ตอน 1: Chapter 1

ตอนที่กำลังจะตาย เธอก็เหมือนจะนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่เกิดจนกระทั่งตายเลยนะ

...ฮ่าๆ

เรียกได้ว่าไม่ใช่ภาพวิ่งผ่านแบบปกติ แต่เป็นภาพมายามากกว่านะ

ระเบิดวารีต่อเนื่อง 76 หน้า!! ณ จุดเล็กๆ ที่ "ความหวัง" กำลังรออยู่ตรงหน้าของอัศวินที่ตกอยู่ในวิกฤต—

มันคือภาพที่ฉันเฝ้าฝันถึงมาตลอดเลย

...ไม่คิดเลยว่าเซราฟีน่าวัยแค่ 6 ขวบจะทำให้มันเป็นจริงได้...

บาดแผลทั่วทั้งตัว

รักษาบาดแผลของเหล่าอัศวินที่กำลังจะล้มลงในทันที

แล้วยกระดับพลังโจมตีและความเร็ว

เพื่อสร้างกลุ่มก้อนที่ดุจเทพปีศาจ

ออกรบเคียงข้างกับเหล่าอัศวินของเซราฟีน่าในฐานะ "นักบุญ"

ภาพลักษณ์อันภาคภูมิของนักบุญ...

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีนักบุญแบบนี้อยู่ด้วย

เป็นของนักบุญรึเปล่า?

ว่าแต่ พลังของเซราฟีน่าเนี่ย

นักบุญตัวน้อยตรงหน้านี่...

นี่มันพลังบ้าบออะไรกันเนี่ย?

กฎของโลกกำลังจะบิดเบี้ยวแล้วนะ!!

ใช้พลังแบบนี้จนหมดเปลือกเลย

นำเสนอโดย โทยะ / จิบิ / ชีน่า

มังงะ = ไคคุ (海椋)

ตำนานนักบุญ เริ่มต้นจากตรงนี้

นักบุญผู้กลับชาติมาเกิด

ซ่อนเร้นตัวตน

ZERO

ตอนที่ 1

~นักบุญผู้ยิ่งใหญ่แห่งความทรงจำ~

ต้นฉบับ = ทสึยะ·ซี

ห้องส่วนตัวของกษัตริย์อาณาจักรนาฟ

โอ้โห

ขอโทษที่รบกวนเวลาที่ยุ่งๆ นะครับ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ยังคงหล่อเหลาเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย

สมแล้วจริงๆ

สมแล้วที่ถูกเลือกให้เป็นอัศวินที่หล่อที่สุดของหน่วยอัศวินแห่งสัตว์มีเขา ติดต่อกันมา 3 ปี

ซิริอุส ยูริซิส ทายาทคนเดียวของอดีตองค์ชาย

แม้จะมีอายุเพียง 19 ปี แต่ก็ได้รับตำแหน่งดยุค

และดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการหน่วยอัศวินแห่งสัตว์มีเขาแห่งอาณาจักรนาฟ

แต่ว่า...

......

อีกแล้วสินะ ที่กำลังจะยัดงานยุ่งๆ อะไรมาให้

ก๊อก

รู้จักเซราฟีน่าไหม?

...อย่างนั้นเหรอ

เซราฟีน่าเหรอ?

เซราฟีน่าคือองค์หญิงลำดับที่ 2 แห่งอาณาจักรนาฟ ซึ่งปีนี้จะอายุครบ 6 ขวบแล้วนะ

นายที่จำคนสำคัญได้ทั้งหมด นายคงพอจะนึกออกบ้างสิ

...อืม

ใช่แล้ว เมื่อประมาณ 6 ปีก่อน

ที่นายไม่รู้ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

มีพิธีฉลองการประสูติของราชวงศ์ใหม่...

เซราฟีน่าอาศัยอยู่ใน "ป่าเรนท์" น่ะ

ป่าเรนท์?

ทำไมถึงไปอยู่ที่นั่นล่ะ?

มีแค่คนจำนวนจำกัดเท่านั้นที่รู้เรื่องนั้นนะ

...เซราฟีน่าเนี่ย

ปราสาทหลวงนี่เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยเหล่าภูตผีปีศาจที่น่าหวาดระแวงจริงๆ

ถึงแม้จะพาเธอออกมาจากปราสาทหลวง โดยคิดว่าเด็กตาบอดคนนั้นคงเป็นเหยื่อชั้นดี แต่ว่า

เธอเกิดมาโดยที่มองไม่เห็นแสงตะวันเลยนะ

...ถ้าไม่มีแนวโน้มที่จะหาย ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องพาเธอกลับมา

ได้โปรดเถอะ!

