ตอนที่ 19

ด้วยเหตุนี้ พวกเราจึงต้องสู้กับกองทัพออร์ค

ศึกตัดสินนี้จะจัดขึ้นในพื้นที่ชุ่มน้ำ

ถ้าชนะตรงนี้ก็ดีแล้ว

แต่ถ้าหากแพ้ล่ะก็ รีบถอนกำลังออกจากที่นี่ แล้วหลบไปที่หมู่บ้านเทรนต์ให้ได้นะ

พูดตามตรงแล้ว กำลังทหารฝ่ายศัตรูไม่น้อยเลยนะ

จะตั้งใจสู้ให้ชนะ แต่ถึงจะแพ้ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวจนตัวสั่นนะ

ว่าแต่ อะไรเนี่ย ทำไมมันเหมือนขบวนแห่ศักดิ์สิทธิ์แบบนี้ น่าอายชะมัด

อยากให้มันจบเร็วๆ จะเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้...!

สถานการณ์จะแจ้งให้ทราบด้วยวิธี "การส่งผ่านความคิด" นะ

ทุกคนใจเย็นๆ แล้วทำตามที่กำหนดไว้ให้ดีนะ

เอ่อ งั้นก็...

จะประกาศรายชื่อคนที่เข้าร่วมในกลุ่มแรกแล้วนะ!

จะบอกธุระมา

นายท่านของเราประสงค์จะทำพันธมิตรกับพวกเจ้ามนุษย์กิ้งก่า

พันธมิตรเหรอ?

เอ่อ ไม่รู้เหมือนกันว่าฝ่ายพวกเจ้าเป็นยังไงนะ

คุณริมุรุ ท่านเป็นผู้ใหญ่ได้ขอความช่วยเหลือโดยตรงจากภูตพฤกษา และได้ยืนยันว่าจะไปปราบกองทัพออร์คด้วย

ผู้ดูแลป่าติดต่อมาเองเลยเหรอ!?

ตามเรื่องของผู้เฒ่าภูตพฤกษาน่ะ กองทัพออร์คถูกนำโดยจักรพรรดิกะโหลกหมูเชียวนะ

เมื่อได้ความหมายนี้ไปแล้ว ลองพิจารณาให้ดีๆ ล่ะ

จักรพรรดิกะโหลกหมู

อย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย

หึ! คุณริมุรุอย่างนั้นเหรอ!? ไม่เคยได้ยินชื่อเลย!

ก็คงจะกลัวจักรพรรดิกะโหลกหมูแล้วมาขอร้องพวกเราสินะ?

พูดตรงๆ ขอความช่วยเหลือมาก็ก็น่าจะดีกว่า

ห๊ะ?

รีบหุบปากซะเดี๋ยวนี้

หยุดเถอะ

ท่านผู้นำ ถ้าทำตัวแบบนั้นก็จะถูกดูถูกเหยียดหยามสิ...!

!!

นะ... คุณอิโตะ!?

ขออภัยในความไม่สุภาพของเผ่าเดียวกัน

ปล่อยข้าสักหน่อยได้ไหม

นี่เป็นการเสนอที่เท่าเทียมกันใช่ไหมนะ?

ทัพพฤษภกะโหลก

...ขออภัย ไม่ได้มีเจตนาจะข่มขู่หรอกนะ

ไม่ชอบเลยที่ถูกท่านประพฤติเย้ยหยัน

พูดได้ดีนี่... ไม่อย่างนั้นคงไม่ลังเลที่จะตัดหัวเจ้าไปแล้วกระมัง

...ในป่าใหญ่จูร่า ไม่มีคนโง่ที่แสร้งเป็นผู้ดูแลป่าได้หรอก

ดูจากลักษณะแล้ว เจ้าเป็น... มีพลังวิญญาณที่ต่างจากที่ข้ารู้จักมากทีเดียว

น่าจะเป็นออร์คที่อาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สินะ?

ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

มนุษย์ปีศาจ!?

ตอนที่ได้รับนาม "เงาฟ้า" จากนายท่าน ก็ได้กลายเป็นมนุษย์ปีศาจ

เผ่าพันธุ์ชั้นสูงที่หายากซึ่งเกิดจากบรรดาออร์ค...

เจ้าตั้งชื่อให้ตัวเองว่าอะไรนะ ถึงแม้จะเหนือกว่าสิ่งที่นายท่านมอบให้เสียอีก...!?

การปรากฏตัวของจักรพรรดิกะโหลกหมู...

ในสถานการณ์นี้ หากคาดหวังความช่วยเหลือจากผู้แข็งแกร่งได้

ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

แต่ว่า...

...ขอตั้งเงื่อนไขกับเจ้าซูเอย์คนนั้นสักข้อได้ไหมนะ

...ลองฟังดูสิ

คี๊♡

คุณริมุรุคะ ตอนนี้สะดวกไหมคะ?

สบายดีค่ะ!

ยอดเยี่ยมไปเลย!

ได้เจอท่านผู้นำของพวกมนุษย์กิ้งก่าแล้วค่ะ

เดี๋ยวเจอกันนะ

บอกว่ารับฟังเรื่องพันธมิตรได้ค่ะ

โอ้ จริงหรือนี่

แค่ขอให้ไปอยู่กับคุณริมุรุเท่านั้นเองค่ะ...

ไม่เป็นไรหรอก เพราะว่าจะสู้กันในพื้นที่ชุ่มน้ำอยู่แล้ว

การให้เชื่อคนที่ไม่เคยเจอหน้าก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้นี่นา

แล้วกำหนดการประชุมจะให้เป็นเมื่อไหร่ดีครับ?

อืมมม... ก็คงงั้นแหละนะ

การเตรียมการและการเดินทางน่าจะใช้เวลาอยู่พอสมควร

ก็ประมาณ 7 วันข้างหน้ามั้ง

งั้นก็เป็นเช่นนั้นแล้วกัน

ข้าเอาแต่คุณมูน่าคนเดียวเท่านั้น ข้าเอาแต่คุณมูน่าคนเดียวเท่านั้น

ว่าแต่ ท่านผู้นำมนุษย์กิ้งก่าเป็นคนแบบไหนเหรอ?

ระมัดระวัง แต่เป็นผู้ชายที่มีวิจารณญาณนะครับ การตอบรับกับพวกเราก็สุภาพด้วย

อืมมม

เข้าใจแล้วต่างจากกาบิลสินะ

คุณริมุรุครับ ต่อไปก็อะไรนะ เอ๊ะ

งั้นฝากฝากคำพูดไปสักหน่อยนะ

รับทราบค่ะ

ーーーーงั้นเราก็จะเตรียมตัวให้พร้อม แล้วมารวมตัวกันที่นี่ในอีก 7 วันข้างหน้า

ถึงตอนนั้นก็จะให้ท่านนายท่านริมุรุของเราได้มองเห็นเราด้วยแล้วกัน

จนกว่าถึงตอนนั้น จะไม่รีบร้อนออกไปเปิดศึกโดยเด็ดขาด

รับฟังแล้วใช่ไหม...

อืม รับทราบแล้ว

สุดท้ายนี้มีข้อความฝากจากท่านริมุรุด้วย

“ระวังข้างหลังด้วยนะ”

...? งั้นก็ทำตามนั้น

อย่างนั้นเอง

งั้น

ท่านผู้นำ...

...ดูเหมือนจะเริ่มเห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์แล้วสินะ

ฟังให้ดีทุกคน กองทัพออร์คมันเคลื่อนทัพมาจนใกล้กับถ้ำใหญ่ใต้ดินแห่งนี้แล้วนะ!

แต่ไม่ต้องกลัวไป

ในอีก 7 วันข้างหน้า เราคาดว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพที่แข็งแกร่งตามคำร้องขอของนางฟ้าพฤกษา

ระหว่างนั้นพวกเราก็ต้องตั้งรับและเก็บกำลังรบไว้ก่อน

เราได้เปรียบเรื่องภูมิประเทศ

ใช้เขาวงกตธรรมชาติแห่งนี้ให้เป็นประโยชน์ และโจมตีออร์คหนึ่งตัวด้วยคนหลาย ๆ คนให้ได้!

เป้าหมายของเราคือการป้องกันเป็นหลัก!

อย่าคิดว่าจะบุกโจมตีไปอย่างเด็ดขาดเชียว

ถ้าตายในสนามรบ ศพของเจ้าก็จะกลายเป็นอาหารให้พวกมันนะ!

จนกว่าจะถึงตอนนั้น ต้องอดทนไว้ให้ได้!

นั่นแหละคือการสู้กับจักรพรรดิหัวหมูไง!

หลังจากรวมกำลังเสริมแล้ว ก็จะสวนกลับไป!

จะยอมให้ใครตายแม้แต่คนเดียวไม่ได้เด็ดขาด‼

สี่วันหลังจากประชุมกับโซเอ

นี่มันออร์คจริง ๆ เหรอเนี่ย?

รู้สึกเหมือนกำลังสู้กับออร์กเลยแฮะ

ขนลุกเลยนะ...

