ตอน 27: Chapter 27

เกิดใหม่เป็นดาบ

อือ...

นี่ ลุกได้แล้ว...

จ๋อม...

คินันตื่นแล้วนะ

อืม... อืม... อู...

อืมมม...

อู้ยย...

อุ๊ย

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณตื่นสาย

ทุกคนรออาหารเช้าอยู่นะ

เมื่อนานมาแล้วหน่อย เด็กๆ ที่ไม่อาจลืมเลือนได้...

มึน...

อามันด้า

อิเหะๆ...

...เป็นของดา...สินะ

เกิดใหม่เป็น

เล่มที่ 5 ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 มีนาคม!!

ฟุฟุ

ต้นฉบับ ยู ส่วนภาพวาด อาซะมารุ ยู ส่วนออกแบบตัวละคร รุโร่

อะไรนั่น

เฮ้อ...

วันนี้เป็นวันที่คุณฟรังจะออกเดินทางสินะ...

ป๊าป๊าป๊าป๊า

ไปซื้อของก่อนแล้วค่อยไปดีไหมนะ...

เมื่อครั้งก่อน ผมเคยช่วยเด็กๆ ทั้งชายและหญิงของเผ่าแมวดำ

มาจากพ่อค้าทาสแห่งความมืด

พวกเขาคือเด็กกำพร้าของฉัน ที่เติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง...

แล้วก็

จะเป็นนักผจญภัยแบบฉัน อามันด้า!

ผมก็จะ!

แต่พวกเขากลับมีพรสวรรค์ที่ขาดไปอย่างสิ้นเชิง

พอออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไปแล้ว ต้องใช้ชีวิตด้วยกำลังของตัวเอง เป็นเรื่องแน่นอน แต่นั่น...

ถ้าสอนวิธีต่อสู้แบบครึ่งๆ กลางๆ พวกเขาก็จะพยายามเข้าสู่สมรภูมิและใกล้จะตาย

ดังนั้น ฉันจึงไม่ได้ให้พวกเขาเข้าร่วมการฝึกซ้อม

แต่ว่านั่นกลับกลายเป็นเรื่องไม่ดี พวกเขาก็วันหนึ่ง

"จะไปเป็นนักผจญภัย"แล้วก็ทิ้งจดโน้ตไว้แล้ววิ่งออกไป

ร้านขายของชำเซอร์เบิลไทเกอร์

รูฟัส สบายดีไหมจ๊ะ

!

อามันด้า! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

รูฟัส... เขาเองก็เป็นศิษย์เก่าที่ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามานานแล้วล่ะ

...มีคุณลูกค้ามาด้วยเหรอคะ?

ขอโทษทีนะ...

...หนูน้อยเผ่าแมวดำที่เพิ่งสะพายดาบมาน่ะค่ะ มาซื้อของ

พวกเครื่องเทศกับเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร เยอะแยะเลยล่ะค่ะ

อ้าว

น่าจะเป็นฝรั่งจังล่ะค่ะ

อ้าว? รู้จักเหรอคะ?

สมกับเป็น "ผู้พิทักษ์เด็ก" อย่างอาจารย์อามันด้าจริงๆ

อูฟุฟุ

...พอได้เห็นเผ่าแมวดำอีกที

ก็นึกถึงพวกตัวป่วนนั่นขึ้นมาเลยนี่นา

พวกเขามักจะทำเรื่องบ้าๆ อย่าง "หนีออกไปเป็นนักผจญภัย!" อยู่เรื่อยเลยนะ

และทุกครั้งก็ต้องไปช่วยพวกเขา...

...ใช่...สินะ

พวกเขากลับมารายงานเรื่องหนึ่งเพียงครั้งเดียว แต่ว่า

ก็ออกไปผจญภัยอีกครั้ง แล้วก็...

ได้ยินข่าวลือว่าพวกเขาก็เสียชีวิตไปแล้ว

ระหว่างที่ทำภารกิจของกิลด์ ฉันก็ได้ตามรอยพวกเขาไป

แต่กลับหาแม้กระทั่ง "ของที่ระลึก" ของพวกเขาไม่เจอเลย

พร้อมกับสบถในความน่าสมเพชของตัวเอง และยังคงเสียใจอยู่เสมอ

น่าจะฝึกพวกเขาให้แข็งแรงกว่านี้อีกนิดก็ดี

น่าจะส่งพวกเขาออกไปพร้อมกับรอยยิ้มมากกว่านี้อีกหน่อย... นั่นแหละที่คิดอยู่

...วันนี้ฉันจะออกมาส่งการออกเดินทางของคุณฝรังน่ะ

จะแวะมาอีกนะ

อ่า แล้วก็อีกนะ

...อามันด้า...สินะ

...ตึ

ก็อยู่ที่เคาน์เตอร์รับรองมาตลอดเลยนี่คะ!

ถ้าคุณฟรังกลับมาก็แวะมาให้ดูหน้าด้วยนะ!

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!

อืม

เวลาลำบาก ก็ให้นึกถึง "หลักการของนักผจญภัย 100 ประการ" สิ...

ไม่ไหวแล้ว

ฝรั่งจังจะเหงาแย่แล้วนะ ในชีวิตประจำวันของลุง

อืม...

อามันด้า

จะแข็งแกร่งขึ้น แล้วกลับไปให้ได้เลย

ตื่นเต้นจังเลย

ถ้าตกที่นั่งลำบากก็เรียกนะ จะไปช่วยให้!

อืม ขอบคุณนะ

รีบ...

อาจารย์...

ฝรั่งจัง ฝากด้วยนะ

ป๊าป๊าป๊าป๊า

โอ้! ฝากไว้เลย

ฝรั่งจัง...ไม่ได้อยู่คนเดียวนี่นา

อืม

อยู่กับอาจารย์ได้ตลอดเลย

ฟุฟุ

อิจฉาจังเลยนะ...

แต่ก็ดีจริงๆ นะ

...?

อืม...

งั้นไปก่อนนะ

ฟุฟุ

ในที่สุดอามันด้าก็ไม่ได้ถูกฝรังเรียกว่าคุณแม่สินะ

......

คุณแม่กับอามันด้าต่างกันมากเลยค่ะ

ก็จริงอย่างนั้นแหละ

...มัมมันด้า~!!

...แต่ว่า...

แค่ครั้งเดียวเอง

ห๊ะ?

●●●●●

ไว้เจอกันนะ!

มีเรื่องจะรายงานให้คุณอามันด้าฟังนะ

อามันด้า เนี่ย

เอ่อ... นี่ ผมจะบอกชื่อของผมกับ...

ตั้งชื่อให้ว่า "ฝรัง"

เป็น "มัมแมนด้า" ล่ะนะ

แล้วก็ค่อยๆ นำมันมาผสมกับชื่อของคุณ

จะร่วมยินดีด้วยไหม?

คินาชิ...

ฟลาเมียร์...

ของที่ระลึกที่พวกเธอทำหล่นไปน่ะ คุณฝรังน่ะ

ใช้ชีวิตได้อย่างสมเกียรติเลยนะ

ช่วยดูให้หน่อยนะ~

ไปให้สนุกนะ...!

โปรดติดตามตอนต่อไป...