ตอน 15: Chapter 15

อะไร...นี่...?

ใคร...นะ...

เห,เท...

คุ 7

คุสึ

อูวววว

อะไรกันล่ะ...?

252

ให้แตะสิ่งนั้นเหรอ...?

หืม? นี่มัน...

ดาบ...!?

อาจารย์!

หืม? เอ๊ะ?

กลับไปแล้วจะมีแกงกะหรี่! ฟังอยู่ไหม?

อ๊ะ... อ่า...

อะไรน่ะ? ฝันเหรอ? ตัวฉันที่ปกติไม่ควรจะหลับเพราะดาบเนี่ยนะ?

มืดค่ำไปเลยนะเนี่ย

แต่ไม่นานนี้เอง เมือง

ก็ผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์แล้วตั้งแต่พิชิตเขาวงกตก็อบลิน

เพราะว่าเรายังขยับไม่ได้จนกว่าเกราะของฟรังที่ขอจากคุณกาลส์จะเสร็จ

พวกเราเลยรับงานตามพื้นที่แถวนี้ไปก่อนสักพัก

วันนี้ก็เพื่อจัดการกับมอนสเตอร์รูปร่างปลาที่อาศัยอยู่ในหนองน้ำพิษ ซึ่งคนเข้าใกล้ได้ยาก

เราก็เพิ่งจะจัดการภารกิจเสร็จเรียบร้อย โดยการดูดน้ำในหนองน้ำพิษเกือบหมดด้วย《การจัดเก็บมิติ》น่ะ

คิดว่ามันจะเกินไปนะ แต่ก็ใช้แบบนี้ได้ด้วย 《การจัดเก็บมิติ》นี่มันสะดวกจังเลย!

หนองน้ำพิษแห้งไปเลย...

บางทีอาจจะเก็บได้แบบไม่จำกัดก็ได้นะ?

แกงกะหรี่♪ แกงกะหรี่♪

ดูเหมือนว่าฟรังจะติดใจแกงกะหรี่ไปแล้วหลังจากที่ได้กินเข้าไปนะ

ขอโทษนะที่ทำได้แต่กับข้าวผู้ชายๆ น่ะ

อร่อยมากเลยนะ

เผ็ดดีนะ

ดีใจที่คุณชอบนะ...

คราวหน้าจะทำให้รสหวานขึ้นอีกหน่อยล่ะนะ...

แต่ว่าความฝันเมื่อกี้...มันคืออะไรกันนะ

โอ้!

คุณฟรัง!

ตัวใหญ่ ตราประทับสูงเหรอ?

คุณยามนี่เองเหรอ

ก็เพราะว่าเราใช้ประตูนี้บ่อยๆ น่ะ

จนคุ้นหน้ากันไปหมดเลยนะเนี่ย

อ้อ!

ว่าแต่ ระวังตัวด้วยนะ

คุณรองเคานต์อัลซานด์รู้จักไหม?

ลูกน้องของเขาน่ะ กำลังตามหาคุณอยู่ล่ะ

แซนด์วิชแฮมเหรอ?

น่าจะเป็นอองส์ต-ออลซานด์...

เฮ้ยๆ

ฮิโซ...

น่าจะเป็นรองผู้บัญชาการทหารของกิลมัสที่เข้ามาโวยวายเมื่อครั้งก่อนมั้ง?

โฮโฮว?

เอ่อ...

โฮโฮวเหรอ...นี่เกือบจะลืมไปแล้วสิ

ช่วงนี้เขาทำเรื่องพลาดมหันต์กับพวกราชวงศ์น่ะ

คุณรองออลซานด์คนนั้นน่ะ...

มีข่าวลือว่าถูกท่านเคานต์ออลเมสที่เป็นพ่อตำหนิอย่างหนักเลยนะ

ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะถูกบีบคั้นไปหลายอย่างเลยนะ

เรื่องความสัมพันธ์กับคุณฟรังน่ะ ไม่รู้เหมือนกันนะ

อืม เข้าใจแล้ว

เพราะไม่รู้ว่าจะโดนทำอะไร ก็ระวังตัวไว้ล่ะ

ขอบคุณนะ

ความผิดพลาดต่อหน้าเชื้อพระวงศ์...

บางทีสาเหตุอาจจะมาจากพวกเราที่ใช้《ผู้ช่วงชิงทักษะ》ไปแย่ง《ตรรกะแห่งคำโกหก》กับ《มารยาทในราชสำนัก》มาก็ได้นะ?

อย่าหันกลับมาเลยนะ คุณฟรัง

โดนตามมาติดๆ เลย

อืม

การปล่อยมันออกไปมันง่ายนะ

แต่การถูกตามติดแบบนี้ไปตลอดก็น่าจะพอได้แล้วล่ะ

สองคน...สินะ

ดังนั้น...

ล่อให้เข้ามาในตรอกที่ไม่มีคน

อยากจะปลดปล่อยความกังวลให้เร็วๆ

●●●●●

มาแล้ว

!!

...มีอะไรเหรอ?

...เจ้า...แกนี่เอง...

มาถึงแล้วสินะ

อ๊ะ... ตอนนั้นคุณได้สาปฉันเหรอ

เผ่าสัตว์อสูรใช่ไหมล่ะ!

เผ่าอมตะ!?

เพราะแกเนี่ยแหละ ฉันถึงได้จบสิ้นลงซะแล้ว!!

... นั่นมันอองส์ตสินะ...

จะต้องรับผิดชอบให้ได้เลยนะ!

รูปลักษณ์เปลี่ยนไปจนไม่รู้เลยถ้าไม่ใช้《การประเมิน》

อ๊ะ... ตอนนั้นคุณได้สาปฉันด้วยสินะ

เผ่าสัตว์อสูรใช่ไหมล่ะ!

เผ่าอมตะ!?

เพราะแกนี่แหละ ทำให้ฉันถึงกับจบสิ้นแล้วเชียว!!

... นั่นมันอองส์ตคนนั้นเหรอ...

จะต้องรับผิดชอบให้ได้เลยนะ!

รูปลักษณ์ภายนอกมันเปลี่ยนไปจนแยกไม่ออกเลยนะ ถ้าไม่ใช้〈การประเมิน〉ดู

คุณเป็นใครเหรอครับ?

หาะ...!? ฮิ... คนเข้าใจผิดเหรอ...?

ก็ไม่รู้เหมือนกัน

อะไรกัน อะไรกันนี่ กลยุทธ์ทำเป็นไม่รู้เหรอ...?

ไม่สิ... เป็นไปได้ว่าคุณฟรังจะจำไม่ได้จริงๆ ก็ได้นะ...

ฮิ คนเข้าใจผิดเหรอ? จริงเหรอ?

ก็... ถ้าแบบนี้เราจะปัดไปได้ก็ดีแล้วล่ะนะ...

อืม

อ่อ... อย่างนั้นเหรอ

พยัก...

ถ้างั้น...

ไม่นะ!! ดาบเล่มนั้น!!

นายก็เป็นคนเดิมเหมือนตอนนั้นนี่นา!!

โป๊ะแตกแล้วสินะ

อึก! ยกโทษให้ด้วยนะ!! เฮ้... กยูรัน!

หึ ไอ้หนูเผ่าแมวดำสินะ...

ฝากไว้กับพวกเราเถอะ พวกเผ่าเราน่ะ

ชินกับการจัดการพวกนี่อยู่แล้วล่ะ

ถอดเสื้อผ้าเกลี้ยงแล้วขายให้พ่อค้าทาสกันเถอะ

โอ้...

เผ่าแมวสีฟ้า...!

แมวสีฟ้าเหรอ?

ฮิฮิฮิ!

แกน่ะ แค่เสี้ยววินาทีก็ตายแล้วล่ะ!

กิลันที่ใช้ 'สังหารพัน' น่ะ เป็นวีรบุรุษแห่งกองทัพอิสระนะ!

เป็นอะไรไปล่ะ คุณฟรัง?

เผ่าแมวสีน้ำเงินนี่มันอะไรกัน?

เผ่าแมวสีน้ำเงิน... ศัตรู!

เมื่อหลายร้อยปีก่อน... พวกคุณหลอกพวกเราเผ่าแมวดำให้ตกไปอยู่ในสถานะที่ต่ำที่สุดเลย!

แล้วก็ตั้งแต่ตอนนั้น พวกคุณก็ยังคงจ้องจะขายพวกเผ่าแมวดำให้พ่อค้าทาสแห่งเงามืดอยู่เรื่อยเลย

ตอนที่เดินทางไปกับคุณพ่อกับคุณแม่ด้วย

ก็โดนพวกเผ่าแมวสีฟ้าโจมตีจนเกือบตายอยู่หลายครั้งเลย!

มีแต่พวกคนเลวๆ เท่านั้น...!

เข้าใจแล้ว เป็นเผ่าที่เลวร้ายจริงๆ สินะ

เป็นศัตรูคู่อาฆาตของคุณฟรังสินะ จะจำไว้เลย

คุกุ... ฉันมีความสามารถที่รู้ว่าใครอ่อนแอกว่าตัวเอง...!

สำหรับคนอย่างแกน่ะ มันคงไม่ไหวหรอกนะ

ปิ๊ก...

กลัวเหรอ?

กลัวฉันเหรอ...? ก็คงงั้นแหละ... คึคึ

พวกแกถูกเผ่าแมวดำล่ามาตลอดประวัติศาสตร์

และมันก็สลักไว้ในสัญชาตญาณเลย

แกจะต้องมาแพ้ฉันตรงนี้ แล้วใช้ชีวิตเป็นทาสไป...

อีกแล้ว... ทาส...

...อย่างนั้นสินะ ชีวิตทาสมันก็ยาวนานจริงๆ

ใจมันก็ไม่ได้หายง่ายๆ หรอกนะ...

ตอนนี้แกไม่ใช่ทาสแล้วนี่

และต่อจากนี้ไปก็จะไม่เป็นทาสอีกเด็ดขาด!

ฉันจะเป็นคนทำให้แน่ใจเอง!

ตอนนี้แกคือคุณฟรัง นักผจญภัยเผ่าแมวดำที่มุ่งสู่การ "วิวัฒนาการ" ใช่ไหมล่ะ!!

ตอนนี้แข็งแกร่งพอที่จะสู้กับปีศาจระดับสูงอย่างคุณได้แล้วนี่นา?

ถึงแม้จะแพ้เรื่องเลเวลไปนิดหน่อยก็ตาม

แกจะไม่แพ้ให้กับไอ้พวกนี้เด็ดขาด!!

ฉันรับประกันให้เอง...!

●●●●●

อืม... ใช่... ล่ะ!

ขอบคุณครับ อาจารย์...!

อะไรกัน? ถือดาบได้ไม่สมฐานะเลยนะ

จะขัดขืนเหรอ?

ก็ได้ล่ะ

“ดาบเวทมนตร์หินมายาประกาย”...!!

ดาบเวทย์วิเศษที่ถูกค้นพบในส่วนลึกของเขาวงกต...

คุณอองส์ตได้ซื้อดาบราคาแพงเล่มนี้ให้ฉัน

ชื่อ: ดาบเวทมนตร์หินมายาประกาย พลังโจมตี: 650 พลังเวทย์ที่บรรจุ: 200 ค่าความทนทาน: 600 อัตราการนำพาเวทย์: B

ฮิฮิ! เยี่ยมเลย! มาลองฟันดูหน่อยล่ะ!

ไปเลย!

ดาบเล่มนั้น... แข็งแกร่งกว่าดาบของอสูรระดับสูงอีกนะ!

ระวังตัวไว้หน่อยก็แล้วกัน

คึคึ! จะฟันสับแขนขาของแกให้หมดเลยล่ะ

อืม

ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีพวกที่ยอมซื้อไปอีกนะ!!

กี่คนเหรอ?

ห๊ะ?

จนถึงตอนนี้ ขายเผ่าแมวดำไปกี่คนแล้ว?

หึ... ก็ขายไปประมาณ 20 คนล่ะมั้ง?

ซึ

ก็มีประมาณ 4 คนที่มากัดเข้ามา เลยฆ่าพวกมันไปแล้วนะ

● ● ● ● ● ● ●

ดีจัง

ไม่ต้องเกรงใจเลยนะ จะฆ่าได้เลย

...!?

นี่...เหรอ?

ถึงจะห่วยกว่าอาจารย์ แต่ก็เป็นดาบที่สวยงาม

ขอรับไว้นะ

ส...

《เก็บในมิติ》!!

โอ้! ดาบของฉัน! ไม่สิ แขนของฉัน! หายไปแล้วเหรอ...!?

