ตอน 10.2: Chapter 10.2

เอาล่ะนะ คุณเซโกียกับคุณเพนกวินจะไปสำรวจตัวอย่างแร่

ส่วนผมกับคุณอัลลู ก็ตัดสินใจจะมุ่งหน้าไปทางใต้ของวิหาร

โอ้โห...

อย่างที่คุณบาร์โทรบอกเลย บริเวณแถวนี้มันรกร้างจริงๆ ด้วยนะ...

ทางทิศตะวันออกของเมืองนี่มีป่าที่อุดมสมบูรณ์แผ่ไพศาลเลยนะ

แต่แถวนี้ทิวทัศน์นี่เปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ

ทางเหนือของแม่น้ำรูบิคอนก็มีเทือกเขาสูงทอดยาวอยู่ด้วย

นั่นแหละที่น่าจะส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศเป็นอย่างมากเลยสินะ

ถึงอย่างนั้นถ้ามองพืชพรรณแบบเดียวกับโลกเรา ก็อาจจะโดนผลกระทบหนักๆ ได้เหมือนกันนะ

ถึงแม้ว่าเขตแดนระหว่าง公国กับカンパーランドจะไม่ได้ชัดเจนนัก แต่พอข้ามจากหมู่บ้านที่เป็นเขตแดนไปสักหลายสิบกิโลเมตรก็จะกลายเป็นดินแดนชายขอบที่เรียกว่าカンパーランド

ในช่วงหลายสิบกิโลเมตรนี้เองที่พืชพรรณมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเลยล่ะ

ไม่มีอะไรเลย

สินะครับ...

แต่ว่าตรงนี้มีแร่ไนเตรตเหรอ?

ก็ประมาณนั้นแหละ

ไม่รู้สิ

ก็เพราะว่าแร่ไนเตรตน่าจะพบได้ในที่ที่แห้งกว่า เลยลองมาดูก่อนน่ะครับ...

แล้วไง?

น่าจะเป็นนกคล้ายๆ อินทรีหัวล้านมั้งนั่น

กำลังกิน...

เอ๊ะ!?

เอ๊ะ พวกมันจะโจมตีพวกเราเหรอ!?

ไม่หรอก คุณอัลลูกับพวกเขากินเอง

คุณโยชัว ชอบเนื้อนกเหรอครับ?

อ่า... ทางนั้นเหรอ

...หืม?

นกเหรอ...

นกงั้นเหรอ!

มีอย่างหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวแล้วล่ะ

หืม?

จำได้ว่าทางทิศตะวันตกมีหน้าผาที่เหมือนแผ่นดินแตกออกไป...

ก็ต้องเตรียมการด้วย งั้นพรุ่งนี้เราออกเดินทางกันเถอะ

ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะเนี่ย

อย่าเข้าใกล้มากสิ

ถ้าตกไปแล้วจะทำยังไงล่ะ

ถ้าไม่เข้าใกล้ก็ดูไม่เห็นชัดหรอกน่า

แล้วไง?

ที่มาที่นี่เพื่อตามหาแร่ไนเตรตใช่ไหมครับ?

ก็คิดว่าจะมีโพรงอยู่ตามหน้าผาน่ะ

โอ้ โพรงเหรอครับ

ก็ประมาณนั้นแหละ

แร่ไนเตรตก็คือสิ่งที่เกิดจากการย่อยสลายของอินทรียวัตถุอย่างมูลน่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่าจะเจอได้ทุกที่เลยสิ แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นสินะ

แล้วก็ละลายน้ำได้ง่าย เป็นอาหารของพืชด้วยใช่ไหมครับ?

โฮ่ โฮ่

อืม แล้วก็... ก็เลยมาตามหาที่ที่แห้งๆ ตรงนี้ไงล่ะ

สภาพภูมิอากาศอาจจะดูดีก็ได้นะ

ฉันก็มาถึงข้อสรุปแบบนั้นเหมือนกัน

แต่การจะหาให้เจอจากแผ่นดินกว้างๆ แบบนี้ มันก็เป็นเรื่องที่ยากเอาการเลยล่ะ

ถึงสุดท้ายแล้วก็คงต้องเก็บตัวอย่างแบบสุ่มไปเลยแหละมั้ง

แต่ก่อนหน้านั้นสิ่งที่อยากจะตรวจสอบก็คือโพรงนั่นแหละ

ส่วนเหนือคอของคุณนี่น่าประหลาดใจจริงๆ เลยนะ

เข้าใจแล้ว! เป็นรังของมังกรบินสินะ!

หึ

มังกรบิน...

มีของแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอ...?

ฉันน่ะ คิดถึงแต่ค้างคาวกับนกซะอีก...

พอพูดถึงแบบนั้นแล้ว มังกรบินก็ชอบหน้าผาที่ลาดเอียงกว่าหน่อยสินะ

หืม เข้าใจแล้ว ค้างคาวสินะ

พวกมันรวมกันเป็นฝูง ปริมาณอุจจาระน่าจะเยอะกว่ามังกรบินตั้งเยอะเลยนะ

สมกับเป็นส่วนเหนือคอของคุณโยชัวจริงๆ!

ขอโทษทีนะ ที่มันมีประโยชน์แค่ ส่วนเหนือคอเท่านั้น

เตรียมเชือกที่แข็งแรงมาแล้วนะ แต่ก็ยังอันตรายอยู่ดีล่ะ

อืมมม...

คุณโยชัว

คุณอัลทำได้นะ

เอ๊ะ!?

ฝากไว้กับฉันเถอะ

อ่า...

อัลรู!

จะ... จะทำยังไงดี...

คุณอัลรู...

คุณอัลรูกระโดดปุ๋ง!

ใจเย็นๆ ก่อนสิ

ปุ๋งงงง!

สาวแมวก็เป็นเผ่าแมวนี่นา

การปีนป่ายกำแพงอะไรน่ะ ง่ายนิดเดียวเลย

...งั้นก็

คุณอัลปลอดภัยแล้วสินะ

สาวแมวไม่ต้องห่วง

ถ้าคุณไปล่ะก็จะเป็นห่วงนะ

คุณโยชัว~

อัลรู! เป็นห่วงเลยนะ!

ฉัน

ไม่เป็นไรค่ะ

เพราะเป็นเผ่าแมวไงคะ

ปลอดภัยดีจัง

คุณโยชัวคะ คือว่านะ

เอ๊ะเหอะ

ข้างบนหนึ่ง อันล่างสอง

มีโพรงเหรอ? รูเหรอ?!

โอ้! สุดยอดไปเลยนะ คุณอัลรู!

เอ๊ะเหอะเหอะเหอะ

หืม

สาม

โพรงสามแห่งเลยเหรอ

คุณโยชัว สาวแมว

ไปดูในโพรงกันเถอะ

เอ๊ะ?

สูงๆๆ

หุบปากไปเลยนะ มันเสียสมาธิหมด

อู้วววววววววว!

ตรงโน้น

หืม ไวอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะ

ฮี้ยยยยยยย!

อู

ฮ่าๆ เร็วเข้า~

เสียงดังน่ารำคาญ จะตกแล้วนะ

1

อ่า...

มองลงไปแล้ว...

ใช่แล้ว ในยามแบบนี้ การตื่นด้วยการจูบเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนะ

...หืม?

จูบเหรอ?

อัลรูจะจูบให้เอง

อืมมม?

เดี๋ยวก่อนสิ ต้องเป็นฉันสิที่ทำอยู่แล้ว

คุณเซโกีย

พูดแบบนั้นมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ

คุณโยชัวคะ จูบไม่เอาเหรอคะ?

ที่นี่เป็นทางเข้าโพรงแน่ๆ เลยสินะ?

ระหว่างที่เจ้าหมดสติไป สาวแมวได้ไปตรวจสอบมาแล้วนะ

อืมม

ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรอยู่ใกล้ๆ ในระยะเดินประมาณห้านาทีเลยล่ะ

อย่างนั้นเหรอ... ขอบคุณนะ คุณอัลรู

เอาล่ะ!

เอ๊ะเหอะ

ถ้าคุณโยชัวดูเหมือนจะโอเคแล้ว งั้นเราไปสำรวจในโพรงกันเถอะ

อ่า

!

ลืมตะเกียงมาด้วยเหรอเนี่ย

ขอโทษนะ...

อัลรู ระวังนะ ถ้าห่างออกไปมาก เดี๋ยวจะมองไม่เห็นเท้าตัวเองนะ

ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเป็นเผ่าแมวเอง

ความมืดคือเพื่อนของฉัน

ก็เหมือนแมวไงคะ

แถมคุณก็สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายที่อยู่ด้านในได้ด้วย ไม่ต้องห่วงหรอก

เผ่าแมวก็มีพลังขนาดนั้นด้วยเหรอ...

ไม่นะ

คุณน่ะพิเศษกว่าคนอื่นนะ