แอลกอฮอล์ที่สกัดจากเหล้าที่ได้จากค้างคาวและกลุ่มการัมที่จับได้ในถ้ำ
เราได้ใช้สิ่งเหล่านั้นทำการทดลองดูดซับพลังเวทมนตร์โดยค้างคาว
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคลหรือกลุ่มที่มีอยู่จริง
โยชัว!
ความหนาแน่นพลังเวทมนตร์ต่ำกว่า 10 แล้วนะ
เอาล่ะ ซีโคอีอา
ช่วยบันทึกการเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นพลังเวทมนตร์ระหว่างที่มีช่าหลับอยู่หน่อยสิ
คนบันทึกจะทำเองเลยนะ อุณหภูมิร่างกายของคุณมิชาด้วย
สำหรับคุณเพนกวิน ให้เขาเน้นไปที่การวิเคราะห์ขนปุย
เพราะเขาใช้ปลายนิ้วไม่ค่อยได้ ก็เลยให้ฉันช่วยเป็นครั้งคราว
เมื่อความหนาแน่นมานากลับไปเป็นค่าปกติของคุณมิชาคือ 20 การทำงานก็จะเสร็จสิ้น
นั่นเป็นเวลาสี่ชั่วโมงหลังจากเริ่มทำการวัด
โยชัวคุง...
หืม?
ถ้าขนปุยนี่เป็นสปอร์ล่ะก็
ฉันสังเกตเห็นแล้วล่ะ
สกิล 'การจำแนกพืช' ของเธอก็น่าจะรู้ได้นะ
อา...
อา... อ่า
จริงด้วยสิ!
...
ชื่อคือ บังโกฟังงัส
เชื้อรา...
ถ้าจะจัดตามอนุกรมวิธานสมัยใหม่ เชื้อราจะไม่ถูกจัดอยู่ใน "อาณาจักรพืช"
แต่ในโลกนี้ดูเหมือนว่าจะถูกรวมไว้ด้วย
โอ้ เชื้อราสินะ
คุณพอจะรู้ลักษณะเฉพาะของมันไหม
เอ่อ...
ชื่อ: บังโคฟังกัส
ภาพรวม: เหมาะสำหรับการบริโภค
ภาพรวม: ไม่เหมาะสำหรับการบริโภค
มีลักษณะเป็นเส้นใยคล้ายขนปุย
อาศัยและสืบพันธุ์ในมนุษย์ เอลฟ์ เผ่าสัตว์ มนุษย์คนแคระ โนม ฯลฯ
วิธีการเพาะเลี้ยง: ควรเป็นมนุษย์ที่มีพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย โดยการนำสปอร์เข้าสู่ร่างกายผ่านลมหายใจ แล้วให้มันเจริญเติบโต
รายละเอียด: สำหรับตัวที่มีพลังเวทมนตร์สูงมาก ๆ
ในทางกลับกัน ในกลุ่มที่มีพลังเวทมนตร์น้อย ก็ต้องระวังว่ามันจะไม่เจริญเติบโตและสปอร์จะสูญเสียความกระฉับกระเฉง...
...ประมาณนั้นสินะ
หืม
จากวิธีการเพาะเลี้ยงก็พอจะรู้ว่าต้องรับมืออย่างไรถึงจะตรึงมันไว้ได้ แต่เรื่องการป้องกันการติดเชื้อน่ะ จะทำยังไงดีล่ะ
แน่นอนว่ามันเป็นความก้าวหน้าที่ยิ่งใหญ่...
แต่ว่ามันรู้สึกไม่ค่อยเข้าท่าเลยสักอย่าง
ถ้าเป็นสปอร์ก็ใส่หน้ากากไว้สิ...
ไม่สิ ในแง่ของวัตถุดิบ การจะทำให้มันเกิดขึ้นในโลกนี้มันยากนะ
ถ้าอย่างนั้น
การที่มันจะถูกกระตุ้นหรือตายไปตามความชื้นและอุณหภูมิในอากาศล่ะ...
ถ้าเป็นในห้องก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าจะปรับในที่โล่งนี่คงจะยากนะ
ก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละ
ก่อนอื่น เรามาทำการทดลองเพาะเลี้ยงต่อไปกันเถอะ
เพราะเราได้ทราบแล้วว่ามันจะถูกกระตุ้นหรือไม่โดยความหนาแน่นพลังเวทมนตร์ ดังนั้นเราอยากจะหาเกณฑ์ที่เหมาะสมที่สุดและเกณฑ์ที่ไม่ทำงานให้ได้
แล้วโยชัวคุงจะใช้วิธีการแบบไหนล่ะ?
อืมมม...
อยากได้วิธีอื่นที่ไม่ใช่ค้างคาวจัง
จะให้ถึงจุดนั้นคงเป็นเรื่องยากน่า
ถ้าเป็นยาเม็ดจะดีที่สุดเลยนะ
แบบที่กินแล้วความหนาแน่นพลังเวทมนตร์ลดลงทีละหนึ่งอะไรแบบนั้นน่ะ
แบบนั้นมันสะดวกกว่า แล้วก็วัดได้ละเอียดกว่าด้วย
แต่ถ้ายังไม่มีวิธีป้องกันการติดเชื้อทางอากาศได้ การวัดด้วยมือของค้างคาวกับซีโคอีอาคุงก็จะรักษาคนไข้ได้แค่ประมาณสามถึงสี่คนเท่านั้นแหละ
อยากจะลดความไม่มีประสิทธิภาพลงอีกหน่อยจัง...
ถ้ามีเครื่องมือเวทมนตร์ที่วัดความหนาแน่นพลังเวทมนตร์ได้ก็คงจะดีนะ...
ควรจะรับช่างฝีมือเครื่องมือเวทมนตร์มาจ้างดีไหมนะ
ถ้าไปที่เมือง ความเสี่ยงในการติดเชื้อก็จะสูงขึ้นด้วยนะ
...ไม่สิ
ถ้าเป็นโยชัวคุงกับซีโคอีอาคุงแล้ว ไปที่เมืองก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง?
``
สปอร์ที่เข้าไปในตัวฉันกับซีโคอีอา อาจจะตายไปแล้วก็ได้นะ
สปอร์เหรอ
ถ้าเห็นสปอร์ในตา
ก็คงจะดีนะ...
......
......
อรุณสวัสดิ์จ้า~
●●●●●
ฟ่าาา
อรุณสวัสดิ์ครับ
น่าอร่อยจังเลยนะ!
ถึงแม้ว่าจะเข้าเมืองไม่ได้ เลยทำจากของที่มีอยู่เท่าที่มีนะครับ
สุดยอดไปเลย เอลลี่!
แค่ซุปนี่ก็คงกินได้แล้วล่ะนะ
เขายังหลับอยู่ เลยจะเอาไปให้หลังจากกินข้าวด้วย
งั้นให้ผม...
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
