ตอน 14: Chapter 14

จะให้ดูเปลวไฟที่แท้จริงให้ดูเอง

ถ้าดูนี่แล้วยังไม่หมดใจสู้ก็

ดูให้ดีนะ

จะเอาไปคุยกันต่อคงไม่ไหวแล้วล่ะ

กุโรไซ เอ็กซ์ตร้าสกิล โคคุเอน

ตอนที่สิบสี่ เรื่องของเผ่าอสูรใหญ่

อ่า...

นั่นมัน...เปลวไฟนั่น

ไม่ใช่คาถาที่ใช้พลังเวทรอบตัวเลยนะ!

สิ่งที่ก่อตัวเป็นเปลวไฟนั่นมาจากพลังของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ความรุนแรงของภัยพิบัติมันคือพลังของเขาเลยนี่นา—!!

จะทำยังไงดี? ยังจะสู้ต่ออีกเหรอ?

คึ่ก...

ดีมากเลย กลัวจนตัวสั่นเลยนะ

ได้โปรด ยอมแพ้ด้วยวิธีนี้เถอะนะ

พาเจ้าหญิงหนีไปเถอะ

ตรงนี้ให้ข้าเอง

หุบปากไปเลย ไอ้แก่บ้า

ข้าที่แบกรับความรู้สึกผิดของสหายที่กระจัดกระจายอย่างน่าสมเพชเช่นนี้...

แล้วให้หนีไปต่อหน้าศัตรูที่เจอสักทีอย่างนั้นเหรอ?

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ

ฉันมีความภาคภูมิใจที่ถูกเลี้ยงมาให้เป็นหัวหน้าเผ่าคนต่อไปนะ!

สู้จนกว่าจะอับอาย ก็ยอมตายดีกว่านะ

หนุ่ม...

เช่นนั้นฉันก็จะไปเป็นเพื่อนเจ้าเองนะ

...เป็นอย่างนี้นี่เอง

แย่แล้ว สิบแตกไปหมดเลย

เดี๋ยวก่อนนะ พี่ชาย!

หลีกไปตรงนั้น

ไม่ครับ!

คนผู้นี้อาจจะไม่ใช่ศัตรูก็ได้นะ

โอ๊ะ?

ทำไมล่ะ? ก็เหมือนกับพวกปีศาจหน้ากากที่มาโจมตีหมู่บ้านไม่ใช่เหรอ

แกเองก็บอกแบบนั้นไม่ใช่เหรอ!?

ใช่ครับ แต่ว่า...

ฮอบกอบลินสองคนที่พยายามต้านทานคาถาโคม่าได้น่ะ

ดูเหมือนจะไว้วางใจและรักใคร่ในตัวข้า

แม้แต่หมาป่าที่คอยกันข้าไว้...

ใกล้มากเลย คุณรันกา

มันดูแตกต่างจากเผ่าออร์คที่นำทัพอย่างสิ้นเชิงเลยครับ

เยี่ยม! เจ้าหญิง

อีกนิดเดียว!

คิดให้ดีนะ ว่าเจ้าสาวคนนี้จะพยายามปกป้องใครกันแน่

นี่ คุณวาคะ?

อืม...

ดูเหมือนบรรยากาศจะเข้าที่เข้าทางแล้วสิ

ตอนนี้ไม่ต้องการนี่แล้วใช่ไหม

!?

นี่แก...กำลังทำอะไร...

มันกลืนลงไปแล้วนะ

ถ้าโยนพวกนั้นมั่วๆ ออกไป คนก็ตายเป็นแถวแน่ๆ

...สุดท้ายแล้วแกมันเป็นใครกันแน่?

ฉันเหรอ? ฉันก็แค่สไลม์ธรรมดาน่ะ

สไลม์ริมุรุ

สไลม์เหรอ?

บ้าเอ๊ย อะไรก็เป็นได้ทั้งนั้นเลย

เอ๊ะ!?

โฮโยน

โฮะ...

นี่มัน...ของจริงเหรอ...

ว่าแต่ หน้ากากนี่เป็นของที่ระลึกของผู้หญิงคนหนึ่ง เพิ่งจะกลับมาอยู่ในมือข้าเมื่อเช้านี้เอง

ถ้าอยากจะให้ยืนยันอีกทีว่าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับคนที่มาโจมตีหมู่บ้านพวกแกก็เชิญได้เลยนะ

นี่ไง

งั้นก็ว่ามาสิ

อ๊าาา...

รู้สึกเหมือนจะคล้ายนะ...

ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะมีพลังต้านทานเวทมนตร์อยู่

แต่ปีศาจในตอนนั้นไม่ได้ซ่อนพลังลึกลับเอาไว้เลยนะ

ถ้าอย่างนั้น...

●●●●●

ขอประทานอภัย

เป็นความเข้าใจผิดของพวกเราเอง

ได้โปรดรับคำขอโทษของเราด้วยเถอะนะ