ตอนที่ 39

ดึงคาริปดิดิสที่รวมเข้ากับร่างของฟอบิโอออก

มันไม่ง่ายอย่างที่พูดหรอกนะ

เพราะถ้าแยกออกจากร่างเดิมแล้ว คาริปดิดิสที่เป็นสิ่งมีชีวิตทางจิตใจมันก็จะหนีไป

พอเป็นแบบนั้นแล้ว มันก็จะไปหาที่ยึดเหนี่ยวอื่นที่ไหนสักแห่ง

แล้วคาริปดิดิสก็จะฟื้นคืนชีพอีกครั้ง

แต่ว่า สำหรับฉัน มันจับได้

ท่านปราชญ์ จงไปควบคุมพลังกันเถอะ

เรื่องผ่าตัด ฉันจะทำเอง

ทันทีที่แยกด้วย "ผู้แปรสภาพ"

จะให้ "ผู้กลืนกิน" เข้าไปกัดกิน

เสร็จสิ้น

เปิดใช้งาน "ผู้แปรสภาพ" และ "ผู้กลืนกิน" แบบขนาน

แค่นั้นเอง

ฟู่ววว

...เป็นยังไงบ้างล่ะ?

อ่า...สำเร็จแล้ว!

ซูมัง! ...ไม่สิ

ขอโทษด้วยนะครับ!

เรื่องคราวนี้เป็นความตั้งใจของผมคนเดียว

ท่านจอมมารคาริออนไม่เกี่ยวอะไรเลยครับ

ขอร้องล่ะ ช่วยให้อภัยด้วยชีวิตของผม...ด้วยเถอะครับ!

ถ้าผมฆ่าคุณตรงนี้ มันก็ไม่รู้หรอกว่าช่วยไว้ไปทำไม

ว่าแต่ ตอบคำถามให้ผมก่อนสิ

คุณเทรนนี่

ครับ

ทำไมคุณถึงรู้ที่ซ่อนของคาริปดิดิสล่ะครับ?

นั่นเป็นสถานที่ที่มีแต่เหล่าภูตไม้พวกเราที่ได้รับมอบหมายจากวีรบุรุษเท่านั้นที่รู้

อย่ามาบอกว่าแค่บังเอิญเจอสิครับ

...มีคนบอก

จากตัวตลกสองคนที่สวมหน้ากากน่ะครับ...

ตัวตลกสวมหน้ากากเหรอ?

นั่นมัน...

เป็นหน้ากากแบบนี้เหรอครับ?

...เปล่า สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าผมคือเด็กสาวสวมหน้ากากที่ตาแดงก่ำ

กับชายอ้วนสวมหน้ากากที่กำลังโกรธ

งู๋

...ชายอ้วนสวมหน้ากากแห่งความโกรธงั้นเหรอ?

“”

ว่าแต่ว่า พวกออร์คที่บุกหมู่บ้านของเบนิมาลน่ะ...

บอกว่ามันมีปีศาจสวมหน้ากากเป็นผู้นำนี่นา

ผู้ชายร่างท้วมที่ทำหน้าโกรธน่ะ

น่าจะใช่ปีศาจระดับสูงที่อ้างว่าเป็นทูตของเกลมุดสินะ สวมหน้ากากแบบนั้น

ชื่อฟุตแมน

เป็นคนขององค์กรที่ชื่อว่าจูโยว (ความพอดี) อะไรสักอย่างน่ะ...

คือคณะตลกจูโยว

พวกมันบอกว่ามันทำได้ทุกอย่างเลย

อ้อ ใช่แล้ว

อืม...

ลายของคุณเทรนนี่นั่น ผมเคยเห็นมาก่อนนะครับ

ตัวตลกที่เป็นทูตจากเกลมุด ชื่อว่าลาปลาส...

ลาปลาสเหรอ?

มีหน้ากากแบบนี้...

และสวมผ้าโพกหัวแบบนี้ด้วยสินะครับ

กั่ก

...เป็นอย่างนั้นสินะ ชื่อลาปลาส

เจ้าปีศาจตนนั้น...

ฟุตแมนสินะ จำชื่อนี้ไว้เถอะ

อืมมม...

คนที่คุมโปรเจกต์หัวหมูเนี่ยก็คือเกลมุดนี่นา

มิริมเหรอ?