ขอให้คุณรับคำขอร้องในฐานะพ่อของลูกสาวคนหนึ่งด้วยเถอะครับ!

ถึงคุณที่เป็นหลานชายของผม เป็นขุนนางชั้นสูงอันดับหนึ่งของอาณาจักร

และดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการหน่วยอัศวิน

ก็ขอให้คุณไปรับเซราฟีน่ากลับมาด้วยเถอะครับ!!

เข้าใจแล้วครับ

ขอบคุณนะ ซิริอุส!

แล้วก็ช่วยเพิ่มมูลค่าให้เซราฟีน่าด้วยนะ!!

ห๊ะ?

เด็กคนนั้นมีผมสีแดง ดังนั้นเธอควรจะเป็นนักบุญที่ยอดเยี่ยมได้ แต่เนื่องจากเธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ จึงไม่สามารถทำพันธสัญญากับเหล่าภูตได้ และก็ใช้พลังได้ไม่มากนัก ดังนั้นตัวเธอเองจึงไม่สามารถแสดงพลังออกมาได้ ดังนั้นนายช่วยแต่งเรื่องราวที่ดูเหมือนเธอเป็นนักบุญระหว่างทางให้มันอลังการหน่อยสิ แล้วก็...

กลับมาพร้อมกับตะโกนว่า "เซราฟีน่าสุดยอดไปเลย!!" นะ นายน่ะเพราะว่าหล่อมากๆ ถึงได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจากเหล่าสตรี และในฐานะอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ได้รับความนิยมจากเหล่าบุรุษสูงด้วย ดังนั้นสิ่งที่นายพูดออกไปทุกคนในประเทศก็จะเชื่อไปหมดแล้ว จะไม่ใช้ประโยชน์จากมันได้ยังไงกันล่ะ!!

ฝ่าบาทเป็นพวกที่ชอบทำตัวให้ตัวเองดูดี

☆☆

●●●●●

ในป่าที่อยู่ห่างไกลจากเมืองหลวง

ตั้งแต่เกิดมาเลยล่ะ...

อาณาจักรนาฟเป็นประเทศขนาดกลางที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของทวีป

จักรวรรดิอาร์เทอา

ตามตำนานเล่าว่า ในการเริ่มต้นของอาณาจักรนั้นเคยมีราชาแห่งวิญญาณอยู่

ราชาแห่งวิญญาณได้ตกหลุมรักธิดาของมนุษย์และมีบุตรด้วย

เด็กคนนั้นได้กลายเป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์

อาณาจักรนาฟ

อาณาจักรนี้ได้รับความรักจากเหล่าวิญญาณ และมีวิญญาณมากมายอาศัยอยู่~~~

เมื่อต้องต่อสู้กับอสูรกายหรือประเทศศัตรู ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ก็ทำได้เพียงพึ่งพาโอสถฟื้นฟูเท่านั้น

แต่ผู้ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูที่ถูกเรียกว่า "นักบุญ" นั้นสามารถพลิกสถานการณ์นั้นได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังเวทมนตร์ของตนเองเพียงอย่างเดียว ก็จะเกิดอาการพลังเวทหมดลงอย่างรวดเร็ว

ดังนั้น นักบุญทุกคนจึงทำพันธสัญญากับเหล่าวิญญาณ

ด้วยการทำเช่นนั้น ก็สามารถใช้พลังเวทบริสุทธิ์ในชั้นบรรยากาศเป็นพลังงานได้

ทำให้สามารถใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูได้ถึงประมาณ 10 เท่าเลยทีเดียว

โดยทั่วไปแล้ว จะทำพันธสัญญากับวิญญาณผู้ใหญ่

สิ่งที่นักบุญสาวสามารถทำได้นั้น

ยิ่งเป็นวิญญาณที่มีพลังมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งชอบนักบุญสาวผมแดงมากขึ้นเท่านั้น

คือการรักษาบาดแผล การฟื้นฟูส่วนที่ขาดหายไป และการรักษาโรคให้หายเป็นปกติ

รวมถึงการปรุงยาฟื้นฟูสำหรับบาดแผลเล็กน้อยด้วย

คนที่สามารถใช้เวทมนตร์ที่ดูเหมือนปาฏิหาริย์นี้ได้

ก็มีเพียงแค่พระนางศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

อาจจะเป็นตอนเช้าแล้วนะ

ง่วงจัง...

แต่ว่า...ง่วง

ฟี! พอได้แล้วน่า!

ถ้าไม่ตื่นตอนเช้าให้ดีนะ จะไม่ยอมร่วมฝึกเวทมนตร์ตอนกลางคืนให้หรอกนะ!

