ตอน 30: Chapter 30

เกิดใหม่เป็นดาบ

(จากนิตยสารไมโครแมกกาซีนเรื่อง ‘เกิดใหม่เป็นดาบ’)

ตอนที่ 30

ผู้ชายคนนี้ดูน่าสงสัยเกินไป เป็นศัตรูหรือพวกเดียวกันกันนะ!?

นักเวทผู้ฟื้นคืนชีพที่ใช้คาถาสังหารหมู่

原作ชั้นวางยู / วาด มารุยามะ อะสะ / ตัวละคร ริโร่

ห้องทำงานใต้ดินของสถาบันเวทมนตร์แห่งความตายของจัง

นี่คือของครับ

ไม่ได้มีพิษนะครับคุณ

ขอบใจนะ

ชื่อ: ชาอมตะ ออกฤทธิ์ต่อวิญญาณ มีสรรพคุณทำให้จิตใจสงบลง

ถึงแม้จะดูภายนอก แต่ก็น่าจะไม่มีอันตราย

ประเมินแล้ว

งั้น...

อืม...

แต่มันแย่แล้ว...

ก็เป็นไปตามที่เห็นจริงๆ ด้วย

...เข้าใจแล้ว

ท่านกำลังพยายามไปสู่ "เกาะลอยฟ้า" แต่ถูก "ผู้พิทักษ์" แห่งอัศวินโครงกระดูกขวางไว้ เลยตกลงมาสินะ...

อืม

แกร๊ก...

นักเวทผู้ฟื้นคืนชีพแห่งเผ่าปีศาจสินะ...

ประเมิน!

ชื่อ: จัง ดูบี้

อายุ: 49 ปี เผ่า: ปีศาจ อาชีพ: ผู้นำทางแห่งโลกหลังความตาย Lv45

สกิล: ต้านทานความมืด 6, ลดเวลาคาถา 4, ประเมิน 8, อัญเชิญบริวาร 8, ศาสตร์คทา 4, ควบคุมวิญญาณ 8, เวทมนตร์วิญญาณ 10, ดาบสั้น 2, การปรุงยา 7, ต้านทานพิษ 3, ความรู้พิษ 7, เวทมนตร์ไฟ 3, เวทมนตร์ยมโลก 5, ความรู้สมุนไพร 4, เวทมนตร์ความมืด 5, ปิดกั้นกลิ่นอายสมบูรณ์, วิญญาณคลุ้มคลั่ง, เพื่อนแห่งวิญญาณ, ควบคุมมานา, มานาเพิ่มขึ้นปานกลาง

สกิลเฉพาะ: เนตรวิญญาณ

ฉายา: อัจฉริยะสังหาร, ผู้สร้างอมตะ, นักฆ่า, นักเวทผู้ฟื้นคืนชีพ, ราชาแห่งวิญญาณ

นักเวทยมโลก...เป็นอาชีพที่สูงกว่านักเวทผู้ฟื้นคืนชีพรึเปล่านะ?

ฉายาก็ดูไม่ธรรมดาเลย

เขาคงไม่ใช่คนชั่วร้ายจริงๆ ใช่ไหมนะ

เขาไม่ใช่คนเลวใช่ไหม?

ตรงๆ เลย

หึ?

ก็เพราะว่าบนทวีปนี้ พวกเผ่าปีศาจมันไม่เยอะ ก็เลยน่าจะไม่ยากเกินไปมั้ง

ทางทิศตะวันออกมีแค่กลุ่มก้อนอยู่บ้างเท่านั้นเอง

แต่ว่าเวทมนตร์แห่งความตายมันก็เป็นเวทมนตร์ที่ห่างไกลจากความชั่วร้ายนะ!

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเวทมนตร์รอง (ไมเนอร์) ก็อาจจะถูกเข้าใจผิดไปบ่อยๆ ล่ะ...

...คุณรู้นะว่าถ้าปล่อยศพของสิ่งมีชีวิตทิ้งไว้

มันมักจะถูกวิญญาณเร่ร่อนที่ล่องลอยเข้าสิง จนกลายร่างเป็นอสูรอมตะ

อืม...อย่างน้อยก็

เป็นอย่างนั้นเองเหรอครับ...

