ตอนที่ 22

อยากเห็นร่างที่ปลอมตัวเป็นคุโรอารามิโระสินะ?

หะ!

ไอ้เจ้ากอบุตานั่นบอกว่ามันเป็นร่างที่วิเศษมากเลยนะ!

อ่า... ตอนที่โดนพวกนักผจญภัยมนุษย์รุมล้อมตรงทางเข้าอาณาจักรคนแคระสินะ

ฉันบอกให้มันหลับตาไว้ไม่ใช่เหรอ...

ช่างเถอะ

ดูให้ดีล่ะ

หึ

หึ

หึหึ

ถ้าจะให้พูดก็คือ นี่อาจจะเป็นร่างที่วิวัฒนาการของอารามิโระก็ได้นะ

โอ้...

รังกา ก็พยายามให้ถึงร่างนี้ให้ได้นะ

คิดว่าจะมาช่วยพวกกิ้งก่าสินะ ทำไปก็ไร้ประโยชน์!

ถึงจะมีสมุนของสัตว์ประหลาดจากที่ไหนก็ตามมาร่วมด้วย

ความได้เปรียบของเราก็ไม่สั่นคลอนเลยสักนิด

พวกไม้กระดาษเหรอ...

...งั้นก็จะให้ดูให้เห็นแล้วกัน

!

เอ๊ะ...

ตอนที่ 22: พายุฝนสายฟ้าดำ

นี่มัน...อะไรน่ะ

ปลด! ท่าโจมตีวงกว้างของตัวละครชื่อรังกา ที่เรียกว่า "พายุฝนสายฟ้าดำ" ครับ

อ่า จริงสิ...

นี่มันสกิลของคุณรังกานี่ครับ!?

ดูเหมือนจะใช้ได้เลยนะ!!

!

มีสองเขาเลย...!

ดูให้ดีนะ พวกออร์ค!

นี่คือส่วนหนึ่งของพลังของสัตว์ประหลาดที่พวกแกดูแคลนว่าเป็นพวกไม้กระดาษ

พวกออร์คโดนเป่าจนกระเด็นไปแล้วนะ...

เฮ้ย... เฮ้ย เจ้ากอบุตา!

อ่า ใช่ครับ!

ยังไม่ได้กำจัดพวกออร์คให้หมดนะ

ตอนนี้ที่พวกมันกลัวร่างของรังกา ถือเป็นโอกาสดี

รับทราบครับ!

คุณกาบิล!

อืม!

จะจัดการพวกซากออร์คจากทั้งซ้ายและขวาเลยครับ

เข้าใจแล้ว!

เฮ้อ... ยุ่งยากจริงนะเนี่ย

โอ๊ะ

กึกกึก... วอกแวกได้สบายเลยนี่นา

แน่นอนสิ

เอาไปเลย!

คราวนี้จะไม่ปล่อยให้หนีไปง่ายๆ หรอกนะ

อ๊าชิ!?

!?

ปล่อย...

ก็ไม่มีใครที่รู้สึกถึงแรงต้านได้เลยแฮะ

จะทำยังไงดีล่ะ? ให้พวกกอบุตาจัดการไปก่อนไหม

โฮ่โฮ นี่คุณล้อเล่นหรือนี่

การต่อสู้ครั้งแรกในการชนะอันสง่างามของคุณริมุรูครับ

มันได้ใจตัวเองเกินไปแล้วนะ!

♡...

!

แบบนี้...

พวกเราจะอยู่นิ่งๆ ไม่ได้หรอกนะ?

นี่

ใช่แล้ว

หนีไปเถอะ! อย่าให้โดนลูกบอลเพลิงดำนี่นะ!!

จะกลายเป็นเถ้าถ่านแล้วนะ!

นั่นไง ชิออน ถึงตาเธอนะ

ฝากด้วยนะ

ซู

อุ๊าาา...

...เลิกทำให้ชิออนโกรธเถอะ

ถึงอย่างนั้นมองจากเบื้องบน การเปลี่ยนแปลงสถานการณ์การสู้รบก็ช่างน่าทึ่งจริงๆ

กองทัพออร์คที่น่าจะเหนือกว่านั้น กำลังลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วเลยนะ

ถึงอย่างนั้นมันก็ยังห่างไกลจากการถูกกำจัดให้หมดเสียที ถือว่าน่าประหลาดใจ แต่จำนวนคนที่สามารถออกรบในสนามรบได้จริงๆ นั้นมีจำกัด

มีผู้บัญชาการแล้วนะ ฮาคุโรว!

