‹ถัดไป ›
อ
มิ
ขอแนะนำให้รู้จัก
พริซิลลา ลูกบุญธรรมของพวกเรา
โอ้ สาวงามจริง ๆ
...
...เธอเป็นนักบุญด้วยนะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ พริซิลลา นักบุญ
ดิฉันชื่อ ซิริล ซาซาแลนด์ เป็นหัวหน้าอัศวินลำดับที่ 1 ค่ะ
ส่วนนี่คือ เดซมอนด์ โลนัน หัวหน้าอัศวินลำดับที่ 2 ค่ะ
...
จากนั้นก็มี
ฟาเบียน ไวเนอร์ฟีอา รูด แห่งอัศวินลำดับที่ 1
และสุดท้ายคือ ชาร์ล็อตต์ นักบุญสาวที่ประจำการในปราสาทหลวง
เอ่อ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ฟุฟุฟ ดูเหมือนว่าลูกสาวของฉันจะเป็นคนขี้อายนะ
ไม่ค่อยจะพูดอะไรเลย
นั่งลงสิ
...ถึงจะเงียบอยู่ก็ตาม
ท่าทางของปริสซิล่าที่จ้องมองทุกคนด้วยสายตาที่เข้มข้น
ก็ไม่ได้ดูเหมือนคนขี้อายเลยนะ...
เอ๊ะ?
มีแค่ฉันที่ได้ทาร์ตไปถึง 3 ชิ้น...
นี่เป็นความโปรดปรานพิเศษสำหรับเพื่อนเท่านั้นนะ
ฉันอยากทำให้ฟีอาดีใจ
...ลอยด์ที่ถูกฟีอาปฏิบัติต่อเหมือนคนนอกมาตลอด
ก็เลยยื่นของขวัญราคาถูกนี่ออกไป ด้วยความคิดแวบเดียวว่าอยากจะแก้ไขมัน
ไม่สิ ทุกคนได้ยินนะ
...อา ท่านดยุคออร์คอตต์คงอยากจะแกล้งผู้บัญชาการศิริลสินะ
ฟุฟุฟุ...
พวกเขาสองคนสนิทกันจริงๆ เลยนะ
ว้าว อร่อยจัง!
ทาร์ตนี่อร่อยจริงๆ นะคะ!
แป้งที่กรอบเบา กับครีมที่เนียนนุ่ม
ความเปรี้ยวของสตรอว์เบอร์รีช่วยเสริมให้มันอร่อยลงตัวสุดๆ เลยค่ะ!
...
...ทำไมถึงไม่มีใครกินเลยล่ะคะ?
ฟีอา เธอนี่มีหัวใจดุจเหล็กจริงๆ เลยนะ!
ทำไมในสถานการณ์แบบนี้ อาหารถึงไหลผ่านคอเธอได้ล่ะ?
เธอมันไม่ตื่นเต้นจนรู้สึกแน่นหน้าอกบ้างเลยเหรอ?
เอ๊ะ
หน้าอกมันอัดแน่น...
ขออภัยด้วยค่ะ
รู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่กับเกียรติยศที่ได้รับเชิญไปยังตระกูลดยุค
ดูเหมือนว่าความตึงเครียดจะส่งผลในทิศทางที่แปลกไป
ใช่ค่ะ หน้าอกมันอัดแน่นจนหายใจไม่ออกเลย
โคโต...
ถึงแม้ว่าตอนนี้ก็จะยังเรียกฉันด้วย 'ดยุคออร์คอตต์' ไม่ใช่ชื่อของฉันเลยก็ตาม
ฮ่าๆๆ
ฟีอาช่างน่าสนใจจริงๆ
แล้วก็ยังคงทำตัวห่างเหินกับตระกูลดยุคต่อไปอีก
ฟีอาเขาก็มีมุมแบบนั้นเหมือนกันนะ
ฉันเองก็เคยขอให้ฟีอาเรียกฉันด้วยชื่อเล่นเหมือนกันนะ
แต่เขากลับเมินเฉยไปเลย
ฉันเลยค่อนข้างจะเก็บตัวน่ะ
ฉันจะไม่ทำอะไรสนิทสนมเกินไปหรอก
เรื่องสนิทสนมเกินไปน่ะ
ไม่ทำ
...ว่าไปแล้วนะ
ถ้าคิดดูดีๆ วันนี้เป็นการรวมตัวของอะไรกันนะ?
