ตอนที่ 91

เจ้า... ไอ้เวรเอ๋ย...

ไอ้... เจ้า...

นักผจญภัยจอมเจ้าเล่ห์เอ๋ย...

เจ้าคิดจะโค่นล้มข้า ผู้เป็นบุตรแห่งเทพเจ้าชั่วร้ายอย่างนั้นรึ...

จะเอาชนะเทพเจ้าได้ได้อย่างไรกัน... มนุษย์เอ๋ย!!

《ไสยเวท》 อีวิล จามาร์ สาดฟ้าปั่นป่วน!!

ต้นฉบับ: ยู / ภาพวาด: มารุยามะ อาโอะ / แนวคิดตัวละคร: รุโรอู

ฉบับที่ 18 วางขายแล้ว!

ก๊าาาาา!

เย้ะ!

แตก!

《ทักษะโล่》...

ชิลด์บัช!

《เวทมนตร์ไฟ》ไฟร์วิป!

ก๊าาา!..

《ทักษะธนู》ดับเบิ้ลอะโร

กุงก๋า...

...ฟู่

ฮิโอโตเมะ "ธิดาโลหิตสีชาด" แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ!

ระหว่างที่ต่อสู้กับพวกคนชั่วมากมายและเอาชีวิตรอดมาได้...

เลเวลสกิลก็เพิ่มขึ้น ทั้งเวทมนตร์และทักษะการต่อสู้ที่ผุดขึ้นมา ทำให้พวกเราเหล่าธิดาแข็งแกร่งขึ้น...

มายอา หน่วยสอดแนม Lv23

จูดิธ นักรบ Lv21

ลิเดีย จอมเวท Lv20

ตอนนี้พวกคนชั่วธรรมดาก็ไม่ใช่ศัตรูของเราแล้วสิ...!

โอราา ใครคือคู่ต่อสู้คนต่อไปครับ? มาเลยนะ!

ลิเดีย... โอ๊ย อวดดีขึ้นอีกแล้ว...

ทำตัวตามปกติสินะ~

แง้ก!?

อะไรตกมาน่ะ〜?

ก้อนเนื้อสีดำยักษ์...เหรอ?

อื้อฮึ

คิช๊าาาาาาาาา!!

มะ... เอ๋ มารเถื่อนเหรอ!?

แค๊ก...

แค๊ก...

อ๊ะ นี่น่าจะเป็นตัวที่ชนะไม่ได้แน่ๆ ค่ะ!!

คุณコルเบลท์~~!

พวกเราแย่แล้วมั้งเนี่ย~

ย้อนเวลากลับไปนิดนึง ตรงหน้าวิหาร—

ถึงกับใช้สกิลต้านทานมานาเลยเหรอ... เจ้าพวกแมลงนี่มันอึดจริง...

!?

ทุกคน... ปลอดภัยเหรอ!?

อ่า~ เอาตัวรอดได้อีกแล้วสินะ

《ไสยเวทเทพเจ้าชั่วร้าย》 ร่างแยกแทนแห่งมังกรชั่วร้าย!!

สร้างสัตว์อสูรออกมาจากแขนเนี่ยนะ...!?

ระวังนะ!

นี่มันอะไรกัน ไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่ว่า...เผ่ามังกร...รึ!?

...แข็งจัง!

ฮ่า... ได้ยินมาว่าเทพเจ้าชั่วร้ายยังมีหน้าตาเป็นมังกรด้วยสินะ

พวกเผ่ามังกรก็อาจจะไม่แปลกอะไรก็ได้

อืม ฝากตรงนั้นไว้กับนายละกัน... "กรงเล็บเหล็ก"!

《ลมหายใจเพลิงไสยเวท》!!

ชิ

เจ้าตัวนั้นพูดจาตามใจตัวเองชะมัด

《วิชากายาตามแบบดิมิทรีส》การุฑา!

อาจารย์ของข้า... เดมิทริส อาจารย์ ท่านเคยสังหารมังกรด้วยมือเปล่านะ...

ข้าจะทำได้ไหม...!?

《ทักษะค้อน》อุกกาบาตค้อน!!

โอ้... คุณコルเบลท์ ช่วยสนับสนุนหน่อยนะ

กิลดมาสเตอร์!

ถึงจะไม่ได้ฉายา "ผู้สังหารมังกร" แต่ข้าก็แบกมันติดตัวอยู่ไม่ใช่เหรอ

มังกรพวกนี้ก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ

แต่ว่า สองคนเราก็น่าจะจัดการได้ล่ะมั้ง

พวกยักษ์นั่นช่วยกันตรึงไว้อีก 4 คนก่อนนะโว้ย!

โอ้โห...

ร่างแยกแห่งมังกรชั่วร้าย!!

!!...ไปทางเมืองนั่นหนึ่งร่าง...

!

พี่ชายของ "หนึ่งร้อยดาบ" คนนั้น!

ทางโน้นเป็นคนคุ้นเคยของฉัน...

นักผจญภัยที่แข็งแกร่งน่าจะกำลังสู้ให้พวกเราอยู่...!

ปล่อยให้พวกเขาจัดการไปเถอะ

คิช๊าาาาาาาาา!

แส้เพลิง!

คู่สับอลโล

ชิบหาย หยุดไม่ได้เลย!

สับรัว!

ไม่ได้ผลเลยสักนิด~

ฉ๊าาาาา

ว้าววววว

ชีวิตจบแล้ว~ ไม่มีทางไหวจริงๆ เลยยย!

โอ๊ยยยย~

《วิชาด้ายเหล็ก》 ตาข่ายมัดมังกร!!

ถึงจะเป็นตัวเล็ก แต่ถึงกับมีเผ่ามังกรปรากฏในเมืองด้วย...

...นี่มันเป็นสถานการณ์ที่ผิดปกติตั้งแต่ช่วงหนึ่งเลยนะ

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ... คุณผู้หญิงทั้งหลาย

!?

รยู... คุณเฟลมุสแห่งร้านมังกรเซนนะ!!

《ลมหายใจเพลิงไสยเวท》...

แค่ก...

อืม! คุณผู้หญิงๆ ลงไปซะ

เฟลร์บลาสต์!!

ให้ตายสิ สัตว์อสูรที่ดูน่าปวดหัวนั่น...

!

จะไปช่วยนะ!

!!

เป็นเด็กสีขาวที่ไปวุ่นวายอยู่หน้าโรงเตี๊ยมหางดำนั่นน่ะ...

แข็งแรงจังเลย~

โล่งใจได้แล้ว!

ข้าแข็งแกร่ง!!

คึ่ก... เป็นฉันอีกแล้วสินะ

การเคลื่อนไหวปล่อยให้ฉันจัดการเอง!

ทุกคนหาจุดที่โจมตีโดนได้ แล้วก็โจมตีเลยนะ!

ฝากไว้กับฉัน!

ห๊ะ ครับผม~

《เวทมนตร์ชั่วร้าย》การควบคุมวิญญาณชั่วร้ายของอีบิล ฟลูอามิเลีย

จะทำให้ได้!

ความรักของเทพดาบ!!

《วิชาแส้》ลงมหาสงกไส้ー!

ลงมาได้แล้ว!

โอ้โห!

《วิชาหอก》พุ่งเกลียวรัว!!

พวกแมลงวันนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ...

อาณาเขตควันไสยเวท!!

คึ่ก... นี่คือควันพลังชั่วร้ายเหรอ...!?

กึ๊ก...!

ทำลายความชั่วร้าย!!

《การทำลายความชั่วร้าย》 ป้องกันด้วยจันทราเงิน!

!

ทุกคนครับ! พลังชั่วร้ายให้ผมจัดการเอง!

ซาบซึ้งจริงๆ! คุณมิโกะจินงิสึกิ!

ไม่ต้องกังวล โจมตีเลย!

สมแล้ว...

ขาคู่หนึ่งเป็นหน้าที่ของเซโรสลีด กับฟิลลิป

ส่วนลำตัวเป็นของอามันด้า กับโฟลนด์

มังกรจำแลงที่แยกออกเป็นส่วนต่างๆ เป็นหน้าที่ของコルเบลต์ กับแกมด์...

การแบ่งบทบาทและการประสานงานเกิดขึ้นในพริบตาจริงๆ สมกับเป็นผู้เล่นระดับสูงเลยนะ

จริงอย่างที่ว่า ลินฟอร์ดก็ดื้อรั้นนะ... แต่ดูจากการสนทนาและกระแสที่ได้ยินจากโนイズคอลเล็กต์แล้ว... ก็ไม่ได้เสียเปรียบซะทีเดียว

※โนイズคอลเล็กต์... เวทมนตร์ที่เก็บเสียง

ทุกคนเก่งจัง...

มีสมาชิกเยอะขนาดนั้น... ต้องทำอะไรสักอย่างได้แน่ๆ...

อืม ใช่แล้ว...

แม้จะน่าเสียดาย แต่ว่า พลังเวทของเราก็ใกล้จะหมดแล้ว การแสดงของเรา...

ป๊อก

อยากให้แข็งแกร่งกว่านี้...

อยากจะเป็น...

ฟรัน...?

ไม่สิ... นายก็เก่งแล้ว ทำได้ดีมากแล้วนะ...

อาจารย์...

ถึงจะมีดาบเจ๋งเหมือนอาจารย์ แต่ตัวฉันเองน่ะ... เพราะความอ่อนแอ...

3.5%

ได้ยินมาว่าพวกเจ้าตระกูลแมวดำ ถูกเทพเจ้าทอดทิ้ง และถูกปิดกั้นสายวิวัฒนาการไป

แกน่ะ... กลายเป็นคนชั่วร้ายไปแล้ว... จะมาสู้กับฉันได้ยังไง...

ใช่แล้ว 'เทพเกราะ' นี่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ 'วิวัฒนาการ' ไม่ได้สินะ

ตอนนี้...

ถึงแม้แต่ลินฟอร์ดก็... เซโรสลีดก็... ไม่เคยถูกมองว่าเป็นศัตรู...

ถ้าไม่ยืนเคียงข้างทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตอนนี้...

ก็รู้สึกเสียใจในความอ่อนแอของตัวเองเหลือเกิน...

ถ้าสิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงต่อไป...

ถ้าฉันที่เป็นตระกูลแมวดำ 'วิวัฒนาการ' ไม่ได้...

ทำยังไงดีครับอาจารย์...

...!!!

นั่นมัน

12 กับ 1919... ใช่แล้วสินะ... น่าหงุดหงิดจริงๆ เลย ฟรัง...

เพื่อ "การวิวัฒนาการ" เพื่อ "ความแข็งแกร่ง"

คุณฟุคุงาเซะ

ถึงแม้จะเป็นเด็ก แต่ก็ผ่านสถานการณ์เอาเป็นเอาตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน พยายามเอาชนะมันมาได้

แต่กลับถูก

พูดว่า "อ่อนแอ" หรือ "วิวัฒนาการไม่ได้" โดยคนใจร้ายนั่น...

แถมยังถูกแสดงประสบการณ์และความแข็งแกร่งของผู้ใหญ่ให้ดูต่อหน้าต่อตา อีกทั้งยังเทียบกับคนอื่นๆ ไม่ได้...

แต่ว่า...

แต่ว่านะ ฟรัง...!

...การเชื่อคำพูดของพวกนั่นโดยไม่ลืมหูลืมตา แล้วยอมแพ้ นั่นคือสิ่งที่ "ฟรัง แห่งตระกูลแมวดำ" ทำงั้นเหรอ?

ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องจริงที่ว่า "ไม่สามารถวิวัฒนาการได้" ก็เถอะ

พ่อกับแม่ของนาย... คิดว่าพวกเขาได้ยอมแพ้ที่จะก้าวต่อไปแล้วเหรอ?

...!

ตัวนายเองล่ะ ยอมแพ้ได้ไหม?

ที่จะเดินบนเส้นทางนี้ต่อไป!

...อึ๊ก... เปล่า...

ยอมแพ้ไม่ได้...!

ไม่เอา...!

ฮ่าๆๆ... ใช่เลย นั่นแหละฟรัง

ถ้าเป็นแบบนั้นก็แค่วุ่นวายเปล่าๆ นี่นา...!

ถึงแม้จะ... แบบธรรมดาไม่ได้ก็ตามนะ... ตอนนั้นน่ะ... แม้จะต้องใช้เวลาเป็นปีๆ ก็ได้!

ฉันจะหาทางลัดของโลกนี้ หรืออะไรก็ได้ให้เจอ... แล้วจะ "วิวัฒนาการ" ให้ได้ด้วยความดื้อรั้นของฉันเอง...!

แน่นอนอยู่แล้ว จะให้แกออกไปหาคนเดียวไม่ได้หรอกนะ

ตั้งแต่ตอนนั้น...

ฉันก็จะติดตามดาบของฟรังตลอดไป...

ไม่ว่าจะถูกทุบกระแทกแค่ไหน นรกจะเป็นอะไร อะไรก็ตาม

ถึงแม้ว่าแกจะกลายเป็นคุณย่าไปแล้วก็ตาม...

ฉันก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะติดตามจนกว่าแกจะ "วิวัฒนาการ" ให้ได้!

โอ!?

อืม...

อืม...!

อืมมม~!

เอะ... นี่...

อย่างที่คิดเลย อาจารย์คืออาจารย์... รักที่สุดเลยครับ

เวลาที่ใจของฉันร้องไห้

เวลาที่กำลังจะหักโค่นอยู่เสมอ ก็ช่วยไว้ให้เสมอเลยครับ...

ขอบคุณครับอาจารย์...

●●●●●

อืม... อุรุชิ ขอบคุณนะ...

คู~น

ฟรัง... ยังเร็วไปที่จะจบฉากนะ

อืม...

งั้น... พักผ่อนคงจะหมดเวลาแล้วล่ะ...

ความแค้นที่ถูกขัดจังหวะการประกวด...เหรอ?

เพื่อปกป้องเมือง...เหรอ?

...ไม่สิ ต่อไปนี้คงไม่จำเป็นต้องมีข้ออ้างที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นแล้วล่ะ...

พวกเราที่รู้สึกเสียใจในความอ่อนแอของตัวเอง...

แค่การ "ระบายอารมณ์" กับฟรังกับอาจารย์ก็พอแล้ว...

...รู้สึกหงุดหงิด เลยจะซัดไปทีนึงกับเจ้าตัวใหญ่ๆ นั่นซะหน่อย...

ก็แค่นั้นเอง...

อืม...

แค่การโจมตีแบบแก้เซ็งธรรมดา... ก็จะจัดให้เต็มที่เลย

อา... ถ้าอย่างนั้นก็เอาให้สุดไปเลยดีกว่า

ด้วยการโจมตีที่เจ็บแสบ...!

โปรดติดตามตอนต่อไป...