งตระกูลมีชะตาจะต้องตาย
และท่านมหาปุโรหิตหญิงองค์นี้ได้ตัดชะตากรรมนั้นเพียงลำพัง
ตอนนี้สติของคุณเซราฟีน่าคงจะเลื่อนลอยไปแล้ว
ทั้งพละกำลังและพลังเวทก็ถึงขีดจำกัด น่าแปลกที่เธอยังสามารถยืนอยู่ได้
ถึงกระนั้น ท่านก็ยังแย้มพระสรวลออกมาจากหัวใจ
ด้วยความยินดีที่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้
ด้วยความยินดีที่พวกเขาได้มีชีวิตอยู่และยิ้มได้
...นี่คือท่านมหาปุโรหิตหญิงที่ได้รับการบูชาจากทุกคน
ไม่รู้ตัวเลยว่าชาวบ้านที่อยู่ในที่นั้นล้วนคุกเข่าลงทั้งสิ้น
อา...
วันนี้คงจะเป็นวันเริ่มต้นแล้วล่ะนะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับชาวบ้านแห่งที่นี่
ตลอดไปข้างหน้า...
ตราบใดที่เผ่าพันธุ์ยังไม่สูญสิ้น
พวกเขาก็ต้องยังคงบูชาคุณเซราฟีน่าต่อไปอย่างแน่นอน
ท่านมหาปุโรหิตหญิงผู้เปี่ยมไปด้วยความงามเหนือใคร
และเปี่ยมด้วยเมตตาอันลึกซึ้ง
ท่านก็กำลัง
กลายเป็นตำนานแบบนี้
...ฝ่าบาท
ขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงครับ/ค่ะ
แม้จะรู้ว่ามันเป็นการเดินทางอันตรายเพื่อช่วยชีวิตพวกพ้อง
ที่ไม่ได้ห้ามฝ่าบาทนั่นเป็นความผิดพลาดของข้าเลยค่ะ
ความรับผิดชอบของคุณคาโนปัสมันไม่มีเลยสักนิดเดียวหรอกค่ะ
เอ๊ะ? ข้าบอกว่าอยากเห็นทะเลเหรอคะ?
ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ!
ไม่มีอัศวินคนไหนถูกหลอกด้วยการแสดงอันห่วยแตกของฝ่าบาทเลยแม้แต่คนเดียวหรอกค่ะ!
เอ๊ะ เจ็บจังเลย~
ถ้าเป็นแบบนี้ ข้าไม่ยอมรับการแสดงหรอกนะคะ ข้าอยากเห็นทะเลจริงๆ นั่นแหละ
ฝ่าบาท
ต้องบอกกี่ครั้งถึงจะเข้าใจกันสักทีคะ!
ขอโทษที่ทำให้คุณเข้าใจยากนะคะ คุณคาโนปัส
คงต้องรบกวนคุณอีกเยอะเลยนะคะ
การแสดงแบบนั้นมันไม่ไหวแล้วค่ะ!
อา... ให้ตายสิ
ท่านมหาปุโรหิตหญิงผู้เลอค่าทำอะไรอยู่เนี่ย!
ก็เพราะอยากเห็นดินแดนของคุณคาโนปัสให้เร็วที่สุดน่ะสิคะ
ก็แค่รีบขึ้นนิดหน่อยเท่านั้นเอง
นิดหน่อยเหรอ? ฮ่าๆๆๆ
เปลี่ยนม้าไปหลายตัว
วิ่งอย่างไม่หยุดพัก 2 วันเต็ม
แค่... นิดหน่อยเหรอคะ...?
คุณนี่นะ...
...สำหรับข้าแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่อยู่เหนือกว่าฝ่าบาทในโลกนี้เลย
ข้าคืออัศวินผู้คุ้มกันของคุณ
ก่อนจะทำอะไรเกินตัว ลองคิดดูสิว่าข้าอยู่ที่นี่เพื่ออะไร
คุณเซราฟีน่าไม่ยอมอ่อนข้อเรื่องนั้นเลยว่า มันเป็นความรับผิดชอบของตัวท่านเพียงลำพัง
เข้าใจแล้วค่ะ
ที่ทำตามอารมณ์
ขอประทานโทษนะคะ
คือคุณทำเรื่องบ้าระห่ำโดยไม่ปรึกษาใคร เพื่อที่ว่าความรับผิดชอบจะไม่ตกมาที่ข้า
...ดีใจที่ท่านพอจะเข้าใจแล้วค่ะ
ถ้าอย่างนั้น
...ท่านคือท่านมหาปุโรหิตหญิงสูงสุด และเจ้าหญิงองค์ที่สองแห่งอาณาจักร
คุณเซราฟีน่า นาเว
ที่ได้มาเยือนดินแดนของข้า
ขอกราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเลยค่ะ
ชาวบ้านทั้งปวงต่างก็ยินดีต้อนรับการเสด็จเยือนของฝ่าบาทจากใจจริงค่ะ
...งานเลี้ยงต้อนรับได้เตรียมไว้แล้วค่ะ
มีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับไว้แล้ว ถ้าไม่รังเกียจ ขอให้ฝ่าบาทปรากฏพระองค์ต่อหน้าชาวบ้านอีกครั้งได้ไหมคะ?
โอ้ เยี่ยมไปเลย!
ฉันก็อยากเจอทุกคนเหมือนกันค่ะ!
ท่านมหาปุโรหิตหญิงคะ!
ขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้ค่ะ!
ขอบคุณที่ช่วยน้องชายของพวกเราไว้ค่ะ!
ถึงจะยุ่งมาก แต่ก็ยังเสด็จมาในสภาพยับเยินแบบนี้ ขอบคุณมากเลยค่ะ!
เดี๋ยวก่อนนะ!?
ข้าดูยุ่งเหยิงเหรอคะ?
ขอประทานอภัยที่ดูไม่สวยงามเลยค่ะ!
ท่านมหาปุโรหิตหญิงที่ดูยุ่งเหยิงนั้น งดงามกว่าท่านมหาปุโรหิตหญิงที่ดูดีตั้งหลายเท่าเลยค่ะ!
ตระกูลพวกเราจะจงรักภักดีจนกว่าจะมีคนสุดท้ายที่เหลืออยู่แม้ว่าจะสูญสิ้นไปแล้วก็ตาม!
...เอ่อ คือว่า ข้าทำในสิ่งที่ข้าทำได้แล้วค่ะ
พ่อครัวก็ทำอาหารใช่ไหมคะ?
ข้าเป็นนักบุญ ก็เลยรักษาทุกคน แค่นั้นเองค่ะ
...เอ่อ
ถ้าเป็นนักบุญแล้วก็ควรจะพยายามรักษาไม่ใช่เหรอคะ
แต่คนที่ตั้งใจรักษาแม้จะต้องฝืนตัวเองเหมือนคุณเซราฟีน่าก็ไม่มีอีกแล้วค่ะ
ครั้งหน้าขอให้ลงไปในทะเลด้วยนะคะ!
ได้โปรดค่ะ
เพื่อเป็นที่ระลึกว่าข้ามาเยือน
ขอปลูกกิ่งไม้นี้ได้ไหมคะ?
โอ้
ตรงกลาง
ช่วยปลูกตรงกลางสวนเลยนะคะ!
จะได้ทุกคนไม่มองข้ามต้นไม้นี้ไป!
เอ๊ะ? นั่นมันไม่เกะกะเหรอคะ?
ขอให้ปลูกตรงกลางสวนจริงๆ เลยนะคะ
ขอให้ปลูกไว้ตรงกลางสวนเลยนะครับ/คะ
ในฐานะเจ้าของพื้นที่แห่งนี้ ข้าเองก็ขอร้องนะคะ
โอ้ คุณคาโนปัสนี่นา!
คุณมีหน้าที่หยุดยั้งการกระทำที่เกินเลยของข้าไม่ใช่เหรอคะ?
ถึงแม้ว่าท่านที่มักจะไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจจะพูดขึ้นมาแล้วก็ตาม...
...เมื่อต้นไม้หนุ่มต้นนี้เติบโตขึ้น และดอกที่สวยงามได้ผลิบาน
เมื่อคุณนึกถึงข้าจากสีของดอกไม้สีแดง
ข้าจะมาที่ซาซาแลนด์อีกครั้งค่ะ
ท่านมหาปุโรหิตหญิงคะ~!!
เป็นคำสัญญาระหว่างเราทุกคนนะคะ
...ข้าคิดว่าในเวลานั้น คุณเซราฟีน่าได้ให้คำมั่นสัญญากับชาวบ้านจริงๆ
ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นไปตามนั้น...
เอ๊ะ!
อาหารรสเลิศจากเทคนิคดั้งเดิมของเกาะ!
จากนั้นก็มีการจัดงานเลี้ยงขึ้นทันที
ขอบคุณทุกคนนะคะ วันนี้ดูเหมือนว่าจะกินได้ไม่จำกัดเลย!
พวกคุณรวบรวมอาหารที่เสิร์ฟได้เร็วๆ มาให้สินะ
ปลาที่ปกติจะตุ๋นก็มาแบบย่างด้วย...
เพราะได้ดื่มยาฟื้นฟูมานาแล้ว เลยไม่เป็นไร
!
...ราชวงศ์มีความเสี่ยงที่จะถูกวางยาพิษอยู่เสมอ
ถ้าเป็นท่านมหาปุโรหิตหญิง การถอนพิษก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ในสภาพตอนนี้...
พาวา
ข้ารู้ว่าท่านอยากรับเอาความรู้สึกของทุกคน แต่ว่า...
พาวา
อืมมมม
คุณคาโนปัสนี่ คิ้วย่นเป็นรอยแล้วนะคะ
เชิญมานั่งตรงนี้ค่ะ
ท่านมหาปุโรหิตหญิง!
!!
ในครั้งนี้ที่ช่วยตระกูลพวกเราไว้ ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเลยค่ะ!
ตระกูลพวกเราจะขอสาบานด้วยความขอบคุณและความจงรักภักดีตลอดไปค่ะ
เป็นผู้นำตระกูลใช่ไหมคะ? เงยหน้าขึ้นมาหน่อยสิคะ
ที่ต้องขอบคุณก็เป็นทางพวกข้าต่างหากค่ะ
รู้สึกขอบคุณที่ได้เป็นผู้นำเหล่าสมาชิกตระกูล และเป็นส่วนหนึ่งที่ค้ำจุนประเทศนี้ค่ะ
การที่ข้าจะช่วยประชาชนของประเทศก็เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ
พวกเราดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ดังนั้น ก็แค่ทำในสิ่งที่ทำได้เท่านั้นเองค่ะ
ค่ะ
คำพูดที่สูงส่งอะไรเช่นนี้...
ที่ท่านเรียกพวกเราว่าเป็นประชาชนของประเทศ...
พวกเราจะไม่ต่อสู้กับใครเลยค่ะ
พวกเราจะอยู่ร่วมกันและช่วยเหลือซึ่งกันและกันค่ะ!
...เอ่อ คือว่า
ถ้ามีอะไรไม่ชอบ ก็สู้กันให้เต็มที่เลยก็ได้นะคะ
ข้าเองก็เถียงกับคุณคาโนปัสนี่บ่อยๆ เหมือนกันค่ะ
ทำไมต้องเอาข้ามาเป็นตัวเปรียบเทียบตรงนี้ด้วยนะ...
ท่านหัวหน้าตระกูล
คุณคาโนปัสนี่อ่อนโยนนะคะ
หลังจากเถียงกับข้าแล้วก็จะกลับมาสำนึกผิดและขอโทษเสมอค่ะ
บางครั้งคำพูดอาจจะไม่พอ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็คิดถึงแต่เพื่อข้าเสมอค่ะ
แน่ล่ะว่าผืนดินที่สงบสุขและอุดมสมบูรณ์แห่งนี้
ได้หล่อเลี้ยงคุณคาโนปัสสินะ
ขอบคุณค่ะ ท่านหัวหน้าตระกูล
ที่นำอัศวินที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้มาให้ข้า
ท่านเซราฟีน่า...
ใช่แล้วล่ะค่ะ
เพราะเมื่อครู่นี้ข้าได้รักษาโรคลายเหลืองของทุกคนแล้ว ทำให้เข้าใจโรคนี้ได้อย่างสมบูรณ์เลยค่ะ
พอถึงปราสาทหลวงแล้ว จะให้ไปทำยาแล้วนำไปส่งให้นะคะ
อ๊ะ! ขอบคุณมากเลยค่ะ!
ถ้าเป็นช่วงที่เพิ่งเริ่มแสดงอาการ น่าจะหายได้ด้วยยาฟื้นฟูก็พอค่ะ
ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไปจนถึงเรื่องใหญ่เลย...
...อา ข้ามองเห็นอนาคตได้
อนาคตที่สมาชิกทุกคนในตระกูลจะหลงใหลและเคารพท่านมหาปุโรหิตหญิงผู้เปี่ยมด้วยเมตตานี้
เดือน 9
เอ๊ะ! น่ารักจังเลย!
ขนมปัง
เอ่อ... คือว่า
นั่นคือการเต้นของแมงกะพรุนนี่คะ!
แต่ว่านั่นไม่ใช่แมงกะพรุนหรอกค่ะ เป็นโลมาต่างหาก
ความคิดที่เลียนแบบสิ่งมีชีวิตในน้ำนี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ค่ะ
ฮ่าฮ่า
อ๊าาา...
...การจัดหมวดหมู่แบบกว้างๆ เช่นนั้น อยู่นอกขอบเขตความเข้าใจของข้าแล้วค่ะ
ถ้ามองแบบกว้างๆ แมงกะพรุนกับโลมามันก็เหมือนกันนี่นา
ท่านมหาปุโรหิตหญิงคะ อาหารจานใหม่เสร็จแล้วค่ะ!
นี่เป็นอาหารดั้งเดิมของพวกเราค่ะ
เป็นอาหารที่นำหอยที่อาศัยอยู่ในทะเลลึกมาอบกับแป้งสาลีด้วยค่ะ!
พวกเรามีไม้พาย ทำให้สามารถดำลงไปในทะเลลึกได้ค่ะ
นอกเหนือจากตระกูลพวกเราแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถจับหอยชนิดนี้มาได้ค่ะ
อาหารที่เห็นครั้งแรกเลยนะคะ!
แปะ
โอ้โห แบบนี้นี่หอยชนิดนี้มีค่ามากเลยสินะคะ!
ไม่เอา
อะไรเนี่ย อร่อยจัง!
เรียกว่า "หอยทะเลลึกย่าง" (โออัตสึน) ค่ะ
อาหารจานนี้เรียกว่าอะไรกันนะ?
โออัตสึนี่เอง จำได้แล้วค่ะ
ฟุฟุฟ ท่านมหาปุโรหิตหญิงคะ มันไม่เหมือนเสียทีเดียวค่ะ
ท่านมหาปุโรหิตหญิงคะ!
รับดอกไม้ไปสิคะ!
ข้าทำพวงมาลัยดอกไม้ค่ะ
อ๊ะ!
...มันมากกว่าที่คิดไว้เสียอีก
เขาใช้กำลังอย่างหนักหน่วงจนพลังเวทหมด หลังจากควบม้าติดต่อกันสองวันสองคืนเลยล่ะ
ช่วยให้เขานอนพักผ่อนด้วยเถอะนะ
แล้วหลังจากนั้นไม่นาน ก็ออกเดินทางจากซาซารันด์
หลังจากที่เห็นภาพสุดท้ายของชาวบ้านแล้ว ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นแล้วก็ตาม
เสียงที่ว่า "ขอบคุณค่ะ ท่านมหาปุโรหิตหญิง" ก็ยังคงดังต่อเนื่องมา
...ท่านทำเรื่องเกินตัวอยู่เรื่อยเลย
ท่านเซราฟีน่ามักจะพยายามอย่างหนักจนเกินขีดจำกัดอยู่เสมอ
อย่างแน่นอนว่าข้าจะต้องคอยปกป้องไว้...
ข้ามีเจ้านายที่ดีจริงๆ
การคุ้มกันราชวงศ์นี่เป็นงานที่ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพันเลยนะ
ห้ามเสียดายชีวิตเด็ดขาด
...ไม่ต้องให้ใครมาพูดก็เข้าใจแล้ว
ในตอนนั้น ข้าคิดในใจแบบนั้นจริงๆ
ใช่แล้ว
ไม่คิดเลยว่าอนาคตจะมาถึงจุดที่ท่านเซราฟีน่าต้องตายเพียงลำพัง
ข้าจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ...
