ตอนที่ 101

จันทราโชเน็นซิริอุส ฉบับพิเศษ ธันวาคม ปี 2022 วาดภาพ／เอฮาตะ เรียวมะ ลงสี／ไซโต มะกิ เอฟเฟกต์พิเศษ／ไซโต เมกุมิ

(©) คาวาคามิ เออิคุ · ฟุซึ เรียว · โกดันฉะ / คณะกรรมการผู้ผลิตโฮุมุน

— นั่นก็แปลว่า

งานเลี้ยงคืนนี้คือสุกี้ยากี้!

ทะลุมิติมาเป็นสไลม์ องกิ

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

กังจะไม่ทรยศ!

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์นี่นา R N N G

ไขว่คว้าสิ่งที่เคยพูดถึงในอุดมคติ แล้วก้าวไปทีละก้าว

ต้นฉบับโดย ฟุเซ มังงะโดย คาวาคามิ ยาสุคิ

ต้นแบบตัวละครโดย มิตสึบะ

เล่มที่ 22 วางจำหน่ายวันที่ 8 ธันวาคม (วันพฤหัสบดี)!

ตอนที่ 101 การคืนดีและข้อตกลง 2.5

จะเรียกว่าเป็นภาพที่หวังไว้ก็คงจะใช่ล่ะนะ

แบบนี้จะเอาไปตุ๋นเหรอเนี่ย

เร็วเข้า เริ่มกันเลยน่า!

แบบนี้ใช่ไหมนะ เหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์

เหรอ?

วัวกวางนี่ก็กินเก่งอยู่แล้วนะ

แต่ไม่เคยเห็นมันมีมันแทรกซับซ้อนแบบนี้มาก่อนเลย

เหมือนลายหินอ่อนเลยนะ

นั่นเรียกว่าเนื้อลายหินอ่อน

!!

เช่นนั้นแล้ว ข้าจะถ่ายทอดวิธีการกินเนื้อสุกี้ยากี้ที่ยอดเยี่ยมให้เอง

คู่มือการทำอาหารของมังกรพายุ…!

พวกเรานี่มีประสบการณ์เยอะขนาดนี้เลยนี่นา...

ก่อนอื่นก็ละลายไขมันวัวกวางในหม้อเหล็กที่ร้อนๆ

เซยูววววว

นำหัวไชเท้ามาผัดในน้ำมันที่ออกมา

เมื่อกลิ่นหอมของหัวไชเท้าเข้าสู่ในน้ำมันแล้ว—

ปาปปปป

ต่อมาก็เป็นเนื้อ

โอ้โห—

เมื่อมันร้อนได้ที่แล้ว ก็ใส่เครื่องปรุงรสเล็กน้อยคลุกเคล้ากับเนื้อ

ส่วนวัตถุดิบอื่นๆ ยังจะไม่ใส่เหรอครับ?

อะเทนิโออิ...

พูดเร็วไปไหมล่ะ?

ก็สอนวิธีการกินเนื้อให้อร่อยก่อนไงล่ะ

ตอนนี้ให้เอาไข่ไก่กับไข่เป็ดใส่ลงไปในน้ำซุปโทนสุยแล้วก็คนให้ละลายไว้ก่อนนะ

โทนสุยเหรอครับ?

ชามใบเล็กนั่นไง

อ๊ะ นี่เลยสินะครับ

ก็ใส่เนื้อลงไป แล้วให้มันเคลือบกับไข่แล้วก็กินเข้าไป

ท...ทานไข่ดิบเข้าไปเหรอครับ?

เอ๊ะ!?

ใช่แล้วล่ะ มันเข้ากันสุดๆ เลยนะ

ดังนั้นข้าถึงได้เอามาจิ้มกิน

ถ้าเป็นเนื้อตรงโต๊ะนี้ล่ะครับ...

อืม อร่อยจัง!

เป็นอะไรเหรอครับ?

ไม่เป็นไรหรอก อืม...

