ตอนที่ 71

ตอนที่ 71 พวกที่ทำอะไรไม่เป็น

ฉบับล่าสุด เล่ม 14 กำลังวางแผงยอดนิยม!

อนิเมะทีวี ภาค 2 กำลังผลิตแล้ว!!

จากสำนักพิมพ์ไมโครแมแกน เรื่อง "เมื่อได้เกิดใหม่ก็กลายเป็นดาบ"

ต้นฉบับ: ยู / งานภาพ: มารุยามะ อาซาโอะ / งานออกแบบตัวละคร: รุโร่

เกิดใหม่เป็นดาบ

…อย่างนั้นสินะ ถึงมีการแทรกแซงแผนการ...

ชักจะ...พวกนักผจญภัยนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ เลยนะ...

แล้ว...มีใครรู้สึกได้ถึงการถูกจับตามองไหม?

ประธานบริษัทการค้าอิซลาร์ บรูก คลายสตัน

ฉันคิดว่าน่าจะโอเคแหละนะ~

เพราะว่ามีนักผจญภัยที่มีอันดับค่อนข้างสูงในバルโบราเยอะนี่นา

อาจจะแค่โชคร้ายไปเจอพวกคนดีชอบทำตัวเป็นฮีโร่เข้าเท่านั้นเอง~

ゼライセ ผู้ปรุงยาเร่ร่อน

โชคร้ายเหรอ?...ไม่สิ ไม่ใช่แค่นั้นหรอก เพื่อไม่ให้โดนพวกแบบนั้นมารบกวน

ได้ยินมาว่าคุณได้ใช้ "โบลัน ผู้ฆ่านักผจญภัย" ใช่ไหมครับ

ผมฟังผิดไปรึเปล่าครับ?

ฟาซิแนส ทอร์ไมโอ ประธานบริษัทการค้าทอร์ไมโอ

ฟู่ฟู่ฟู่...

ช่างเป็นเรื่องที่น่าอายเหลือเกินขอรับ

เดิมทีเขาไม่น่าจะแพ้ให้กับพวกนักผจญภัยหรืออัศวินชั้นผู้น้อยได้หรอกนะ

นักเวทย์ลินฟอร์ด

โฮ่โฮ่

ก็...การลักพาตัวปุโรหิตหญิงครั้งแรกนี่เป็นความผิดของเราแหละ แต่ว่านะ

กลุ่มทหารรับจ้างที่ปลอมตัวเป็นกลุ่มโจรน่ะ มันอยู่ภายใต้การดูแลของทางสมาคมการค้าใช่ไหม?

วัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุที่ควรจะส่งมาให้ฉันก็ถูกขโมยไปด้วย เสียหายมากเลยนะเนี่ย

ทางนั้นต่างหากที่ต้องทำตัวให้ดีนะ~

อื้มม์...

ไม่นะ จะโยนความผิดมาให้ "บริษัทการค้าโทรูไมโอ" ของพวกเรา

แล้วก็ "บริษัทการค้าอิซลาร์" ของคุณบรูกงงั้นเหรอ?

ก็แค่~?

เราบอกว่ามันก็เหมือนกันนั่นแหละ

ชิ...พวกขยะที่เอาแต่ปากดี

เป๊าะแป๊ะเป๊าะน่ารำคาญชะมัด...

คุณลินฟอร์ด...นั่นไง ตอนนั้นผมบอกว่าอย่าให้ไอ้พวกไร้ความสามารถอย่างโบรันทำเลย ให้มาให้ผมจัดการเองสิครับ

ถ้าคุณสั่งมา ผมจะจัดการเรื่องการลักพาตัวมิโกะให้เสร็จแบบสบาย ๆ เลยล่ะครับ

ลูเซริโอ ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณลินฟอร์ด

\(S_{10} \cdot \frac{1}{2}\) \(S_{10} \cdot \frac{1}{2}\) \(S_{10} \cdot \frac{1}{2}\)

หืมม์...ก็อย่างนั้นสินะ

อ่า... เฮ้อ เรื่องมันก็แต่เรื่องน่าเบื่อ ๆ นี่แหละ

...ว่าแต่ เมื่อไหร่ฉันจะได้ปลดปล่อยความมันส์สักทีนะ?

ฮัฟ...

ทหารรับจ้างจากลินฟอร์ด "นักรบคลั่ง" โซลสลีด

คนที่ไปสร้างเรื่องที่ทวีปข้าง ๆ จนถูกหมายจับ

พวกคุณที่ช่วยปกปิดให้ฉันนี่นะ ต้องขอบคุณจริง ๆ เลย

ถ้ามีแต่การจัดการพวกตัวอ่อน หรือลักพาตัวคนธรรมดา ๆ ไปเรื่อย ๆ ล่ะก็...

มันก็จะน่าเบื่อไปซะหมดเลยสิเนี่ย

ใจเย็น ๆ ก่อนนะ อดทนอีกนิดสิ...

ตาแกมันจะขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้หรอก!

คุณลูเซริโอคนนี้ก็พอจะใช้ได้อยู่แล้วนะ

อ่าาา...

จะเป็น "นักรบคลั่ง" หรืออะไรก็ช่างเถอะ อย่ามาทำตัวเก่งเกินฐานะความเป็นทหารรับจ้างหน่อยเลย

ห๊ะ? อะไรนะ แกต้องโดนฉันซะแล้วนะ?

ลองดูสิ! ไอ้ลิงเอ๊ย!

เฮ้อ...พวกไร้มารยาทจริง ๆ เลยนะเนี่ย

นี่...อย่ามาทะเลาะกันไร้สาระสิ

............

นี่ ลินฟอร์ด! ゼライセ!

ก็อย่างนั้นแหละ พวกแกสองคนนี่ฉันลงทุนเงินก้อนโตไปแล้วนะ

ห้ามล้มเหลวเด็ดขาดเชียว!

แล้วก็ต้องฝึกฝนลูกน้องของแกด้วยนะ!

ไม่ใช่ลูกน้องของแกนะ

ครับ ๆ รู้แล้วครับ

ฟู่ฟู่ฟู่

เข้าใจความรู้สึกไม่สบายใจของคุณนะ แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกขอรับ

สองอย่างที่ถูกขัดขวางนั่น มันก็เหมือนกับเป็นเหมือนประกันอย่างหนึ่งน่ะขอรับ

มันไม่ใช่แค่ความสูญเสียระดับที่ทำให้ "แผนการ" ต้องสะดุดด้วยนะ?

ใช่ ๆ

แบบนี้ก็มีกำลังพลพร้อมอยู่ระดับหนึ่งเลยนะ

โดยใช้การประกวดทำอาหารนี่แหละ

ก็น่าจะสร้าง "ความวุ่นวาย" ในระดับที่เหมาะสมได้เลยล่ะ

หืมม์...ถ้าอย่างนั้นก็ดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น

สร้างความปั่นป่วนที่ไม่เคยมีมาก่อนในเมืองนี้ แล้วก็พ่อ... โหลดัส คลายสตัน ให้รับผิดชอบ...แล้วก็

คุณบรูก คลายสตันคนนี้! ที่จะยึดเมืองการค้าแห่งนี้มาได้...！

คึคึคึ...

ฮ่า ๆ ๆ ๆ!

……?

……เอ๊ะ? ที่นี่ที่ไหนเนี่ย

นี่มัน...ฝันเหรอ?

ไม่สิ ตอนนี้ฉัน...ไม่ควรจะนอนนะ

ใช่แล้ว...ฉันคือ "อาจารย์"... "ดาบ" ของฟรัง

ทำไมถึงมายืนอยู่ที่นี่ล่ะ?

จำได้ว่า...กำลังตั้งใจทำขนมปังแกงกะหรี่อยู่ไม่ใช่เหรอ...

...?

9 ก็

ก็ ก็...

โย่ว...

●●●

แกอีกแล้วเหรอ

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ มันจะเจ็บนะ

รอเดี๋ยวสิ

โม...

โมโม...

เอ่อ

...!

อืมมม... แบบนี้เองเหรอ?

หืมม์...

เป็นไงล่ะ? ด้วยรูปลักษณ์แบบนี้ ความกดดันมันน้อยลงใช่ไหม?

สามารถกลายเป็นร่างมนุษย์ได้ด้วยเหรอเนี่ย

ตามปกติแล้วก็ไม่มีเวลามากนัก

ก็พอไหว... แต่ว่ากว่านั้นนะ

เลยมาบอกอะไรสักอย่างนี่แหละ

เดิมทีเพราะว่าพลังของเทพธิดาจันทราสีเงินกำลังแข็งแกร่งขึ้นในงานเทศกาลเลี้ยงจันทรานี่นา

ก็นึกว่าเราจะคุยอะไรกับแกได้บ้างซะอีก...

ขอโทษนะ "กลิ่นอาย"มันใกล้เข้ามาแล้ว

กลิ่นอายเหรอ?

อ่า "ไอ้สิ่งนั้น"สีดำในตัวฉัน... อ่า ในตัวแกก็มีเหมือนกันนะ

เย้ เดี๋ยวพลังมันก็จะถูกปล่อยออกมาแล้ว!

เพราะว่า "ไอ้สิ่งนั้น"พวกนั้นกำลังจะถูก "กลิ่นอาย"ดึงดูดอยู่ เลยจะเก็บมันไว้ก่อนนะ

...ขอโทษทีนะ

"โดนดึง" เหรอ? หมายความว่าพลังเวทย์ดำมันจะรั่วออกมาอีกเหรอ?

...ขอโทษนะ...การที่ฉันจะพูดถึงความจริงที่เกี่ยวข้องกับ "เทพ" และ "โลก" ในตอนนี้มันใช้พลังเยอะเลย

ก็ใช่น่ะสิ

แกเองก็คงจะได้รับภาระด้วยล่ะมั้ง

เดี๋ยวก็...อีกหน่อยนะ

อีกหน่อยน่ะ อีกเมื่อไหร่กัน...!

ตอนนี้แกกับฟรังคงจะคิดว่ามันหนัก... แต่ว่า...

ถ้าหาก... ไปเกี่ยวข้อง... แล้วล่ะก็... สู้... ให้ไหว... นะ...

เอ๊ะ? เกี่ยวข้องกับอะไรเหรอ?

เฮ้ย!!

อ...

●●●●●

ฮ้า~

คราวนี้มันก็แค่พูดเรื่องไม่สงบแล้วก็หายตัวไปเลย

หลังจากนั้นฉันกับฟรังก็กลับสู่บาลโบรล่าอย่างปลอดภัย

และหลังจากที่เราแยกตัวจากปาร์ตี้หญิง "สาวน้อยโลหิต" ไปแล้ว

ได้ยืมห้องรื้อถอนของกิลด์

แล้วก็รื้อถอนมอนสเตอร์มาทำเนื้อขนมปังแกงกะหรี่รัวๆ เลย

ดึกมาก แทบจะไม่มีคนเลย โล่งอกไปที

ฟรังตอนแรกๆ ก็หลับไปแล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้

หลังจากนั้นก็กลับไปที่ร้านที่เช่า ส่วนฉันที่ไม่ต้องนอน

เหนื่อยล่ะนะ

ก็เลยนอนไม่หลับ ทำแกงกะหรี่เนื้อจากมอนสเตอร์ที่ใส่คุย่าเทอร์เมริก

ตอนนี้ก็กำลังเคี่ยวอย่างช้าๆ อย่างเต็มที่เลย

ตรงจุดสำคัญๆ ก็ให้พวกตัวแยกออกมาช่วยด้วยนะ

ถึงจะจัดวันพรุ่งนี้ แต่ก็คงมีความสบายใจในใจอยู่บ้างล่ะมั้ง

《พลังจิตควบคุมวัตถุ》!

โมเนะ

น้ำยางไม้ก็ต้องแช่ในน้ำบ่อแล้วก็ทำให้อ่อนตัวเป็นประจำนะ

อึ๊ก...

น้ำยางไม้ก็อยากจะช่วยสุดๆ เลยน่ะ

ก็เลยเขย่าโอตารุที่ผสมนมสัตว์ เพื่อสกัดเนยจากสัตว์วิเศษสำหรับใส่ลงในแป้งน่ะ

ถ้าเป็นสัตว์ธรรมดาน่ะ ถ้าส่ายหัวแบบนั้น สมองคงจะพังไปแล้วมั้ง

อ่า ผงแกงสำหรับขนมปังแกงกะหรี่ ตักแกงออกส่วนหนึ่งด้วยนะ

ฉีกขนมปังออก ผสมกับเกล็ดขนมปัง และแป้งสาลีด้วย

น้ำยางไม้น่ะ มันเป็นสัตว์เวทย์ที่แข็งแกร่ง ก็ไม่น่าจะเป็นอะไรใช่ไหม

ต้องทำเผื่อสำหรับขนมปังแกงกะหรี่ด้วย...

อ่า ยุ่งจัง

ตอนนี้จำหน้าเพื่อนๆ ไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ

แต่มันยังมีภาพเลือนรางหลงเหลืออยู่ว่าตอนสมัยเรียน... ตอนงานเทศกาลวัฒนธรรม เราช่วยทำขนมปังแกงกะหรี่นะ ดีจัง

ตอนนั้นเราพยายามจะทำเลียนแบบขนมปังแกงกะหรี่อร่อยๆ แถวบ้าน แต่ก็ไม่ค่อยจะออกมาดีเท่าไหร่

สุดยอด

แต่ตอนนี้ที่เป็นสกิลทำอาหารเต็มขั้นแล้ว เราก็น่าจะทำอะไรที่เหนือกว่านั้นได้แล้ว...!!!

อาจารย์

อรุณสวัสดิ์...

โอ้ ฟรัง นอนหลับดีไหม

ทรงผมสุดยอดเลยนะ

อืม...

ตื่นมาเพราะกลิ่นแกงกะหรี่

มื้อเช้า... ชิมแกงกะหรี่ที่เพิ่งทำเสร็จหน่อยสิ

คราวนี้ฉันพยายามทำอย่างพิถีพิถันกว่าปกติด้วยนะ

อัก...

!!!!!!

!! !! !! !!

เนื้อชุ่มฉ่ำเลย!

ม... ความเข้มข้นที่มาจากพลังเวทย์ของเนื้อสัตว์วิเศษ และความมันเยิ้ม...

ความโดดเด่นของคุย่าเทอร์เมริก... ความสดชื่นที่ไม่ได้โอ้อวดจนเกินไป... มันลงตัวเป็นฮาร์โมนี่...

ไม่ต้องฝืนหรอกนะ

มู๋... แถมแกงกะหรี่นี่

มันมีรสชาติความอ่อนโยนของอาจารย์เต็มๆ เลย...

คราวนี้จะมีหลายคนกินนะ

อ๊ะ... จริงเหรอ?

เลยคิดไปหลายอย่าง ทั้งการเตรียมวัตถุดิบเล็กๆ น้อยๆ และการประดิษฐ์คิดค้นต่างๆ

อืม

มีแบบ "ธรรมดา" ให้เด็กกิน แล้วก็มีแบบสำหรับผู้ใหญ่คือ "เผ็ดกลาง" กับ "เผ็ดจัด" ทำแยกให้ถูกปากด้วยนะ

แบบนี้ล่ะก็สู้ซุปของร้านริวเซ็นได้เลย

ฟรังกับเมเรียห์เหรอ? พวกนั้น

เป็นเพราะช่วยกันออกไปหาเนื้อดีๆ มาได้น่ะ

...อาจารย์ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?

ชาคะ

ตอนนี้คงจะพอไหวด้วยผงกับน้ำยางไม้แล้วล่ะ

ฟรังต้องตั้งใจทำตั้งแต่พรุ่งนี้แล้วนะ

ชาคะ

อืม...

โกโซ

โคโซ

งั้นเดี๋ยวจะไปสำรวจสถานการณ์ของศัตรูที่พลาดไปมาล่ะ

ซุปที่อาจารย์ของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแถวบ้านทำก็ดูเหมือนจะเป็นตัวเต็งแชมป์ทุกครั้งเลยนะ

อ้อ ไปเถอะ...

อ๊ะ

อืม ใช่แล้ว เมื่อวานได้ขอให้กิลด์นักผจญภัย แนะนำให้รู้จัก

นักเล่นแร่แปรธาตุประจำกิลด์ด้วยสินะ!

เพราะอยากจะให้เขาประเมินไอเทมวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุที่ชื่อว่า "แหล่งกำเนิดวิญญาณมาร" ซึ่งมันก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร

อ่า

เมื่อคืน... ก็ได้ตกลงกับเขาว่าจะให้ช่วยเชื่อมต่อกับกิลด์ตอนเก็บชิ้นส่วนมาด้วย

การทิ้งของที่ยังไม่รู้ตัวตนไว้แบบนี้ด้วยสกิล《ประเมิน》

มันก็รู้สึกไม่สบายใจใช่ไหมล่ะ?

งั้นอาจารย์ก็ไปด้วยล่ะ

นั่นสิ

ให้ฟุนตะทำงานตรงนั้น... ระยะทางน่าจะไหวใช่ไหม

ถ้าห่างกันเกินไป กลัวว่าฟุนตะจะหายไปนะ...

ให้ปุเบ็นจัดการเอง

แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอกน่า

แต่บ้านเด็กกำพร้า... ดูเหมือนว่าจะอยู่ตรงด้านหลังไปนิดหน่อย

ก็น่าจะไม่ไกลจากกิลด์นักผจญภัยเท่าไหร่ น่าจะโอเคแหละ

ปาจิน

น้ำยางไม้พักผ่อนไปก่อนก็ได้นะ

ฝากดูแลแทนนะ

ออฟ...

บ้านเด็กกำพร้า

โอ้ โว้ย! แกเล่นตลกอะไรอยู่เนี่ย?!

ฉันบอกให้แกส่งสูตรซุปที่จะส่งเข้าประกวดไม่ใช่เหรอ!?

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

อึก...

ไม่มีต่อไป...