♦อนิเมะสร้างเลย!!
ต้นฉบับ: ทสยามะ จิบิ มังงะ: อาโอเบะ มาฮิโตะ
ตอนที่ 55 ยอดเขามรณะสีดำ⑦
จะกลับเมืองหลวงไปด้วยกันเหรอ...
ซาบิเรียคงจะมาที่ภูเขานี้เพราะอยากเป็นราชาสินะ?
...ฉันไม่อยากจะขัดขวางสิ่งที่ซาบิเรียอยากทำหรอกนะ
ฉันถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ
พอฉันคิดว่า
อยากจะเจอฟีอา
เขาก็มาหาฉันเอง
นี่เราก็คงต้องกลับไปด้วยกันแล้วล่ะ
เอ่อ...
นอกจากนั้น
ก็เพราะว่าเราได้ใช้เวลาร่วมกันจนสร้างสายใยกับพวกมังกรแล้วนี่นา
แค่ฉันเรียกชื่อ พวกมันก็น่าจะมาได้ทุกที่ ตราบเท่าที่ยังได้ยินเสียง
สิ่งที่ควรจะทำตรงนี้เราก็ทำเสร็จสิ้นไปเกือบหมดแล้วด้วย
นั่นสุดยอดไปเลยนะ!
แต่ว่า...
...?
อ๊า
ไม่เป็นไรหรอก
พอได้เป็นราชาแล้ว มันจะงอกเขาออกมา 3 เขาเลยนะ
ที่ฉันอยากได้ไม่ใช่หุ่นที่มีสามเขาหรอกนะ
แค่ต้องการพลังที่จะปกป้องฟีอาเท่านั้นเอง
เงื่อนไขการที่เขาจะงอกเพื่อเป็นเครื่องหมายของราชาแห่งมังกรอาจจะมีอย่างอื่นก็ได้นะ
ฟีอา
กลับไปด้วยกันเถอะ
ซาบิเรีย
แน่นอนว่าฉันดีใจนะ
แต่มังกรพวกนั้นจะไม่เหงาเหรอเนี่ย
อืม ก็คงจะไม่ได้พาพวกมังกรทั้งหมดไปที่เมืองหลวงได้สินะ
หืม?
ไม่ได้สิแน่นอน!
ทุกคนจะต้องคิดว่าพวกมันมาเพื่อบุกและยึดครองเมืองหลวงไปกับฉันแน่ๆ เลย!
ควรจะเป็นฉันที่ไม่ใช่จอมมารซะอีกนะ!
ก็ไม่เชิงหรอกนะ
เพราะฉันมีมังกรดำเป็นบริวาร ก็เลยว่ามันก็ไม่ผิดเท่าไหร่เหมือนกันนะ
...ว่าแต่
พวกมังกรน่ะ
เขาคลั่งไคล้ฟีอามากกว่าฉันเลยนะ
ทะ
ฟีอาต่างหากเล่า ที่เป็นราชาแห่งมังกรรึเปล่านะ?
ราชาแห่งมังกรสามเขา!?
ถ้าเขาขึ้นมาจากหัวฉันน่ะ ก็ไม่ใช่มนุษย์มารธรรมดาแล้วสิ!
เข้าใจแล้ว
แสดงว่าสิ่งที่ฟีอากลัวน่ะ คือตัวของตัวเองสินะ?
...เป็นเรื่องที่ลึกซึ้งดีนะ
ตื้นมากเลยล่ะ!
แล้วฉันก็ไม่ใช่มนุษย์มารผมดำ แต่เป็นอัศวินผมแดงนี่นา!
ใช่แล้ว
ถึงแม้ว่าฟีอาจะมีเขาและปีกสีดำขึ้นมาแน่ๆ เธอก็ยังคงเป็นนักบุญอย่างไม่ต้องสงสัยหรอกนะ
แล้วก็
ไม่ว่าสีผมของปีศาจจะเป็นสีอะไร แม้จะไม่มีเขา
ซาบิเรีย
ปีศาจทุกคนมีผมสีดำ ตาสีดำ และมีเขาตั้งอยู่เลยนะ
ในฐานะที่เป็นปีศาจ พวกเขาก็คือศัตรูของฉัน
อย่างพวกเลียนเสียงนกก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?
...ใช่แล้วล่ะ
ถ้างั้นฉันจะออกจากภูเขานะ
ถึงอย่างนั้นบางทีฉันก็จะกลับมาที่นี่เป็นครั้งคราว
พวกเธอก็จะอยู่ต่อแบบนี้ก็ได้ หรือจะกลับไปที่รังของตัวเองก็ได้
เพียงแต่ขอให้พวกเธอพิจารณาเรื่องที่อยู่ของทุกคนด้วยนะ เผื่อฉันเรียกแล้วจะได้ยินเสียง
มีมังกรอยู่จำนวนหนึ่งที่อยู่ในระยะที่ฉันได้ยินเสียง
แล้วก็มีมังกรอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่ในระยะที่มังกรกลุ่มนั้นได้ยินเสียง
เพื่อให้เสียงของฉันไปถึงไกลสุดขอบฟ้า
โซอิล ปรับเขตแดนของทุกคนซะ
...ก็ว่าไป
แค่พูดไปสองสามคำ พลของพวกมังกรก็พุ่งสูงขึ้นเชียวนะ
ชะ ๆ
ซาบิเรียเป็นราชาที่น่าภาคภูมิจริงๆ เลยนะ
ซาบิเรียเป็นอะไรไปหรือเปล่าคะ?
ไม่ว่าจะจินตนาการถึงอนาคตแบบไหน
ภาพที่ผุดขึ้นมาก็มีแต่ฟีอาที่ตกอยู่ในอันตรายมากกว่าฉันนี่แหละ
ถ้างั้นสิ่งที่มังกรต้องปกป้องก็คือฟีอานี่เองสินะ
น่าจะต้องกระตุ้นให้มังกรมีแรงจูงใจนะ
ห๊ะ! จะฝากเรื่องใหญ่ขนาดนั้นให้ได้ยังไงกัน!
มันก็จริงนะ แต่ว่า...
ฉันมีเรื่องที่สงสัยอยู่เสมอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์ประหลาดกับมนุษย์น่ะ
สัญญาการเป็นทาสที่สัตว์ประหลาดกับมนุษย์มีความสัมพันธ์แบบนายกับบ่าว
ส่วนใหญ่แล้วมันก็คือการขอร้องชีวิตใช่ไหมล่ะ
เป็นสัญญาที่ยอมรับการเป็นผู้ติดตามมนุษย์ เพราะดีกว่าการตาย
แต่สำหรับกรณีของฉันมันแตกต่างไปหน่อยนะ
หืม?
ตอนทำสัญญา
ผลลัพธ์
การผสานกันหลังทำสัญญาคือสมบูรณ์แบบ
อยากจะอยู่ข้างๆ ฟีอาและรับผลประโยชน์จากพลังนั้น
อยากจะเป็นพลังเพื่อปกป้องฟีอา
น่ะ คิดอย่างแรงขนาดนั้นเลยนะ
ชีวิตและมานาของเราเชื่อมถึงกัน
เพราะว่าความคิดและความรู้สึกของมันก็ไหลออกมาจากฟีอานี่นา
แน่นอน อันนั้นก็เพราะว่าเป็นมังกรดำด้วยนะ
ความรู้สึกของสัตว์ประหลาดตอนทำสัญญา มันก็เกี่ยวข้องกันไม่ใช่เหรอ
ความแรงของความปรารถนาของสัตว์ประหลาดที่จะยอมเป็นทาสของนายสัญญา
เลเวลของสัตว์ประหลาด
...อย่างนั้นสินะ
ฉันคิดว่ามันตัดสินจากสองอย่างนี้แหละ
เพราะงั้นนะ
การลองใช้วิธี "การใช้ประโยชน์จากความคาดหวัง" ก็คงจะน่าสนใจดี
ใช่
ความคาดหวัง?