ครับ!

ถ้ามีผู้บัญชาการของเบนิมาร์ที่ได้รับข้อมูลภาพรวมจากการ "ส่งผ่านความคิด" ของข้า น่าจะสามารถแบ่งกำลังกับกองทัพที่ตามมาได้

พูดอีกอย่าง การทะลวงของไอคาวะน่ะ

นี่พวกมนุษย์อสูรเก่งจริงๆ นะ (ถึงแม้จะมีคนหนึ่งที่ดูจะอันตรายอยู่หน่อยก็ตาม)

ว๊าาาาา

ไม่นะ ต่อให้สงครามนี้จบลง ก็อยากจะทำความรู้จักกันต่อไปจังเลย

อู้ววว

อา... การตัดสินใจของข้ามัน

การตัดสินใจที่จะตอบรับพันธมิตรนี้มันถูกต้องแล้วล่ะ

เอาล่ะ... เห็นไหม? ผู้ที่ควบคุมพวกออร์คนั่น

ต่อไปก็ถึงตาเจ้าแล้ว

การทำลายหมู่บ้านออร์ก และทำให้เหล่ามนุษย์อสูรเป็นศัตรูน่ะ

มะ...

ขอให้ได้เสียใจไปให้เต็มที่เลยนะ

โช้ท!

กับดัก

พวกสารเลว! ไอ้ไร้ประโยชน์!!

มนุษย์อสูรน่ะ!? หมู่บ้านของเผ่าออร์คตัวใหญ่ที่ปฏิเสธคำชวนของข้า พวกมันเป็นกลุ่มแรกที่บุกมา

เป็นไปไม่ได้ที่พวกที่รอดชีวิตจะวิวัฒนาการขึ้นมาอีกเหรอ!?

แถมข้าก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าในป่าจูระจะมีสัตว์ประหลาดอย่างนั้นอยู่ด้วย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่โดยที่ข้าไม่รู้เรื่องเลยนี่!!

โกหก!

แย่แล้ว... ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว! มาถึงขนาดนี้ แผนก็พังลงแล้วรึนี่

ถ้าเป็นแบบนี้ ข้า...

จะต้องถูกท่านผู้นั้นฆ่าแน่!!

โห... นี่มันแย่จริง

มาตัดแขนคนแบบกะทันหันนี่มันเป็นพี่สาวที่ไร้มารยาทจริงๆ เลยนะ

อย่ามาทำให้ขำเลย

แค่ระดับนั้นสำหรับคุณ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรใช่ไหม?

ลัปลาส

ก็จริงนะ แต่ถ้าผลึกในอกแตกขึ้นมาจะทำยังไงดีน่ะ

นั่นเป็นปัญหาเลยนะ ข้าเองก็ตั้งตารอเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน

แต่ว่าเจ้าจะพลาดได้น่ะ มันเป็นไปไม่ได้เลยไม่ใช่หรือ?

ซื้อมาเยอะเกินไป ข้าก็มีบ้างที่พลาดได้นะเจ้า

ว่าไปแล้ว นี่!

เจ้าแห่งการมองเห็นคือเกลมุด

ใกล้ถึงจุดไคลแม็กซ์แล้วนะ

นี่คือจักรพรรดิหัวหมูหรือนี่

...ขอดูให้ตาเห็นหน่อยสิ

ใช่แล้ว อยู่กลางพื้นที่ชุ่มน้ำเลย

นั่นหมายความว่าเกลมุดลงมาในสนามรบด้วยตัวเองสินะ

ถึงจะบอกว่าห้ามเข้าแทรกแซง แต่ก็เป็นคนที่ใช้ไม่ได้เรื่องจริงๆ

เอาล่ะๆ ดูสิ มีอีกคนโผล่ออกมาแล้วนะ

...จะเพิกถอนคำกล่าวข้างต้นแล้วกัน

ต้องขอบคุณเกอร์มุด ที่น่าจะได้เห็นเรื่องสนุกๆ แล้วล่ะ

หืมมมม...

สิบมหาจอมมาร ไปถึงขั้นให้อำนาจกับนักเชิดหุ่นคลาแมน

ถึงกับให้พูดออกมาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย