ตอน 12: Chapter 12

อีกเรื่องราวของฉันได้กลายเป็นดาบจากการข้ามภพ

เกิดใหม่เป็นดาบแล้ว

อิโนะอุเอะ ฮินาโกะ ต้นฉบับ/ทานากะ ยู

แนวคิดตัวละคร/รุโรอ

วันที่แสนจะหม่นหมองนี่ ขอให้มันปลิวไปให้หมดเลย!!

เกิดใหม่เป็นดาบแล้ว

#12 เส้นทางแห่งการฝึกฝน～บทเรียน～

สำนักงานใหญ่จิลรัม สนามฝึกด้านหลัง

เป็นสถานที่ที่เหล่าเด็กสาวมุ่งสู่การเป็นดีว่าต่างฝึกฝนกันทุกวัน

และวันนี้ก็เป็นวันเรียนครั้งแรกของฟรังด้วย!

มีเด็กผู้หญิงเยอะจัง

พวกเธอก็เหมือนกับฟรัง ทุกคนต่างมุ่งสู่การเป็นดีว่าเลยล่ะ

แพ้ไม่ได้แล้วสิ

อืม! ตื่นเต้นจังว่าจะฝึกแบบไหนนะ♪

ถึงจะไม่ได้เป็นการฝึกแบบที่ฟรังจินตนาการไว้นะ

ชุดซ้อมที่ได้รับมา

มาอยู่บ้านพักกันนะ

หืม? อย่างนั้นเหรอ? -- ว้าว!

ขอโทษด้วยนะคะ! รีบไปหน่อย...

เอ่อ... ถ้าจำไม่ผิดนะ...

รุ?

นี่ ฟรังคุง!

มาเรียนได้ตรงเวลาเลยนี่นา

อืม แน่นอนอยู่แล้ว

ถ้ามี 2 คน ก็พอดีเลย งั้นให้แนะนำตัวอีกทีนะ

50

เธอคนนี้ก็เป็นนักเรียนฝึกหัดดีว่าของเราตั้งแต่วันนี้เหมือนกัน

ตอนอยู่คนเดียวมันรู้สึกเหงาๆ เลยดีใจที่มีฟรังซังอยู่ด้วยค่ะ♪

ชื่อรูลนะ ฝากด้วยนะ

อยู่ด้วยกันให้ดีน้า

อ๊ะ... อื้ม...?

นี่ ฟรังก็ต้องตอบสิ

ไม่รู้ว่าต้องอยู่ด้วยกันให้ดีทำไมเลย

ฟรัง

อาจารย์ดูตรงนี้ก่อนนะ

พวกเราจะไปที่สำนักงานใหญ่แล้วนะー

รูลก็เป็นคนอยากเป็นดีว่าเหมือนกันสินะ

จะไปทำความรู้จักกันนะ

? ก็ไม่มีอะไรหรอก

รูลนี่น่ารักจังเลยนะ ดูเรียบร้อย แล้วก็เหมาะกับเป็นดีว่ามากๆ เลยล่ะ

อ๊ะ~ วันนี้ดูเหมือนจะมีมือใหม่เยอะเลยนะ♪

มีน้องเหมียวน่ารักเต็มไปหมดเลย

แขนมันจะปวดแล้วสิ~☆

มาเลย

วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันจะดูแลการเรียนของพวกเธอแล้วนะ เอลซ่าจ้า โล โช ชิ ค☆

เอลซ่า!?

เดี๋ยวก่อน! ชื่อจริงนายมันปัลดิสชิไม่ใช่เหรอ!

เอลซ่า! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ฟรัง!

ครั้งแรกที่ได้เจอค่ะ

มือที่เปิดหน้าต่าง

อ๊ะ คุณอริโกะสินะ การทักทายเป็นพื้นฐานของดีว่าเลยนะ♪

น่าจะรู้แล้วล่ะ แต่ถ้าไม่มีฉัน คุณก็จะขึ้นเวทีของจิลรัมไม่ได้นะ

หน้าที่ของฉันคือการปั้นพวกเธอให้ถึงระดับที่ไม่น่าอายเมื่ออยู่บนเวทีของจิลรัมน่ะ

เจ้าเหมียวที่ไม่มีใจสู้ ก็ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

อืม! จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!

