ตอนที่ 31

พวกแกดื่มแล้วก็นอนซะ

แต่ว่า...

ส่วนที่เหลือ

ผมจัดการเอง

ห่อพลังเวทยาฟื้นฟู

คือยาฟื้นฟูหนึ่งครั้งที่อยู่ใน“ท้อง”ของริมุล์จำนวนมาก ถูกห่อด้วยพลังเวท

สัมผัสแล้วจะลื่นๆ ปุ๊นๆ

เนื่องจากในสมาพันธ์มหาเวทมนตร์ รูปทรงคล้ายริมุล์นี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อใบฟื้นฟู จึงเป็นที่นิยมนำมาออกแบบภาชนะสำหรับผลิตในปัจจุบันให้มีลวดลายของริมุล์

ตอนที่ (31) พายุแห่งมิริม (ภาคหน้า)

หืม? นายมีท่าโจมตีที่น่าจะใช้กับฉันได้งั้นเหรอ?

มีอยู่แค่อย่างเดียวเอง

ฮ่าๆๆๆ! ดีเลย รับเอาไปให้เต็มที่เลยนะ

แต่ถ้ามันไม่ได้ผล นายต้องสัญญาว่าจะมาเป็นลูกน้องของฉันนะรู้ไหม?

ถึงพวกแกเป็นคนเริ่มนะ แค่มาเป็นลูกน้องก็พอเหรอ

ใจดีกว่าที่คิดแฮะ

งั้นก็รับไปซะ

เข้าใจแล้ว

แจ้งเตือนครับ ปริมาณพลังเวทของเป้าหมายมหาศาลเกินไป ทำให้การกลืนกินเป็นไปไม่ได้

น่าจะใช่นะ รู้แล้วน่า

แจ้งเตือนครับ

ท่าโจมตีที่ใช้ได้ ไม่มีเลยครับ—

ไม่เป็นไรหรอก

แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! ประกาศ!

น่าจะเป็นไปได้สูงว่าทุกการโจมตีจะถูกสะท้อนกลับ

เปิดใช้งานการป้องกันอัตโนมัติ—

กับคู่ต่อสู้ที่เด็กๆ แบบนี้เนี่ย—

เออ

ก็ต้องมีวิธีรับมือที่เหมาะสมกับมันสิ

ไม่คิดว่าเราจะสู้แบบจริงจังแล้วชนะจอมมารได้หรอกนะ

ชะตากรรมของเรา

ขึ้นอยู่กับปฏิกิริยาของจอมมารมิริมหลังจากโดนเจ้านี่กัดแล้วล่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!? ของอร่อยขนาดนี้ไม่เคยเคยกินมาก่อนเลยนะ!!

ดีมาก!

เป็นอะไรไปครับ ท่านจอมมารมิริม

สงสัยจะอยากรู้ตัวตนของเจ้านี่สินะ?

คำตอบคือ น้ำผึ้ง

อึก!

เป็นสิ่งที่เก็บได้จากแมลงปีศาจรูปผึ้งที่เพิ่งไปช่วยมาเมื่อไม่นานมานี้ครับ

นี่คือของว่างที่ผมจะแอบกินทีหลังน่ะ

ดูเหมือนว่าจะสนใจได้ไม่เลวเลยนะ

ถ้าเจ้ายอมรับว่าผมเป็นฝ่ายชนะ

ผมก็ยอมให้สิ่งนี้ไปก็ได้นะ

แต่ว่า...

ถึงอย่างนั้น...

อืมมม อร่อยจังเลย ♡

อ๊ะ!!

โอ๊ะ! ต้องรีบหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวก็จะหายไปแล้วนะ

เดี๋ยวก่อน! มีข้อเสนอต่างหาก!!

เสมอ! ครั้งนี้เราเสมอกันนะ เป็นยังไงบ้าง?

เรื่องทั้งหมดของคราวนี้น่ะ ไม่ต้องเอามาคิดอะไรเลยนะ

หืม?

แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นั้นนะ

ต่อจากนี้ไป ฉันขอสาบานว่าจะไม่ยุ่งกับพวกแกเด็ดขาดเลยนะ!

ชนะแล้วสินะ

เอาล่ะ พวกแกไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม?

ฮะ...

ขอประทานอภัยด้วยครับ ท่านริมุรุ...

รู้ว่าท่านพยายามจะปล่อยฉันออกมานะ

แต่ว่าคราวหน้าก็ระวังตัวด้วยล่ะ?

ถ้างั้นกลับเข้าเมืองดีไหม

...ทำไมไอ้นี่ถึงมานั่งอยู่บนลังกับฉันด้วยนะ

นี่ๆ นายไม่คิดจะไปเป็นจอมมารเหรอ?

...ไม่เอาโว้ย

เอ๊ะ ก็เพราะเป็นจอมมารนี่นา?

เท่ไหมล่ะ? ต้องมีคนที่ชื่นชม หรืออะไรแบบนั้นสิ?

เอี๊ยยยยยยยยย!? แล้วพวกแกนี่จะรออะไรกันอยู่เนี่ย!?

ตาย ๆ

ก็มีหลายอย่างเลยสิ งานเยอะแยะจนเหนื่อยจะแย่เลยล่ะ

แต่ว่า... จอมมารนี่สามารถแสดงอำนาจเหนือปีศาจหรือมนุษย์ได้นี่นา?

น่าจะเบื่อไม่ใช่เหรอ? ก็แบบนั้นแหละ

นี่ แก!? ทำอะไรที่สนุกกว่าการเป็นจอมมารอยู่แน่ๆ เลยนี่นา!?

ไม่ยุติธรรมเลยนะ

ไม่ยุติธรรมเลย! โกรธแล้วนะ

ฉันก็อยากเป็นส่วนหนึ่งของพวกเธอนะ!!

เด็กเอาแต่ใจเรอะ!?

ได้ๆ โอเค จะพาไปเที่ยวในเมืองของเราให้เอง

จริงเหรอ!?

จัง

ที่นี่...

ไปรายงานให้คุณริกลูดฟังนะ...

เอ่อ... งั้นก็จะเรียกนายว่ามิริมละกัน

อึก

นายก็เรียกผมว่าริมุรุได้เลยนะ

อืม

ก็ได้นะ... แต่มันพิเศษนะรู้ไหม?

คนที่สามารถเรียกฉันว่ามิริมได้มีแต่จอมมารที่เป็นเพื่อนเท่านั้นนะ

ครับๆ ขอบคุณนะ

งั้นตั้งแต่วันนี้เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วสินะ

เพื่อน...

ดูสิ มาถึงแล้วนะ

ยินดีต้อนรับสู่สหพันธ์แดนมารนะ

อย่างน้อยเรื่องนี้ก็ขอให้สัญญาด้วยนะ

อย่างแรกคือ อย่าเดินเตร็ดเตร่ไปไหนมาไหนตามใจชอบ

แล้วก็ อย่าอาละวาดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากฉันนะ

อืม!

เจ๋งไปเลย!!

ว้าฮ่าๆ นี่มันอะไรเนี่ย สนุกจังเลย!

นี่มันงานหนักเกินความคาดหมายไปแล้วนะ

เหมือนตอนที่พี่ชายลากเจ้าชิบิชู่ไปวิ่งเล่นเลยล่ะ

ท่านริมุรุพอดีเลยครับ เรื่องยาฟื้นพลังน่ะครับ...

โอ้! เป็นเผ่ามังกรนี่นา

แปลกจัง!

ข้าชื่อกาวิลนะ

!

นี่เป็นครั้งแรกที่มาที่เมืองนี้ใช่ไหม เจ้าหนูตัวเล็ก

...หนูตัวเล็กเหรอ?

นั่นมันหมายถึงตัวฉันหรือเปล่านะ?

เอ๊ะ

เฮ้ เดี๋ยวก่อน...

กาวิลลล!!

กะ...

ฟังนะ เพราะว่ามีสัญญาไว้กับริมุรุ ครั้งนี้ก็ให้อภัยไป

ไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ ระวังตัวด้วยล่ะ

ก็ถือว่าทำตามสัญญาเรื่อง "ไม่อาละวาด" ได้แล้วสินะ...

ครับ คุณพ่อโบกมือจากอีกฝั่งของแม่น้ำ...

อึก

เจ้าโง่ กาวิลยังอยู่ดีนะเฟ้ย

แต่ว่าเจ้าหนูคนนั้น หรือคุณหนูท่านนั้นคือ...

โฮ่ๆ นั่นคือ...

อ่า นั่นคือจอมมารมิริมนะ

ฮะ! จริงเหรอ!?

อืม เข้าใจความรู้สึกนะ แต่ใจเย็นๆ ก่อน

ทุกคนควรจะได้จำหน้ามิริมไว้ด้วยนะ

ว้าฮ่า

พยายามบอกให้ชาวเมืองส่วนใหญ่มารวมตัวกันที่ลานกลางนะ

ครับ...

อาจจะมีพวกที่ไม่รู้จักหน้าแต่เหยียบกับดักเข้าใส่เหมือนคุณกาวิลก็ได้นะ...

อย่างพวกโกอตา อะไรแบบนี้

อึก

หน้าอกเล็กจังเลยครับ

เจ้าหมอนั่นนี่แข็งแรงทีเดียวแฮะ!

คราวหน้าลองจัดให้มันแรงขึ้นอีกหน่อยไหม?

ไอ้ตัวอ้วนกลมนี่

นี่นะ โกรธแล้วก็รีบเข้าไปซัดมันก็ไม่ได้นะ?

ไม่ได้เด็ดขาด!

แต่มันถ้าไม่เข้าใส่แรงๆ ตั้งแต่แรก ก็จะโดนดูถูกอยู่ดี

เรื่องพวกนี้ เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนให้ชาวเมืองนี้ให้ดีเอง

อย่างนั้นเหรอ? ถ้าริมุรุพูดแบบนั้น ก็ปล่อยให้เขาจัดการไปเถอะ

ช่วยจัดการให้หน่อยนะ

ซู่

เอาล่ะ น่าจะมารวมตัวกันได้แล้วล่ะนะ

เวทมนตร์ไอค์

เครื่องมือเวทมนตร์ที่ทำจากโลหะเวทเพื่อส่งเสียงให้กึกก้อง (ทำโดยดอร์โด)

เอ่อ วันนี้จะมีสหายใหม่มาพำนัก

เนื่องจากท่านเป็นแขก ก็ขอให้ปฏิบัติต่อด้วยความสุภาพอย่างยิ่งนะ

คนที่อยู่ข้างหลังคุณรินน่ะ คือ... จริงๆ เหรอ?

เอ๊ะ? ตัวจริงเหรอ?

ถ้างั้นขอให้ท่านพูดอะไรสักคำจากตัวท่านเอง

อืม

ฉันคือมิริม นาฟะนะ นับจากวันนี้จะมาอยู่ที่นี่แล้วล่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักนะ!

!?

เฮ้ เดี๋ยวก่อน นั่นมันหมายความว่ายังไงกัน!?

ก็หมายถึงตามตรงไงล่ะ? ตัวฉันก็ตัดสินใจจะมาอยู่ที่นี่เหมือนกัน

เดี๋ยวก่อนๆ นายมีที่อยู่เดิมไม่ใช่เหรอ?

โดะ

ไม่เป็นไรซะหน่อย! บางครั้งก็กลับไปก็ไม่มีปัญหาหรอก!

ทางนี้มีปัญหาเยอะเลยนะเฟ้ย!!

ที่พึ่งเดียวก็คือความรู้สึกของชาวเมืองที่ไม่แย่

อะไรกันเนี่ย!!

ดูเหมือนมิริมจะได้รับความนิยมมากในบรรดาจอมมารเลยนะ

คุณมิริมมมม!!

น่ารักจังเลย!!

อืมมม ข้ากับริมุรุเป็นเพื่อนกันนะ

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ฝากตัวกับข้าได้เลยนะ

เพื่อนเหรอ

นึกถึงมังกรตัวไหนอยู่ล่ะ

เอ่อ ใช่ๆ แหละ มากกว่าเพื่อน...

สหาย

สหาย

เพื่อนสนิทเลยนะ!!

เอ๊ะ?

เอ่อ... เพื่อนสนิทเหรอ?

ก็อย่างนั้นแหละ!

ล้อเล่นน่า ล้อเล่น!

ไม่จริงเหรอ!?

พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกันนะ!

ใช่ไหมล่ะ? นายก็เก่งเรื่องทำให้คนอื่นตกใจเหมือนกันนะ!

แบบนี้เองที่จอมมารที่อันตรายที่สุดจะมาพำนักอยู่ในเทมเพสต์

คุณริมุรุ คุณมิริม ลองต้มธัญพืชที่เก็บจากไร่นาดีไหมครับ?

กินสิ!

...อนาคตข้างหน้านี่ไม่ง่ายเลยนะ