ตอน 121: Chapter 121

ประเทศเล็กๆ ทางเหนือ

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์ RNIC

อาณาจักรชิลโทรซโซ

ไม่น่าเชื่อเลย... ที่จอมมารริมุรุจะรู้ถึงแผนการร้ายของนายได้

โยฮัน รอสเทย์ หนึ่งในห้าผู้อาวุโส

อดผิดหวังไม่ได้จริงๆ

สมาพันธ์เสรีมีสถานะที่ได้รับการสนับสนุนจากสภาไม่ใช่รึไง?

ยูคิ คากุราซากะ ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งสมาพันธ์เสรี

ในฐานะผู้ลงทุน ก็หวังจะได้รับรายงานที่ดีนะ

ไปทำเรื่องบกพร่องอะไรมาหรือเปล่า?

นั่นมันเสียมารยาทจริงๆ

ถึงแม้จะไม่ได้ทิ้งหลักฐานไว้ก็ตามนะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ใช้คำพูดเก่งๆ ปัดความรับผิดชอบไปเลยสิ

ภูมิใจใช่ไหมล่ะ?

อีกฝ่ายเป็นจอมมารนะเฟ้ย?

ไม่อยากให้โดนเขากระตุ้นแล้วถูกฆ่าหรอกนะ

...คุณแกรนด์เบล ท่านบอกว่าจอมมารริมุรุมาขวางทางน่ะครับ

นายเองก็จัดการได้ไม่ใช่รึไง?

อย่ามาพูดอะไรบ้าๆ สิ

กองกำลังของสหพันธ์แดนปีศาจนี่สุดยอดจริงๆ

ตรงนั้นมันมีทั้งพวกโยไคกับเผ่าปีศาจด้วยนะ?

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ที่เด็ดสุดก็คือ "มังกรพายุ" นั่นแหละ

ไม่ใช่คนที่มนุษย์จะรับมือได้ง่ายๆ เลยนะ

ใช่แล้ว ถูกต้องที่สุดเลยล่ะ

โอ้ โอ้ คุณแกรนด์เบล!

วันนี้คุณตาไม่อยู่ เป็นฉันคนเดียวเองนะ

สิ่งที่น่าปวดหัวที่สุดคือมังกรพายุ เวลโดร่า...

คุณตาบอกว่าท่านเคยรู้จักยุคที่มังกรปีศาจตัวนั้นออกอาละวาดเลยนะ

ท่านบอกว่า "ก็ไม่แปลกใจที่ 'เทพเจ้า' จะระแวดระวังขนาดนั้น" น่ะสิ

แต่นั่นมันเรื่องของตอนนี้

ฉันอยากได้คำตอบที่ชัดเจนสำหรับคำถามของโยฮัน

ถ้าคุณตั้งใจเต็มที่

จะสามารถโค่นจอมมารริมุรุได้เหรอคะ?

...ฮินาตะก็ยังสู้ไม่ได้เลยนะ?

ผมว่าถ้าผมไปสู้ก็คงจะยากที่จะชนะครับ

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์

----เอ่อ

แล้วแต่เงื่อนไขเลยนะ

...ใช่

ยูคิ คากุราซากะ

ถ้าผู้ชายคนนี้พูด การตั้งใจจะโค่นจอมมารริมุรุก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันแล้วล่ะ

เขาเองก็อยู่ในอำนาจของฉันโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

เขาไม่ได้พูดโกหกใส่ฉันและก็ไม่สามารถขัดคำสั่งฉันได้

นั่นคือพลังของ "ผู้โลภ" ของฉันนี่นา

สกิลเฉพาะตัว "ผู้โลภ"

ความสามารถที่ไปแทรกแซงความปรารถนาของผู้อื่นนั้น มีวิธีควบคุมเป้าหมายได้อย่างอิสระอยู่สองวิธี

วิธีแรกคือการเขียนทับความปรารถนาของอีกฝ่ายด้วยความปรารถนาของมาเรียเบล เพื่อให้กลายเป็นผู้ร่วมมือ

วิธีนี้ต้องมีการปฏิสัมพันธ์ระยะยาวเพื่อค่อยๆ ซึมซับและชักจูง

นี่คือสิ่งที่กำลังทำกับยูคิอยู่ตอนนี้เลย

อีกวิธีหนึ่งนั้นเร็วกว่ามาก

คือการอัด "ความปรารถนา" จำนวนมากเข้าไปในตัวอีกฝ่าย เพื่อชักจูงให้สำเร็จในครั้งเดียว

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์

ทว่าถ้าถูกจับได้ ก็อาจเป็นไปได้ที่มารีเบลจะถูกฆ่าก่อนที่การควบคุมจะเสร็จสิ้น

การใช้กลยุทธ์แบบนี้กับผู้ที่เก่งกาจนั้นมีความเสี่ยงสูงเกินไป

ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน ยิ่งความปรารถนาของเป้าหมายมากเท่าไหร่ การควบคุมก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นนะ

ความปรารถนาของจอมมารริมุรุที่เห็นในงานเทศกาลเปิดประเทศนั้นไม่ได้มากมายนัก

เปล่าค่ะ ถ้าดูจากการพัฒนาของแดนปีศาจแล้ว เขาควรจะมีความโลภมากกว่าคนทั่วไปนะครับ...

ถึงถึงที่สุด ก็ไม่รังเกียจที่จะปล่อยทุกอย่างทิ้งไปเลย

แค่ระดับนั้นเองเหรอ

...อย่ามาล้อเล่นสิ

มายุ่งกับสนามล่าของฉันด้วยความปรารถนาจิ๊บจ๊อยขนาดนั้นน่ะ

โลกอันสงบสุขที่ถูกสร้างขึ้นภายใต้การปกครองของตระกูลรอซโซ

มาเรียเบล ซึ่งได้ให้คำมั่นสัญญากับคุณแกรนด์เบล ก็ได้วางแผนขึ้นทันที

อันดับแรก ก็ให้ประเทศสมาชิกสภาออกสกุลเงินของตัวเอง

เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละประเทศ

อัตราแลกเปลี่ยนถูกกำหนดโดยอำนาจของประเทศนั้นๆ

และผู้ที่ทำการควบคุมมันก็คือสภา

รวมถึงเจตจำนงของเหล่าผู้เฒ่าห้าท่านด้วย

การที่เราได้ก้าวไปอยู่ในฝั่งที่กำหนดคุณค่าและกฎเกณฑ์

นั่นคือเงื่อนไขเบ็ดเสร็จในการปกครองนั่นเอง

เรื่องที่เกิดใหม่เป็นสไลม์

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา รากฐานของการควบคุมก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว

แผนการก็เป็นไปอย่างราบรื่น

จนกระทั่งสหพันธ์แดนปีศาจผุดขึ้นมา

ประเทศของเขานั้นเป็นเมืองที่น่าดึงดูดเกินไป

และจะเป็นสถานที่ล้ำสมัยที่สร้างยุคใหม่และกำเนิดกระแสต่างๆ

ในอนาคต เมื่อมีการเปิดความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มูลค่าของมันย่อมเพิ่มขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าเป็นเช่นนั้น การตัดสินใจทุกอย่างของตระกูลロッโซก็จะไม่สามารถกำหนดได้อีกต่อไป

แม้จะน่ารังเกียจ แต่การไปแหย่ให้งูโผล่มาก็เป็นเรื่องโง่เขลา

มาตรการรับมือที่สามารถทำได้ก็คือการเอาใจ...

ชวนจอมมารริมุรุเข้าสภา

แล้วก็ดูปฏิกิริยาของเขา

แต่ว่าเขาจะตอบรับไหมนะ

เขาจะตอบรับแน่นอน

จอมมารผู้นั้นไม่พลาดโอกาสในการพัฒนาประเทศ

ไม่อย่างนั้นก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีการพัฒนามาได้ขนาดนี้ในเวลาอันสั้น

ใช่แล้วล่ะ

อีกอย่าง บุคคลผู้นั้นก็มีความยึดติดกับสังคมมนุษย์

เขาอยากจะยืนยันว่าสหพันธรัฐแดนปีศาจจะปลอดภัยได้ด้วยการปฏิบัติตามกฎของมนุษย์

การเชิญไปสภาแห่งรัฐทางตะวันตกน่าจะเป็นสิ่งที่เขาปรารถนาแล้วด้วยซ้ำไป