อย่าคิดว่าการสอนของฉันจะทำได้แบบขอไปทีนะ

... ไม่กลัวเหรอคะ?

เอลซ่าใจดีมากๆ เลย

เอาล่ะ มารวมกัน

จะเริ่มการสอนร้องเพลงจากพวกมือใหม่เลยนะ

ใช่แล้วล่ะ... งั้นฟรังจัง

ออกมาข้างหน้าสิ

ไม่รู้เพลงอะไรหรอกนะ

เพลงที่รู้จักก็พอแล้วล่ะ

ฉันจะเล่นดนตรีประกอบให้เอง

เพลงที่รู้จักเหรอ...?

ฉันเองก็ไม่รู้เพลงของโลกนี้เหมือนกัน

อยากจะช่วยนะ แต่ช่วยไม่ได้! ให้ตายสิ จะทำยังไงดีล่ะ...

เป็นอะไรไปคะ? การร้องเพลงมันคือพื้นฐานของดีว่านะ

ถึงจะร้องเพลงไม่ได้ ก็อยากจะเป็นดีว่าเหรอคะ?

!!

รู!?

เพลงนั้นฉันรู้จัก!

ดีมาก! ร้องสิฟรัง!

ฟังดูเหมือนเพลงเด็กนะ?

เสียงร้องของฟรังนี่ช่างปลอบประโลมใจจริงๆ~

-- เอาล่ะ แค่นั้นพอ

เรียบง่ายก็ไม่เลวนะ แต่ก็ยังไม่มากพอเลยล่ะ

ถ้าใช้การร้องแบบไม่มีน้ำเสียงแบบนั้น มันก็จะถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะของคนเมาไปหมดเลยล่ะ

ให้รู้สึกถึงการใช้ท้องนะ! เริ่มจากโดนะ!

จะเริ่มจากพื้นฐาน แล้วจะยัดเข้าไปให้แน่นเลยล่ะ!!

โดนี่คืออะไรคะ?

สู้ๆ นะคะ~

อึ๊ก!

แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ

วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนนะ อา เก ล♪

งั้นน้องเหมียวคนต่อไป เชิญเลย~

ค่ะ

ฟรัง เหนื่อยไหมคะ

อืม

เมื่อกี้รูช่วยโยนเรือมาให้ไม่ใช่เหรอ

ก็บอกขอบคุณไปสิ?

อืม... เข้าใจแล้ว

รู เมื่อกี้ช่วยไว้เยอะเลย

ขอบคุณนะ

มิตรภาพของเด็กผู้หญิงนี่มันช่างล้ำค่าจริงๆ

เอ๊ะ? ไม่นะ ไม่เอาแบบนั้นสิ...

อืมๆ

ไม่ใช่เพื่อคุณซะหน่อยนะ

ถ้าใช้เวลาไปกับคุณมากเกินไป เวลาเรียนของฉันก็จะลดลงไม่ใช่เหรอ

เอ๊ะ? เอ๊ะ? เอ๊ะ? อะไรเมื่อกี้??

รูจังที่น่ารักทำเสียงจิ๊! เหรอคะ?

