ตอนที่ 112

ว่าแต่พวกแกน่ะ มีสนธิสัญญากันอยู่ไม่ใช่รึไง

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์ (RNIC)

ดวงตาอันงดงามนั้นกำลังจับจ้องไปที่อะไรกันนะ

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศต่างๆ ที่ปรากฏไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

ยังไม่พอเลย

ถูกจ้อง...

เป็นธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

อะไรกันล่ะ

เรื่องการแลกเปลี่ยนน่ะสิ

แน่นอนว่าระหว่างอาณาจักรเวทมนตร์กับจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีอะไรเทียบเท่ากับการมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเลยนะ

ก็เพราะว่าระยะห่างของสองอาณาจักรมันห่างไกลเกินไปน่ะ

ถ้าเป็นเรื่องการส่งออกนำเข้า ก็ต้องเริ่มจากการหาเส้นทางการหมุนเวียนก่อนสิ

เจ้าโง่เอ๊ย

ไม่ได้จะพูดแบบนั้นซะหน่อย

เจ้าคนช่างคิดไม่ถึงจริงๆ

หรือว่ากำลังทำให้ข้ากระวนกระวายอยู่รึไงนะ?

ไม่ๆๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

ถ้าพูดถึงการแลกเปลี่ยนล่ะก็ ก็ต้องเป็นเรื่องวัฒนธรรมสินะ

เผ่าแวมไพร์ก็มีพวกที่เข้าถึงศิลปะนะ แต่การแสดงออกของพวกมันช่วงนี้มันน่าเบื่อไปหน่อย

การแลกเปลี่ยนกับพวกแกนี่คงเป็นแรงกระตุ้นที่ดีเลยล่ะ

ดูเหมือนว่าพวกแกจะชอบงานฟังเพลงช่วงสายๆ นี้เป็นพิเศษสินะ

การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมอย่างนั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้นทางพวกเราก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะ

งั้นก็จะเป็นอย่างนั้นนะ

กุนเทอร์ พอไปถึงพระราชวังยามค่ำแล้ว ฝากจัดการเรื่องต่างๆ ด้วยนะ

รับทราบขอรับ

ดีเลยนี่ พวกแกจะได้สนุกกับสิ่งนั้นด้วยนะ

ขอบคุณมากเลยครับ คุณลูมินัส

รอไม่ไหวแล้วค่ะ

อุ๊ย พอเห็นๆ ก็คนที่มาเสิร์ฟก็เป็นพวกแวมไพร์นี่นา

นี่ครับ ถึงตอนนี้แล้วนะ แวมไพร์ไม่กลัวแสงแดดเหรอครับ?

อ่า พวกนี่ไงล่ะ

คุณก็เหมือนกันนะครับ

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์ (RNIC)

คือพวกผู้ก้าวข้าม ที่เอาจุดอ่อนทุกอย่าง ตั้งแต่แสงแดดไปจนถึงอย่างอื่นมาพิชิตได้

เพราะว่าพวกเขาสามารถเคลื่อนไหวได้ทุกที่ พวกเลยมีพวกที่ชอบสะสมความรู้จนเบื่อจะตายอยู่เยอะเลยล่ะ

เหอะ～...

แวมไพร์ที่ไม่มีจุดอ่อนได้นี่ สำหรับมนุษย์แล้วมันก็เหมือนกับความสิ้นหวังเลยนะ

นั่นสิ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ก็อยากจะกระชับความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งกว่านี้อีกหน่อย

งานนำเสนอเทคนิคนั่นก็สนุกดีนะ

ในบรรดาพวกผู้ก้าวข้ามน่ะ มีพวกที่ชอบวิจัยอยู่ด้วยนะ

!

คงเบื่อการวิจัยแบบธรรมดาไปแล้ว ช่วงนี้พวกเขากำลังคิดค้นของแปลกๆ ออกมาเพียบเลยล่ะ

การแลกเปลี่ยนก็คือ...

เอ่อ... พวกเขาจะมาที่พวกเราด้วยเหรอครับ?

