ตอน 27: Chapter 27

ช่างเป็นการฝ่ายเดียวเสียจริง...

หืมมม...

ถ้าเน้นแต่การตั้งรับ มันจะพังทลายไม่ได้เลยเหรอ

แต่ว่า

มันเหมือนจะค่อยๆ แย่ลงเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย

จะทำให้มันจบซะเลยดีไหมนะ

หึมมม...

มาริส...

คุณเอลม่า! ถึงขีดจำกัดแล้วครับ! เลิกกันเถอะครับ!

ผมมีสามประเด็นในศึกครั้งนี้

●●●●●

ข้อแรกคือการพิสูจน์〈คิงโกวเร็งเกกิ〉ให้ได้

ข้อที่สองคือการหาช่องโหว่เด็ดขาดของนาย

อึก...

ข้อที่สามคือ

เอลม่า เอ็ดวาน

คือการปรับค่าพลังชีวิตของผมให้เหลือต่ำกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์น่ะครับ

ห๊ะ...

ถ้าผมทำเป็นขู่เล่นๆ แล้วก็...

ค่าพลังของ〈มารเคน・มิซุคาระ〉

ส่วนผมเองก็เพิ่งจะเสร็จสิ้นการถ่ายโอนชีวิตและกลายเป็น "วี 45" ครับ

แล้วก็ระดับปัจจุบันของนายด้วย

ทุกอย่างเป็นไปตามที่คำนวณไว้เลย

ด้วยสิ่งนี้ ในที่สุดก็สามารถใส่แต้มสกิลให้กับ〈เขี้ยวคลุ้มคลั่ง〉ได้แล้ว

〈เขี้ยวคลุ้มคลั่ง〉

รูเชมาทันเวลาให้แล้ว!

คุณเอลม่าที่ทำหน้าลำบากแบบนั้น จะปล่อยให้ไปไม่ได้เด็ดขาดเลยครับ

คุณเป็นคนปลุกใจให้ผมสู้ได้อย่างเยือกเย็น

คงจะกลัวมากเลยสินะที่ต้องขัดจังหวะคุณเคานต์

เพราะฉะนั้นนั่นแหละ—

เนื่องจาก〈เขี้ยวคลุ้มคลั่ง〉ขึ้นเลเวล 5 จึงได้รับสกิลคุณสมบัติ〈มังกรสายฟ้าฟาด〉มาแล้วครับ

ศึกครั้งนี้

พวกเราชนะแล้วล่ะ

คำกล่าว

〈มังกรสายฟ้าฟาด〉เป็นสกิลที่สามารถใช้งานได้เมื่อค่าพลังชีวิตเหลือไม่เกินยี่สิบเปอร์เซ็นต์

เงื่อนไขการใช้งาน

ถึงจะตั้งใจจะใช้งาน แต่ถ้าพลาดไปแม้แต่จุดเดียว ก็อาจจะถูกสังหารก่อนที่มันจะทำงานได้

แต่ว่า ในบรรดาอัศวินหนักนั้น มีสกิลที่สามารถเอาชนะจุดอ่อนนี้ได้อยู่

โล่ชีวิต

ในสถานการณ์แบบนี้ใช้〈โล่ชีวิต〉เหรอ? หมดหนทางแล้วสินะ

โล่ชีวิต [สกิลปกติ]

ใช้โดยการจ่ายพลังชีวิตออกไป 20 เปอร์เซ็นต์ของค่าสูงสุด สร้างเกราะที่มีค่าความทนทานเท่ากับพลังชีวิตที่จ่ายไป ปกคลุมทั่วทั้งตัว

จะทำให้มันจบในทีเลยนะ มาริส

มังกรสายฟ้าฟาด

จะให้ดูเอง

นี่แหละคือพลังที่แท้จริงของคลาสอัศวินหนัก