อาจารย์คะ อย่าทำตัวประหม่าสิคะ

แกว่ง

~~~

ทำไมฟรังถึงไม่แปลกใจเลยล่ะ?

หืม? รูเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่แรกแล้วสินะ

ไม่แปลกใจหรอก

เอ๋~~~!! โกหก! รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?

ตอนที่เจอกันครั้งแรกน่ะ

เมื่อกี้ก็โดนผลักอีก

งั้นก็...

ปึ้ก!!

รูที่น่ารักและใจดีจนถึงตอนนี้ มันก็เป็นแค่...

ขอร้องล่ะนะ~♪

พัก 5 นาทีนะ~

...อะไรน่ะ

ถึงจะไม่ได้อยู่ต่อหน้าคุณจัง ก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวน่ารักกับคุณสักหน่อย

ไหนๆ ก็พูดไปเลยแล้วกัน

คนที่ถูกคุณจังเลือกให้เป็นดีว่าเด็ดเบอร์หนึ่ง ก็คือฉันคนนี้แหละ

ไม่มีที่ว่างให้คุณที่มาทีหลังแทรกเข้ามาได้หรอกนะ

ความตั้งใจมันต่างกันเลยนะ คุณ ฉันจะไม่มีวันแพ้คุณเด็ดขาด

ไม่ว่าจะใช้ไม้เด็ดแบบไหนก็ตามล่ะนะ

● ● ● ●

อึ๊ก!

ฉันก็ไม่แพ้เหมือนกัน!

...นี่มันทำให้เสียอาการจริงๆ เลยนะ เจ้าเด็กนี่

ค่ะ♪ มามุงกันหน่อยเร็ว~

เจ้าเหมียวๆ~ ต่อไปคือคลาสเต้นรำนะ~♪

วอร์มอัพให้ดีล่ะ

ท่าเต้นยังไม่ต้องเป๊ะก็ได้นะ

ให้เลียนแบบท่าของรุ่นพี่ดีว่าหน่อย

เรียนรู้ความสนุกของการถ่ายทอดดนตรีด้วยร่างกายทั้งตัวให้ได้นะ♪

ฟรังนี่มันมีพรสวรรค์ด้านกีฬาโดยกำเนิดเลยนะ

อันนี้ดูได้อย่างสบายใจเลยล่ะ

ถ้ามีทักษะการเคลื่อนไหวแบบนั้นที่ทำได้แม้แต่เพลงเต้นรำ... แล้ววิชาดาบที่ยากๆ น่ะสิ...

กระโดดแล้วลงพื้น...

ยกขาซ้ายขึ้นก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนท่า

จากนั้นก็หมุนตัวไป...

โพส!

อึ๊ก! สมบูรณ์แบบ...

นี่มันอะไรน่ะ!

ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความน่ารักเลยนี่นา

ฟรังจัง เต้นตามจังหวะเพลงสิ

นี่!

ความเร็วสูงมาก

ไม่ได้บอกให้ใช้หมัดกลับใส่เพื่อนข้างๆ นะ!

อืมมม

ฟรังจังจำท่าเต้นได้ในทีเดียว แต่ว่า

มันกลายเป็นท่าสำหรับใช้ในการต่อสู้ไปซะแล้วสิเนี่ย~

อาาาาา...โดนพูดเยอะแยะไปหมดเลย

ฟุ... เหนื่อย...แล้ว

ฟรังจัง สู้ต่อไปนะ!

กึ่ก...

การจัดเก็บมิติ

น้ำแข็ง

ผลไม้รสส้ม

น้ำ

เรื่องเติมน้ำให้ ฉันจัดการเอง

น้ำมะนาวแบบเร่งด่วน

เหนื่อยเป็นสองเท่าจากปกติเลย...

นี่มันสถานะผิดปกติอะไรเนี่ย?

มันไม่ใช่พลังกายที่ลดลงนะ แต่เป็นสภาพจิตใจที่ถูกกัดกร่อนต่างหาก

จะทำยังไงถึงจะเต้นได้เก่งขึ้นล่ะ?

ไม่รู้ว่าเก่งหรืออ่อน จะทำตามที่บอกไปแล้วนะ

วิชาดาบของฟรังจังก็ไม่ได้มาง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ?

อึ๊ก...ฝึกมาเยอะเลยนะ

นี่ อาจารย์

การเต้นก็เหมือนกัน ต้องฝึกถึงจะเก่งขึ้นได้

หืม?

อาจารย์จะดีใจไหม ถ้าฉันเต้นหรือร้องเพลงเก่งขึ้นล่ะ?

แน่นอน! ภาพที่ฟรังจังเป็นดีว่าแล้วเต้นบนเวทีน่ะ

อึ๊ก! มีแรงฮึดขึ้นมาแล้ว

ผมตื่นเต้นที่สุดเลยนะ!

พอได้ยินแบบนั้นแล้วก็สู้ได้เลยล่ะ

ฟรังจัง! ยิ้มหน่อยสิ! ลืมไปแล้วนะ!

อะไรกันเนี่ย

นี่มันเหมือนลานฝึกของทหารรับจ้างเลยนี่นา?

เมอา...

อ๊ะ! คู่แข่งโผล่มาแล้วเหรอ!?

โปรดติดตามตอนต่อไป