ถ้าพวกเขารู้ว่าฟีอาทำอะไรได้เก่งแค่ไหน
"ถ้าปกป้องฟีอา ก็จะได้รับผลประโยชน์"
แล้วก็จะคาดหวังแบบนั้น
แม้จะไม่มีสัญญา พวกมังกรก็จะทำงานให้ด้วยซ้ำไปนะ
อย่างน้อยๆ ก็ดูเหมือนจะมีผลกับเหล่าสัตว์อสูรที่ทำสัญญาไว้แล้วกับมนุษย์
ก็เลยคิดว่ามันน่าจะใช้ได้กับพวกสัตว์อสูรที่เป็นธรรมชาติที่อยู่ตรงนี้ก็ได้นะ
ก็เป็นความคิดที่น่าสนใจดีนี่นา
จริงด้วย ตอนที่ออกไปค้นหามังกรดำ
เหล่าสัตว์อสูรพวกนั้นก็ทำตามฉันมากกว่าเจ้าของสัญญาของพวกเขาน่ะ
ลองสร้างสถานการณ์ที่คล้ายกับตอนนั้นดูสิ...
เพื่อสิ่งนั้นเหรอ จะแสดงความเจ๋งของฉันให้ดูเหรอ?
ถึงอย่างนั้นมันก็ค่อนข้างยากเหมือนกันนะ...
ไม่ใช่หรอก
สิ่งที่มังกรอยากจะปกป้องไม่ใช่ฉัน แต่เป็นซาบิเรียต่างหาก
ตรงกันข้าม ฉันต่างหากที่จะเป็นฝ่ายลักพาตัวคุณซาบิเรียไป
พิสูจน์ให้พวกเขาเห็นว่าฉันทำอะไรให้คุณซาบิเรียได้มากกว่า
เราน่าจะต้องทำให้พวกมังกรสบายใจมากกว่าไม่ใช่เหรอคะ
...อย่างน้อยก็
ให้พวกเขารู้ว่าฉันรักและหวงแหนคุณซาบิเรียมากแค่ไหน
ฉันอยากให้พวกเขารับรู้เรื่องนั้นให้ได้เลยล่ะ
สวัสดีค่ะ ฟีอา ลู
จะมาดูแลซาบิเรียอันเป็นที่รักของทุกคนให้เองค่ะ
ซาบิเรียเป็นเพื่อนที่สำคัญมาก ดังนั้นจะไม่...
...ถึงจะเป็นไปไม่ได้ทั้งหมด แต่ว่า
ก็จะ
ระมัดระวังไม่ให้เจอเรื่องอันตรายเกินไปค่ะ!
...เป็นนักบุญที่น่ารักจริงๆ เลยนะเนี่ย
แง๊ง
อุ๊ย นั่นมัน...
เอ่อ นั่นมันปีกสีดำ...สินะคะ
ขอโทษค่ะ!
นั่นมันปีกของปีศาจค่ะ
ไม่รู้ทำไมวันนี้ดันไปเจอปีศาจเข้าพอดีเลยค่ะ
ครั้งหน้าจะระมัดระวังไม่ให้เจอเรื่องอันตรายอีกนะคะ!
อา ล้มเหลวซะแล้วสิ
เพิ่งพูดไปเองนะเนี่ย แค่แบบนี้
เหล่ามังกรคงคิดว่าไม่ไว้ใจฉันเลย...!
...เป็นไงบ้าง?
ตรงไปตรงมาเสมอ
ซื่อสัตย์ต่อใจ
นักบุญของฉันก็น่ารักใช่ไหมล่ะ
พยายามจะปกป้องฉัน
ว่าไปแล้ว ถ้าไม่มีฟีอานี่ คงไม่ได้มาที่นี่และตั้งเป้าเป็นราชาหรอกนะ
ดังนั้นนะ
เธอคือเจ้านายของฉัน
ตรงกันข้าม พวกนายต่างหากที่ควรจะแสดงความเคารพให้ฉันนะ
ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นไปตามที่ฉันคาดไว้
แต่เจ้านายก็ก้มหัวให้ฉัน แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกที่รักและทะนุถนอมฉันแล้ว
พวกแกที่ติดตามฉันมาถึงตอนนี้ ไม่ควรจะยอมจำนนต่อฟีอาไปแล้วเหรอ?
พวกแกควรจะเข้าใจให้ชัดเจนนะว่าฟีอาคือเจ้านายของฉันน่ะ
...ก็...
องค์ราชาแห่งมังกรดำทรงไม่สบายพระทัยเลยนะคะ
จะทำยังไงดีล่ะ...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