อะไรเหรอ?
จะทำยังไงดีนะ...
นอกจากนี้
ทั้งสามคนนี้ก็บุกเข้ามาเองโดยไม่ได้นัดหมายนี่นา
อย่างน้อยท่านผู้บัญชาการซีริลก็น่าจะมีธุระและจุดประสงค์ที่มาที่นี่ไม่ใช่เหรอ...?
ตามที่ท่านดยุคออร์คอตบอกมา
...
เขาบอกว่าอยากให้สนิทกับนักบุญพริซิลาจังนะ...
เคียโร
ฟุระ
เฟียนี่เป็นคนแสดงออกทางสีหน้าได้เยอะจังเลยนะ
แค่ดูเฉยๆ โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรก็สนุกแล้ว
แต่ว่านักบุญจังของเรานี่สีหน้าไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ
บางทีอาจจะสนิทกันได้นะ ถึงจะเป็นคนต่างขั้วกัน
เพราะนักบุญกับอัศวินไม่มีจุดเชื่อมต่อกัน การสนทนาคงไม่เป็นไปได้กระมัง
ฉันไม่คิดอย่างนั้นหรอกนะ
นั่นเป็นยังไงล่ะ
ถ้าเธอได้เป็นนักบุญอันดับหนึ่ง เธอก็จะต้องร่วมภารกิจปราบมอนสเตอร์ด้วยไม่ใช่เหรอ
การทำความรู้จักกันให้ดีตั้งแต่ตอนนี้ก็คงจะดีไม่ใช่เหรอ
นักบุญพริซิลาไว้ผมยาวถึงเอวเลยแถมหน้าม้าด้วยนี่นา
เพราะผมสวยนี่ เลยลังเลที่จะตัดเลยสินะ
ก็ไม่รู้เหรอ
ก็เพราะว่ามี 'ทรงผมของนักบุญสาวอันดับหนึ่ง' น่ะ
เป็นสไตล์ที่ใช้ผมปิดบริเวณตาข้างหนึ่งน่ะ
เอ๊ะ?
นักบุญสาวส่วนใหญ่จะปล่อยให้ผมยาวโดยไม่ตัดหน้าม้าเลยนะ
น่าจะเป็นทรงผมที่เน้นสีผมอันงดงามของนักบุญสาว
ที่สืบทอดกันมาอย่างต่อเนื่องสินะ
ก็จริงนะว่ากฎนี้ไม่มีมาตั้งแต่ 300 ปีก่อน
ดังนั้นในช่วงเวลาที่มีการคัดเลือกนักบุญสาวอันดับหนึ่ง
นักบุญสาวส่วนใหญ่จึงไว้ผมหน้าม้าค่ะ
ขอเสริมอีกนิดนะคะ
เดือนหน้ามีกำหนดการคัดเลือกนักบุญสาวอันดับหนึ่งค่ะ
อย่างนั้นเหรอคะ
...
รู้สึกเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่ฟีอาคิดนะ
แต่เรื่องแบบนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ไม่ต้องห่วงนะ!!
เหรอ?
ฉันคิดว่าชาร์ล็อตเป็นนักบุญที่เก่งมากนะ...
แต่เธอก็ยังเป็นเด็กนี่นา
อ๊ะ
อ๊ะ ขอโทษ!
...ก็ถือว่าเป็นความผิดพลาดที่ไม่ธรรมดาสำหรับผู้บัญชาการเดซมอนด์นะ
เลือด...
ไม่ต้องพันผ้าเช็ดหน้าให้ยุ่งเหยิงขนาดนั้นก็ได้
ให้ท่านนักบุญรักษาให้ดีไหมคะ?
ขอโทษนะ...
ในห้องนี้มีนักบุญถึงสองคน (ที่จริงคือสามคน)
อ้อ จริงด้วยสิ
คงจะรับบทบาทของนักบุญประจำบ้านนี้ไม่ได้สินะคะ
ที่นี่มีนักบุญพริซิลา...