พวกคณะตลกจูโยวอะไรนั่นไม่รู้จักเลย

ถ้ามีพวกน่าสนใจแบบนั้นอยู่ ก็อยากเจอจังเลย

ให้ตายเถอะ ไอ้เกลมุดนี่...

อ๊ะ

บางทีอาจจะไม่ใช่เกลมุดก็ได้นะ...

เอ๊ะ?

ไอ้คเรย์แมนนั่นอาจจะมีแผนการอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้นะ

คเรย์แมนเหรอ? ใครน่ะ?

เป็นหนึ่งในจอมมารนะ

เจ้านั่นชอบวางแผนการแบบนั้นมากเลยล่ะ

ถ้าจะทำอะไรโดยไม่รอใคร ก็น่าจะเป็นเจ้านั่นคนเดียวล่ะมั้ง

อืม นั่นก็ยังไม่แน่ชัด ยังขอเก็บไว้พิจารณาก่อนนะ

นับจากนี้ไปก็ขอให้ระวังไอ้พวกจูโยวลึกลับนั่นไว้...

เอาเป็นว่าวันนี้ขอปิดประชุมก่อน

ทุกคนพักผ่อนร่างกายให้เต็มที่นะ

งั้น ฟอบิโอ แกก็ระวังตัวกลับไปนะ

...ห๊ะ!?

ไม่สิ ตัวฉันไม่พ้นผิดหรอกนะ!!

ก็ไม่ใช่ว่าจะบริสุทธิ์ซะทีเดียวหรอกนะ

ดูเหมือนว่าโดนคนร้ายตัวจริงใช้เป็นเครื่องมือซะด้วย

โชคดีที่ไม่มีผู้บาดเจ็บทางคนนะ

แต่ว่า...

มิริมก็โอเคใช่ไหม?

อืม! เดิมทีจะชกให้สะเทือนไปหนึ่งหมัด แต่จะให้อภัยให้ก็แล้วกัน!

คิดว่าจะชกอยู่เหมือนกัน...

คาริออนก็โอเคใช่ไหม?

เอ๊ะ!?

เป็นไงล่ะ มิริม ก็รู้เข้าสินะ

โย่ว

ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตข้าไว้โดยไม่ฆ่า

คุณคาลิออน...!

คุณคือจอมมารคาลิออนสินะ

...ถึงกับเสียเวลาออกมาด้วยนี่นา

ข้าคือริมุรุ เทมเพสต์

ผู้นำแห่งสหพันธ์ดินแดนปีศาจที่สร้างจากเหล่าสัตว์อสูรในป่าแห่งนี้

ฟุ่ววว ช่างเป็นแค่สไลม์ตัวเดียวที่สามารถสร้างชาติได้...

...แกกลืนจักรพรรดิหัวหมูเข้าไปงั้นเหรอ?

...อืม ถูกต้องแล้ว

แล้วไง?

แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ?

ฟูฮ่าฮ่าฮ่า สนุกดีนี่!

มิริมต้องชอบแน่ ๆ เลย!

ขอโทษด้วยนะ ดูเหมือนลูกน้องของข้าจะบ้าคลั่งไปซะแล้ว

ขอให้อภัยข้าในเรื่องการดูแลที่ไม่ดีด้วยเถอะนะ

เรื่องคราวนี้ ขอให้ถือว่าเป็นหนี้บุญคุณหนึ่งอย่าง

ถ้ามีอะไร ก็เรียกข้าไปได้เลยนะ

...ถ้าเป็นเช่นนั้นล่ะก็ จะดีใจมากถ้าคุณจะทำข้อตกลงห้ามรุกรานกับพวกเรานะ...

แค่นี้พอแล้วเหรอ?

ดีเลย! ขอสาบานด้วยชื่อแห่งจ้าวสิงโต คาริออน

อาณาจักรซาวะ จะต้องตะปบเข้าใส่สหพันธ์ดินแดนปีศาจแล้วล่ะ

สมแล้วที่เป็นจอมมาร

ใจกว้างจริง ๆ

เอ๊ะ?

ให้ตายสิ...

สายนักกีฬา...!

มาเถอะ กลับกัน!

เลือดไหลเยอะเลยนะ!

จะส่งทูตไปในภายหลัง

คราวนี้จะให้รักษาเกียรติไว้ให้แล้วกัน

แล้วเจอกันนะ ริมุรุ

อ๊า แย่จังเลย ทั้งที่โดรโดช่วยปรับปรุงเส้นทางมาแล้ว...

