ตอน 31: Chapter 31

พวกแกดื่มแล้วก็นอนซะ

แต่ว่า...

ส่วนที่เหลือ

ผมจัดการเอง

ห่อพลังเวทยาฟื้นฟู

คือยาฟื้นฟูหนึ่งครั้งที่อยู่ใน“ท้อง”ของริมุล์จำนวนมาก ถูกห่อด้วยพลังเวท

สัมผัสแล้วจะลื่นๆ ปุ๊นๆ

เนื่องจากในสมาพันธ์มหาเวทมนตร์ รูปทรงคล้ายริมุล์นี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อใบฟื้นฟู จึงเป็นที่นิยมนำมาออกแบบภาชนะสำหรับผลิตในปัจจุบันให้มีลวดลายของริมุล์

ตอนที่ (31) พายุแห่งมิริม (ภาคหน้า)

หืม? นายมีท่าโจมตีที่น่าจะใช้กับฉันได้งั้นเหรอ?

มีอยู่แค่อย่างเดียวเอง

ฮ่าๆๆๆ! ดีเลย รับเอาไปให้เต็มที่เลยนะ

แต่ถ้ามันไม่ได้ผล นายต้องสัญญาว่าจะมาเป็นลูกน้องของฉันนะรู้ไหม?

ถึงพวกแกเป็นคนเริ่มนะ แค่มาเป็นลูกน้องก็พอเหรอ

ใจดีกว่าที่คิดแฮะ

งั้นก็รับไปซะ

เข้าใจแล้ว

แจ้งเตือนครับ ปริมาณพลังเวทของเป้าหมายมหาศาลเกินไป ทำให้การกลืนกินเป็นไปไม่ได้

น่าจะใช่นะ รู้แล้วน่า

แจ้งเตือนครับ

ท่าโจมตีที่ใช้ได้ ไม่มีเลยครับ—

ไม่เป็นไรหรอก

แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! ประกาศ!

น่าจะเป็นไปได้สูงว่าทุกการโจมตีจะถูกสะท้อนกลับ

เปิดใช้งานการป้องกันอัตโนมัติ—

กับคู่ต่อสู้ที่เด็กๆ แบบนี้เนี่ย—

เออ

ก็ต้องมีวิธีรับมือที่เหมาะสมกับมันสิ

ไม่คิดว่าเราจะสู้แบบจริงจังแล้วชนะจอมมารได้หรอกนะ

ชะตากรรมของเรา

ขึ้นอยู่กับปฏิกิริยาของจอมมารมิริมหลังจากโดนเจ้านี่กัดแล้วล่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!? ของอร่อยขนาดนี้ไม่เคยเคยกินมาก่อนเลยนะ!!

ดีมาก!

เป็นอะไรไปครับ ท่านจอมมารมิริม

สงสัยจะอยากรู้ตัวตนของเจ้านี่สินะ?

คำตอบคือ น้ำผึ้ง

อึก!

เป็นสิ่งที่เก็บได้จากแมลงปีศาจรูปผึ้งที่เพิ่งไปช่วยมาเมื่อไม่นานมานี้ครับ

นี่คือของว่างที่ผมจะแอบกินทีหลังน่ะ

ดูเหมือนว่าจะสนใจได้ไม่เลวเลยนะ

ถ้าเจ้ายอมรับว่าผมเป็นฝ่ายชนะ

ผมก็ยอมให้สิ่งนี้ไปก็ได้นะ

แต่ว่า...

ถึงอย่างนั้น...

อืมมม อร่อยจังเลย ♡

อ๊ะ!!

โอ๊ะ! ต้องรีบหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวก็จะหายไปแล้วนะ

เดี๋ยวก่อน! มีข้อเสนอต่างหาก!!

เสมอ! ครั้งนี้เราเสมอกันนะ เป็นยังไงบ้าง?

เรื่องทั้งหมดของคราวนี้น่ะ ไม่ต้องเอามาคิดอะไรเลยนะ

หืม?

แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นั้นนะ

ต่อจากนี้ไป ฉันขอสาบานว่าจะไม่ยุ่งกับพวกแกเด็ดขาดเลยนะ!

ชนะแล้วสินะ

เอาล่ะ พวกแกไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม?

ฮะ...