โดยพื้นฐานแล้ว มีข้อกำหนดว่าไม่ให้ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูในกิจวัตรประจำวัน
เพราะถ้าใช้มากเกินไป เวทมนตร์จะใช้เวลาหลายวันกว่าจะฟื้นตัวนะ
เป็นอย่างนั้นเองสินะ
...เอ๊ะ?
เหล่านักบุญเฟียมีข้อตกลงโดยปริยายอยู่แล้ว
สำหรับนักบุญที่ไม่สามารถกินได้เยอะในครั้งเดียว
พวกเธอจะกินเยอะมากแทน
ในกรณีของฉัน แม้พลังเวทจะหมดเกลี้ยงก็ฟื้นกลับมาได้ในวันเดียว แต่
อาจจะเป็นเพราะการฟื้นตัวใช้เวลานานกว่า
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากปริมาณพลังเวททั้งหมดของตัวบุคคล
ก็สามารถใช้เวทมนตร์ที่ไม่ส่งผลกระทบในวันถัดไปได้
พริซิลา
ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนประเภทที่เก็บพลังเวทไว้ แต่ว่า
ขอยืมพลังของท่านนักบุญสักหน่อยได้ไหมคะ
ถ้าเราส่งผู้บาดเจ็บกลับไปจากบ้านของเธอแบบนี้ มันก็เสียชื่อเสียงไม่ใช่เหรอคะ?
ถ้าเราสร้างแบบอย่างแบบนั้นขึ้นมา
ทุกครั้งที่แขกของตระกูลดยุคบาดเจ็บ ฉันก็จะต้องเป็นคนรักษาเองค่ะ
ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นความคิดที่ชาญฉลาดเลยนะคะ
นอกจากนั้น
อัศวินคงไม่ไปพูดว่า 'ประศิราคนนี้รักษาอาการบาดเจ็บให้ไม่ได้หรอก' หรอก
...
คำพูดตอนนี้เป็นการข่มขู่
อัศวินคงไม่พูดเรื่องที่ว่า 'นักบุญที่มีศักยภาพที่จะมีอำนาจในปราสาทหลวงในอนาคต' ออกมา
ดังนั้น
ก็หมายความว่าประศิราเป็นนักบุญที่มีศักยภาพสูงที่จะเป็นนักบุญอันดับหนึ่งสินะ
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็...
ถ้ามีความสามารถสูงและไม่มีปัญหาในการใช้เวทมนตร์
ก็ไม่คิดจะรักษาคนบาดเจ็บเหรอ?
การที่คิดว่า 'จะใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูเพื่อรักษาคนบาดเจ็บ' แบบนั้น
เป็นความคิดของเด็กที่ทำตามสิ่งที่คิดเลยสินะ
...มีพวกที่ไม่รู้เรื่องปะปนอยู่ด้วยจริงๆ ด้วย
พลังของนักบุญนั้นคือพลังแห่งปาฏิหาริย์
การใช้งานควรถูกจำกัดไว้ด้วยนะ
...プリシラเป็นนักบุญที่ถูกเลือกให้เติบโตในมหาวิหารนะ
ดังนั้นพลังของเธอจึงถูกยกย่องว่าเป็น 'ปาฏิหาริย์'
และดูเหมือนว่าจะไม่ได้ถูกใช้ไปอย่างฟุ่มเฟือยไร้จุดหมาย
เข้าใจแล้วสินะ ที่ได้รับการสั่งสอนมาแบบนั้นตั้งแต่เด็ก
ความคิดแบบนั้นก็ฝังรากลึกไปแล้วสินะ
ไม่ต้องกังวลเรื่องของฉันหรอก
ก็แค่รอยขีดข่วนเล็กน้อย ไม่จำเป็นต้องรีบรักษา
ขอโทษนะ
แล้วปริซิลาจนถึงตอนนี้
ก็ไม่เคยได้สัมผัสกับความสุข
ที่แท้จริงของการรักษาอาการบาดเจ็บเลยสินะ...
อ๊ะ
เอ่อ...
ถ้าเป็นฉันล่ะก็ จะรักษาให้ไหมคะ?
◆คอมิกส์เล่มล่าสุด 15 ออกวางจำหน่าย 9 ตุลาคม!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/23)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