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ที่สดใสเปล่งประกายจังเลยนะ

...ฟีไม่เห็นอะไรเลยนี่นา

ก็

จะสว่างไสวระยิบระยับหรือไม่น่ะ จะรู้ได้ยังไงล่ะ?

เซเว่นนี่พูดได้เฉียบแหลมจริงๆ นะ

เหมือนที่เขาว่าเลย

สีของท้องฟ้าก็ เป็นสีแดงด้วย ผมของตัวเองก็ไม่เคยเห็นเลย

เซราฟีน่า นาฟ เจ้าหญิงองค์ที่สองแห่งอาณาจักรนาฟ

ฉันเกิดมาตั้งแต่ มองไม่เห็น เปลือกตาก็ปิดอยู่ตลอดเลย

ฟี

そろそろตื่นได้แล้วนะ

วิญญาณที่เป็น "สิ่งที่ดีที่มองไม่เห็น" จะมาดูแลฉันเองนะ

วันนี้จะมีแขกจากเมืองหลวงมานะ

เลยควรเตรียมตัวให้เรียบร้อยแต่เนิ่นๆ ล่ะ

เซเว่น

เอ๊ะ

แขกจากเมืองหลวงเหรอคะ?

รีบๆ หน่อยสิ รีบๆ หน่อยสิ

คุณเซราฟีน่าคะ อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ

...คน

รู้สึกว่าวันนี้จะมีแขกมาค่ะ

อยู่ไกลออกไปอีก +10

เดี๋ยวก็มาถึงแล้ว จะกินอาหารเช้าพร้อมกับท่านนะ

แต่ว่า

แขกคนเดียวเท่านั้นนะ

อีกเดี๋ยวจะมีมาเพิ่มอีก 10 คนค่ะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

สัญชาตญาณของคุณเซราฟีน่าแม่นจริงๆ เลยนะคะ!

เช้าขนาดนี้เลย จะมีแขกมาด้วยเหรอคะ

นี่จะเป็นคนที่ไม่รู้จักกาลเทศะแบบไหนกันนะ!

รีบสั่งให้ครัวทำอาหารเพิ่มเลยค่ะ!!

อึก

เธอคือเซราฟีน่าสินะ

สวัสดีค่ะ

ก็

โอ้! วีรบุรุษแห่งอาณาจักร!

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ซีเรียส ยูริซิส

ฉันคือเซราฟีน่า นาฟค่ะ

เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอนะ

ยินดีต้อนรับสู่ที่นี่จากที่ไกลๆ นะคะ

...ยินดีที่ได้รู้จักนี่คือ

ก็รู้แล้วสินะว่าปกติฉันไม่ค่อยทักทายใคร

เมื่อ 6 ปีก่อน ฉันก็ละเลยการทักทายเธอนะ

...ขอโทษนะ มันเป็นแค่เรื่องล้อเล่น แต่ฟังดูแย่ไปหน่อยเหรอ?

ไม่เลยค่ะ!

ตอนนี้ต้องมาสำนึกเลยสินะ นี่แหละที่เรียกว่ากฎแห่งกรรม...

เป็นฉันเองต่างหากที่ควรจะทักทายอย่างเป็นทางการเมื่อ 6 ปีก่อน

...เสียง "อองงย่า" ของฉันน่ะ หมายถึง "ยินดีที่ได้รู้จัก" ค่ะ!

อย่างนั้นเหรอ!

นั่นเป็นเพราะความสามารถในการตีความของฉันมันไม่พอสินะ!

จริงด้วย ตอนนั้นเธอก็ร้องไห้ตอนเห็นฉันนะ

เธอทักทายฉันด้วยเหรอเนี่ย

งั้นเรามาทักทายกันใหม่อีกทีดีกว่า

เซราฟีน่า ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ซีเรียสเอง

เราคบกันมา 6 ปีแล้วนี่นา ไม่จำเป็นต้องใช้คำยกย่องมากมายก็ได้

เอ๊ะ? แต่ว่า...

เขาเดินให้จังหวะกับฉัน ช้าๆ เลยนะ

ซีเรียสเป็นคนดีจังเลยค่ะ

ต้องขอบคุณเหล่าภูตินี่แหละ ถึงได้พอจะจับรูปโฉมของซีเรียสได้บ้าง แต่

วันนี้ถึงแม้แต่สีหน้าก็ยังอ่านไม่ออกเลย...ทำไมนะ?

เป็นเพราะความเมตตาของภูติไงล่ะ

ถ้าบอกให้ฟีรู้เข้า ซีเรียสจะน่าสงสารแย่เลยนะ!

แล้วถ้าบอกให้ฟีรู้เข้า เขาจะน่าสงสารแย่เลยนะ

เซราฟีน่า

...รู้แล้วเหรอว่าฉันจะมา?

เอ๊ะ

ไม่ค่ะ

ว่าแต่แขกคนนั้นคือซีเรียส

ไม่รู้เลยค่ะ!

ขอโทษนะ ไม่ได้โกรธนะ

...แค่หิวพอดี ขอบคุณมากเลย

ค่ะ!

รองประธาน! ในที่สุดก็ตามทันแล้วค่ะ!

ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าเพิ่งออกไปก่อนเลยนะคะ!!

ถ้าคุณออกไปคนเดียว พวกเราจะคอยดูแลคุณยังไงกันล่ะคะ!?

ไม่ต้องกังวลหรอก ไม่เป็นอะไรหรอกนะ

มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยค่ะ!

เพราะว่าพวกอัศวินก็มีอาหารเตรียมไว้แล้ว ดังนั้นขอเชิญรับประทานตอนที่ยังร้อนๆ เลยนะคะ

จะพูดให้ตรงๆ เลยนะ

ฉันมาที่นี่เพราะได้รับคำขอร้องจากพระเจ้าโปรคิออน ผู้เป็นพ่อของเธอ

ในฐานะพ่อคนหนึ่ง

พระองค์ทรงรอมาถึง 6 ปีแล้ว ด้วยความหวังว่าดวงตาของเธอจะหายดี

แต่ดูเหมือนว่าพระองค์จะทนความเหงาไม่ไหวแล้ว

จึงขอให้ฉันนำเธอกลับมาด้วย

●●●●●

ตอนที่มาถึงพระราชวังรองแห่งนี้

ในโลกของฉันมีแต่ความมืดมิดเท่านั้น

ตั้งแต่แรกเกิดก็ถูกย้ายมาที่พระราชวังรอง

แต่ตอนที่อายุ 3 ขวบและได้เข้าไปในป่าเป็นครั้งแรก

ก็มีการดื่มน้ำจากบ่อน้ำที่ว่ากันว่าช่วยให้ร่างกายดีขึ้นทุกวัน และก็ให้หมอหรือนักบุญมาตรวจรักษาให้ แต่

ดวงตาคู่นี้ก็ไม่เคยหายเลย

ว้าว

แสงสีขาวนั่นน่ะ เหล่าภูติตัวน้อยๆ น่ะ

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสถึงแสงสว่างเลยค่ะ

ตั้งแต่วันนั้นก็ใช้ชีวิตอยู่กับเหล่าภูติมาตลอด

ถ้าต้องไปถึงเมืองหลวง ก็คงต้องบอกลาพวกเขาก่อน

แล้วก็จะกลับมาอยู่ตัวคนเดียวอีกครั้ง

●●●●

พระองค์ทรง

ไม่รู้หรอกว่าเธอพอใจกับที่นี่

เลยคิดว่าเธอกำลังใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวอยู่ จึงพยายามจะพาเธอกลับไป

...เพื่อเธอ

ถ้าเธอคิดว่าการอยู่ที่นี่มีความสุขมากกว่า

ฉันจะไปบอกพระองค์ให้ทราบเอง

แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่เธอจะชอบชีวิตที่นั่นนะ

ลองกลับไปที่ปราสาทราชวงศ์แล้วไปสัมผัสดูไหมล่ะ?

เธอก็จะอยู่ที่คฤหาสน์นี้สักพัก งั้นเวลาจะไปก็มาบอกคำตอบให้ฉันฟังนะ

จะอยู่ที่นี่สักพักเหรอ? จริงๆ เหรอคะ?

ฉันเองก็ขอโทษที่ไม่ได้ถามใจเธอเลยนะ

จากนี้ไปฉันจะใช้ตาคู่นี้ตรวจสอบและจะไปบอกพระองค์ให้ถูกต้องเลย

ถ้าเธอตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองหลวง

เราจะจัดเตรียมสิ่งเดียวกันให้ที่เมืองหลวงนะ

เอ๊ะ!

ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ก็จะมอบความสุขที่เหมือนกันให้ใช่ไหมคะ

ตั้งแต่วันนั้น การพำนักของซีเรียสและเหล่าอัศวินก็เริ่มต้นขึ้น

ซีเรียสจะมองดูฉัน (กับเหล่าภูติ) เล่นอยู่จากระยะไกล

หาอาหารมาได้แล้วค่ะ!!