ก่อนที่จะกลายเป็นแบบนั้น...แล้วแม้ว่าจะกลายเป็นไปแล้ว การนำศพมาใช้ให้เกิดประโยชน์และควบคุมมันได้

ก็คือหน้าที่ของนักเวทผู้ใช้คาถาแห่งความตายอย่างผมนี่แหละ!

เป็นหน้าที่อันสูงส่งที่มอบคุณค่าให้แก่ศพน่ะสิ!!

โอ้

ถ้าตายแล้วก็มาหาข้าซะนะ!

จะให้แกเป็นอสูรอมตะชั้นหนึ่งให้เลย!

นั่นคงเป็นไปไม่ได้

อืม...นักเวทผู้ฟื้นคืนชีพที่ดูน่าสงสัย...

รู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน...

อา

เป็นคนรู้จักของอามันด้าเหรอ...?

คนรู้จักของอามันด้าเหรอ?

ตะ...ถูกแล้วมั้ง

น่าจะใช่

ไม่นะ...เธอเป็นคนรับใช้ของเธอเหรอ!?

ทำไมถึงมีเรื่องของผู้หญิงคนนั้นโผล่ขึ้นมาได้นะ...?!?

เอ?

มาอวดดีมาสั่งงานตัวเองอีกแล้วสินะ!?

ผู้หญิงคนนั้น...ไม่ว่าจะเป็นใครนอกจากเด็กนี่ก็แจ๋วไปหมดเลยสินะ!?

เอาแต่ใช้ประโยชน์จากตัวเองตามใจตัวเองอยู่เรื่อยเลยนะ!

ถ้าไม่ช่วยรับมือ สิ่งสำคัญแบบนี้มันอาจจะ หลุดมือได้ โครม

ว๊าก! บอกเธอไปว่าช่วงนี้ข้า ไม่มีความคิดจะไปไหนจากที่นี่!

แอมันดา...

ฟู่... อะไรมันไม่เหมือนกันเนี่ย...

ตื่นตระหนกเกินไปแล้วนะ...

อืม คิดเร็วไปหน่อย

ว่าแต่...เบอร์นาร์โด

รายงานสถานการณ์ของทุ่งให้ฟังหน่อยสิ

ฮะ คุณอิ! กับวาริโฮบิ...กับอิเนี่ยนะ

คึ่ก...

อืม...มันเป็นสมุนไพรผีที่เรียกว่าสมุนไพรแห่งความตาย ซึ่งตามธรรมชาติแล้วมันก็ไม่ง่ายที่จะขึ้นนะ

ถ้าเอามาทำเป็นยาแห่งความตาย ก็สามารถโรยมันไปเพื่อให้ความเสียหายแก่อสูรอมตะได้

คุณฟรัง...คุณทำเรื่องที่เหลือเชื่อมากเลยนะ

สมุนไพรนั่น...มันล้ำค่าเหรอ?

ถ้าเปลี่ยนวิธีการต้ม ก็สามารถใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในการใช้เวทมนตร์แห่งความตายได้ด้วย

ยิ่งกว่านั้น สมุนไพรในสวนของข้ามันเป็นเกรดหนึ่งนะ

ถึงจะทำเป็นยาแล้วก็ไม่ได้เหรอครับ?

แย่แล้ว!

อืมม...

ถ้าสิ่งมีชีวิตสัมผัส มันก็จะปนเปื้อนพลังชีวิตเข้าไปด้วยนะ

แล้วของที่โดนแสงแดดก็จะเสื่อมสภาพเร็วมากด้วย

อาจจะใช้ได้เป็นแค่ยาแห่งความตายเกรดล่างก็ได้...แต่มันยังไม่เพียงพอสำหรับเป้าหมายของข้า

ขอโทษครับ

มันราคาเท่าไหร่เหรอครับ...?

จำได้ว่าที่ร้านของแลนเดล ยาแห่งความตายเกรด 3 อยู่ที่ประมาณ 300,000 ทองมั้งครับ...

ถ้าเป็นเกรด 1 ก็น่าจะแพงมากเลยนะครับ

ฮึ่ม...

ไม่ใช่ว่าข้าจะปลูกมันมาตั้งใจจะเอาไปแลกเป็นเงินนะ

ทะ...

●●●●●

อืมม...ก็ใช่นะ

...ถ้างั้นก็

ข้าจะขอร้องอะไรที่สมน้ำสมเนื้อกับมันให้ฟังสักหน่อยดีไหมนะ...

อะไรน่ะ...ให้ตายแล้วมาเป็นหนูทดลองงั้นเหรอ?

นั่นต้องหยุดให้ได้เด็ดขาด

คำขอเหรอครับ?

อืมม

เดี๋ยวก่อนนะ ก่อนอื่นเลย...

ถึงเวลาพูดอะไรสักอย่างแล้วล่ะนะ?

"ดาบแห่งสติปัญญา" น่ะ...!

...!!

ตาขาว

เจอแบบที่โดนจับได้อีกแล้วเหรอ!?

...ไอ้หมอนี่ด้วย

มันมีสกิลแบบ "ดวงตาเทพ" ของคุณกาลส์ด้วยรึเปล่า?

การที่มันมีสกิล "การสื่อสารทางจิต" เนี่ย

ให้ตายสิ...

แสดงว่าน่าจะส่งความตั้งใจได้ใช่ไหมล่ะ!

ดูเหมือนมันจะประมาทไปหมดเพราะ "การปิดกั้นการประเมิน"

แต่สำหรับ "เนตรวิญญาณ" ของข้า...เนตรที่มองเห็นกรรมที่จารึกไว้ในวิญญาณโดยตรง มันใช้ไม่ได้ผลหรอกนะ

"เนตรวิญญาณ"...อ่า นี่คือสกิลเฉพาะตัวของเจ้านี่สินะ!

แสดงว่า "การปิดกั้นการประเมิน" ไม่ได้ใช้ได้กับสกิลสายเนตรทั้งหมดสินะ

● ● ● ● ● ● ●

...ถ้าโดนจับได้แล้วก็ช่วยไม่ได้สินะ

ตามที่ท่านคาดไว้ ข้าคือดาบของฟรังเอง

โอ้...มันพูดได้จริงๆ ด้วย!

สนุกจังๆ! เป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าจริงๆ เลยนะ!

อืม...

นี่มันกี่ครั้งแล้วนะ...

ชื่อว่า "อาจารย์"!!

ดาบที่โคตรเจ๋งเลย!

"อาจารย์" เหรอ? สำหรับดาบเวทมันชื่อที่แปลกประหลาดดีนะ! ฟุฮ่าฮ่า!

ก็คงอย่างนั้นแหละครับ

แล้วคำขอคืออะไรล่ะ?

เรื่องวิจัยศพของฟรัง หรือให้ข้าไปช่วยชั่วคราว อะไรพวกนั้น ปัดตกไปหมดแล้วนะ

ฟุฟึน

ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อยนะ!

ถึง "ดาบแห่งสติปัญญา" ก็ดูจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ด้วยสิ

เอ่อ...อย่างนั้นเองเหรอ

ความรู้สึกที่ทั้งโล่งใจแต่ก็รู้สึกหงุดหงิดนี้มันคืออะไรกันนะ...!?

ไม่ใช่คำขอที่แปลกประหลาดอะไรหรอก

สำหรับนักผจญภัยแล้วนะ

อยากจะให้ช่วยเรื่องการพิชิตดันเจี้ยนที่อยู่ใกล้ๆ น่ะครับ...

!

ก็หมายความว่ามันคือคำขอจากข้า

แถวนี้มีดันเจี้ยนเหรอ...?

ที่กิลด์อเลสซาไม่ได้ยินข้อมูลแบบนั้นเลยนะ...

เหมียว

ใกล้ๆ ก็ถือว่าไกลนะ...！

ที่ใจกลาง "เกาะลอยฟ้า" ที่พวกเธอตั้งเป้าไว้...

นั่นแหละที่มีดันเจี้ยนอยู่!

!

จุดเริ่มต้นมันย้อนไปเมื่อประมาณ 10 ปีก่อน...

ในบริเวณนี้ มีรายงานความเสียหายจากอสูรปีศาจอมอมตะถูกส่งมายังกิลด์เป็นจำนวนมาก

ให้ตายสิ ในสถานที่แบบนี้ที่ไม่ใช่สนามรบเก่าหรือสุสานนี่นะ

โฮ่ๆ

คิดว่าเพราะอะไรล่ะ...?

อืม...

เดี๋ยวก่อนนะ

ฟุฮ่าฮ่าฮ่า!

เป็นไปได้ไหมว่าเรื่องนี้มันจะยาว?

เป็นไปไม่ได้...!

ถ้ามันยาว ฟรังก็จะหลับ งั้นขอแบบสั้นๆ ด้วยล่ะ

● ● ● ● ● ● ●

อาจารย์...

ข้าเองก็เป็น นักผจญภัยแรงค์ ดี

อย่างน้อยก็รับฟังเรื่องคำขอได้

ซะ...อย่างนั้นเหรอ ขอโทษนะ

คงจะเรียกให้เป็นเด็กไปตลอดก็ไม่ได้สินะ...

เอาล่ะๆ!

เมื่อครั้งนั้น... ข้า เจน ดูบี้ ในฐานะนักเวทวิญญาณ ก็มุ่งสู่จุดสูงสุดไปแล้ว

ถึงตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่เลย!

แม้จะไม่เกี่ยว แต่นิยายเวทย์ที่คลั่งไคล้สมัยนั้นคือ "วิชาลับแห่งวิญญาณ" น่ะนะ...

ดี

ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงมาถึงดินแดนแห่งนี้เพื่อทำการวิจัย...

วิธีการพูดของจังนี่มันอ้อมค้อมจริงๆ

สมกับที่คิด ฟรังก็หลับไปทันที ก็เลยจะรีบเก็บกวาดหน่อย

จังเมื่อ 10 ปีก่อน หลังจากทำการสำรวจแล้ว...

ก็ได้พบ "แหล่งสะสมพลังเวท" ที่มีคุณสมบัติต้านทานความตายในก้อนหินขนาดยักษ์และพืชพรรณขนาดยักษ์ที่กระจัดกระจายอยู่

และยังพบข้อเท็จจริงที่ว่า มีอสูรเวทอมตะเกิดขึ้นจากแหล่งนั้นด้วย...

และก็ถูกยืนยันว่าเป็นสิ่งที่ตกลงมาจาก "เกาะลอยฟ้า" นั่นเองーー

สรุปได้ว่ามีอสูรเวทของดันเจี้ยนจากเศษเสี้ยวของดันเจี้ยนเกาะลอยฟ้าเกิดขึ้น

เพื่อเป็นหลักฐานสนับสนุนนั้น

ข้าเคยไปสำรวจดันเจี้ยนของเกาะลอยฟ้าเมื่อหลายปีก่อน

และดันเจี้ยนของเกาะลอยฟ้าก็ได้กลายเป็นรังของอสูรเวทอมตะไปแล้วนะ!

ถ้างั้นเจ้าอัศวินโครงกระดูกที่โจมตีพวกเรานี่...

อืม ก็คงจะเป็นอสูรเวทของดันเจี้ยนล่ะมั้ง

อย่างนั้นเหรอ...

...แล้วจังไปมาแล้วเหรอ? บินได้ยังไง...

ฟุฟุฟ เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยว่ากัน

ในการสำรวจครั้งก่อนมันก็ไปไม่ถึงเป้าหมายน่ะ

คราวนี้ก็รวมพวกเธอไปด้วย จะทำให้มันสำเร็จสมบูรณ์ให้ได้...

ถึงจะยากก็เถอะ แต่ก็อยากจะจับอสูรเวทอมตะตัวที่ทรงพลังตัวหนึ่ง แล้วพาลงมาบนพื้นดิน

อสูรเวทตัวหนึ่งเหรอ?

อืม เป็นอสูรเวทที่เรียกว่า "ผู้กลืนวิญญาณอมตะ" น่ะ

เจ้าตัวนั้นน่ะ... ถึงจะเป็นอสูรเวทอมตะ แต่ก็เป็นอสูรเวทที่มีภัยระดับ B ที่กินอสูรเวทอมตะได้ด้วยนะ

ครั้งที่แล้ว... ก็ปล่อยให้สหายสถิตของข้าไปตะครุบมัน แล้วก็หนีออกมาได้อย่างหวุดหวิดเลยนะ...

ถ้าข้าจะจัดการให้ไอ้นี่มาอยู่ใต้บังคับบัญชาได้ล่ะก็

การเคลียร์ดันเจี้ยนก็น่าจะคืบหน้าไปได้มากเลย

เหรอ?

เดิมทีตั้งใจไว้ว่าจะใช้ยาอมตะระดับสูงที่ทำจากหญ้าวิญญาณเพื่อล้มศัตรูตัวเก่งและดำเนินแผนการ แต่ว่า

ถ้าพวกเธอกลายมาเป็นตัวแทนให้ก็ช่วยให้ใจชื้นขึ้นเยอะเลย

แน่นอนว่าจะจ่ายค่าตอบแทนให้ ข้าเองก็เป็น "นักผจญภัย" นะ

จะปล่อยให้เพื่อนร่วมอาชีพทำงานฟรีๆ น่ะไม่ได้หรอก

เอ๊ะ? เป็นนักผจญภัยเหรอ จัง

อื้ม... นั่นมันน่าประหลาดใจจัง...

อา... ฟรัง

อืม!

ถึงจะเป็นระดับ B นักผจญภัยก็เถอะนะ!

โอ้ สุดยอดเลย การ์ดสีเงิน...

เท่จัง

ผู้คนเรียกข้าว่า "ยมทูตสังหารหมู่" น่ะนะ...

โอยๆ ชื่อเล่นนี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ...

ตามตัวเขาเองแล้ว

ใช่เลย...

ในสงครามกับอาณาจักรเรดอสเมื่อนานมาแล้ว เขาน่ะ

ได้ใช้เวทมนตร์วิญญาณทำให้ทหารศัตรูที่สังหารได้กลายเป็นบริวาร แล้วก็นำทัพใหญ่แห่งความเป็นอมตะออกศึก

และชื่อเล่นที่ศัตรูเอ่ยเรียกด้วยความยำเกรงในตอนนั้นคือ "ยมทูตสังหารหมู่" นั่นเอง

มันก็กลายเป็น สิ่งที่ฝังรากลึก อยู่ภายในเหล่านักผจญภัยไปแล้ว

ทั้งๆ ที่หน้าที่หลักของข้าคือการสำรวจ มากกว่าการต่อสู้ นี่มันช่างเป็นการพูดที่เสียมารยาทเสียจริง...!

นี่ชายผู้นี้คงจะเป็นบุคคลที่เก่งกาจมากสินะ

แอมันดาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

พวกที่สามารถไต่เต้าไปถึงอันดับสูงๆ น่ะ มันต้องมีอะไรผิดปกติไปหน่อยถึงจะทำได้สินะ

ไม่ว่าอะไรก็เถอะ การออกเดินทางก็คือพรุ่งนี้

คืนนี้เชิญพักที่ห้องทดลองของข้าเถอะ

ด้วยเหตุนี้เอง ทำให้เราต้องมาช่วยจังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ถึงแม้ว่าเดิมทีจะมีเป้าหมายมาเพื่อฝึกฝนในดันเจี้ยนอยู่แล้วก็นะ

ช้าๆๆ ทำได้ดีแล้ว ช้าๆ ช้าๆๆ

ฟูฟูฟู

ข้าผู้เป็นดาบที่ไม่เคยหลับใหล

ดึงเข้าไปแล้ว ย่อตัวลงช้าๆ ฟุค แล้วก็คลานเข้าไปฟู

เสียงคราง หรือเสียงเรียกจากห้องใต้ดินน่ะ

กลิ่นอายของบางสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่ที่ประตู

อังคุ ชิลๆ อีน คุ ชิลๆ... อัง คุ ชิลๆ... ออตสึ คุ ชิลๆ...

ฟังเสียงบางอย่างที่คลานไปตามทางเดินน่ะ

อืมมม ใช่ๆ อืมมม ใช่ๆ อืมมม ใช่ๆ

ถ้าเป็นมนุษย์คงจะค่าสติสัมปชัญญะถูกสกัดไปจนหมดแล้วล่ะมั้ง...

ต้องมาใช้ชีวิตในคืนแห่งความหวาดกลัว

ฟรังที่นอนอยู่ข้างๆนี่มันตัวใหญ่เลยนะ...

ฟูวววว...

ออกมาเถิด เจ้าเพื่อนรักของข้า... อึ่ก!

บริวารอมตะที่ถูกเสริมพลังเกินขนาด

อัญเชิญ!!

ฟุฮ่าฮ่าฮ่า!

ข้าจะตั้งชื่อให้! เจ้าจงมีนามว่า "แอนดี้" เถิด!!

โอ้ นี่สินะคือวิชาอัญเชิญที่เป็นหน้าที่หลักของข้า

แฮ่... ฮ่า... แฮ่... ฮ่า...

มา... ขึ้นขี่แล้วบิน... ไปกันเถอะ

อย่างนั้นรึ

ชื่อ: แอนดี้ (มังกรโครงกระดูก・เสริมพลังเกินขนาด) เผ่าพันธุ์: วิญญาณอมตะ・อสูรเวท Lv30 สถานะ: วิญญาณอาฆาต, สัญญาสัมพันธ์, ลดจุดอ่อน พลังชีวิต: 1034 พลังเวท: 433 พละกำลัง: 539 ความว่องไว: 431 สกิล: ข่มขู่ 6, ลอบเร้น 3, ขัดขวางการประเมิน 3, ตื่นตระหนก 6, ฟื้นฟู 10 เกราะพลังเวท 5, ต้านทานพิษ, ฟันพิษร้ายแรง

สุดยอดไปเลย

เสริมพลังเกินขนาด... หมายถึงให้พลังที่มากกว่าปกติอย่างนั้นเหรอ

แข็งแกร่งกว่ามังกรบินระดับล่างที่ข้าเคยสู้ลำบากในที่ราบอีกเยอะเลย

ฟุฮ่าฮ่า

แต่มีข้อเสียคือจะสลายไปภายใน 24 ชั่วโมงนะ...

ใช้สำหรับศึกระยะสั้นสินะ

บริวารของเธอน่ะ... คุณอุรุชิก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันเลยนะ!

?

ให้คุณอุรุชิลองเสริมพลังเกินขนาดดูไหม?

ลองดูเหรอ... แล้วจะทำยังไงล่ะ...?

ฟุฮึ...

แน่นอนว่าต้องให้ตายไปตรงนี้ซะก่อนสินะ...

ฟุฟุฟุฟุ...

ปฏิเสธ! ปฏิเสธเด็ดขาด!! อย่าพูดเรื่องแย่ๆ แบบนั้นสิ!

ตกใจซะแล้วนี่นา!

คูอุววว

ฟูม น่าเสียดายจริงๆ

หิมะ

นี่นะ...

นึกว่าจะเป็นกันเองเพราะเป็นนักผจญภัยซะอีก

ถึงจะเป็นนักเวทผีดิบแบบนี้ คนที่ทำได้คงจะมีความรู้สึกเพี้ยนไปแล้วล่ะมั้ง...

ว่าแต่ว่า ดันเจี้ยนมันมีหน้าที่ต้องรายงานให้กิลด์รู้ไม่ใช่เหรอ?

แล้วทำไมกิลด์ถึงไม่บอกว่ามันเป็นดันเจี้ยนบนเกาะลอยได้ด้วยล่ะ?

หึ

ก็เพราะว่ายังไม่ได้รายงานไงล่ะ

เอ๊ะ

เพราะว่า "เกาะลอยได้" นั่นมันอยู่ในอาณาเขตของสามประเทศของพวกเรา ครันเซล

เรดอสทางเหนือ และเบริออส

มันเลยไม่ใช่ของประเทศไหนเลย

ด้วยเหตุนั้นแหละ ถึงจะไม่มีหน้าที่ต้องรายงานต่อกิลด์นักผจญภัยในอาณาจักรครันเซลน่ะ

อย่างนี้นี่เอง

● ● ● ● ● ●

ก็คงไม่มีปัญหาถ้าไม่ถูกจับได้หรอกนะ

...ดูเหมือนจะผิดกฎนะ...

เบอร์นาร์โด!

พวกผีปีกเสือปล่อยออกไปก่อนแล้วใช่ไหม?

โบทชิริกับสึ...

ผีปีกเสือเหรอ?

มาร์ลล่า เร็วเข้าสิ

อืม

เป็นการล่อหลอกเพื่อเหล่าผู้พิทักษ์... เป็นเหยื่อล่อสินะ

อย่างนั้นรึ

งั้นไปกันเลย! แอนดี้ บินได้!

เป้าหมายคือดันเจี้ยนเกาะลอยได้!!

ไปเลย!!

จะติดตามต่อ...