อืม

พวกมันนี่มันยึดติดกับความคิดเดิมๆ จนไม่รู้จักคำว่าวิวัฒนาการเลยนะ

จะฝากให้เจ้าดูแลหน่อยนะ เลยอยากจะให้ช่วยอบรมสั่งสอนพวกมันด้วยหน่อยล่ะ

เพื่อความสัมพันธ์ของทั้งสองอาณาจักรแล้ว ก็ควรจะทำตามที่คุณลูมินัสขอเอาไว้จะดีกว่านะ

แต่ว่าไอ้พวกที่เรียกว่า “ผู้ก้าวข้าม” เนี่ย ถ้าเชิญเข้ามาแล้วเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาก็ไม่อยากเลยล่ะ...

แน่นอนว่าไม่ได้ให้ฟรีๆ นะ

จะมอบ “ความลับแห่งศรัทธาและพระหรรษทาน” ให้แก่เจ้า

เป็นไงล่ะ?

อะไรนั่น ดูยิ่งใหญ่จัง

ได้ยินมาว่าเป็นทักษะที่คนที่ศรัทธาในตัวข้า จะสามารถใช้พลังส่วนหนึ่งของข้าได้เลยล่ะ

ฮินาตะกับเหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์กำลังใช้ 〈เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์〉 ในนามของเทพเจ้า

แกน่ะ ได้รับการเคารพจากคนในเมืองนี้สินะ?

นั่นหมายความว่าพวกเขากำลังยืมพลังส่วนหนึ่งของลูมินัสมาใช้สินะครับ

ถ้าอย่างนั้นรากฐานก็พร้อมแล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือจะสอนหลักการของเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ให้งั้นเหรอ

ถ้าจะให้พูดก็คือ เป็นเทคนิคที่ทำให้ลูมินัสกลายเป็นเทพเจ้าเลยล่ะ

ขอบคุณนะ แต่จะให้ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

บอกให้ง่ายๆ แบบนี้เลยนะ

ไม่ต้องห่วงหรอกน่า

ยังไงซะถ้าเป็นเจ้า คงจะบรรลุได้ด้วยตัวเองภายในไม่กี่ปีนี่น่า

ข้อมูลนี่มันต้องใช้ตอนที่ยังมีมูลค่าสูงสิ?

เข้าใจแล้ว...

แน่ล่ะ ถ้าเป็นอาจารย์จิเนะจิแห่งราชาแห่งปัญญา ผู้ที่ได้รับข้อมูลอนุภาควิญญาณจากการต่อสู้กับฮินาตะ การไขความลับเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ

ความลับนี้อาจจะเป็นสัจธรรมที่ไปถึงได้ในที่สุดก็ได้นะ

อาจารย์จิเนะจิก็ดูเหมือนจะเสียดายใจด้วย

นี่มันตามแผนของลูมินัสเป๊ะเลยนี่นา

ด้วยเหตุนี้ การประชุมกับคุณลูมินัสจึงได้สรุปเป็นการพูดคุยที่มีประโยชน์จริงๆ

ว่าแต่ คุณริมุ รู้ตัวอยู่ใช่ไหม?

หืม?

ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ค่อยน่าพอใจจากแขกผู้มาเยือนบางคนนะ

มีคนหนึ่งเดินวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เจ้าด้วยเชียว

อ่า แน่นอนว่ารู้น่าครับ

เพราะว่ามีนัดทานข้าวกับเจ้าคนนั้นอยู่แล้ว

งั้นก็ดีแล้ว

ขอแค่อย่าไปทำให้ชื่อเสียงของจอมมารแปดดวงต้องตกต่ำก็พอนะ

โอ้โห สุดยอดการแสดงเลยนะเนี่ย

ฮินาตะก็สิ น่าจะพาเด็กๆ มาด้วยกันนะ

น่ารำคาญจริงๆ เลยนะ

การเดินเที่ยวตามแผงลอยมันสนุกออกนะ?

ทาโกะยากิอันนั้นอร่อยเกินคาดด้วยนะ

ชื่อปลอมว่ากิเมย์แห่งพายุทอร์น่ะ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกนะ

ว่าแต่ พวกเขาซื้อของไปเยอะเหมือนกันนี่นา

เด็กๆ ก็ดูจะสนุกมากเลยล่ะ

ใช่แล้ว ของดีๆ มีเยอะมากในราคาเทศกาลเลยล่ะ

เครื่องแต่งกายก็มี อาวุธและชุดเกราะด้วยนะ

ยังมีของพวกอุปกรณ์เวทมนตร์อีกด้วย

สินะ

※ชุดอาหารญี่ปุ่น

ยาฟื้นฟูระดับสูงก็ขายกันในราคาที่สหภาพความคิดถึงไม่ถึงเลยล่ะ

พูดถึงยาฟื้นฟูแล้ว งานนำเสนอนั่นก็น่าสนใจกว่านะ

เธอไขความลับของสมุนไพรฮิโปคเตได้แล้วนี่นา?

ว่าด้วยผลกระทบของมาซุอะไรนั่น...

ใช่แล้ว! นั่นไง!

จริงด้วยสิ ก่อนหน้านี้เราไม่ค่อยได้คิดเรื่องมาซุเลย

ตอนที่ผมมาถึงโลกนี้ ก็ยังไม่ได้พลังอะไรเลย

เลยคิดว่าตัวเองคงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมาซุสินะ

แต่พอข้ามมิติมา ก็รับพลังงานเข้าไปเป็นจำนวนมหาศาลเลยนะ

ก็มีทั้งคนที่พลังปรากฏเป็นความสามารถ และคนที่ไม่ได้เป็นอะไรเลยด้วย

※ชุดอาหารตะวันตก

แต่ว่าก็ต้องได้รับผลกระทบอยู่บ้างสินะครับ

จริงๆแล้วตัวคุณน่ะ ร่างกายมันเหมือนไม่ได้เติบโตเลยนะ

จะว่าไปก็...

ถึงจะจริงที่การเติบโตของร่างกายมันหยุดนิ่งอยู่ แต่ว่า

ถึงอย่างนั้นก็พยายามทำอะไรต่างๆ มากมายเลยไม่ใช่เหรอ?

เก่งมาก

รู้อยู่แล้วล่ะ คุณนี่ชอบทำตัวแข็งๆ ทันทีเลยนะ

ก็แค่หยอกเล่นนิดหน่อยเอง

หรือว่า คุณริมุ

การประกาศเทคโนโลยีครั้งนี้มันกล้าหาญมากเลยนะครับ

ใช่แล้ว เพราะเนื้อหามันมันหักล้างความเชื่อเดิมๆ มาตลอดเลยนะ

น่าจะคิดอย่างรอบคอบกว่านี้เกี่ยวกับการเปิดเผยออกมาไม่ใช่เหรอคะ

ข้าเดือดแล้วโว้ย!!

โอ้โห... นั่นมันการวิจัยที่พวกเขาก้าวหน้าขึ้นมาด้วยตัวเองเลยนะ

ข้าเองก็เพิ่งมารู้เมื่อวันนี้แหละ

คุณปล่อยให้เขาประกาศโดยที่ไม่ได้ตรวจสอบเนื้อหาสาระจริงๆ เลยเหรอครับ...?

ก็ดูสิ ข้าเองก็อยากจะให้ความสำคัญกับความเป็นตัวของตัวเองนี่นา

คุณริมุนี่สุดยอดจริงๆ นะครับ จริงๆ นะ

เออ จริงด้วยสิ

บางทีก็ทำให้รู้สึกได้จริงๆ ว่าคุณเป็นคนใหญ่คนโตเลยล่ะ

ก็ใช่นะ จริงๆ คิดว่าตัวเองค่อนข้างประมาทไปหน่อย

บาสเตอร์ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ

ตอนที่พรีเซนต์ก็รู้สึกใจเต้นนิดหน่อยเหมือนกันนะ

หลังจากนั้น กาเซลก็ติติงเจ้าด้วยนะ

เออ ว่าแต่ เสื้อของฮินาตะนั่น ซื้อมาจากในเมืองนี้เหรอ?

อืม เป็นผ้าไหมที่ทำจากแมลงปีศาจนรกน่ะครับ

ถึงจะดูแบบนี้ แต่พลังป้องกันก็สูงนะ

เหรอ ดูเข้ากันดีจัง เป็นสาวมหาวิทยาลัยที่เก๋ไก๋เลยนะเนี่ย

...ชมก็ชม แต่ก็ไม่เลี้ยงนะ?

ถึงจะมีฉากที่น่าใจหายอยู่บ้างก็ตาม

แต่การเริ่มต้นก็เป็นไปด้วยดี

วันแรกของเทศกาลเปิดเมืองถือว่าประสบความสำเร็จมากเลยนะ

สามแปดศูนย์

ตามแรงกระตุ้นของความเร่าร้อนในเมือง

อนิเมชั่นใหม่ทั้งหมด โคลีอุสแห่งความฝัน เริ่มสตรีม 1 พฤศจิกายน ในบริการสตรีมมิ่งทุกแห่ง! ทีวี อนิเมะทีวีภาคที่ 3 มีกำหนดออกอากาศทางช่องนิปปอนทีวี ในฤดูใบไม้ผลิปี 2024!

เกิดใหม่เป็นสไลม์ ซีซั่น ๗

มังงะฟุเซะ: คาวาโตะ ยาสึคิ ตัวละครต้นแบบ: มิตสึบะ

เหรียญทองไม่พอเหรอ?

หมายความว่าไงล่ะ มิโยรุไมล?

เกินงบไปแล้วเหรอเนี่ย?

ไม่สิ ยังมีสมบัติที่เก็บมาจากปราสาทของเครย์แมนอยู่นี่นา

นั่นแหละครับ...ไม่ใช่ปัญหาเรื่องงบเลยครับ

สมบัติของจอมมารเคลย์มันน่ะ ใช้เป็นเงินตราไม่ได้หรอก

เพราะเหรียญทองของอาณาจักรโบราณ ไม่ได้เป็นสกุลเงินสากลของโลกปัจจุบันไงครับ

เอ๊ะ ปกติก็ใช้ได้ไม่ใช่เหรอ?

ใช่ครับ...

ปกติแล้วพ่อค้าต่างๆ น่าจะแลกเป็นเงินกันเองอยู่แล้วนะครับ...

แต่พ่อค้าปลีกที่เริ่มทำการค้ากับร้านค้าที่คุ้นเคย

กลับมีแต่คนที่ต้องการจ่ายเป็นสกุลเงินร่วมกันทั้งนั้นเลยครับ

พวกเขาไม่ยอมรับการแลกเปลี่ยนสิ่งของ หรือการจ่ายด้วยเหรียญทองของอาณาจักรโบราณอย่างแข็งขันเลย...

นั่นมันความสะดวกของฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่เหรอครับ

ถ้าเป็นไปไม่ได้ ก็แค่ปฏิเสธไปสิไม่ใช่เหรอ?

นั่นแหละคือปัญหาครับ ทำแบบนั้นก็ไม่ได้ผลเหมือนกัน

ร้านค้าปลีกทั้งหนึ่งเควน่ะ เป็นพ่อค้าตัวจริงที่สังกัดประเทศสมาชิกของสภาประเทศตะวันตก

และตามกฎสากลที่สภากำหนดไว้น่ะ คือ "การชำระเงินให้เป็นสกุลเงินเดียวกัน"

นั่นหมายความว่าข้อเรียกร้องของร้านค้าปลีกคราวนี้ เป็นเรื่องที่ชอบธรรมในประเทศฝั่งตะวันตกเลยนะครับ

แต่ถ้าการซื้อขายทั้งหมดของประเทศฝั่งตะวันตกต้องปฏิบัติตามกฎสากลนั้น มันก็คงจะแค่ทำให้การหมุนเวียนติดขัดเท่านั้นแหละครับ

การซื้อขายจริงๆ เนี่ย น่าจะทำตามกฎเฉพาะของแต่ละประเทศไม่ใช่เหรอครับ?

เอ่อ ครับ... โดยปกติแล้วก็เป็นอย่างนั้นครับ

เข้าใจแล้ว ดูจากสถานการณ์แล้วต้องมีคนบงการอยู่แน่ๆ เลย

คนบงการอย่างนั้นรึ...

เป้าหมายน่าจะเป็นการทำลายชื่อเสียงของเราใช่ไหมนะ

หมายความว่าเราจะบังคับใช้กฎของบ้านเราไม่ได้สินะครับ?

อืม

ถ้าไม่เคารพกฎของอีกฝ่าย มีความเป็นไปได้ที่เราจะถูกเพื่อนร่วมชาติจากประเทศทางตะวันตกไม่ยอมรับนะ

สำหรับพวกเราที่อยากจะปรองดองกับมนุษย์ด้วย นั่นคือทางเลือกสุดท้ายเลยล่ะ

...ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ครับ

นั่นไง ชิออนー

ก็เพราะว่าตามแนวคิดของท่านริมุรุ เนี่ย สาริออน บลุมนดโดวาร์กอน ฟาร์เมนัส

แล้วก็อาณาเขตจอมมารของท่านมิมิมด้วย

จะสร้างเขตการค้าที่รุ่งเรืองร่วมกันในประเทศเหล่านี้ใช่ไหมครับ?

ในศูนย์กลางของมัน การตั้งสหพันธรัฐเวทมนตร์ไว้

คนที่เป็นศัตรูกับพวกเราน่าจะเสียผลประโยชน์มากกว่าไม่ใช่เหรอครับ?

เจ้าคนนี้เป็นชิออนจริงๆ เหรอเนี่ย!?

คูฟุฟุฟุ สมแล้วที่เป็นเลขาฯ คนแรก

ความคิดของคุณนั้นถูกต้องเลย

มนุษย์นี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าประหลาดจริงๆ

พวกที่อ่อนแอและน่าสงสาร คงจะกลัวว่าผลประโยชน์ของตัวเองจะถูกกระทบจากการมาของคนใหม่สินะ

ทั้งที่ต้องร่วมมือกันเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ได้ แต่กลับอยากจะกำหนดลำดับชั้นภายในกลุ่มของตัวเอง

และในกรณีนี้ก็คือ---

อืมมม ท่านริมุรุคงกำลังกังวลว่าเขตความรุ่งเรืองที่ท่านสร้างขึ้นจะคุกคามสถานะของสภาสินะ

เข้าใจแล้วล่ะ

ถูกครับ

ในฐานะมนุษย์เก่า นี่เป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดสำหรับหูทีเดียว

น่าขันจริง ๆ

กำหนดชำระของมิโยรุไมลคือเมื่อไหร่ล่ะ?

พวกชนชั้นปกครองโง่ ๆ ที่ไม่สำนึกในส่วนของตัวเอง และไม่ยอมรับความเมตตาของท่านริมุรุ

ก็ควรจะทำลายทิ้งเสียเลยดีไหมล่ะ

เรื่องพวกนั้น ปัดตกไปก่อน

ครับ รอจนถึงวันถัดจากเทศกาลเปิดเมืองครับ

ตอนนี้คนรู้จักของข้าก็ช่วยกันหาเงินให้แล้วนะ

อย่างนั้นเหรอ ทำเท่าที่ทำได้ก็ลุยเลยสิ

เอ๊ะ อีกสองวัน เดี๋ยวรวบรวมให้ดูให้ได้ครับ

ขอประทานอภัยครับ ท่านมิโยรุมัยล

ดูเหมือนว่ากระเป๋าสตางค์ของผู้เข้าร่วมงานเทศกาลนี้จะคลายออกแล้วนะครับ

จะพยายามเร่งการโปรโมทและการโจมตีต่างๆ ให้ดูเลยครับ!

ที่ไม่ทันสังเกตและทำให้คุณต้องเหนื่อยใจเลย...

ไม่ๆๆ

อื้ม

แย่ที่สุด! จะต้องดันกฎของเราให้ผ่านไปได้โดยที่อีกฝ่ายไม่เสียอะไรไปเลยให้ได้

สอง

11

สอง

ก็... ถ้าเราคุยกันตรงนี้ต่อ ก็คงจะไม่มีทางออกออกมาหรอกมั้ง

งั้นวันนี้ก็เลิกกันนะ! ทำงานเหนื่อยมาเยอะแล้ว!!

เอาล่ะ ไปกันเถอะ มิโยรุไมลคุง

แล้วพวกนายด้วย

รออยู่นะครับ!

ไหนๆ ก็เป็นเทศกาลแล้ว พวกเราก็ต้องสนุกกันหน่อยสิครับ

เอ๊ะ? จะไปเที่ยวเหรอครับ?

แต่ว่าวันนี่วันหลังพวกเราจะต้องหาเงินต่อ—

เรื่องพวกนั้น ตอนนี้มานั่งกังวลก็ไม่มีประโยชน์หรอกน่า!

ไม่มีสิ่งที่ไม่มีหรอก

เครียดมากเกินไปจนคุณล้มลงต่างหากที่เป็นปัญหาใหญ่เลยนะ!

ไม่เกรงใจท่านนายเลยครับ

คูฟุ

กังวลไปก็เท่านั้นแหละ

มิโยรุไมลผู้นี้ ขอรับมือให้เองครับ!!

เวลาแบบนี้ ทางที่ดีที่สุดคือสนุกให้เต็มที่ แล้วเปลี่ยนอารมณ์ซะ

ระหว่างทางเราไปเจอกับสถานการณ์ที่ดูจะยุ่งยากสักหน่อย

มันยากิโดะยากิร้อนเกินไป มันทำเอาเราเหงื่อแตกเลยไหมเนี่ย?

จะฟ้องร้องดีไหม

แค่เรื่องแค่นี้ก็ทำเป็นได้เรื่องใหญ่แล้วเหรอ เจ้าแวมไพร์เอ๊ย

ชอบหอยทอดน่ะครับ

เรื่องพวกนั้น ปัดทิ้งไปก่อน

แบบนี้เอง พวกเราก็ใช้เวลาค่ำคืนวันแรกของเทศกาลอย่างสนุกสนานเลยล่ะ

—เช้าวันรุ่งขึ้น ตื่นมาก็...

จี๊ด

ดื่มมากเกินไป

ท่านราชาปราชญ์ครับ "การไม่รู้สึกเจ็บปวด" ไม่ได้ผลเลยนี่ครับ...

ปล่อยเลยครับ คงเป็นผลจากอาการมึนเมาล่ะมั้ง

ไม่ๆๆ ท่านตั้งใจปิด "การไม่รู้สึกเจ็บปวด" นี่นา!?

ไม่ครับ ไม่สามารถยืนยันข้อเท็จจริงเช่นนั้นได้

เมื่อคืนนี้ เพื่อดูแลท่านมิโยรุมัยล พวกเราเลยไปร้านที่สร้างขึ้นที่ชั้นที่เก้าสิบห้าของเขาวงกต

ที่นั่นก็มีกาเซลกับเบสเตอร์เสร็จเรียบร้อยแล้ว

ดยุคเอรลาร์ดที่มาสายก็เข้าร่วมด้วย

ได้พูดคุยกันเรื่องคอนเสิร์ตและการนำเสนอผลงานวิจัย

แถมยังปรึกษาเรื่องเงินเหรียญด้วย สุดท้ายก็ดื่มกันไปจนถึงรุ่งสางเลยล่ะครับ

อ่า... ถึงจะไปกับเหล่ากษัตริย์กาเซลเพื่อปรึกษาเรื่องเหรียญทอง แล้วก็ดื่มกันจนดึกดื่นแล้วแท้ ๆ...

น่าจะเก็บสกิล "ต้านพิษ" ไว้มากกว่านี้ไม่ใช่เหรอครับ?

พูดไม่ออกเลย

จะกลับตัวปรับปรุงครับ

เพราะทำไปแล้ว ขอให้ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้ด้วยนะครับ!

อ๊ะ

ดูเหมือนว่าจะได้รับอนุญาตแล้วสินะ

เอาล่ะ วันนี้เป็นวันที่สองของเทศกาลเปิดเมือง

นี่คือการประลองยุทธ์รอบชิงชนะเลิศเลยนะ

เอาล่ะ เหล่าสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่านครับ!

วันนี้ก็คือการแข่งขันรอบจริงแล้ว!

ความฮึกเหิมจะเหนือกว่าเมื่อวานอีกด้วยนะครับ!

การต่อสู้แบบแบทเทิลโรยัลเมื่อวานเป็นยังไงบ้างครับ?

วีรบุรุษมาซา...ยุ...คิ...!

มีคนหลงใหลในใบหน้าที่หวานราวกับน้ำผึ้งไม่ขาดสายเลยล่ะ

งั้นมาแนะนำเหล่าผู้เก่งกาจที่มาโชว์ฝีมือกันเลยครับ!

ก่อนอื่นต้องพูดถึงท่านผู้นี้ที่ใครๆ ก็รู้จัก!

ใครก็ตามที่ถูกสายตาของท่านจับจ้อง ก็ไม่มีใครต้านทานไหวหรอก!

ใครที่ได้เห็นความองอาจของท่านในวันนี้ จงซาบซึ้งในโชคดีนั้นให้เต็มที่เถอะ—!

วีรบุรุษมาซายุคิ ผู้เลื่องชื่อด้วยพลังที่เหนือชั้น

วันนี้จะโชว์การแข่งขันแบบไหนกันนะ!?

ว่าแต่...เมื่อวานในการคัดเลือกมันเป็นยังไงบ้างครับ?

คือว่า...

มีเพื่อนของเขาอยู่ในผู้เข้าแข่งขันน่ะครับ

เขาโค่นนักกีฬาไปได้ทั้งหมดประมาณห้าสิบคน

หลังจากนั้นก็ได้รับชัยชนะจากวีรบุรุษอีกด้วย...

อืม... สุดท้ายแล้วฝีมือก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดสินะ

อาจจะคิดว่าเป็นแผนเพื่อไม่ให้ได้เห็นฝีมือของมาซายุคิก็ได้นะ...

แต่ก็ยังปัดความสงสัยที่ว่าไอ้หนุ่มข่มขู่คนนี้ไม่หลุดไปได้เลยล่ะ

แน่ะ!

แต่ว่านี่มันเข้าถึงอารมณ์สุดยอดจริงๆ เลยนะเนี่ย

จะเป็นสายลับได้จริงเหรอวะ? ดูเหมือนจะโผล่ให้เห็นหน้าบ่อยจัง

ต่อไปคือผู้เข้าแข่งขันจากคณะของวีรบุรุษมาซายุคิ!

จินไร—!

จินไรสินะ... อืม ช่างเป็นชายที่ดูแข็งแกร่งไม่เบา

สู้ราวกับร่ายรำ งดงามจนขโมยหัวใจของผู้ที่ได้ชม!

นักสู้กระบวนดาบอันพลิ้วไหว "ไก!"

ไม่รู้ว่าวันนี้จะได้เห็นการร่ายรำที่งดงามท่ามกลางละอองเลือดอีกหรือไม่—!

เอ๊ะ จะร่ายรำท่ามกลางละอองเลือดเหรอ? น่ากลัวจัง

เอาล่ะ ไปให้สุดเลยครับ!

ผู้นำเผ่าวัว คือโกซูรุ!

ผู้นำเผ่าม้า คือเมซูรุ!

การต่อสู้มาเป็นร้อยปีก็ยังไม่จบสิ้น!

ในการประลองรอบนี้ ชัยแพ้คงจะตัดสินได้สินะ!

ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะเข้าร่วมแข่งน่ะนะ...

ดูเหมือนจะมีข่าวลือแพร่สะพัดว่า ผู้ชนะจะมอบให้สี่เทพเจ้าเลยล่ะครับ

ต่อด้วยชายปริศนาสวมหน้ากากที่แสดงพลังอันน่าทึ่งเมื่อวานนี่แหละ—!

หน้ากากสิงโตที่ไม่ทราบตัวตน!

เป็นฝ่ายผู้พิทักษ์ความยุติธรรม หรือเป็นทูตแห่งปีศาจกันนะ!?

นี่ ๆ มาจากใครวะเนี่ย เจ้าสิงโตเจ้าแห่งน่ะ!?

เออว่ะ คุ้นๆ เหมือนเคยเจอมาตอนงานเลี้ยงของเจ้าพวกจอมมารเลย!

อ่า—! ตรงนี้มีข้อความจากบุคคลนิรนามถึงผู้เข้าแข่งขันสวมหน้ากากสิงโตด้วยครับ!

“เจ้าต้องพยายามแทนข้าให้เต็มที่นะ!”

“สิ่งหนึ่งที่ต้องห้ามไม่ให้ถูกเปิดโปงเด็ดขาด!”

ฮ่า

“ถ้าอย่างนั้นก็ขออวยพรให้ทุกคนทำได้ดีนะ!”

เป็นเช่นนั้นแล้วครับ!

มันหมายถึงอะไรกันแน่ครับ?

เจ้าพวกโซกะนี่เข้าใจสถานการณ์ดีนี่นา

เวลดราลามิลิสมิริม ทั้งสามคนไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อปรับปรุงดันเจี้ยนขั้นสุดท้าย

นึกว่าเขาจะไม่ยุ่งกับการประลองยุทธ์เสียอีก

ไม่คิดเลยว่ามิริมจะส่งตัวแทนมาด้วย...

เอาล่ะ ต่อจากนี้ไปคือผู้เข้าร่วมจากคณะผู้บริหารของสมาพันธรัฐอาณาจักรเวทมนตร์แล้วครับ!

ถ้าเป็นถึงเหล่าผู้บริหารแล้ว ฝีมือก็เทียบเท่ากับหนึ่งเดียวในหมวดหมู่ได้เลยนะ!

ชิออนน่ะนะ...

ถ้าชนะ ตำแหน่ง "สี่เทพเจ้า" ในฐานะของจ้าวปีศาจริมุรุ陛下 ก็ถูกรับรองแล้ว—!

เลิกแกล้งทำเป็นแบบนั้นได้แล้วนะ...

คนแรกเลยก็คือ—

โก~บุ~ทา~~!

นักรบชั้นยอดที่หลายคนหลงใหลในใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกนั่น!

หัวหน้าทัพหนุ่มผู้มีชื่อเป็นตำนานแห่งความเป็นอัจฉริยะ!

ไม่รู้ว่าคราวนี้เขาจะมาสร้างความประทับใจด้วยการต่อสู้แบบไหนกันนะ!?

ท้องเริ่มปวดแล้วสิครับ...

โซกะมีความสามารถในการก่อกวนสินะ?

เอาล่ะ ๆ และในที่สุดก็ถึงเวลาที่ตัวจริงจะปรากฏตัวแล้วครับ!

คนสุดท้ายที่จะแนะนำก็คือท่านผู้นี้ครับ!

ผู้กอบกู้แห่งเผ่าหมูป่า คือเกลดอร์—!

ท่านยังเป็นเทพผู้พิทักษ์แห่งสมาพันธรัฐอาณาจักรเวทมนตร์ผู้ซึ่งมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งดุจหินผาอีกด้วย!

ผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดคนได้ปรากฏตัวแล้วครับ!

ใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะ

แม้จะมีปัญหาเกิดขึ้น แต่เทศกาลก็ยังคงดำเนินต่อไป!! ฉบับหน้า การประลองยุทธ์จะเปิดฉาก!!

ช่วงเวลาแห่งโชคชะตาใกล้จะมาถึงแล้วครับ!!