จะทำใหม่อีกครั้งนะครับ

แบบนี้ในที่สุดเหตุการณ์ทั้งหมดก็ลงตัวเสียที

ーーーส่วนหัวกับส่วนท้ายเป็นยังไงบ้างล่ะ

ดูเหมือนว่าจะเป็นไปด้วยดีแล้วค่ะ

คาริวบิดิสถูกมิริมโค่นลงได้แล้วค่ะ

ด้วยเรื่องนี้ ความกังวลของคุณก็หมดไปแล้วสินะคะ

ราชินีแห่งท้องฟ้า... เฟรย์

...ก็ใช่น่ะสิ

งั้นฉันควรจะจ่ายอะไรให้คุณดีล่ะคะ

ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ

...อืม

มีจุดประสงค์อะไรล่ะ?

ไม่ต้องระแวงขนาดนั้นก็ได้นะ

ไม่ได้วางแผนอะไรเลยซะหน่อย

พวกที่วางแผนน่ะ พูดแบบนี้ทั้งนั้นแหละ

ถ้างั้นครั้งนี้ ขอให้ยอมทำตามคำขอของข้าสักอย่างเถอะ

ครั้งหน้า? ไม่ใช่ตอนนี้เหรอ?

อืม อย่างเช่น...

ตอนประชุมจอมมารน่ะ

ได้เลยค่ะ

ถ้าอยู่ในขอบเขตที่ฉันทำได้นะ

คราวนี้ช่วยฉันไว้ได้นะ

ลาก่อนค่ะ คุณเคลย์มัน

...ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ

ฉันจะเรียกเก็บหนี้คืนให้แน่นอนค่ะ

สุดท้ายแล้วนะ...

ให้ดาบที่สลักเอฟเฟกต์ "ลดความเร็ว" และ "คลายกำลัง" ได้โปรด...

เยส! เสร็จแล้ว

เสร็จแล้วเหรอ!?

อืม เสร็จแล้วล่ะ

อาวุธสำหรับมิริมที่สัญญากันไว้นะ...

คือ ดราก้อนนัคลไงล่ะ

โอ้~~

หลายวันหลังจากเรื่องของคาริวบิดิส

สหพันธ์ดินแดนปีศาจก็กลับสู่ความสงบเรียบร้อยแล้ว

ฟูซุและพวกที่ได้เห็นการต่อสู้ก็ได้กลับไปยังอาณาจักรบรูมุนด์

พวกเขาโน้มน้าวให้พระราชาและเหล่าขุนนางทำข้อตกลงเป็นพันธมิตร...

ก็เพราะข้าจับจุดอ่อนของพวกเขาน่ะสิ

แย่แล้ว คาโอ...

เราจะลองดูให้เห็นกันเลยนะ

การข่มขู่? ...ไม่สิ ดูเหมือนว่าจะให้เขามาเกลี้ยกล่อมแล้วล่ะ

อาณาจักรคนแคระมีกำหนดจะรายงานเรื่องนี้ให้ทราบอย่างเป็นทางการในภายหลัง

นั่นมันอะไรน่ะ ของนักรบผู้สูงศักดิ์นั่นน่ะ

เปล่าหรอกนะ คือว่า คุณมิริมของทางนั้นน่ะ

การที่ฉันตื่นเต้นกับจดหมายเชิญอย่างเป็นทางการจากราชันย์กาเซลน่ะ เป็นความลับนะ

ฮะ?

การต้อนรับระดับแขกบ้านแขกเมือง...!

จากอาณาจักรสัตว์ป่า ก็มีฟอบิโอเดินทางมาพร้อมกับคำพูดของคาริออน

ดูเหมือนว่าจะอาสาเป็นทูตด้วย

ท่าทีของเขาแตกต่างจากตอนมาครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง ดูน่าเกรงขามมากเลย

ในจดหมายระบุว่า "เรามาส่งคณะทูตจากประเทศของตน เพื่อประเมินว่าความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจะเป็นประโยชน์หรือไม่"

อย่างนั้นค่ะ

ในที่สุดก็เริ่มมีความเป็น "ประเทศ" แล้วสิ

ต่อจากนี้คงจะต้องมีการต่อรองทางการเมืองด้วยสินะ

ถึงอย่างนั้น การฝึกซ้อมการต่อสู้ในชีวิตประจำวันก็ขาดไม่ได้นะ

อาคมอัคคีระเบิดวารี!

ว่ะฮ่าฮ่าฮ่า! เล็งไปตรงไหนกันเนี่ย!

!

เพราะว่าในโลกนี้ หลาย ๆ อย่างมักจะถูกตัดสินด้วยการต่อสู้แหละ

มีช่องโหว่...

ตรงนี้

ดีขึ้นมากเลยนะ!

ถึงแม้ริมุรุจะบอกว่าจะกลายเป็นจอมมาร ฉันก็ไม่คัดค้านหรอกนะ

...แต่จะไม่เป็นนะ

พักเบรกหน่อยแล้วกัน

อะไรกัน ยังไม่พออีกเหรอ...

เจ้ามิอุซัทจิ จัดการซะสิ

ได้พักแล้ววว!!

มีแผนจะต่อยจอมมารลีออนอยู่ แต่ว่า

ไม่คิดจะเป็นจอมมารหรอก

ว่าแต่ มิริมกลายเป็นจอมมารได้ยังไงเหรอ?

หืม?

ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ทำไมนะ? คงมีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้น...

แล้วก็โมโหจัด?

อย่ามาถามข้าสิ

จำไม่ได้แล้ว ลืมไปแล้ว!

อย่างงั้นเหรอ

พอไปถามดูแล้ว มิริมก็เป็นหนึ่งในจอมมารยุคแรก ๆ ด้วย

คงจะมีชีวิตอยู่มานานเกินกว่าที่ข้าจะจินตนาการได้เลยล่ะ

ทั้ง ๆ ที่เป็นแบบนี้...

นายเนี่ย ไม่มีครอบครัวหรือไง?

อยู่ตรงนี้ตลอด แต่ก็มีคนเป็นห่วงอะไรน่ะ...

มีคนดูแลข้าอยู่เยอะแยะนะ

แต่พวกเขาก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไรเลยสักนิด

เพราะว่าข้ามันเป็นสุดยอดนี่นา

ถึงขนาดที่ว่าความห่วงใยยังดูจะมากเกินไปเลยด้วยซ้ำ

ดังนั้นเพื่อนของข้าก็มีแค่แกคนเดียวนี่แหละ!

...ก็จริงด้วยสิ ต่อไปนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ มิริม

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ!

หลายวันต่อมา

อิ่มจังเลยค่ะ

เอาล่ะ!

ฉันจะไปทำงานแล้วนะ!

เอ๊ะ งานเหรอคะ...

ไม่ต้องห่วงนะ พอเสร็จเดี๋ยวจะกลับมาเอง

กะทันหันจัง ตอนนี้เลยเหรอ?

อืม!

ต้องกำชับให้จอมมารองค์อื่นอย่ามายุ่งกับที่นี่ด้วยล่ะ

อ๊ะ อือ...

นั่นหมายความว่าจะไปพบจอมมารองค์อื่นสินะ?

อืม! เป็นเรื่องงานน่ะ

งั้นข้าไปก่อนนะ!

อย่าให้ใครมาหลอกได้ล่ะนะ~

ตอนที่มาก็กะทันหันเหมือนกัน

ส่วนตอนที่จากไปก็ดูฉับพลันมาก

ดูเหมือนว่าหน้าที่ดูแลมิริมก็จะจบลงชั่วคราวแล้วสินะ

เมืองนี้เองก็สามารถขับเคลื่อนต่อไปได้ด้วยริกลุดกับพวกอีกหลายคน

...ข้าเองก็ควรจะเริ่มคิดเรื่องเวลาออกเดินทางแล้วสินะ

พอได้แลกเปลี่ยนกับต่างประเทศแล้ว

ก็ถือได้ว่ามีสภาพแวดล้อมให้ตามหาคนได้แล้วนะ

คุณริมุรุเหรอคะ?

?

...เปล่าหรอก

ไปดูความคืบหน้างานก่อสร้างไหม

ฝากไปถึงถนนทางไปทางบรูมุนด์ด้วยนะ

รู้แล้วน่า ไม่ได้ลืมสักหน่อย

รับทราบครับ!

สนับสนุนเราที่ www.a-zmanga.net

ใกล้แล้ว คงต้องหาให้เจอแล้วล่ะ

สิ่งที่ยังค้างคาใจของผู้หญิงคนนั้น