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีพวกแบบนี้ถึงสองแสนตัว

นี่คงเป็นพลังของจักรพรรดิหัวหมูสินะ...

จะต้านทานต่อไปได้อีกสามวันไหมเนี่ย...

แค่ตั้งรับอยู่เฉยๆ ก็เหนื่อยเปล่า

คุณ...!

พ่อครับ

โอ้ กลับมาแล้วเหรอ

ทำสำเร็จไหม การขอความร่วมมือจากกอบลินน่ะ?

ครับ!

แต่การตั้งรับเพื่อต้านทานออร์คเนี่ย มันคิดยังไงกันล่ะครับ?

ไม่น่าจะเป็นสไตล์การต่อสู้ของมนุษย์กิ้งก่าผู้สูงศักดิ์เลยนะ

เปล่า ตอนที่เจ้าไม่อยู่ มีฝ่ายเสนอขอเป็นพันธมิตรเข้ามานะ

การมุ่งเน้นไปที่การป้องกันจนกว่าจะได้รวมตัวกับพวกเขาน่ะ ดีที่สุดแล้ว

...แก่ลงแล้วสิ พ่อ

อะไรน่ะ?

การใช้ประโยชน์จากเขาวงกตธรรมชาติเพื่อต่อสู้กับกองทัพใหญ่ ก็น่าจะเป็นยุทธวิธีที่ดีนะ

แต่ว่า ถ้าเป็นแบบนั้นก็จะกระจายทหารไปตามทางเดินมากมายเกินไป จนไม่สามารถรับมือการโจมตีได้ครบทุกจุด

!?

คุณกาวิร! นี่มันอะไรกันเนี่ย...

ใจเย็นก่อน ท่านหัวหน้าองครักษ์ไม่ได้คิดจะทำอันตรายอะไร

ที่ต้องใช้วิธีหยาบคายไปแบบนี้ ขออภัยด้วยในภายหลัง

แม้จะทำให้รู้สึกอึดอัด แต่โปรดอดทนรอจนกว่าข้าจะโค่นจักรพรรดิหัวหมูให้ได้

ม-เดี๋ยวก่อนสิ ลูกเอ๋ย!!

จะทำตามใจตัวเองไม่ได้นะ!

อย่างน้อยก็ต้องรอจนกว่ากองทัพพันธมิตรจะมาถึงสิ!

โฮ่ ปล่อยเลย!

คุณกาวิร... ไม่สิ พี่ชายครับ! โปรดตื่นขึ้นมาเถอะครับ!

คุณกาบิลครับ นี่มัน...

นี่มันของพ่อครับ...

!

ค นี่มัน...

หอกระเบิดวารีนี่เอง...

คุณกาวิร

การควบคุมหัวหน้าเผ่าต่าง ๆ เสร็จสมบูรณ์แล้ว

ยอมรับข้าเป็นนายแล้วใช่ไหม!

พวกเด็ก ๆ หลายคนก็สงสัยในการป้องกันศึกครั้งนี้เหมือนกันนะ

...อย่างนั้นสินะ

ทุกคนจะตามคุณไปด้วยนะ

ฝากด้วยครับคุณกาวิร

ได้เลย!

ให้ข้าแสดงวิถีการต่อสู้ที่แท้จริงของมนุษย์กิ้งก่าให้ดูเอง!

กองทัพออร์คขนาดใหญ่ที่แผ่ปกคลุมพื้นที่ชุ่มน้ำ

จากมุมหนึ่งของกองทัพนั้น ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมา

ไม่ต้องกลัวหรอก พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้คืออาณาเขตของเรา!!

ใช้ความคล่องตัวเบี่ยงเบนพวกออร์คซะ!

พวกที่ติดหล่ม อย่าให้ช้ากว่าเราเด็ดขาด!

การโจมตีของเราได้ผลแล้ว!

ก็อย่างที่คุณกาวิรบอกจริงๆ ด้วย!

ความสามารถของกาวิรได้รับการยอมรับจากเพื่อนพ้องมากมาย

ถอยออกมาก่อน!!

ว๊าาา

ถ้าจะมีข้อผิดพลาดอยู่ก็คงจะเป็น

อะไรน่ะ...?

ออร์คกำลังกินศพของออร์คงั้นเหรอ...!?

หัวหน้าเผ่ารู้ถึงความน่าสะพรึงของจักรพรรดิหัวหมู

ส่วนกาบิลนั้นไม่รู้ถึงความน่าสะพรึงของจักรพรรดิหัวหมู

ความแตกต่างนั้นเองที่กำลังส่งผลในตอนนี้ กลายเป็นผลลัพธ์ และกำลังแผ่เขี้ยวออกมา