ของที่มีชีวิตจะเข้าไปไม่ได้นะ

แต่ถ้าตัดมันออกมาให้กลายเป็น "สิ่งของ" ก็จะเข้าไปใน《เก็บในมิติ》ได้

เป็นอย่างนั้นเอง

ตอนที่ดูดน้ำในบึงด้วย《ที่เก็บของมิติ》

พวกปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ก็จะอยู่ข้างนอกอย่างเรียบร้อย

ส่วนปลาที่ตายแล้วก็จะเข้าไปข้างใน

ศพของกอบก็เข้าไปได้เหมือนกันนะ

จะสับขาให้หมดเลยเหรอ?

อย่าเข้ามานะ!

ฮิ...

อืม เข้าใจแล้ว

ของที่ใส่ไว้ในอุปกรณ์ขายได้ทั้งหมด เอามาให้หมดเลย

ฮิ๊งงงงงงงงงง!

《ที่เก็บของมิติ》

《ที่เก็บของมิติ》

《ที่เก็บของมิติ》

เฮ้ยๆ เป็นอะไรไปน่ะ 'สังหารพัน' ... นี่มันชัยชนะขาดลอยของคุณฟรังเลยนี่นา!

มะ... ไม่นะ... ทักษะของฉัน 'ตรวจจับผู้แข็งแกร่ง' นี่...

'ตรวจจับผู้แข็งแกร่ง' สินะ... หึ

ไม่เคยเจอการตอบสนองที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อนเลย... ทะ...

ทักษะที่สามารถมองเห็นคู่ต่อสู้ที่มีเลเวลสูงกว่าตัวเองได้

ถ้าไม่ตอบสนอง ก็จะตัดสินว่าเป็นพวกอ่อนแอสินะ

ไอ้หมอนี่ก็เป็นแค่ตัวปลอมที่มีแต่เลเวลเท่านั้นแหละ

ช่วยด้วย...

ช่วยด้วย...

คำว่าวีรบุรุษนี่มันฟังดูไม่จริงเลยแฮะ

...และก็... จบลงด้วย...

เดี๋ยวก่อนสิ ฟรัน! ถึงจะเป็นคนเลว แต่เขาก็เป็นเผ่าสัตว์อสูรเหมือนกับแกนี่นา

จะฆ่าทิ้งเลยมันก็...

ถึงจะเป็นอสูรก็ตาม...

อาจารย์... หนู

อยากจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่เผ่าแมวดำกำลังถูกกดขี่อยู่ตอนนี้

อยากจะ "วิวัฒนาการ" ด้วย

เพราะว่าเผ่าแมวดำก็ทำได้นี่นา

อยากจะบอกให้เพื่อนๆ ที่รอดชีวิตอยู่ได้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

แต่ถ้าปล่อยพวกแบบนี้ไว้

เผ่าแมวดำที่น้อยอยู่แล้วก็จะหายไปหมดเลย

ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนั้นแล้วมันจะช้าเกินไป...

ฉันอยากจะหยุดไม่ให้มือตัวเองเปื้อน

●●●●●

อย่างนั้นสินะ... ในโลกที่ชีวิตมันเบาขนาดนี้

การยัดเยียดค่านิยมจากโลกที่ฉันอยู่ให้มากเกินไป มันอาจจะไม่ถูก... สินะ

หน้าที่ของฉันคือ...

เข้าใจแล้ว

แต่ถ้าจะฆ่าคน ก็ให้ฉันเป็นคนฟันเองนะ

โอเคไหม?

อืม...

อาจจะเป็นแค่ความพอใจในตัวเองก็ได้นะ

แต่ถ้าอย่างน้อยก็สามารถแบกรับความมุ่งมั่นของเด็กคนนี้... และสิ่งที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขา

ให้ได้แม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี—

ฮะฮิ!

ฮะ...

《ที่เก็บของมิติ》...

ฟู่ว...

ฮิ๊!

คิ๊! หายไปแล้ว!!

หายไปแล้วอ่า

ซอมบี้ตัวนี้จะทำยังไงดี? ฟันมันเหรอ?

ไม่ใช่ซอมบี้หรอก ก็แค่...

!

ฟู่ว... ทันเวลาแล้วสินะ...!

!?

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าฆ่านะครับ คุณฟรัง!

เสียงนั้น... กิลมาส!?