เขาเล่าเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับเมืองหลวงให้ฟัง

ฉันมีห้องพักอยู่ที่พระราชวังแล้วนะ

ถ้ากลับไปที่เมืองหลวง ก็จะคุยกันได้เหมือนเดิมเลยล่ะ

เขาพูดแบบนั้น แล้วก็ให้ฉันจินตนาการถึงชีวิตในเมืองหลวง

และให้วัตถุดิบที่จำเป็นต่อการตัดสินใจของฉันทุกวันเลยค่ะ

เซราฟีน่านี่ช่างมีลางสังหรณ์ที่ดีจริงๆ เลยนะ

เอ๊ะ?

วันที่เราไปถึง

ได้ยินมาว่าเธอเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ถึง 11 คนเลยนะ

มันไม่ใช่เรื่องที่จะสรุปได้แค่คำว่ามีลางสังหรณ์ดีเท่านั้นหรอกนะ

นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ฉันก็ไม่มีคำอื่นจะอธิบายแล้วล่ะ

ถ้ามองดูแล้ว เธอก็ไม่เคยล้มเลยสักครั้ง

ถ้ามีหลุมบ่อในทิศทางที่กำลังไป เธอก็จะหลบหลีกได้อย่างดี

เป็นเด็กที่น่าประหลาดใจจริงๆ

นั่นเป็นเพราะว่า 'สิ่งดีๆ ที่มองไม่เห็น' ช่วยเธอไว้น่ะค่ะ

อย่างนั้นเหรอ

สำหรับฉันแล้ว ป่าแห่งนี้ก็เป็นเรื่องน่าประหลาดใจเหมือนกัน

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีสัตว์อสูรอาศัยอยู่เลยแม้แต่ตัวเดียวในขนาดระดับนี้

เธอถูกผู้คนของที่นี่รักสินะ

บางที...

อาจจะถูกเหล่าภูติคอยปกป้องอยู่ก็ได้นะ

บรรพบุรุษของตระกูลนาร์ฟของเรา มีเทพภูติเป็นองค์ประธาน

ใช่แล้ว

และได้สร้างตำหนักแยกออกมาพร้อมกับคำกล่าวว่า 'เพื่อไม่ให้ป่าถูกทำลายเด็ดขาด'

...เป็นป่าที่เทพภูติเป็นผู้กำหนดเลยสินะ

ถึงจะถูกปกป้องอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าประหลาดใจเลย

แล้วเหล่าภูติคงอยากจะปกป้องเธอสินะ

เธอมีเส้นผมที่สวยงามเป็นสีแดงที่หาได้ยากจริงๆ

บางทีเธออาจจะมีศักยภาพที่ยอดเยี่ยมในฐานะนักบุญก็ได้

...ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นะ

นักบุญไม่ได้ทุกคนที่จะต้องออกไปสู้ในสนามรบนะ

ยังมีนักบุญอีกมากมายที่รักษาคนป่วยหรือปรุงยาฟื้นฟูด้วย

ลองคิดถึงอนาคตแบบนั้นดูสิ

●●●●●

ซีเรียสก็พูดแบบนั้นเหมือนกันนะ

ซั่ก

เซราฟีน่า

ถึงแม้ว่าจะมีข้อจำกัดจากการมองไม่เห็นก็ตาม

ฉันเป็นนักบุญอยู่แล้วนี่นา

ก็ต้องมีบทบาทที่เหมาะสมให้เจอแน่ๆ

...ซีเรียส

การที่มองไม่เห็นนี่ไม่ใช่เรื่องที่แย่นะคะ

ก็เพราะแบบนี้เอง ถึงได้เห็นสิ่งสำคัญๆ นะคะ

...อย่างนั้นเหรอ

เธอฉลาดจังเลยนะ

...ซีเรียสกำลังสู้เพื่อทุกคนสินะ

อัศวิน: 5

นักบุญ: 1

ใช่แล้ว โดยปกติแล้วจะพาตัวนักบุญไปด้วย แต่ว่า

นักบุญก็จะออกไปสู้ด้วยเหรอคะ?

เหล่าคุณนักบุญไม่ชอบความต้องการของฉัน เลยไม่อยากจะร่วมมือกับฉันเลยล่ะ

เอ๊ะ

รองประธานซีเรียสเป็นหัวใจสำคัญของกลุ่มที่รวมเหล่าอัศวินไว้ด้วยเสน่ห์ที่ไม่มีใครเทียบได้เลยค่ะ

ทำไมซีเรียสถึงถูกเหล่าคุณนักบุญไม่ชอบกันนะ...

เพราะว่าอุดมคติของเขามันสูงเกินไปต่างหากค่ะ

ระดับความต้องการของเขามันสูงเกินไปจนไม่มีใครตามทันเลยค่ะ

อา... ด้วยใบหน้าแบบนั้นนี่ ไม่มีข่าวลืออะไรที่ไม่ดีเลยสักเรื่องเลยค่ะ

อันนี้เป็นเรื่องของเขาที่มีต่อเหล่าอัศวินกับคุณนักบุญนะคะ

เรื่องความรักก็น่าจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันค่ะ

ว่าแต่ว่า...

ซีเรียสเนี่ย หน้าตาโคตรจะอุบาทว์เลยล่ะค่ะ

...ฉันคิดว่าซีเรียสน่ารักจังเลยค่ะ

การที่ได้สู้เคียงข้างเขา มันเป็นความสุขมากเลยนะคะ

นักบุญคือผู้ที่มีสถานะที่จะยืนหยัดในสนามรบเคียงคู่ไปกับอัศวินได้

ถ้าหากว่าสายตาของฉันกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง

แล้วฉันฝึกฝนให้หนักขึ้นจนกลายเป็นนักบุญที่ยอดเยี่ยมได้ล่ะก็

สักวันหนึ่งฉันคงจะได้สู้เคียงข้างซีเรียสสินะ

ซีเรียสจะต้อง

กลับไปยังเมืองหลวงในไม่ช้านี้แน่ๆ

วันนี้อากาศร้อนผิดปกตินะคะ

ฟี!

มอนสเตอร์!

คุณเซราฟีน่า!

มันบุกเข้ามาในป่าแล้วค่ะ!

!?

เป็นเรื่องด่วนเลยค่ะ ขออนุญาตอุ้มนะคะ

คะ

ฟีก็สัมผัสได้ใช่ไหมล่ะ?

ค่ะ

เป็นมอนสเตอร์ประเภทพืชค่ะ

เมล็ดของอสูรที่นกทำหล่นไว้

มันก็งอกออกมาพร้อมกันเพราะอากาศที่ร้อนวันนี้เลยล่ะ

...เซเว่นเหรอ?

มีอสูรอยู่ตรงหน้าเลยนี่นา

7 ตัว... ไม่สิ

ข้างหลังก็มี 5 ตัวเหมือนกันนะ

ถูกล้อมแล้วสิ

...ฝั่งเราเสียเปรียบแล้วล่ะ

มอนสเตอร์มันเก่ง แล้วก็มีจำนวนเยอะด้วย

โดนล้อมเข้ามาเรื่อยๆ เลยนะ

...เซโน่เหรอ?

...ไหล่ฉันบาดเจ็บนิดหน่อยค่ะ

ลำบากแล้วสิ ไม่เห็นทางถอยเลย

รบกวนรอสักครู่จนกว่าความช่วยเหลือจะมาถึงนะคะ

เซโน่ วางลงสิคะ

ถึงแม้ว่าอัศวินส่วนใหญ่จะได้รับบาดเจ็บไปแล้วก็ตาม

ก็ไม่มีใครร่ายเวทมนตร์รักษาได้เลย

ได้โปรดเถอะค่ะ!

คุณจับดาบไว้เพื่อปกป้องฉันเถอะนะคะ

ถ้าอย่างนั้นก็...

รับทราบค่ะ

ฉันต้องช่วยพวกเขาเองแล้วล่ะค่ะ

อยากจะช่วยเหลือเหลือเกิน...!

...........

อยากจะช่วย...

...ซีเรียส!

คุณเซราฟีน่า!

ปลอดภัยดีไหม!?

เอ๊ะ?

ซีเรียส!?

คุณเซราฟีน่า ไม่เป็นไรแล้วค่ะ!

ให้ฉันจัดการเองนะ รออยู่สักครู่นะ!!

ไม่เป็นไรหรอก

เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ

อ๊ะ!?

อึก...!

ขยับไม่ได้...!? เวทมนตร์เหรอ...!?

กลั้นหายใจไว้! อย่าสูดเกสรเข้าไปนะ!!

คุณเซราฟีน่า พยายามกลั้นหายใจไว้นะคะ!

...ฉันเป็นนักบุญนี่คะ

เวทมนตร์ที่ทำให้เกิดสถานะผิดปกติ ฉันป้องกันเองได้ค่ะ

ตามปกติแล้ว อัศวินก็น่าจะป้องกันได้เหมือนกันนะ

ไม่รู้ว่าอัศวินอยู่ตรงไหน ศัตรูอยู่ตรงไหน

สถานการณ์ตอนนี้ ไม่สามารถรับรู้ได้เลยแม้แต่เรื่องเดียว

อาาา

สำหรับฉันที่มองไม่เห็น

ก็ช่วยอัศวินไม่ได้เลย

ครั้งแรกที่รู้สึกไม่พอใจที่มองไม่เห็น

ถ้าแค่ใช้ชีวิตต่อไปได้แบบนี้ก็คงไม่เป็นไรหรอกนะ

ถ้าอยากจะช่วยพวกเขา ก็ต้องมีดวงตาที่สามารถมองเห็นสนามรบได้

คำตอบมันก็ปรากฏขึ้นมาแล้วล่ะ

อยากจะช่วยเหล่าอัศวินในฐานะนักบุญค่ะ

--นั่นแหละคือคำตอบนั้น

ท่านราชาแห่งภูต

ขอบคุณสำหรับพรที่เกินตัวมาตลอดเลยค่ะ

โปลล่า

ราชาเซราฟีน่า ท่านรับรู้พวกเราได้นะ

แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วค่ะ

เมื่อกี้เป็นเสียงของคุณเซราฟีน่าเองนะ

ราชาเซราฟีน่า ท่านได้ยินและพูดภาษาของเราได้ค่ะ

ท่านราชา

ช่วยแสดงโลกที่สวยงามให้คุณเซราฟีน่าดูหน่อยเถอะค่ะ

※

$\frac{1}{3}$

$\frac{1}{2}$

$*$

$+$ $+$

สาเหตุที่ตาของฉันมองไม่เห็น คือ "พร"

...ถึงแม้จะพอรู้อยู่แล้วว่ามันน่าจะเป็น 'พรแห่งราชาภูต' ก็ตาม

พลังของฉันมันไม่พอ ต้องใช้พลังที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ถึงได้ปิดดวงตาของฉันไว้

ท่านราชาแห่งภูตได้เชื่อมโยงโลกของฉันเข้ากับโลกของเหล่าภูตแล้ว

บุบุบุบุ

คุณเซราฟีน่า!?

สิ่งที่ฉันรู้ มีแต่โลกแห่งความมืดเท่านั้น

แต่สิ่งที่ปะปนอยู่ในนั้นได้ก็มีเพียงแสงสีขาวเท่านั้น

...ซีเรียส

อาาา

โลกนี่สวยงามจังเลยนะคะ

โลกเต็มไปด้วยแสงสว่างเลยค่ะ

ฉัน...

อยากจะปกป้องโลกที่สวยงามนี้ไว้ค่ะ

ซิริอุส

ฉันเป็นนักบุญนะคะ

เพื่อปกป้องเหล่าอัศวิน ก็ให้ฉันได้ร่วมรบด้วยสิคะ!

...อย่างนั้นเหรอ

ขอบคุณนะคะ คุณเซราฟีน่า

ไม่ทำหน้าบึ้งตึงเลย ปล่อยให้ฉันได้ทำตามใจชอบเลยค่ะ

อยากจะปกป้องอัศวินที่ใจดีแบบนั้น

การรักษาบาดแผล การฟื้นฟูส่วนที่ขาดหายไป การรักษาอาการเจ็บป่วยให้หายดี

การปรุงยาฟื้นฟูเพื่อรักษาบาดแผลเล็กน้อย

นั่นคือพลังของนักบุญ

แต่ทว่า

เซเว่น! มาแล้วค่ะ!

ฟื้นตัว!

หา!?

โซ่ที่น่ารำคาญและหนักอึ้งที่พันอยู่กับร่างของอัศวิน จงแตกสลายไปเถอะ

...หา!?

ปลดการเป็นอัมพาต!

......?

เอ๊ะ...อา!?

บนร่างของอัศวิน จงสวมใส่ชุดเกราะที่สมบูรณ์แบบและไร้ที่ติ

《เวทมนตร์ต้านอัมพาต》 พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 30%!

...!!

《เสริมความแข็งแกร่งทางกาย》

พลังโจมตี 1.2 เท่า!

ความเร็ว 1.2 เท่า!

นี่แหละ

คือพลังที่แท้จริงของนักบุญค่ะ

คุณเซราฟีน่า ทำอะไรไปคะเนี่ย!?

ฮะ!

ค่ะ!

ได้ช่วยเหลือในฐานะนักบุญแล้วค่ะ!

...ไม่ค่ะ ไม่ใช่ค่ะ คุณเซราฟีน่า!

นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ของนักบุญนะคะ!!

ปลดอัมพาต! ป้องกันอัมพาต! เสริมความแข็งแกร่งทางกาย!

เป็นเวทมนตร์ที่ไม่เคยมีอยู่ตรงไหนมาก่อนเลยค่ะ!!

คุณกำลังเข้าใจผิดว่านักบุญเป็นเทพธิดาผู้รอบรู้อยู่หรือเปล่าคะ!?

...อา! คุณกำลังเข้าใจผิดอยู่สินะคะ!!

คุณเซราฟีน่า

มันอาจจะดูไม่น่าเชื่อ แต่เข้าใจแล้วค่ะว่าทั้งตัวได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้น!!

ในสถานการณ์แบบนี้ จะแพ้ได้อย่างไรกันคะ!!

ขอมอบชัยชนะแด่คุณนักบุญสีแดงเข้มค่ะ!!

มะ

มะ!

สมกับเป็นอัศวินของกองทัพหลวงจริงๆ เลยนะคะ

ช่างแข็งแกร่งอะไรอย่างนี้!

ซิเรียส

ทุกคนเก่งกาจมากเลยนะคะ!

แล้วก็ใจดีด้วยค่ะ

ทันทีที่ฉันเข้าร่วม ทุกคนก็หยุดบาดเจ็บไปเลยนี่นา!

คุณเซราฟีน่า พูดอะไรน่ะ!?

มันเป็นเพราะเธอพยายามจะลดภาระของฉันได้มากขนาดนั้นเลยนะ

นั่นเป็นเพราะฉันร่ายเวทมนตร์ที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อนไงล่ะ

นั่นอะไรน่ะ? เธอเป็นใครกัน!?

เอ๊ะเหอะ

คุณเซราฟีน่า

เวทมนตร์ของเธอมันยอดเยี่ยมมากเลยนะ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

คะ!?

ที่จะมีเวทมนตร์ขนาดนี้ ได้มานั้นต้องผ่านความพยายามอย่างหนักเลย

ถึงแม้ว่าตัวฉันที่ไม่รู้เรื่องความพยายามนั้น อาจจะพูดออกมาแบบไม่คิดอะไรเลยก็ตาม

แต่ก็ขอให้ฉันได้พูดออกมาหน่อยเถอะ

เอ๊ะ

ค่ะ

อา

คุณเซราฟีน่า มากับฉันที่เมืองหลวงเถอะ

ฟูว!?

ซิเรียสยอมรับพลังของฉันแล้วสิ

แล้วก็อยากให้เธอช่วยใช้พลังของเธอด้วย

...ดีใจมากๆ เลยค่ะ

แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องจากที่นี่ไป

เป็นการตัดสินใจที่ใหญ่มากๆ เลยนะคะ

จะจากเหล่าภูตผี หรือจะจากคุณซิเรียสกับเหล่าอัศวินกันนะ

ถ้าใช้ชีวิตอยู่กับเหล่าภูตผีแบบนี้ต่อไป

คงจะมีความสุขเหมือนเดิมแน่นอน

แต่ว่า

...คุณซิเรียสอาจจะได้รับบาดเจ็บอีกครั้งแบบวันนี้

อาจจะตกอยู่ในวิกฤตที่หนักกว่าวันนี้

ตอนนั้นก็จะอยู่เคียงข้างและอยากจะรักษาให้

ถ้ายังตัดสินใจไม่ได้ งั้นข้อสรุปก็คงเหมือนเดิม

ขอร้องล่ะ คุณเซราฟีน่า

ยอมแพ้แล้วให้ฉันลักพาตัวไปเถอะ

เอ๊ะ

ช็อกโกะ

ขอแต่งงานเหรอ?

คุณรองประธานช่างกล้าหาญจริงๆ เลยนะคะ!! ขอแต่งงานต่อหน้าราชวงศ์เลยนี่นา!!

คิดว่าน่ากลัวอย่างเดียวนะ แต่พอมาคิดดูแล้วนี่หล่อมากๆ เลยนี่นา!?

ว่าแต่ ตัวฉันโดนโจมตีเข้าแล้ว!

อ่า หน้าก็แน่นอนแล้ว หัวใจก็ด้วย

ขอแต่งงานใช่ไหมคะ!?

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นคุณรองประธานทำอะไรด้วยความจริงจังแบบนี้!!

ฝ่าบาทเจ้าหญิงคะ พวกเราก็ขอด้วยนะคะ!

อะไรก็ได้ค่ะ ขอแค่คุณกลับมาที่เมืองหลวงกับพวกเราด้วยนะคะ!!

คุณเซราฟีน่า ตัดสินใจแล้ว!

แล้วจะไม่ปล่อยให้กลับเข้าป่าอีกเด็ดขาด

จะพาเธอกลับไปที่เมืองหลวงเอง

ค่ะ

ซิเรียส

ฉันจะไปเมืองหลวงกับคุณเองค่ะ!

◆ตำนานได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว—