ตอน 62: Chapter 62

เกิดใหม่เป็นสไลม์: RNGI

ทำให้เป็นห่วงนะ

ต่อไปจะมีการประชุม

คิดว่าทุกคนได้รับแจ้งจากริกลูดแล้ว แต่หัวข้อคือพฤติกรรมต่อมนุษย์ในอนาคต และ

การชุบชีวิตของผู้ที่ถูกสังหาร

ก่อนที่จะเข้าสู่หัวข้อสองข้อนี้

มีเรื่องหนึ่งที่ต้องแจ้งให้พวกคุณทราบ

ฉันจะกลายเป็นจอมมาร

เกิดใหม่เป็นสไลม์

ต้นฉบับ: ฟุเซ มังงะ: คาวากามิ ยาสุคิ แนวคิดตัวละคร: มิตสึปา-

เรื่องราว ไม่ว่าจะเป็นอสูรหรือมนุษย์

จบแค่นี้

งั้นเราเริ่มกันเลยดีไหม

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ตัวละคร องค์กร ชื่อสถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

กลับเข้าเรื่องหลักกันเถอะ

ก่อนอื่น ขอฟังความเห็นของทุกคนต่อมนุษย์ก่อน

ข้าให้อภัยมนุษย์ไม่ได้

การปฏิบัติตามผู้ที่แข็งแกร่งนั้นก็ไม่ขัดข้องนะ

แต่ว่านั่นเป็นการรุกรานที่เข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว

ไม่สามารถเคารพคนขี้ขลาดได้หรอกนะ

ข้าเองก็...

ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะสามารถปฏิบัติต่อมนุษย์ได้เหมือนเดิม

ถึงแม้ว่าในบรรดานายค้าหรือนักผจญภัยจะมีคนแบบนั้นซ่อนอยู่บ้างก็ไม่แน่หรอกนะ...

ความไม่ไว้วางใจต่อมนุษย์มันมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลย

แน่นอนอยู่แล้วสิ

วู๊ปปปปป

...ผมเนี่ยนะ

ก็ไม่ชอบพวกอัศวินจากอาณาจักรฟาร์มัสที่ฆ่าพวกก็อบโซวซะหน่อย

แต่คุณโยอุมกับลูกน้องของเขาน่ะ เป็นสหายที่ได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันภายใต้ท่านอาจารย์คนเดียวกันนะ

ผมกล้าพูดได้เลยว่าพวกเขาไม่เหมือนพวกนั้น!

ก็อบตะ...

ผมเองก็เห็นด้วยกับเจ้าก็อบตะ

พวกคุณคาบัลก็รีบมาช่วยดูแลตรงนี้

ผมคิดว่าพวกเขาเป็นสหายที่ไว้ใจได้

ผมคิดอย่างนั้น

...คนที่อาสามาช่วยสกัดกั้นก็คือคุณมิโยรุมัยลกับเหล่านักผจญภัยที่เป็นมนุษย์

ไม่ควรจะมองพวกเขาเป็นกลุ่มเดียวคือ "มนุษย์" เลยหรือครับ

ในหมู่พวกเขา มีทั้งคนที่ไว้ใจได้และคนที่ไม่ไว้ใจได้เหมือนกัน

แต่ว่าช่วงนี้ควรจะห้ามติดต่อกับมนุษย์โดยสิ้นเชิงไหมครับ?

ไม่สิ ถ้าเป็นแบบนั้น ความไว้วางใจที่สร้างกับบรูมุนด์มาทั้งหมดก็อาจจะสูญเสียไปได้

...ยินดีจังเลยครับ

ถึงแม้ว่าจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ แต่ก็ยัง

คิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกับมนุษย์อยู่เลย

อูววว

อ่อนแอจังเลย～～～

แฮร่

จิซึมะครับ ไฮมุเร...

สหายอันเป็นที่รักของข้า

ผู้ที่สามารถเรียกได้ว่าครอบครัว

ถึงข้าจะไม่เคยรักใครอย่างจริงจังมาก่อน การที่ข้าเอ่ยถึงคำว่าความรักมันก็อาจจะดูน่าสงสัยไปหน่อย แต่ว่า...

นี่พวกคุณทุกคน...

ผมเป็นผู้ที่เกิดใหม่จากมนุษย์น่ะครับ

ก็คือแบบว่า...

คุณริมุรุ...

เป็นมนุษย์จากโลกเดียวกับที่เรียกกันว่าผู้มาจากต่างโลกนั่นแหละครับ

ข้างโน้นตาย

แล้วก็เกิดใหม่มาทางนี้

ในร่างของสไลม์นะ

...ตอนแรกมันเหงามากเลย

มองไม่เห็นอะไรเลย ได้ยินอะไรไม่ได้เลย

ไม่รู้ด้วยว่าตัวเองควรจะทำอะไร

ก็เลยกินแต่หญ้ากับแร่ธาตุไปเรื่อยๆ เพื่อกลบความรู้สึกตัวเอง

ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เจอสิ่งที่เรียกว่าเพื่อน

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เจ้าเพื่อนคนนั้นก็หายไปต่อหน้าต่อตาอีกแล้ว

วันโดดเดี่ยวก็เลยดำเนินต่อไปอีกครั้ง

เกิดใหม่เป็นสไลม์ซะแล้ว

แม้แต่ข้าเองก็มีสหายแล้วนะ

พวกเจ้าต่างหาก

...มันมีความสุขจัง

มันนานแล้วนะที่ถูกใครสักคนขอความช่วยเหลือ

รู้สึกเหมือนได้ค้นพบเป้าหมายแล้วว่าจะต้องทำอะไรดี

ศักดิ์สิทธิ์ ไร้ เทียม

เล่มหนึ่ง เล่มสี่

ที่พวกเจ้าวิวัฒนาการจนมีร่างที่ใกล้เคียงกับมนุษย์น่ะ

บางทีอาจจะเป็นเพราะความปรารถนาของข้ามีอิทธิพลก็ได้

ต้นฉบับ บรอกโคลีไลออน มังงะ อาคิคาเซะ ฮิอิโระ

ใครน่ะ!

กำลังวางแผงเป็นที่นิยมสุดๆ

กฎที่ว่า "จะไม่โจมตีมนุษย์" น่ะ

ก็เพราะเหตุผลแบบนั้นแหละที่ตั้งขึ้นมา

การที่บอกว่าชอบมนุษย์น่ะ

ก็เพราะว่าข้าเคยเป็นมนุษย์มาก่อนไง

ถึงจะมาเสียใจตอนนี้ก็ไม่สามารถยกเลิกมันได้หรอกนะ

แต่ว่า

การที่พวกแกต้องมาเจ็บปวดเพราะกฎนั่น

มันไม่ใช่เจตนาที่แท้จริงของข้าเลยนะ

...ข้าคิดว่าตัวเองเป็นอสูร แต่หัวใจมันเป็นของมนุษย์

ดังนั้นถึงได้ให้ความรู้สึกของตัวเองเป็นอันดับแรก

จนต้องอาศัยอยู่ในเมืองของมนุษย์นานเกินไป