ตัวข้าที่เหลืออยู่ ได้สาบานต่อไปว่า
“หากข้าจะได้ปรนนิบัติท่านอีกครั้ง
คราวนี้ข้าจะปกป้องท่านจากทุกสิ่งในโลกนี้ให้ได้เลยค่ะ—
...ข้าฝันไป
ใช่แล้ว นี่มันฝัน
ตัวข้าในฝัน
กับอัศวินหญิงผมสีแดง ตาสีทอง
ได้ร่วมงานกัน
ด้วยเหตุผลบางอย่าง อัศวินผู้นั้นถูกมองว่าเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของท่าน
และแล้ว
หลังจากที่ได้ตามหาอัศวินผู้สาบสูญและติดตามไป...
ทิวทัศน์สุดท้ายของท่านผู้นั้น... มันทับซ้อนกับภาพตรงนี้
...ข้าคือใครกันนะ?
บทบาทของข้าคือ...
ต้องช่วยให้ได้แล้ว!!
จากใครก็ไม่รู้ อะไรก็ไม่รู้
ต้องปกป้องทุกสิ่งในโลกนี้ให้ได้!
ข้าก็ชักดาบออกมา
แต่ว่านี่มันยังเป็นเพียงความฝันอยู่หรือเปล่า
ร่างกายมันไม่ยอมขยับตามใจเลย
...อ๊าาา
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
ข้าจะไม่ได้ปกป้องท่านอีกแล้วหรือนี่...
...ลา...
ฟี...คุณ
ท่านหัวหน้าคารทิส!
ของเก่า...
กุ...
...เลือดไหลมากเกินไปแล้ว
ปล่อยไว้แบบนี้มันอันตรายนะ
พอจะไม่ดูไม่เป็นธรรมชาติก็ได้...
เอเรียล!
จริงอยู่ที่ท่านหัวหน้าคารทิสเป็นคนชักดาบออกไปก่อน
ถึงจะอยากปกป้องคนป่วยก็ถือว่าป้องกันเกินเหตุแล้วนะ!
แต่ว่ามันมากเกินไปแล้วค่ะ!
อะ ที่... ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ!
พวกเราที่เฝ้าปกป้องมานี่คือท่านมหาปุโรหิตหญิงต่างหาก!
เพราะอัศวินผู้นั้นจู่ๆ ก็ตรงมาหาท่าน เลยรู้สึกว่าต้องไปปกป้อง
ห๊ะ?
ผะ ผมไม่ใช่ท่านมหาปุโรหิตหญิงนะคะ!
อ่า ไม่สิ อาจจะเป็นท่านมหาปุโรหิตหญิงก็ได้ค่ะ
...ท่านมองไปยังเหล่าคนป่วย แล้วก็แสดงสีหน้าที่เข้าใจในอาการป่วย
พอเห็นใบหน้านั้น ท่านก็
ให้คำมั่นสัญญาว่าท่านจะกลับมาในสักวันหนึ่ง จึงแน่ใจว่าท่านคือท่านมหาปุโรหิตหญิง...
ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยค่ะ!
ถึงแม้จะมีผมที่งดงามเช่นนี้ แต่ก็ยังทำเรื่องไม่สุภาพอยู่มากมายจนไม่ทันสังเกตเลย!
โปรดอภัยให้ข้าด้วยค่ะ!
จะยอมให้ได้อย่างไรกัน!!
พวกแกนี่มันกล้าดีนะที่ทำเรื่องป่าเถื่อนต่อ
ท่านมหาปุโรหิตหญิงผู้เป็นที่เคารพ!
ฟู่—
ว่าแต่ว่าท่านมหาปุโรหิตหญิง
ได้ทำอะไรให้ชาวซาซาแลนด์บ้าง
จำมันออกมาให้ได้อีกครั้ง!!
เมื่อจำได้แล้ว จงสวดภาวนาต่อพระเจ้าซะ!
เอ๊ะ...?
ข้าจะส่งท่านไปยังโลกหน้าโดยที่ไม่ต้องทรมานให้เจ็บปวดเลย
♦ออร่าสังหารที่แผ่ออกมาจากท่านคารทิสผู้สุขุม...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/42)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
แบล็คโคลเวอร์
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
