ตอนที่ 118

ก็ช่วยไม่ได้สินะ...

เพราะมันพิเศษไงล่ะ!?

เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณคุณโยชิดะนะคะ

คุณโยชิดะที่เป็นช่างทำขนม ดูเหมือนจะอ่อนไหวต่อคำขอของเด็กผู้หญิงนะ

เรื่องที่ได้เกิดใหม่เป็นสไลม์ อาร์เอ็นจี

มีการตกลงกันอย่างรวดเร็วว่า

จะนำเค้กไปส่งให้พระราชวังแห่งราชวงศ์เวทมนตร์เป็นครั้งคราว

มังงะ ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร ชื่อสถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับของจริง

ขอบคุณคุณนะคะ เพราะคุณนี่แหละ

ดีใจที่พอหาเวลาได้นะคะ

เพราะคุณโยชิดะยุ่งมากกับการเตรียมอาหารสำหรับงานเลี้ยงตั้งแต่เช้าตรู่เลย

ใช่แล้วค่ะ อีกแค่วันสุดท้ายเอง

แสดงว่า...การจ่ายเงินงวดนั้นคือเช้าพรุ่งนี้สินะคะ

จำสิ่งที่ฉันพูดได้ไหมคะ?

เวลาที่อยากจะให้ใครยอมตาม

เรื่องมันคือการเอาความดีความชอบไปเสนอให้ มันมีโอกาสสำเร็จสูงกว่าการใช้วิธีแข็งกร้าวอย่างความกลัวหรือการข่มขู่หลายเท่าเลยล่ะ

แน่นอนอยู่แล้ว

ค่อนข้างจะ...เยอะเลยนะ

ตัวคนวางแผนก็คือคนที่อาสาเข้ามาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยกับเหล่าพ่อค้าต่างหาก

จะจัดการให้ราบคาบเลยล่ะ

แต่นั่นมันยังไม่พอหรอกนะ?

ยังไงซะไอ้หมอนั่นก็เป็นแค่หุ่นเชิดของตัวคนวางแผนตัวจริงเท่านั้นแหละ

อย่าให้มันพอใจแค่การได้จับหางกิ้งก่าแค่นั้นล่ะ

โทรทัศน์ อนิเมะภาค 3 กำลังออกอากาศเป็นที่ชื่นชอบ!

ข้อมูลล่าสุดคือ

เช็คข่าวจาก 《พี 299 ~ เท็นสุร่า นิวส์》 ได้เลย!

เล่มล่าสุด 26 จะวางจำหน่ายวันที่ 7 มิถุนายน (วันศุกร์)!

ตั้งแต่จัดเก็บจนถึงงานเทศกาลเลยนะ

ตอนที่ 118 หลังเทศกาล

ต้นฉบับโดย ฟุเซ: คาวะคามิ เท็งกิ มังงะโดย คาวากามิ ยาสุคิ

เรื่องที่ได้เกิดใหม่เป็นสไลม์ เรื่องที่ได้เกิดใหม่เป็นสไลม์

แนวคิดตัวละครโดย มิตสึบะ

เรื่องที่ได้เกิดใหม่เป็นสไลม์ เรื่องที่ได้เกิดใหม่เป็นสไลม์

งานเทศกาลเปิดประเทศ

คืนสุดท้าย

จัตุรัสกับถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่ยังคงตื่นเต้นไม่หาย

ดื่มสิ ร้องสิ โกลาหลใหญ่โตเลยนะ

นายเห็นการแข่งของคุณมาซายูกิไหม!?

การแข่งก็ดีนะ แต่การพิชิตเขาวงกตนี่สิ โหดมากเลยล่ะ!

เห็น เห็นสิ!

ที่ห้องต้อนรับ ชุนะกับคุณโยชิดะก็กำลังรังสรรค์ฝีมืออาหาร

การนำเสนอเทคโนโลยีครั้งนั้น มันเป็นการค้นพบที่น่าเหลือเชื่อจริงๆ เลยนะ

ว้าว บอกตามตรงว่าคิดว่าตัวเองฝันไปซะอีก

เหล่าขุนนางที่ลิ้มรสอาหาร ต่างก็พูดคุยกันตามความพอใจของแต่ละคน

เธอ ครั้งต่อไปในคอนเสิร์ตนะ ต้องไปให้ได้เลย

อึก!

เป็นไปไม่ได้ที่จะพลาดเลยนะเนี่ย

อาจจะเป็นเพราะมันคือความไม่ธรรมดาของงานเทศกาลก็ได้นะ

ตูม!

ภาพที่จินตนาการไว้ มันอยู่ที่นี่จริงๆ

เป็นค่ำคืนที่ทำให้รู้สึกถึงสิ่งนั้นได้อย่างแท้จริง

แย่จังนะ คุณริกูล

ทั้งที่มันเป็นวันรุ่งขึ้นของเทศกาล แต่ก็ให้ตื่นเช้าเชียวนะ

ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณริมุรุคะ

เพราะพวกโง่ๆ ที่ถูกเหล้าครอบงำน่ะ จะไม่เหมาะกับหน่วยรักษาความปลอดภัยหรอกค่ะ

ขอให้รอสักครู่นะคะ สำหรับรถม้าขนาดใหญ่นั่น

สมกับเป็นคุณริกูลจริงๆ

เหมือนคุณพ่อเลย เป็นคนมั่นคงที่พึ่งพาได้จัง

กังวลอยู่ว่าถนนจะติดขัดหนักเพราะคนกำลังเดินทางกลับประเทศรึเปล่านะ

แต่หน่วยรักษาความปลอดภัยมารับหน้าที่จัดระเบียบการจราจรแล้ว ดูเหมือนจะไม่มากขนาดนั้นนะ

ถึงแม้ว่า...

ถ้างั้น ฉันกลับไปทำงานของตัวเองก่อนดีไหมครับ

ใช่แล้ว วันนี้คือวันตามนัด...

เป็นกำหนดชำระเหรียญทองนี่นา

ดังนั้น เราจะชำระอย่างแน่นอนครับ

โปรดใจเย็นๆ แล้วรอสักครู่เถอะครับ!

พูดอย่างนั้นแล้วจะมาหลอกพวกเราเหรอ!?

ทางพวกเรานี่รอให้จนงานเทศกาลจบเลยนะ!

ใช่แล้ว รีบๆ จ่ายมาเป็นเหรียญทองคนแคระเลยไหม!?

เดี๋ยวก่อนๆ ประเทศนี้ไม่หนีไม่ซ่อนหรอก

เรื่องเอกสารหรือของจริง หากเป็นการชำระด้วยเหรียญทองโบราณ ก็สามารถเตรียมให้ได้ทันทีนะ

นั่นมันไม่น่าไว้ใจเลยนะครับ!

ดูเหมือนว่าพ่อค้าใหญ่ซึ่งเป็นเพื่อนของมิโยรุมัยลจะมาช่วยเราด้วยนะ

มีพวกพ้องแบบนี้ในสถานการณ์แบบนี้ช่างน่าขอบคุณจริงๆ เลย

ไหนๆ นี่มันก็เป็นแผ่นดินของเหล่าอสูรแล้วนี่นา

เอกสารที่ได้รับแทนเหรียญทองคำก็หายวับไปกับใบไม้

ก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ!

แบบนี้มันจะไปถึงการเจรจาที่สมเหตุสมผลได้ยังไงกัน!!

ถ้ามันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว มันจะกลายเป็นเรื่องตลกไม่ได้เลยนะเนี่ย

นี่... โอย! ความไม่สุภาพนี่มันเกินไปแล้วนะ

เอาล่ะๆ ทุกท่าน

ลองใจเย็นๆ แล้วมาพูดคุยกันหน่อยดีไหม

ตัวฉันนี่เอง

แม้แต่คนแห่งอาณาจักรปีศาจ ก็จะไม่มีใครมาเบี้ยวการชำระเงินให้แก่ท่านเหล่านั้นหรอก

เพราะมีมิอูเซ่ ซึ่งเป็นตัวแทนของกษัตริย์แกสตัน คอยดูแลอยู่นี่นา

นะ? เจ้ามิโยรุมไรล่ะ

ครับ ท่านดยุคมิอูเซ่ ถูกต้องแล้วครับ

แต่ว่า...

เช่นนั้นก็รีบจ่ายเงินให้แก่พวกนี้เถอะ

แน่นอนว่าต้องเป็นไปตามกฎหมายสากลที่สภาแห่งชาติตะวันตกกำหนดไว้นะ

อาณาจักรแกสตอนอยู่ตรงไหนนะ?

เป็นรัฐการค้าที่ติดกับอาณาจักรอิงกราเซียครับ

ถึงจะไม่ใช่ประเทศมหาอำนาจ แต่ก็ถือว่ามีขนาดของประเทศที่เหมาะสมแล้วล่ะ

อืมมม ท่านดยุกนี่คงเป็นขุนนางใหญ่สินะ

สำหรับพวกเราแล้วมันเป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวกับหน้าตาเลยนะ

พูดไปก็เถอะ มันจะมีคนใหญ่คนโตอย่างคุณมาข้องเกี่ยวกับการทะเลาะเบาะแว้งเล็กๆ ของพ่อค้าได้ยังไง

กรุณารอสักครู่นะคะ ท่านดยุกมิวเซ

ถึงจะไม่ตรงตามกฎหมายระหว่างประเทศเป๊ะๆ ก็เถอะค่ะ

แต่ตอนทำสัญญาครั้งแรก ก็ได้ตกลงกันตามธรรมเนียมว่าให้จ่ายด้วยเอกสารหรือของจริงก็พอค่ะ

นั่นมันเรื่องที่ฉันไม่สนใจหรอกนะ

ฟังให้ดีนะ คุณมิโยรุมัยล

ประเทศกับประเทศนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความไว้วางใจต่างหาก

และมันก็เกิดจากการที่ต่างฝ่ายต่างรักษาสัญญาเอาไว้

สำหรับเหล่าพ่อค้าก็คงเป็นแบบนั้นใช่ไหม?

ถูกต้องเลยครับ

แต่ว่า...

หุบปากซะ!

พวกคนพวกนี้ทำการค้าโดยอาศัยความเชื่อถือในแผ่นดินปีศาจ

แล้วจะมาเหยียบย่ำความเชื่อใจนั้นอย่างนั้นรึ?

ไม่มีทางเป็นไปได้เลยครับ

แต่ว่า ทางพวกเราก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกันครับ...

ยิ้ม

เข้าใจๆ ถ้ามีเหตุผลก็คงช่วยไม่ได้สินะ

จะเป็นยังไงนะ มิโยรุมไรล่ะ

วิธีการแก้ไข "เหตุผล" ของท่านน่ะ

โชคดีที่ฉันพอจะมีไอเดียอยู่บ้างนะ

มาคุยกันแบบส่วนตัวหน่อยไหมครับ?

ดะะะะ หมายความว่ายังไงเหรอครับ?

ไม่ต้องระแวดระวังอะไรหรอก

แน่นอนเลย

เป็นข้อเสนอที่ว่า อยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกคุณนั่นแหละ

ตามที่อ่านว่า เอลเมเซียเลย

รู้สึกเหมือนกับตอนที่อ่านทบทวนไว้ก่อนแล้วแล้วข้อสอบก็ออกตรงเป๊ะเลย

ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก

เอ๊ะ...!?

มะ...

จอมมารริมุรุ!?

รู้จักกับคนผู้นั้นแล้ว ไฉนถึงไม่ก้มหัวให้เล่า

เป็นท่านจอมมารริมุรุเสด็จมาเองนะ

ก้มหัวลงซะ

ไม่ต้องเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้นะ ริกรูโด

อีกฝ่ายเป็นมนุษย์นะ

ไม่ได้จะยัดเยียดธรรมเนียมของอสูรให้หรอก

ขออภัยด้วยครับ

ไม่เพียงแต่พวกพ่อค้าเท่านั้นนะ แต่ยังมีนักข่าวอีกด้วย

จะเป็นการร้องไห้โวยวายว่าจ่ายเหรียญทองไม่ได้ หรือจะเป็นการใช้กำลังเข้าห้ำหั่นกันก็ไม่รู้

ไม่ว่าพวกเราจะรับมือยังไง พวกเขาก็คงจะทำเป็นข่าวใหญ่ไฟกระพริบอยู่ดี

อ่า นั่นเป็นเพราะมีนักข่าวที่เป็นคนรู้จัก (เหรอ?) ของเดียโบลมาฟ้องให้รู้กันไปหมดแล้วล่ะ

หืม... ช่างเป็นท่าทางที่ดีงามเสียจริงนะ

ได้ยินว่ารู้จักกันตอนที่ไปพิชิตฟาลมุส

พวกปีศนาเนี่ย น่ากลัวจริงๆ เลยนะ

โอ้โห ท่านราชาปีศาจริมุรุ

ดูท่าจะสบายดีนะพ่ะย่ะค่ะ สบายดีเลยขอรับ

ขออภัยที่มาทักทายล่าช้าไปครับ

ท่านดยุคมิอูเซ่แห่งอาณาจักรแกสตอนรึ

ได้ยินมาว่ามีปัญหากับเหล่าพ่อค้า แล้วท่านในฐานะดยุคถึงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ

เอ่อ... ที่จริงแล้ว พวกพ่อค้าของแผ่นดินเรามาร้องขอความช่วยเหลือน่ะครับ

ในการทำธุรกรรมกับแผ่นดินปีศาจนี้

พวกเขารู้สึกว่าสิทธิอันชอบธรรมของตนถูกเมินเฉยสินะครับ

การปกป้องประชาชนของตนก็เป็นหน้าที่ของขุนนาง

ดังนั้นจึงมาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยเช่นนี้ครับ

อืมมม ดูไม่ค่อยจะใสซื่อเลยนะ

เป็นอย่างยิ่งเลย

แต่ว่ามันแปลกดีนะครับ

มิโยรุมัยลบอกว่างบประมาณของแผ่นดินเราเพียงพอแล้วนะ

ประเมินตัวเลขผิดพลาดไปเยอะหรือไงนะ?

ไม่ครับ ไม่มีเรื่องแบบนั้นเลยแม้แต่น้อย

แต่พวกคนพวกนี้กลับบอกว่า "ยอมรับแค่การชำระเป็นเหรียญทองคำของคนแคระเท่านั้น" นะ...

นั่นมันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ!

เจ้าเองก็น่าจะรู้กฎหมายระหว่างประเทศด้านการค้ามาบ้าง ถ้าเป็นพ่อค้าที่สังกัดประเทศอย่างเป็นทางการแล้ว

ต่างจากพวกที่หละหลวมอย่างสหภาพเสรี

พวกนี้เขาเชื่อแต่เหรียญทองคำของคนแคระเท่านั้น

เข้าใจแล้วล่ะ

ตอนได้ยินว่านักข่าวจากหลายประเทศมารวมตัวกันในย่านนี้ ก็คิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะ

คุณเป็นคนเรียกใช่ไหมครับ?

จะทำยังไงเมื่ออสูรที่จนมุมไปแล้ว

เขาเลยพยายามจะส่งออกไปทั่วโลกน่ะ

... คนฟังไม่ดีเลยนะครับ

นี่ถือเป็นการทำประกันอย่างหนึ่งน่ะครับ

เพราะว่าที่นี่เป็นแผ่นดินอสูรที่จอมมารปกครอง

พวกเราที่อ่อนแอจะไปสู้กับอะไรได้ล่ะ

เพื่อที่จะให้เกิดการค้าที่ยุติธรรม

ควรจะมีพยานที่เป็นกลางสิครับ

ส-ใช่แล้ว! ทั้งการทำเอกสาร ทั้งการจ่ายเป็นสิ่งของ มันไม่ถือเป็นการค้าที่ยุติธรรมเลยนะ!

เพราะที่นี่คือแผ่นดินอสูร ถึงได้ต้องการการชำระด้วยเหรียญทองของคนแคระที่เชื่อถือได้ครับ

ว้าาา

วะ-พวกเราอยากให้ท่านเข้าใจความรู้สึกของเราด้วย!

ถ้าคุณตั้งใจจะปราบปราม ก็เชิญเลยครับ ตามสบายเลยนะ

แต่ว่าท่าทางแบบนั้น มันจะถูกส่งออกไปทั่วโลกเลยนะ

ในอนาคตคงจะหวังการอยู่ร่วมกับผู้คนได้ยากแน่ๆ

ชนะแล้ว!

กังวลว่าพวกพ่อค้าจะเกรงกลัวต่อหน้าจอมมาร

แต่พวกเขาก็ทำตามแผนที่วางไว้ได้

ก็สมควรแล้วล่ะ

ถึงแม้จะเป็นแค่คนระดับล่าง แต่ก็เป็นลูกหลานของตระกูลรอซโซผู้ยิ่งใหญ่ ใครจะกล้าขัดคำสั่งของฉันได้กัน

“จงสร้างบุญคุณให้กับจอมมารริมุรุ และคว้าความไว้วางใจมาให้ได้

นี่เป็นคำสั่งจากผู้อาวุโสแห่งตระกูลรอซโซนะ

ถ้าทำสำเร็จ ก็ได้รับการรับรองว่าจะเลื่อนขั้นเป็นหนึ่งในห้าผู้อาวุโสด้วย

และนั่นก็ใกล้จะเป็นจริงแล้วด้วย!”

ท่านราชาปีศาจริมุรุ...

ถึงจะเป็นจอมมารผู้น่าเกรงขามที่ สังหารกองทัพของฟาลมุสไปแล้วก็ตาม

ในการหลอกลวงนั้น ก็เป็นคู่ต่อสู้ที่

น่ารักและเอาใจง่ายตามที่เห็นนั่นแหละ

หลังจากนี้ก็แค่ยื่นมือเข้าช่วยก็พอ

เป็นอย่างไรบ้างครับ ท่านราชาริมุรุ

ถ้าท่านไม่สะดวก รบกวนปรึกษาท่านมิอูเซ่คนนี้ได้ไหมครับ?

ถือว่าเป็นบุญวาสนาอะไรสักอย่าง

พวกผมเองก็อยากช่วยท่านราชาด้วยครับ-

ถึงจะดี แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นหรอก

เข้าไปเถอะ

ห๊ะ...

ขออนุญาตครับ

ไม่จริงน่า!?

เหรียญทอง...

ทั้งหมดนี่เป็นเหรียญทองคำของคนแคระทั้งหมดเลยเหรอ!?

เหนื่อยหน่อยนะ เกลด

มันคงจะหนักน่าดูเลยล่ะมั้ง

ไม่ครับ ถึงจะหนักก็ไม่เป็นไรหรอกครับ

การขนมันโดยไม่ให้มันแตกนี่ค่อนข้างยากเลยครับ

ฮ่าฮ่า นั่นสิ

โยะ... สี่พันเหรียญ!? บ้าจริง!

ถ้างั้นก็...

ถ้าอย่างนั้นการชำระเงินทั้งหมดก็ทำได้แล้วนี่นา!!

งั้นต่อจากนี้ไปจะขอชำระเป็นเหรียญทองของคนแคระนะครับ

เหล่าพ่อค้า เชิญต่อแถวได้เลยครับ

ค-คะ กรุณารอหน่อยค่ะ ท่านราชาริมุรุ!?

มีอะไรเหรอ?

นี่...ทั้งหมดนี้เป็นเหรียญทองของคนแคระใช่ไหมคะ?

นี่เป็นของปลอมที่สมบูรณ์แบบ เป็นการละเมิดกฎเกณฑ์โดยสมบูรณ์เลยนะ!?

เป็นคำพูดที่หยาบคายเอาการนะ

แฮะ

เป็นคำพูดที่ผิดพลาดไปเองครับ

แต่ว่านี่มันจริงเหรอคะ?

ถ้าสงสัยก็เชิญท่านประเมินก็ได้นะครับ

นั่นคงเป็นพ่อค้าในสังกัดของดยุคสินะ

ดูจากว่าเขามีเครื่องมือวิเคราะห์เวทมนตร์ไว้ใช้ได้สะดวก คงคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีการนำเหรียญปลอมออกมาใช้น่ะ

พะ-เป็นของจริงครับ...!

มีของที่เก่ามากอยู่หลายชิ้นเลยนะครับ

คงไม่ได้ออกขายในตลาดมาก่อนสินะครับ

น่าจะถูกแลกมาจากเอลเมเซียนะ

ดูเหมือนว่าคนนั้นจะเก็บมันไว้เฉยๆ ทั้งนั้นเลยล่ะ

เฮ้ เอาของปลอมมาสลับสิ

แค่ไม่กี่เหรียญก็ได้นะ

ไม่ไหวหรอกครับ

พวกนักข่าวเขามองอยู่นะ

อึก...

ถ้าถูกจับได้ พวกเรานี่แหละที่จะเดือดร้อนแน่!

ว้าย! นี่อายุ 100 ปีเลยนะ

......

เอาล่ะ พอจะเรียบร้อยไหมครับ?

ถ้างั้นก็ไม่ให้ท่านรอนานไปกว่านี้ งั้นรีบชำระให้เร็วที่สุดเลยนะ

ฮะ!

แบบนี้ล่ะ-

คุณดยุคมิอูเซ่กับเหล่าพ่อค้าที่ดูเหมือนสายลับก็ไม่สามารถหาข้ออ้างมาได้อีก

ต่อจากนี้คือ คุณซัง แห่งประเทศโอโอ

การชำระเงินทั้งหมดภายใต้การจับตามองของนักข่าวก็เสร็จสมบูรณ์ไร้ปัญหา

328

ฮ่าฮ่า ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะรวบรวมเหรียญทองได้มากมายขนาดนี้...

แต่ด้วยสิ่งนี้ เรื่องก็คลี่คลายแล้วสิ

ซู่

ถึงจะไม่ทราบว่าใช้กลอุบายแบบไหน แต่ก็เป็นฝีมือที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ซู่

เป็นอย่างไรบ้างครับ?

ถ้าหากว่าท่านราชาปรารถนาที่จะเข้าร่วมสภาประเทศฝ่ายตะวันตก

7

ให้ฉันคนนี้เป็นผู้ประสานงานก็ได้นะครับ?

แผนต้องเปลี่ยนแปลงแล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว การสร้างบุญคุณก็คงต้องใช้บารมีของสภาประเทศฝ่ายตะวันตกแล้วล่ะ

ไม่สิ ไม่จำเป็นก็ได้นะ

ห๊ะ!?

ถึงจะไม่ต้องเข้าร่วมสภาอะไรนั่น เสมอภาคแห่งนี้ก็จะกลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจขนาดใหญ่อยู่ดี

อะไรกันเนี่ย บ้าจริง!?

ความคิดเห็นส่วนตัวนี่ช่างหยิ่งผยองเอาเสียเลย...

หยิ่งผยองเหรอ?

งานเทศกาลของดยุคมิวเซีย พวกคุณสนุกไหมครับ?

--ใช่แล้ว

ใช่แล้ว ฉันมาที่นี่แล้ว

ได้ฟังดนตรีที่ยอดเยี่ยม เทคโนโลยีที่แปลกใหม่

อาหารรสเลิศที่ประเทศทางตะวันตกไม่มี

และสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของวัฒนธรรมที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

หัวใจก็เต้นระรัวขึ้นมาเลยล่ะ!

โลกใบนี้ต่อจากนี้

จะพัฒนาไปโดยมีสหพันธ์แดนเวทเป็นศูนย์กลาง...อย่างนั้นสินะ

ทุกคนกำลังตั้งใจพยายามไปสู่เป้าหมายเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง

เป็นเรื่องธรรมดาที่ผลลัพธ์จะตามมา

เพื่อเป้าหมายนั้นเอง ฉันเองก็อยากจะสร้างความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกับสภาประเทศฝ่ายตะวันตกอยู่เหมือนกัน

แต่ถ้าการทำงานของสภาเป็นแบบนี้ล่ะก็ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ถ้าอยากค้าขายกับพ่อค้าจากประเทศอื่น ก็แค่ผ่านสมาคมเสรีไปสิ

ถ้าจำเป็น ก็มีวิธีทำข้อตกลงทวิภาคีก็ได้

...เข้าใจแล้ว

เข้าใจความคิดของคุณราชาริมุรุแล้วครับ

ดูเหมือนว่าคงจะเกิดความเข้าใจผิดอันน่าเศร้าขึ้นแล้วสินะ

ฉันนี่แหละนะ อยากจะช่วยเหลือท่านราชาริมุรุให้ได้เลย

จะขอเสนอเรื่องไปยังสภาให้มีการดำเนินการที่เหมาะสมตามความคิดของท่านราชาด้วยครับ

อืมมม...

คงจะขอให้คุณมิอูเซ่ไม่ได้สินะ

คุณพูดอะไรน่ะครับ!

ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ-

ไม่ใช่แค่เรื่องเกรงใจหรอกนะ

ก็เพราะว่าเธอ

กำลังจะตกตำแหน่งแล้วนี่นา?

นักข่าวที่อยู่ที่นี่ พวกเขาจะต้องเขียนบทความเกี่ยวกับการซื้อขายนี้เมื่อกลับไปประเทศของตน

พวกพ่อค้าที่ปัดความต้องการของประเทศเราออกไป

คุณดยุคที่ดูเหมือนจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกพ่อค้าเหล่านั้น

คนที่อ่านบทความแล้วจะมีความรู้สึกอย่างไรนะ?

--อึก!

ผม จริงๆ แล้วได้ยินเมื่อกี้ครับ...

ตอนที่เหรียญทองปรากฏขึ้น

คุณดยุคบอกกับพ่อค้าคนหนึ่งว่า "ให้สลับเป็นของปลอม" อะไรทำนองนั้นครับ--

โอ๊ะโอ แบบนี้มันน่าจะเป็นบทความที่เร้าใจเลยนะ

--ใช่เลย มันเป็นหางของจิ้งจกจริงๆ ด้วย

ชายผู้นี้ มองเห็นแต่อนาคตที่ต้องถูกตัดทิ้งเท่านั้น

แต่ ถึงจะอย่างนั้น ก็ชำระเงินให้เราเรียบร้อยแล้ว เราก็สบายใจขึ้นมากเลยครับ

สำหรับพวกเราแล้ว ถ้าท่านรักษากฎหมายระหว่างประเทศได้ ก็ไม่มีอะไรต้องว่าเลยครับ

ใช่ๆ ที่นี่จะต้องใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แน่ๆ

วุ่นวายจัง

ถ้าเราจะค้าขายได้ที่นี่ ความฝันก็กว้างไกลขึ้นเยอะเลยนะครับ

ฝ่าบาทมารอ

ต่อไปนี้ก็ขอโปรด...ทางคุณชายด้วยนะครับ

ไม่สิ ขออนุญาตปฏิเสธไว้ก่อนดีกว่า

...เอ๊ะ...?

ถะ แล้วนั่นหมายความว่า...

จะไม่มีครั้งต่อไปแล้ว

การซื้อขายกับพวกพวกคุณ มันจะจบลงด้วย

นี่แหละ

ไม่ค่อยเข้าใจในความหมายที่คุณพูดเลยครับ...!

ถะ ใช่แล้ว! ถ้าอย่างน้อยก็จ่ายเงินให้พวกเราได้ พวกเราก็ไว้ใจพวกคุณได้นะ?

คุณมองพวกเราต่ำเพราะว่าเป็นแค่ร้านค้าปลีกรึไง?

ถ้าไม่มีการค้าขายแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมันจะเป็นไปได้อย่างไรกันครับ!?

นี่นะ

มันยุ่งยาก ก็เลยจะพูดให้ชัดเจนเลยนะ

พวกเธอต่างก็ตะโกนว่า ประเทศเราน่ะ ไม่น่าเชื่อถือสินะ?

ความเชื่อใจเนี่ย มันเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายเชื่อมั่นในกันและกัน

ฉันคิดว่ามันไม่ใช่แค่ฝ่ายเดียวที่ต้องรับฟังเหตุผลของอีกฝ่ายทั้งหมดหรอกนะ

มิออร์ไมล์ก็ขอให้พวกเธอเชื่อใจเรามาหลายครั้งแล้วใช่ไหม?

อ่อ นั่นก็...

ก็เข้าใจความคิดของพวกเธอนะ

พวกเรามันก็เป็นมอนสเตอร์นี่นา ไม่รู้ว่าเราจะทำตามกฎของมนุษย์ได้หรือเปล่า ความรู้สึกแบบนั้นน่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็...

แต่ว่านะ พวกคุณก็อยากจะค้าขายกับคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น

พวกเราเองก็อยากจะเลือกคู่ค้าเหมือนกันนะ

มันเป็นเรื่องที่ตามใจตัวเองเกินไปแล้วครับ!

พวกเราต่างหากที่เป็นฝ่ายยืนยันในสิ่งที่ถูกต้องนะ

การยืนยันในสิ่งที่ถูกต้องเหรอ...

ทางพวกเราได้เสนอวิธีการชำระเงินอื่นไปแล้ว

ตอนทำสัญญาครั้งแรกก็ควรจะอธิบายเรื่องนั้นไว้แล้วด้วย

แต่คนที่มาจู้จี้หลังจากนั้นแล้วปัดทิ้งทั้งหมดก็คือพวกคุณนั่นแหละ

!!

ด้วยเหตุนี้ ต่อไปนี้ประเทศของเราจะไม่ให้ใบอนุญาตทางการค้าแก่พวกคุณเด็ดขาด

ถึงแม้ว่าจะมีใครเป็นคนสั่งก็ตาม นั่นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเราหรอกนะ

มันก็แค่การที่สิ่งที่ตัวเองทำ ย้อนกลับมาหาตัวเองเท่านั้นเอง

ถ้าอย่างนั้น

ขอตัวก่อนนะครับ

ที่เหลือฝากด้วยนะ

ฮะ!

ฝากด้วยนะ มิออร์ไมล์คุง

การซื้อขายทั้งหมดเสร็จสิ้นลงอย่างปลอดภัยแล้วครับ

ถ้าอย่างนั้นทุกท่าน เชิญออกไปได้เลยครับ--

ถะ ไม่นะ!

เดี๋ยวก่อนครับ ฝ่าบาทมารอ!

คุณริมุรุครับ!

ขอร้องล่ะครับ

ได้โปรดให้เรื่อง...

ได้โปรด...

ได้รับความเมตตาด้วยเถอะครับ--

เอ๋...

ก็เป็นจุดจบแบบนั้นแหละค่ะ

ถึงกับกล้าทำแบบนี้เลยเหรอ...

อุฟุฟุฟ ดิฉันว่ามันเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเลยล่ะค่ะ

โดนเล่นงานแล้ว ก็ต้องเอาคืนสิ

แล้วก็ แน่นอนว่าต้องคิดไปถึงจุดนั้นด้วยไม่ใช่เหรอคะ?

ฮ่าๆๆ...

แต่นี่ก็ทำให้ประหลาดใจนะครับ

สู้จักรพรรดิโบราณไม่ได้จริงๆ นะเนี่ย

นึกไม่ถึงเลยว่าท่านริมุรุจะพิพากษาพ่อค้าพวกนั้นด้วย

เรื่องเกิดใหม่เป็นสไลม์

แน่ใจเลย

ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ทุกคนที่เป็นสายลับนะครับ

ก็คงอย่างนั้นแหละ

ก็คงมีคนที่ถูกดยุคข่มขู่ให้เข้าร่วมด้วย

แล้วคุณคิดว่ายังไงบ้างครับ?

ฟุฟุฟุ มันเป็นเรื่องง่าย ๆ เลยล่ะครับ

คุณมิออร์ไมล์

เหล่าพ่อค้าต่างก็วิ่งมาร้องขอต่อหน้าข้า

พวกเรามันโง่เองที่ปล่อยให้พวกคุณค้าขายที่นี่ ขอให้พวกเราได้ค้าขายเถอะ

ดังนั้น ข้าจึงกล่าวว่า

แม้ว่ามันจะยาก แต่ก็ช่วยไม่ได้

ข้าจะช่วยเป็นคนกลางเจรจาให้เป็นการพิเศษเลยล่ะ

พวกพ่อค้าต่างก็ซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากเลยล่ะค่ะ

ก็สมแล้วด้วยสิ

ในยุคเริ่มต้นของเขตเศรษฐกิจขนาดใหญ่ ถึงแม้จะเป็นพ่อค้าก็ไม่สามารถมีส่วนร่วมได้

เพราะพวกเขาถูกช่วยขึ้นมาจากก้นบึ้งนั้นนี่เอง

ด้วยวิธีนี้ พวกเขาก็ได้กลายเป็นมือและเท้าที่เชื่อฟังของข้าอย่างแท้จริง

ในกรณีที่ต้องการควบคุมอีกฝ่าย

การให้ความเมตตา ย่อมมีอัตราความสำเร็จสูงกว่าการใช้มาตรการแข็งกร้าวอย่างความกลัวหรือการข่มขู่หลายเท่าตัว

คุณเอลเมเซีย

สมบูรณ์แบบเลยนะ มิออร์ไมล์คุง

แค่คำพูดนั้นเอง ก็ช่วยให้คุณเข้าใจได้ถึงขนาดนั้นเลยเชียว

อุฟุฟุฟ พวกพ่อค้าที่มีมาตรการช่วยเหลือ

ตรงกันข้าม คนที่วางแผนต่างหากที่น่าสงสารไม่ใช่เหรอคะ?

ก็เพราะว่าการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจมันไม่ได้ผล

หมายความว่ายังไงล่ะ? คุณเอลจัง

การพยายามดึงข้อเสนอที่ดีจากคนที่ไม่มีปฏิกิริยาต่อแรงกดดันทางทหารมันเป็นเรื่องยากนี่นา

ถึงคุณเอเรโกะ จ๊ะ ฝ่าบาทจะบอกว่ามิอูจังมันไม่ค่อยดีเลยล่ะ...

เหมือนที่คุณเอลเมเซียบอกนั่นแหละ มิอูโซมันก็แค่คนรับใช้ไปวันๆ

พวกเราได้ปฏิเสธเขาโดยที่ปฏิบัติตามกฎของอีกฝ่ายแล้ว

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ต้องมีผู้บังคับบัญชาออกมาแล้วล่ะ

นั่นหมายความว่าต่อไปคือรอบจริงใช่ไหมครับ?

ใช่แล้วล่ะ

เอาล่ะ สำหรับเรื่องของพ่อค้าก็ขอจบตรงนี้

ส่วนจากนี้คือประเด็นหลัก

เกี่ยวกับการเฉลิมฉลองเปิดประเทศครั้งนี้

อยากให้คุณช่วยบอกความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาหน่อยครับ

ก็คือการประชุมทบทวนตัวเองใช่ไหมครับ?

ใช่เลย

โดยเฉพาะบรรดาพี่ ๆ ที่ปกครองประเทศ ขอให้ช่วย

กรุณาให้ความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมาด้วยนะครับ

โฮ่

สามารถพูดความคิดเห็นที่ตรงไปตรงมาได้เลยสินะ?

อ๊ะ นี่มันคนที่จะโดนดุแล้วสิ

เหตุผลที่กษัตริย์กาเซลสวมมงกุฎนั้น คือภาพที่ฉายขึ้นไปใน เหนือสนามประลอง ซึ่งเป็น ภาพจากเขาวงกต--

คือการที่เขาเปิดเผยเทคโนโลยีนั้นให้โลกได้เห็นอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังนั่นเอง

นั่นมันมีประโยชน์สูงเกินไปแล้ว

ก่อนจะเปิดเผยออกมา อยากจะขอปรึกษาไว้สักหน่อยนะ

สิ่งที่แวบเข้ามาในหัวก่อนเลยก็คือการใช้ทางทหารน่ะ

อุปกรณ์ที่สามารถฉายภาพจากระยะไกลได้นี่ ทำให้เรื่องปกติของการลาดตระเวนสถานการณ์ศัตรูมันเปลี่ยนไปเลยนะ

การใช้ทางทหารเหรอเนี่ย

อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นมาโดยบอกว่า 'มีก็ดีนะ' กลายเป็นว่ามันเป็นของวิเศษไปซะแล้ว

น่าจะบอกล่วงหน้าให้ก่อนสิ

นั่นสิ

นั่นมันคำพูดของข้าต่างหาก!!

เอาเถอะก็ดีแล้วนี่นา

ดูเหมือนว่ามันจะต้องใช้พลังเวทมนตร์ค่อนข้างมากในการใช้งานสินะ

ฉันว่ามันคงไม่ได้แพร่หลายง่าย ๆ หรอกนะ?

คุณเอลเมเซีย เก่งมากเลยนะที่ช่วยเสริมให้!

แถมถ้ายังมีสิ่งประดิษฐ์แบบนั้นอีก ฉันจะซื้อไปให้หมดเลยนะ?

ต้องให้ใช้ก่อนสิ เพราะต้องจ่ายค่าตอบแทนสำหรับสิทธิ์นั้นด้วย

คุณเอลจัง ลองเอามาใช้กับห้องน้ำกับห้องอาบน้ำตรงนี้ดูไหม อาจจะเข้ากันได้ดีเลยนะ

จากตรงนั้นเรื่องก็เลยกระโดดไปอีกขั้น

เรื่องความร่วมมือด้านเทคนิคที่ค้างไว้กับซาริออนก็คืบหน้าไป

อยากจะขอส่งวิศวกรไปให้ แต่ว่า...

ถ้าต้องการป้องกันการรั่วไหลของเทคโนโลยีหลัก การนำเข้าในรูปแบบสินค้าสำเร็จรูปก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ

ถ้าเป็นอย่างนั้น วิธีการขนส่งก็สำคัญมากเลยล่ะ

ช่วยเอาโมเดลรถไฟเวทมนตร์ที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์เกลดมาให้ด้วย

รถไฟที่จะวิ่งไปทั่วโลกตามแผนในอนาคต

แล้วเรื่องก็ขยายไปถึงการวางรางของมันด้วย

อย่างนั้นเหรอครับ "อุโมงค์" ที่คุณเบนิมารุเคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้

ก็เพื่อ "รถไฟเวทมนตร์" นี้สินะครับ

รับทราบแล้วครับ หากไม่มีผลกระทบต่อคุณโอยามะ

ผมจะอนุมัติให้มีการสร้างอุโมงค์ด้วยครับ

จริงเหรอเนี่ย?

จริงสิ

แต่ว่าในฐานะผู้รับผิดชอบ อยากจะขอให้คุณเบนิมารุมาด้วยนะครับ...

คุณเบนิมารุ!

จะขายข้าเหรอครับ คุณริมุรุ!?

เมื่อ "รถไฟเวทมนตร์" เปิดเส้นทางแล้ว อาณาจักรบลุมนดจะเป็นจุดถ่ายทอดหลัก

เบลวาร์ดรับทราบ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คุณริมุรุ

แน่นอนอยู่แล้ว

จะสำรวจรายการนำเข้าและส่งออกของแต่ละประเทศ เพื่อลำเลียงสิ่งของที่จำเป็นไป

การสร้างระบบแบบนั้นขึ้นมา นั่นคือบทบาทของประเทศเราสินะครับ

ในอาณาจักรบลุมนด ค่านิยมที่มีมาจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

จะเกิดการเปลี่ยนกระบวนทัศน์ขึ้นครับ

ตั้งใจจะมาประชุมทบทวนตัวเอง แต่ประเด็นสำคัญกลับตัดสินกันไวซะอย่างนั้น

ถ้าพวกผู้ใหญ่ระดับนี้มารวมตัวกันแบบนี้ก็ต้องเป็นแบบนี้นี่นา

เอ่อ... มีความเห็นอื่นอีกไหมครับ...

ว้าย... ต้องตั้งใจฟังแล้วสิ

คำบ่นของเวอร์ดราก็หนีไม่พ้นเรื่องเขาวงกตอยู่ดี

ก็เพราะว่าจะมีใครที่ไปถึงร้อยชั้นในการทดลองเล่นได้น่ะเหรอ!

เราซ้อมคำพูดที่จะใช้ตอบโต้กันมาตั้งเยอะนะ!?

ใครจะไปรู้ล่ะ!!

แต่ก็... ไม่ต้องกังวลไปนะ การเปิดตัวครั้งนี้เป็นการโฆษณาที่ประสบความสำเร็จแล้ว

มิออร์ไมล์คุง ช่วยอธิบายหน่อยนะ

ครับ ท่านริมุรุซามะ

มีแผนจะแจ้งให้ทราบว่า จะมอบรางวัลมหาศาลให้กับผู้ที่พิชิตเขาวงกตได้

ขุนนางที่หวังแต่เงินก็จะเข้ามาเป็นผู้ลงทุน และนักผจญภัยจำนวนมากก็จะมาท้าทาย

ประสบการณ์ในเขาวงกตที่ไม่อันตรายถึงชีวิตนี้ จะฝึกฝนพวกเขา

และในไม่ช้า ก็จะมีคนออกมาท้าชิงตำแหน่ง กษัตริย์แห่งเขาวงกตชั้นล่างสุด... ครับ (น่าจะนะ)

โอ้...

การนั่งรอแบบนี้ก็เป็นความทะนงของราชาเหมือนกันนะ...

คุณคิราซากะ ยูกิ ผู้นำสูงสุดของสหภาพเสรี

เป็นไปได้ไหมครับที่จะให้สหภาพเสรีเป็นผู้จัดการระบบรางวัลนี้

ถ้าเป็นสหภาพที่มีสาขาในแต่ละประเทศ ก็สามารถประชาสัมพันธ์ได้อย่างกว้างขวางและรวดเร็วเลยนะ

ทำไมล่ะ?

แน่นอนว่ามันก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจสำหรับทางคุณด้วย

เพราะข้าได้กลายเป็นจอมมารแล้ว สัตว์อสูรในป่าก็จะอยู่ภายใต้การจัดการของประเทศเรา

โดยเนื้อแท้แล้ว คาดว่าภารกิจปราบอสูรจะลดลง และจะมีผู้ที่ว่างงานจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามา

แต่ว่า ในเขาวงกต อสูรจำนวนมากจะเกิดขึ้นในอนาคต

ดังนั้น เมื่อนักผจญภัยปราบอสูรเหล่านั้น พวกเขาก็จะได้รับวัตถุดิบต่าง ๆ เช่น มณีเวท หนังสัตว์ งา กรงเล็บ เป็นต้น

เข้าใจแล้ว... คิดได้เก่งจังเลยนะ

จะลองพิจารณาดูก่อนนะครับ

ถ้าอย่างนั้นก็คาดว่าจะต้องเตรียมสาขาใหม่ในเมืองนี้

ขอให้ท่านช่วยจัดหาอาคารให้ได้ไหมครับ?

แน่นอนอยู่แล้ว

นึกว่าได้ข้อสรุปแล้วซะอีกนะเนี่ย—

ตัวการมีอยู่ของดันเจี้ยนเองน่ะ

ฮินาตะก็บ่นถึงเรื่องนี้

เรื่องที่นักผจญภัยที่ชินกับดันเจี้ยนใต้ดินแล้วความตระหนักรู้นั้นลดลงนี่เป็นปัญหาเลยนะ

ถ้าตายข้างนอกดันเจี้ยน จะฟื้นคืนชีพไม่ได้หรอก ถ้าไม่ใช่ผู้ใช้เวทมนตร์ชุบชีวิตนะ?

เรื่องเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์มันก็เป็นเขตแดนของคุณไม่ใช่เหรอครับ?

มันก็ไม่ใช่สมัยสงครามนะ...

นักเวทศักดิ์สิทธิ์ช่วงหลัง ๆ ไม่มีผู้ใช้เวทมนตร์ชุบชีวิตเลยล่ะ

หลังจากเจรจาแล้ว

งั้นก็ได้ เข้าใจแล้ว จะส่งนักเวทศักดิ์สิทธิ์ไปให้ก็ดี

ถ้าได้ฝึกฝนในเขาวงกต ประสบการณ์จริงก็จะช่วยฝึกฝนเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยไม่ใช่เหรอ?

จริงด้วยนะ นั่นเป็นความคิดที่ดีเลย

แล้วก็เผื่อจะพูดเสริมอีกนิด

ขอให้พวกอัศวินศักดิ์สิทธิ์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปท้าทายในเขาวงกตด้วยได้ไหมนะ

เอ๊ะ!?

พวกเราด้วยเหรอครับ คุณฮินาตะ!?

ใช่แล้วล่ะ

มันไม่ใช่สนามฝึกที่ดีที่สุดที่ไม่มีความเสี่ยงที่จะตายเหรอ

ก็ประมาณนี้แหละ มันก็ถูกสรุปขึ้นมาแบบหักโหมไปหน่อย

มุ๊กกู...

เอาล่ะ แบบนี้ประชุมทบทวนตัวเองก็คงจะจบแล้วสินะ

สุดท้ายนี้ มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถามทุกคนครับ

มีการติดต่อกับพ่อค้าทางทิศตะวันออกบ้างไหม?

หมายถึงพ่อค้าจากจักรวรรดิทิศตะวันออกน่ะเหรอ?

น่าจะมีอะไรคิดอยู่แน่ๆ เลยล่ะนะ

อืม ข้าคิดว่าพวกนี้ กำลังวางแผนอะไรบางอย่าง

ก็แค่การคาดเดาเท่านั้นแหละนะ

ด้วยเหตุนั้น เลยอยากรู้ว่าทางพวกคุณเป็นอย่างไรบ้าง

ประเทศของเราเปิดรับทุกคน และอนุญาตให้สัญจรได้อย่างเสรี

พ่อค้าทางทิศตะวันออกก็เข้าออกอยู่ไม่ใช่เหรอ

แน่นอนว่าทุกคนที่เข้าออกจะอยู่ภายใต้การสอดส่องของหน่วยลับของเราครับ

เพราะว่าคู่ค้าก็เป็นแค่ประเทศเล็ก ๆ เท่านั้นนี่ครับ

แม้แต่ที่บรุมน์ด์ก็มีการหมุนเวียนสินค้าอยู่บ้าง... แต่ก็ไม่ค่อยเห็นพ่อค้าเท่าไหร่เลยนะครับ

เลยคิดว่ามันไม่คุ้มค่าเหรอครับ?

เจ้า... ถึงแม้ว่าฝ่าพระบาทองค์ราชาจะทรงทำการค้าด้วยนะ...

ประเทศของฉันปลอดภัยใช่ไหมคะ?

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

เพราะว่าสินค้าจากภายนอกทั้งหมดจะถูกบริหารจัดการโดยส่วนกลาง และไม่ได้มอบอำนาจให้ราชวงศ์สิบสามแห่งเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยค่ะ

ว่าแต่ คุณลุงแห่งลาเซนไปตรวจบัญชีมาด้วยนะ?

สมัยฟาลมุสเคยมีการติดต่อกับพ่อค้าทางตะวันออกอยู่ใช่ไหม

พูดจาใหญ่โตจัง

เป็นคำสั่งจากท่านดิอาโบลค่ะ

เขาจะไปตรวจสอบอิทธิพลจากพ่อค้าทางตะวันออก และจะจัดการตัดรากเหง้าให้สิ้นซากเลยค่ะ

สำหรับสหภาพแล้ว ก็ทำได้แค่ปล่อยให้แต่ละคนตัดสินใจกันไปเท่านั้นแหละนะ

การจะหยุดการเจรจากับพ่อค้าทางทิศตะวันออกทั้งหมดแบบกะทันหันมันเป็นไปไม่ได้เลย

ก็เป็นอย่างนั้นแหละ

เรื่องความเป็นอยู่ของสมาชิกสหภาพก็มีด้วย

ราชอาณาจักรจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้ยุติการค้ากับพ่อค้าทางทิศตะวันออกโดยสิ้นเชิงแล้วนะ

อย่างนั้นเหรอครับ?

ใช่

ถึงแม้จะรู้จักกันมานานแล้ว แต่เขาก็หลอกให้ลิมรูลไปปราบจนได้นะ

แถมในคืนงานเลี้ยงของเหล่าจอมมาร ตัวแทนพ่อค้าทางทิศตะวันออกก็เรียกข้าไปด้วย โดยบอกว่ามี "ข้อมูล"

เพราะมีเหตุจำเป็น เลยไม่ได้ตอบรับการเรียกตัวและยังคงอยู่ที่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์

คืนนั้นเอง มีผู้บุกรุกเข้ามาในวิหารเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์

หืมมม...

ผู้บุกรุกกับพ่อค้าทางทิศตะวันออกมีความเกี่ยวข้องกันสินะ

อืม นั่นคงไม่ผิดแน่

พ่อค้าทางทิศตะวันออกน่าจะหาช่องทางให้พวกพ้องแทรกซึมเข้ามาได้สินะ

น่าจะใช่นะ

คิดว่ามันต่างกันมากเลยนะ ระหว่างที่มีหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์กับไม่มี

เอาล่ะ งั้นก็มีการแบ่งปันข้อมูลแล้ว

เอาล่ะ ทุกท่าน

เหนื่อยมามากเลยนะครับสำหรับงานเทศกาลเปิดประเทศสามวัน!

คนที่รับรู้ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับคุณชิซทุกคนที่อยู่ในที่นั่น

กระดาษคุณภาพดีพวกนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นสินค้าที่นำเข้าจากจักรวรรดิทิศตะวันออกด้วยนะ

ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับความสัมพันธ์กับพ่อค้าก็ตาม

แต่ดูจากคำตอบในที่นั้นแล้ว

เจ้าคนนั้นอาจจะมีขนขึ้นที่หัวใจก็ได้มั้ง

คนที่เครย์มันพูดถึง "ท่านผู้นั้น" น่ะ

ไม่ต้องสงสัยเลย

คือคุณคุราซากะ ยูกิ

ลิ้มรสความสิ้นหวัง

ข้าคิดว่าตัวเองเก่งกาจนักเชียว

ไร้ความยับยั้งชั่งใจเกินไปแล้ว

จอมมารริมล ไม่ใช่คนที่ข้าอย่างจะเข้าไปจัดการได้

อ่า ความผิดพลาดครั้งนี้ ควรจะรายงานไปว่าอย่างไรดีนะ...

...ไม่สิ ต่อให้รายงานยังไงก็คงไม่เปลี่ยนแปลงหรอก

ซู่ลุ...

เพราะว่าห้าผู้อาวุโสไม่ใจอ่อนพอที่จะให้อภัยคนที่ทำผิดพลาดเลยนะเนี่ย

—ก็ล้มเหลวเสียแล้วสินะ ท่านปู่

ใช่แล้ว

เพียงแค่คิดว่าน่าเสียดายที่ข้าจะทำลายประเทศนั้นไปเท่านั้นเอง...

นั่นมันก็ช่วยไม่ได้นี่นา

ข้าก็เห็น ได้ยิน และรู้สึกมันด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น ก่อนที่เรื่องนั้นจะแพร่สะพัด ก็น่าจะทำลายมันไปเสียแล้ว

ท่านปู่ ท้ายที่สุดข้าก็จะลงมือเองค่ะ

ไม่ต้องกังวลหรอก

ข้าคือมาเรียเบล

มาเรียเบลผู้ "โลภ"

ผู้ที่คว้าทุกสิ่งมาไว้ในมือ

โลกใบนี้เป็นของตระกูลล็อตโซต่างหากล่ะ

ใช่แล้ว ถูกต้องเลย

ขอมอบทุกสิ่งให้เจ้า

จดหมายจากสภาประเทศฝ่ายตะวันตกจะมาถึงสหพันธ์อาณาจักรปีศาจ

ติดตามในฉบับเดือน 8 (วันพุธ) ที่จะวางจำหน่าย!

ซึ่งเป็นเหตุการณ์ในอีกหนึ่งเดือนถัดมา