※การก่อกวนโดยมังกรพายุ

นี่ เร็วเข้า ไม่งั้นมันจะร้อนเกินไป เนื้อจะแข็งนะ

เลิกก่อกวนแบบมังกรเถอะ

ถ้าข้าแนะนำไป ส่วนใหญ่คนก็จะปฏิเสธไม่ได้หรอกนะ

อะไรเหรอ ริมุรุ

ข้าแค่จะสอนวิธีกินให้อร่อยเท่านั้นเอง...

ก็รู้อยู่แล้วล่ะ

ถ้าไม่มีวัฒนธรรมการกินไข่ดิบ มันก็ต้องมีการลังเลสิ

ชาวประเทศปีศาจกินไข่ดิบกันตามปกติเหรอครับ?

อืม อ่า

เรื่องการควบคุมสุขอนามัยเราทำอย่างเคร่งครัดนะ

ไม่ต้องฝืนตัวเองหรอกนะ

ถ้าไม่มี ก็จะได้ลิ้มรสชาติเนื้ออย่างแท้จริงนะ

กินในสไตล์ที่เธอชอบได้เลย

มาโคคุไม มาโคคุซัง โกเมะ มะโซ ทาเรียว ฟุคุเอคิ โอิโรชิคุ ※ข้าวมาโคคุ... ข้าวที่มาจากแดนมาร... มีมาโซเป็นจำนวนมาก จึงมีสีดำสนิท บิมิ มะโซ ทาเซย์ นิ็งเก็น ยูทคุ อร่อย แต่เป็นพิษต่อมนุษย์ที่ไม่ต้านทานมาโซได้

โย... เยส ข้าจะใส่ไข่ดิบนะ

ฟริตซ์!?

ไข่ดิบแค่นี้เอง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย

ก็เพราะว่าข้าเป็นผู้ชายที่รอดชีวิตได้แม้จะกินข้าวมาโคคุเข้าไป

เป็นไงล่ะ... เป็นไงบ้าง?

นี่เป็นครั้งแรกเลยครับ...

ไม่ใช่ครับ มันแค่เริ่มละลายเองนะ!?

ละลายเหรอ!?

อร่อยเหรอ?

อร่อยเลยครับ! มันแบบว่า...

เนียนนุ่มๆ อย่างนั้นเลยล่ะ?

ทำได้แย่! อธิบายรสชาติให้มากกว่านี้สิ!

ก็เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกของผม เลยอธิบายไม่ถูกเลยครับ!

ไม่ได้นะ! คำอธิบายของฟริตซ์มันไม่เข้าใจเลย!

ผมก็ทำดูบ้าง!

ผมก็เหมือนกันครับ

ให้ตายสิ... หวังว่าจะไม่ท้องเสียนะ

มันกล้าหาญเกินไปแล้วนะ พวกนี้มันสุดยอดนักสู้ระดับผู้มีประสบการณ์เลยเชียว

ว่าไปแล้วนะ พวกศาสนิกแห่งรูมินัสมีข้อห้ามเรื่องอาหารบ้างไหมครับ?

ก็มีทั้งเนื้อ ปลา แล้วก็เหล้าออกให้ปกติแหละนะ

ไม่มีหรอก

ว้าว นุ่มชุ่มฉ่ำ แถมยังเข้มข้นอีกด้วย...

โฮ่!

ต่างจากที่นี่

มันไม่ได้มีฐานะที่จะเรื่องจุกจิกได้ขนาดนั้นหรอก

มันดูเฉียบขาดจัง...

พูดให้ถูกก็คือ ถึงแม้แต่พวกข้าวดำก็ยังแปลกใจเลยล่ะ

ข้าวขาวเนี่ย คุณนี่ชอบจัดเต็มเกินไปไหมครับ?

นี่ นายเป็นอะไรน่ะ ข้าวขาวน่ะมันล้ำค่าเชียวนะ? ไหนๆ ก็เตรียมมาตามรสนิยมเดียวกันแล้วแท้ๆ

ถ้ามีอะไรจะบ่น ก็เอาคืนมาได้นะ

มันไม่ใช่เรื่องนั้นนะ

อนึ่งนะ

เรื่องการปรับปรุงพันธุ์ข้าวขาวน่ะ ถึงจะโกงอยู่หน่อยๆ ก็เถอะ

ชิออนที่เป็น "เชฟ" ก็ไปดัดแปลงผลลัพธ์ให้เหมือนข้าวขาวของญี่ปุ่นน่ะ

ก็ถึงอย่างนั้น วิธีการแบบนี้มันก็ไม่ยั่งยืนหรอก ดังนั้นก็เลยทำการวิจัยต่อไป

ก็เตรียมไว้ให้เฉพาะส่วนของฉันที่ชอบข้าวขาวเท่านั้นเองนะ

นิดหน่อยนะ

เรียกใช้ได้ตลอดเลยนะครับ

ว่าไปแล้วนะ ฉันถึงกับอึ้งก่อนจะถึงกับท้อเลยกับระดับการจำลองแบบนี้

แทบไม่ต่างจากโลกนั้นเลยนี่นา

ไม่นะ

ก็ใช่สิ ถึงเรื่องอาหารจะดี แต่เรื่องโลจิสติกส์มันช้า อีกอย่าง

การส่งข่าวสารก็แย่สุดๆ ไปเลย

จำลองยากิมิยากิได้แล้วยังไม่พออีกเหรอ?

เรื่องอาหารน่ะ พวกเขาพอใจแล้ว

ปัญหาคือเรื่องความบันเทิงต่างหาก

ของที่ไว้เล่นกับสถานที่มันน้อยเกินไป

ถึงแม้แต่เรื่องการ์ตูนที่เวลดรากำลังอ่าน มันก็เป็นของจากโลกนั้นนี่นา

...พูดจริงเหรอ?

สำหรับพวกที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของคุณลูมินัสแล้ว มันไม่ใช่แค่ความบันเทิงนะ

แต่เป็น...

โลกที่แม้แต่การเอาตัวรอดก็ยังเป็นเรื่องยากเลยนะ?

แน่นอนว่าฉันรู้

เพราะฉะนั้น พวกภัยคุกคามจากสัตว์ประหลาดน่ะ พวกเราจะจัดการให้เอง

เกิดใหม่เป็นสไลม์ซะแล้ว

แล้วก็อยากจะสร้างรากฐานที่สามารถสร้างความบันเทิงได้ด้วย

ฟุ... ฮ่าๆๆ

ฮินาตะเองที่พูดไปใช่ไหม

ข้าอยากจะสร้างประเทศที่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสนุกสนาน

ซึ่งสิ่งนั้น จำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากมนุษย์ ดังนั้นตนเองจึงจะปกป้องมัน

ต่อหน้าข้าและกี้ พวกมันก็แสดงท่าทีอย่างกล้าหาญ

คิดว่าแค่แสร้งทำไป แต่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงนะ

เอ๊ะ ตัวข้าเหรอ ที่กล้าขนาดนั้นในงานเลี้ยงของเหล่าจอมมาร!?

บอกแล้วไง

แถมยังเป็นก่อนจะได้ตำแหน่งจอมมารด้วยนะ

...การตั้งใจแน่วแน่ก็ดีนะ

แล้วมีแผนงานที่เป็นรูปธรรมหรือเปล่า?

แต่เป็นความลับอยู่นะ

ก็อดสงสัยไม่ได้จริงๆ ล่ะนะ

ดูเหมือนจะอยากเล่าให้ฟังนะ...

ก็กำลังคิดหลายอย่างเลยล่ะ

อันดับแรกน่ะนะ

ก็เล่าภาพร่างอนาคตของประเทศนี้ให้ฮินาตะฟังไปตามอารมณ์ที่เมามายนั่นแหละ

คือการเพิ่มอิทธิพลในประเทศฝ่ายตะวันตก ตอนนี้ก็ประสบความสำเร็จไปครึ่งทางแล้วล่ะนะ

ด้วยการที่ได้เล่าให้ฮินาตะฟัง

ถ้าเธอรู้สึกว่านี่คือบ้านหลังที่สอง คงจะดีใจจัง

บางทีอาจจะไปถึงใจของผู้หญิงคนนั้นก็ได้นะ

คือการพัฒนากำลังการค้าที่ปลอดภัยใช่ไหม? แล้วก็อีกอย่าง...

—ด้วยแล้ว

วิธีการสื่อสารในตอนนี้ ส่วนใหญ่ใช้ผลึกจากเครื่องมือเวทมนตร์ใช่ไหมครับ?

มันใช้ได้กับคนที่ใช้เวทมนตร์ได้เท่านั้น

สิ่งที่ฉันจับตามองก็คือสิ่งนี้

แล้วก็ยังมีกรณีที่ส่งหรือรับไม่ได้ในยามฉุกเฉินด้วยน่ะ

โยโย

ด้ายเหล็กเหนียว

ถ้าใช้เจ้านี่แล้ว แม้จะถูกกั้นด้วยม่านเวท ก็สามารถสื่อสารกันได้อย่างชัดเจนได้แล้วนะ

เฮ้! โซเวย ได้ยินไหม?

ฮ่า!

แล้วสิ่งนี้ก็มีคุณสมบัติที่คล้ายกับ 'เหล็กวิเศษ' 'ด้ายเหล็กเหนียว'

จากนั้นก็แปรรูปให้เป็นเส้น แล้วก็เชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญๆ ด้วยสายไฟ

หลังจากนั้นก็ติดตั้งอุปกรณ์สำหรับส่งและรับแล้ว—

การสร้างสรรค์ "โทรศัพท์" เสร็จสมบูรณ์แล้วสินะ

ถูกต้องเลย

ก็ จริงๆ แล้วน่าจะออกมาเป็นรูปแบบที่แตกต่างไปหน่อยนะ

คุณนำโลหะเวทมาแปรรูปให้คล้ายกับเส้นลวดโลหะใช่ไหมคะ?

ใช้เส้นลวดโลหะตัวนั้นไปเลยไม่ใช่เหรอคะ...

เพราะไอ้ตัวนี้มันมีคนใช้ได้จำกัดนะ

ถ้าเป็นระบบที่ต้องพึ่งพาใครคนใดคนหนึ่ง มันก็จะไม่ขยายตัวและไม่ยั่งยืน

คุณไอริ รบกวนด้วยนะครับ

คุณโซเวย รบกวนตรงนี้ด้วย

ถ้าไม่สามารถพัฒนาให้เป็นวิธีการที่เรียนรู้ได้ มันก็คงจะไม่ฝังรากลึกลงไปกระมัง

แล้วอัลบิสล่ะคะ เบนิมารุ

เป็นอะไรล่ะ ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก

เรื่องจีบหนุ่มสาวเหรอคะ?

การเรียนรู้...

ถึงแม้จะไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่าโรงเรียนอิสระ แต่ที่ของพวกเราก็มีโรงเรียนนะ

ภายในนั้น ก็มีเรื่องที่ฉันเป็นครูด้วย แล้วก็ตั้งใจจะจ้างคุณครูที่เป็นมนุษย์มาด้วยนะ

การศึกษาผ่านเครือข่ายสื่อสาร...

ในโลกนี้ ฉันไม่มีเวลามากพอที่จะคิดไปถึงขนาดนั้น

พวกคุณนี่...

เก่งจัง แถมยังแข็งแกร่งอีกด้วยนะเนี่ย! เหล้า

รับเพิ่มอีกไหม

อะไรเหรอ?

อะไรเหรอ? คุณจะชมได้เต็มที่เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ!

เล่มล่าสุด

ต่างโลกเกิดเป็นสไลม์ เรื่อง คุเรย์มัน รีเวงจ์

คือว่านะ เรื่องแบบนี้มันเป็นข้อมูลที่เป็นความลับของชาติเลยนะ?

โดยเฉพาะเรื่องการสื่อสารน่ะ ไม่ใช่เรื่องที่จะเอาไปบอกชาวต่างชาติหรอกนะ

จ...จริงด้วยนะ!!

อาจจะพูดมากเกินไปเพราะเมาก็ได้!

อ๊ะ

เล่มที่ 1

ต้นฉบับ ฟุเซ มังงะ คาจิกะ โค

จะวางจำหน่ายวันที่ 9 พฤศจิกายน (วันพุธ)!!!

แจ้งค่ะ เพื่อป้องกันอาการมึนเมา จะทำการรีสตาร์ท "สถานะผิดปกติไร้ผล" นะคะ

และขอแจ้งด้วยว่า การแทรกแซง "ความต้านทาน" นี้จะไม่รับในระยะเวลาอันใกล้นี้ค่ะ

ห๊ะ!? เดี๋ยวก่อนค่ะ ท่านอาจารย์จิเท็นโนอุ!

อาาาาแอลกอฮอล์กำลังถูกสลายอย่างถูกบังคับ...

โอ้ อาาา ดีไหมล่ะคะ ท่านฮินาตะ~

ก็เป็นเพราะท่านเชื่อใจพวกเราเท่านั้นแหละครับ

คุณนี่เมาเกินไปแล้วนะ?

อย่างน้อยก็ดูสถานการณ์หน่อยสิ

ว่าแต่ เนื้อนี่มันแข็งเลย รับไปนะ

อ๊ะ เจ้าโง่

ฟริตส์

ฟ่าย?

เมาเกินไปแล้วนะ

ฟันกรามด้วยสันมือ...!

เมามายนี่น่ากลัวจัง...!

ครับ

ริมุรุ เรื่องจริงจังหน่อยนะ

ครับ!

เทพเหรอคะ?

สงครามเทพปีศาจ คุณเคยได้ยินไหม?

ถ้าทำมันใหญ่โตเกินไป เทพจะโจมตีนะคะ

เอ่อ...?

แจ้งค่ะ หลังจากการประชุมระหว่างมนุษย์กับปีศาจ ชื่อนั้นก็ถูกกล่าวถึงในเรื่องของจอมมารรามิริสค่ะ

มันเป็นการสู้รบครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นทุกห้าร้อยปี และ

อา ใช่แล้ว เมื่อกี้ก็เกือบจะพูดถึงเรื่องนั้นแล้วนี่นา

เดี๋ยวนะ

ได้ยินมาว่า เทพจะโจมตีเมืองที่เจริญแล้วเป็นเป้าหมาย

และช่วงเวลานั้นก็ประมาณห้าร้อยปีค่ะ

ในโลกนี้ ถึงจะมีประวัติศาสตร์ยาวนาน แต่ว่าอารยธรรมยังไม่ก้าวหน้าขนาดนี้สินะ

ถ้าจะมายุ่งกับพวกเรา ก็เตรียมรับการตอบโต้ได้เลย

คิดไว้แบบนั้นอยู่แล้วล่ะ

ในฐานะของข้า ก็จะไม่อนุญาตให้ทำลายเมืองหลวงอีกเป็นครั้งที่สอง

ถึงตอนนั้น พวกเขาก็อาจจะต้องร่วมมือกับพวกเราก็ได้นะ

แม้แต่เจ้าแมลงพวกนั้นด้วยนะ

เจ้ากิ้งก่าตรงนั้นด้วยนะ

ริมุรุเอ๋ย ถ้าไม่อยากหลีกเลี่ยงความเป็นศัตรูกับข้า

ก็จงสั่งสอนไอ้หมอนั่นให้ดีเสียเถิด

หลายวันต่อมา

สำนักสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ได้ประกาศการลงนามสนธิสัญญาไม่รุกรานกับสหพันธ์แดนปีศาจ

ผู้คนต่างประหลาดใจและสับสน

แต่ข้อเท็จจริงนั้นก็ค่อยๆ ซึมซับเข้าไป

สายสัมพันธ์ที่ผูกพันด้วยเนื้ออันโอชะนี้ แข็งแกร่ง อย่างยิ่ง

ด้วยเหตุนี้ ความสัมพันธ์ใหม่ระหว่างมนุษย์กับปีศาจจึงได้เริ่มต้นขึ้น