ตอน 16.1: Chapter 16.1

มหาสาวกที่ได้กลับชาติมาเกิดนั้น

ต้นฉบับ: ทสึยะ·จิบิ มังงะ: ไคหนาน

ก็พยายามปกปิดการเป็นนักบุญเอาไว้

♦เซเว่น ผู้เป็นวิญญาณรู้สึกว่า "ที่นี่ต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ" แต่ว่า...

เซเว่นไม่มานี่นา

นี่มันใกล้เที่ยงแล้วนะ ยังนอนอยู่เลยรึเปล่านะ

ตอนที่ 16 ช้อปปิ้งในเมือง

ปกติแล้วตอนเช้าเซเว่นจะเป็นคนปลุกฉันเสมอเลยนะ

ก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นจริงๆ เลยนะเนี่ย

ทั้งๆ ที่เมื่อวานก็หลับยาวขนาดนั้นแท้ๆ

อรุณสวัสดิ์นะ เซเว่น!

หลับไปเยอะมากๆ เลยนะเนี่ย

อาจจะนอนดึกก็ได้นะ

ฟีไม่รู้หรอกว่าฉันเข้านอนกี่โมงนะ?

นอนกี่โมงเหรอ?

...ก็อย่างที่บอกไปเมื่อวานน่ะ

ที่นี่มีบางอย่างที่ชวนให้วิญญาณหลับน่ะ

เมื่อวานหลังจากนั้น ฉันลองเดินวนรอบๆ บริเวณนี้ดูสักหน่อยนะ

ก็รู้สึกถึงกลิ่นอายของวิญญาณอยู่เหมือนกันน่ะ

ถึงจะหาเจอไม่ได้ก็เถอะนะ นาวิ

ที่นี่มันคือที่แบบไหนกันนะเนี่ย?

ไม่รู้เลยจริงๆ นะ

วันนี้ฉันตั้งใจว่าจะไปซื้อของที่เมืองแถวนี้

พรุ่งนี้มาช่วยกันหาดูไหม?

ถ้าอย่างนั้นวันนี้ให้ฉันลองไปดูอะไรต่างๆ ด้วยตัวคนเดียวก่อนนะ

อยากจะไปดูรอบๆ กลุ่มหินก้อนใหญ่ด้วย

เข้าใจแล้วล่ะ

น่าจะเร็วกว่าถ้าบินวนไปเลยนะ

ถ้าอยากเห็นเมืองเมื่อไหร่ก็มาหาได้เลยนะ!

วันนี้มาช้อปปิ้งในเมืองนะ

ถ้าพวกองครักษ์ทั้งหมดออกไปด้วยกันก็จะถูกสงสัยล่ะนะ

มิอาปราคิดอสเป็นคนที่อยู่อันดับหนึ่งของกองทัพอัศวินลำดับที่ 1 โดยกำเนิด

สมาชิกก็คือซิริอุสกับฉัน

ต่อจากท่านผู้บัญชาการเดเนบ

คาโนปัส เชียโตมิราคุ

แล้วก็มิอาปราคิดอสด้วย

เขาเป็นอัศวินที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งเป็นอันดับสองในบรรดาองครักษ์เลยล่ะ

ก็จริงนะว่ามีรูปร่างที่ดูสง่างามมาก

แต่เขาไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับเรื่องกล้ามเนื้อกับดาบตลอดเวลาเหมือนอัศวินคนอื่น ๆ

เขากลับใช้เวลาคิดถึงเจ้าสาวในอนาคต เป็นคนประเภทที่แปลกดีนะ

พ่อกับแม่ของผมเองก็แต่งงานกันตั้งแต่ตอนที่เพิ่งเริ่มคบกัน

และตอนนี้ก็ยังสนิทกันมากเลยครับ

ดังนั้นผมก็เลย

ตั้งสัตย์ไว้ว่าถ้าได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เพิ่งเริ่มคบด้วย ก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน

หลังจากแต่งงานแล้ว ผมก็เข้ากองทัพอัศวินซึ่งเป็นที่ทำงานที่มีผู้ชายเยอะ เพื่อไม่ให้เจ้าสาวต้องเป็นกังวลครับ

เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมเลยนะ

แต่ว่ายังจับตัวเขาไม่ได้เลยนี่นา

เจ้าคนนั้นน่ะ มีความคิดวางแผนดีนะ

เข้ากองทัพอัศวินแล้วก็แทบไม่มีโอกาสได้เจอผู้หญิงเลยค่ะ

แต่ก็คำนวณไม่ได้ว่าตัวเองไม่เป็นที่นิยมเลยต่างหากล่ะค่ะ

มิอาปราคิดอสเนี่ย มีใบหน้าที่ดูดี

แล้วก็แข็งแกร่งกับใจดีด้วยนะ

ถูกต้องเลย

ถ้าได้คุยด้วยแล้วน่าสนใจนะ แต่เขาไม่ใช่ประเภทที่จะเปิดใจได้ง่ายๆ น่ะ

ใบหน้าของเขาดูดีเกินไปแล้วนะ!

เวลาเจอคนที่ไม่เคยรู้จักครั้งแรก เขามักจะขมวดคิ้วอยู่ตลอดเลยนี่นา

เมื่อรวมกับรูปร่างที่ใหญ่โตของเขา

ก็เป็นประเภทที่ผู้หญิงมักจะเมินเฉยด้วย

ถ้าเป็นแบบนั้น ซิริอุสก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันนี่นา?

เพราะว่าเขาก็เป็นคนที่ไม่ค่อยมีอัธยาศัยด้วย แล้วก็มีใบหน้าที่ดูมั่นคงด้วย

ห๊ะ?

เปล่า

ท่านรองประธานซิริอุสไม่ใช่ "ใบหน้าที่ดูมั่นคง" นะครับ

ถ้าไปถึงขนาดนั้นแล้ว เรื่องอัธยาศัยอะไรก็ไม่สำคัญแล้วล่ะครับ!!

เขาเป็น "คนรูปงามที่หาใครเทียบได้ยาก" เลยล่ะครับ!

ใครๆ ก็เข้าหาเขาอยู่แล้วนี่ครับ

โอ๊ยยย

ยากจังเลยนะ

สำหรับฉันแล้วมันดูเหมือนกันเลยล่ะ

...ดาบมิสริลที่มีอัญมณีกับ

ของจำลองที่แวววาวในร้านขายของเล่น ก็ถือว่าเหมือนกันนี่นาครับ

อย่างน้อยก็

ฉันว่ามันไม่ได้ต่างกันมากนักระหว่างของเกรดหนึ่งกับของเล่นหรอกนะ

มิอาปราคิดอสที่กำลังฟังเรื่องนี้อยู่น่ะ เป็นคนอดทนมากเลยนะ

แค่ดูสินค้าตามความสนใจของเซราฟีน่าไปเรื่อยๆ

ถึงตอนเย็นแล้วก็คงจะเดินไปได้แค่ 10 เมตรเองมั้ง

อันนี้กับ

สบู่ที่ผสมสาหร่ายทะเล

สปอชิชที่ทำจากซานิโกะ

อันนี้ดีเลย!

คุณเซราฟีน่า

ตอนที่มาที่เมืองนี้เมื่อ 3 ปีก่อน ในฐานะผู้คุ้มกันของเจ้าชาย

ฉันได้ซื้อเครื่องประดับหอยมาเป็นของฝากให้พี่สาวค่ะ

เหรอคะ เป็นอย่างนั้นเหรอ?

ที่สุดของถนนคนเดินจะมีร้านเฉพาะทางเครื่องประดับหอยเรียงรายอยู่นะคะ

เชียโตมิราคุนี่รู้เรื่องเยอะจังเลยนะ!

เมื่อวาน ที่คุณเซราฟีน่าถามถึง เรื่องหอยทองคำน่ะ

ก็เป็นแค่ตำนานเท่านั้นเองค่ะ

ในทางกลับกัน ในทะเลแห่งนี้ก็มี

หอยมรกตที่โด่งดังกว่าหอยทองคำเสียอีกค่ะ

และนี่ก็กลายเป็นสินค้าขึ้นชื่อของท้องถิ่นนี้ไปแล้วค่ะ

ถูกนำไปแปรรูปเป็นเครื่องประดับผม สร้อยคอ ต่างหู และสิ่งอื่นๆ อีกมากมายเลยค่ะ

หอยมรกตจะมีสีเขียวมรกตที่สวยงามซึ่งหาได้ยาก

สวยจังเลย! อยากจะดูจังค่ะ

เอ๊ะ!?

ที่ผมพูดถึงมันตรงนี้ไงครับ!

เมื่อ 3 ปีก่อน ตรงนี้เคยมีร้านแกะสลักเปลือกหอยมากกว่า 10 ร้านที่คึกคักเลยนะ

ปิดหมดเลยเหรอ!?

ลูกค้าเสียเที่ยวเลยแฮะ!

ร้านแกะสลักเปลือกหยกนี่ปิดหมดเกลี้ยงเลยล่ะ!

จนถึงเดือนที่แล้ว ร้านสุดท้ายก็ยังพอเปิดอยู่ได้อยู่เลยนะ

แต่พอเข้าหน้าร้อน ลูกค้าก็เยอะขึ้น สินค้าก็เลยหมดไป

ก็เลยต้องปิดร้านเพราะไม่มีของจะขายน่ะ

สินค้าหมดขนาดนี้แล้วหอยหยกก็ขายได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

ถึงอย่างนั้นก็แค่ทำเครื่องประดับหอยขึ้นมาใหม่ก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

คุณลูกค้า มาที่ทะเลแถวนี้เป็นครั้งแรกเหรอครับ?

ตั้งแต่ประมาณ 3 ปีก่อน อุณหภูมิของทะเลก็สูงขึ้นน่ะครับ

แล้วหอยหยกก็หายไปเลยน่ะ

เพราะว่าหอยหยกเป็นหอยที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม

เพราะการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเพียงเล็กน้อยนี่แหละ ถึงไม่สามารถเติบโตได้น่ะครับ

นั่นมันเรื่องใหญ่เลยไม่ใช่เหรอคะ?

ใช่เลยล่ะ!

เพราะว่าหอยมรกตเป็นสินค้าขึ้นชื่อที่สุดของที่นี่เลยนี่นา!

ชาวประมงตั้งแต่แรกก็เป็นช่างฝีมือทำเครื่องประดับหอย หรือช่างที่เกี่ยวกับชิ้นส่วนในการแปรรูป

และพ่อค้าแม่ค้ามากมายก็ต้องมาทำอาชีพกัน

ไม่เพียงแค่นั้นเท่านั้นนะ เพราะว่าอุณหภูมิของน้ำทะเลก็สูงขึ้นจนปลาจับไม่ได้ด้วย

ตอนนี้ก็จับได้แต่ปลาตัวเล็กๆ นิดหน่อยเท่านั้นเอง

ไม่รู้ว่าทำไมอุณหภูมิของน้ำทะเลถึงสูงขึ้นนะ?

พวกคนในเมืองนี้ทุกคน

ก็บอกว่าเพราะว่าหอยทองคำหายไปน่ะ

นั่นมันเป็นเรื่องในตำนานไม่ใช่เหรอคะ?

ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

เพราะว่ามีคนเห็นหอยทองคำจริงๆ หลายคนเลยนะ

ถึงจะพูดแบบนั้น

ก็หาได้แค่ไม่กี่ตัวต่อปีเท่านั้นเองนะ

เป็นหอยที่หายากก็จริงแหละนะ

แต่พอเห็นหอยทองคำแล้ว ก็มีคนในที่นี่บอกว่า "โชคดีจะมาเยือน" น่ะ

ถ้าหอยในตำนานมีอยู่จริงนี่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจจริงๆ เลยนะ

ทุกคนก็ออกไปหาเล่นๆ เวลาเดินเล่นกันนะ

ถ้าเอาหอยทองคำมาทำเครื่องประดับ มันต้องขายได้ราคาแพงแน่นอนเลยนะ

แต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะหาเจอได้ง่ายๆ เลยล่ะ

ทำไมถึงไม่มีใครเก็บมาเลยล่ะ?

จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ!