ตอน 112: Chapter 112

ว่าแต่พวกแกน่ะ มีสนธิสัญญากันอยู่ไม่ใช่รึไง

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์ (RNIC)

ดวงตาอันงดงามนั้นกำลังจับจ้องไปที่อะไรกันนะ

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศต่างๆ ที่ปรากฏไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

ยังไม่พอเลย

ถูกจ้อง...

เป็นธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

อะไรกันล่ะ

เรื่องการแลกเปลี่ยนน่ะสิ

แน่นอนว่าระหว่างอาณาจักรเวทมนตร์กับจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีอะไรเทียบเท่ากับการมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเลยนะ

ก็เพราะว่าระยะห่างของสองอาณาจักรมันห่างไกลเกินไปน่ะ

ถ้าเป็นเรื่องการส่งออกนำเข้า ก็ต้องเริ่มจากการหาเส้นทางการหมุนเวียนก่อนสิ

เจ้าโง่เอ๊ย

ไม่ได้จะพูดแบบนั้นซะหน่อย

เจ้าคนช่างคิดไม่ถึงจริงๆ

หรือว่ากำลังทำให้ข้ากระวนกระวายอยู่รึไงนะ?

ไม่ๆๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

ถ้าพูดถึงการแลกเปลี่ยนล่ะก็ ก็ต้องเป็นเรื่องวัฒนธรรมสินะ

เผ่าแวมไพร์ก็มีพวกที่เข้าถึงศิลปะนะ แต่การแสดงออกของพวกมันช่วงนี้มันน่าเบื่อไปหน่อย

การแลกเปลี่ยนกับพวกแกนี่คงเป็นแรงกระตุ้นที่ดีเลยล่ะ

ดูเหมือนว่าพวกแกจะชอบงานฟังเพลงช่วงสายๆ นี้เป็นพิเศษสินะ

การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมอย่างนั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้นทางพวกเราก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะ

งั้นก็จะเป็นอย่างนั้นนะ

กุนเทอร์ พอไปถึงพระราชวังยามค่ำแล้ว ฝากจัดการเรื่องต่างๆ ด้วยนะ

รับทราบขอรับ

ดีเลยนี่ พวกแกจะได้สนุกกับสิ่งนั้นด้วยนะ

ขอบคุณมากเลยครับ คุณลูมินัส

รอไม่ไหวแล้วค่ะ

อุ๊ย พอเห็นๆ ก็คนที่มาเสิร์ฟก็เป็นพวกแวมไพร์นี่นา

นี่ครับ ถึงตอนนี้แล้วนะ แวมไพร์ไม่กลัวแสงแดดเหรอครับ?

อ่า พวกนี่ไงล่ะ

คุณก็เหมือนกันนะครับ

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์ (RNIC)

คือพวกผู้ก้าวข้าม ที่เอาจุดอ่อนทุกอย่าง ตั้งแต่แสงแดดไปจนถึงอย่างอื่นมาพิชิตได้

เพราะว่าพวกเขาสามารถเคลื่อนไหวได้ทุกที่ พวกเลยมีพวกที่ชอบสะสมความรู้จนเบื่อจะตายอยู่เยอะเลยล่ะ

เหอะ～...

แวมไพร์ที่ไม่มีจุดอ่อนได้นี่ สำหรับมนุษย์แล้วมันก็เหมือนกับความสิ้นหวังเลยนะ

นั่นสิ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ก็อยากจะกระชับความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งกว่านี้อีกหน่อย

งานนำเสนอเทคนิคนั่นก็สนุกดีนะ

ในบรรดาพวกผู้ก้าวข้ามน่ะ มีพวกที่ชอบวิจัยอยู่ด้วยนะ

!

คงเบื่อการวิจัยแบบธรรมดาไปแล้ว ช่วงนี้พวกเขากำลังคิดค้นของแปลกๆ ออกมาเพียบเลยล่ะ

การแลกเปลี่ยนก็คือ...

เอ่อ... พวกเขาจะมาที่พวกเราด้วยเหรอครับ?

อืม

พวกมันนี่มันยึดติดกับความคิดเดิมๆ จนไม่รู้จักคำว่าวิวัฒนาการเลยนะ

จะฝากให้เจ้าดูแลหน่อยนะ เลยอยากจะให้ช่วยอบรมสั่งสอนพวกมันด้วยหน่อยล่ะ

เพื่อความสัมพันธ์ของทั้งสองอาณาจักรแล้ว ก็ควรจะทำตามที่คุณลูมินัสขอเอาไว้จะดีกว่านะ

แต่ว่าไอ้พวกที่เรียกว่า “ผู้ก้าวข้าม” เนี่ย ถ้าเชิญเข้ามาแล้วเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาก็ไม่อยากเลยล่ะ...

แน่นอนว่าไม่ได้ให้ฟรีๆ นะ

จะมอบ “ความลับแห่งศรัทธาและพระหรรษทาน” ให้แก่เจ้า

เป็นไงล่ะ?

อะไรนั่น ดูยิ่งใหญ่จัง

ได้ยินมาว่าเป็นทักษะที่คนที่ศรัทธาในตัวข้า จะสามารถใช้พลังส่วนหนึ่งของข้าได้เลยล่ะ

ฮินาตะกับเหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์กำลังใช้ 〈เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์〉 ในนามของเทพเจ้า

แกน่ะ ได้รับการเคารพจากคนในเมืองนี้สินะ?

นั่นหมายความว่าพวกเขากำลังยืมพลังส่วนหนึ่งของลูมินัสมาใช้สินะครับ

ถ้าอย่างนั้นรากฐานก็พร้อมแล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือจะสอนหลักการของเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ให้งั้นเหรอ

ถ้าจะให้พูดก็คือ เป็นเทคนิคที่ทำให้ลูมินัสกลายเป็นเทพเจ้าเลยล่ะ

ขอบคุณนะ แต่จะให้ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

บอกให้ง่ายๆ แบบนี้เลยนะ

ไม่ต้องห่วงหรอกน่า

ยังไงซะถ้าเป็นเจ้า คงจะบรรลุได้ด้วยตัวเองภายในไม่กี่ปีนี่น่า

ข้อมูลนี่มันต้องใช้ตอนที่ยังมีมูลค่าสูงสิ?

เข้าใจแล้ว...

แน่ล่ะ ถ้าเป็นอาจารย์จิเนะจิแห่งราชาแห่งปัญญา ผู้ที่ได้รับข้อมูลอนุภาควิญญาณจากการต่อสู้กับฮินาตะ การไขความลับเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ

ความลับนี้อาจจะเป็นสัจธรรมที่ไปถึงได้ในที่สุดก็ได้นะ

อาจารย์จิเนะจิก็ดูเหมือนจะเสียดายใจด้วย

นี่มันตามแผนของลูมินัสเป๊ะเลยนี่นา

ด้วยเหตุนี้ การประชุมกับคุณลูมินัสจึงได้สรุปเป็นการพูดคุยที่มีประโยชน์จริงๆ

ว่าแต่ คุณริมุ รู้ตัวอยู่ใช่ไหม?

หืม?

ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ค่อยน่าพอใจจากแขกผู้มาเยือนบางคนนะ

มีคนหนึ่งเดินวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เจ้าด้วยเชียว

อ่า แน่นอนว่ารู้น่าครับ

เพราะว่ามีนัดทานข้าวกับเจ้าคนนั้นอยู่แล้ว

งั้นก็ดีแล้ว

ขอแค่อย่าไปทำให้ชื่อเสียงของจอมมารแปดดวงต้องตกต่ำก็พอนะ

โอ้โห สุดยอดการแสดงเลยนะเนี่ย

ฮินาตะก็สิ น่าจะพาเด็กๆ มาด้วยกันนะ

น่ารำคาญจริงๆ เลยนะ

การเดินเที่ยวตามแผงลอยมันสนุกออกนะ?

ทาโกะยากิอันนั้นอร่อยเกินคาดด้วยนะ

ชื่อปลอมว่ากิเมย์แห่งพายุทอร์น่ะ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกนะ

ว่าแต่ พวกเขาซื้อของไปเยอะเหมือนกันนี่นา

เด็กๆ ก็ดูจะสนุกมากเลยล่ะ

ใช่แล้ว ของดีๆ มีเยอะมากในราคาเทศกาลเลยล่ะ