ตอน 5.2: Chapter 5.2

ห๊ะ อะไรน่ะ!?

...คุณโยชัว ได้โปรดอย่าให้คุณขยับจากตรงนี้นะครับ

กลิ่นอายนี้...

เป็นอสูรสินะ

กำลังจับตาดูพวกเราอยู่

อสูร... หมายความว่ามอนสเตอร์มันอยู่ข้างนอกเหรอ

แย่แล้ว

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณโยชัว

คุณโยชัว คุณอยู่ตรงนี้เถอะนะ

ฝากไว้กับพวกเราเถอะครับ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

เอลลี่เอ๋ย ฝากคุณโยชัวกับคุณทอร์เร่ไว้ได้ไหม?

เจ้าพวกนี้มันเกินจริงไปแล้วนะ

จากกลิ่นอายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งของอสูรเอง หรือแม้แต่นิสัยใจคอ มันก็ไม่น่าจะน่ากลัวขนาดนั้นหรอกนะ

ฝากให้คุณเซโกียคนเดียวได้เหรอ?

ผมเป็นจิ้งจอกปีศาจนะเฟ้ย

ถ้าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ก็ว่าไปอย่าง แต่เป็นแค่อสูรธรรมดาๆ

ในฐานะ "ผู้สืบทอดแห่งอสูร" ก็ต้องไม่เป็นรองใครสิครับ

"ผู้ปกครองแห่งอสูร"...

ทุนิวะ...

อ่า... เท่จัง...

ปิกุ

หืม...

เจ้า...

เซโกีย! ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม?

เจ้าอสูรนั่น เป็นสัตว์กินพืชที่สงบเสงี่ยมตามที่คาดไว้เลย

เข้าใจเหรอ?

อืม เพราะได้พูดคุยกันแล้วไง

คุยกันได้เหรอ!?

หืม...

คุณเซโกีย

บอกหน่อยสิว่า มันเป็นอสูรแบบไหนกันเหรอครับ?

เจ้าตัวนั้น ถึงจะไม่รู้ว่ามีขอบเขตแค่ไหน แต่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มีความใกล้ชิดกับเจ้าแห่งป่าเลยล่ะ

โฮ่...

ว่าแต่ เมื่อเร็วๆ นี้ดูเหมือนจะเจอพวกมนุษย์ด้วยนะ

แล้วก็ดูเหมือนจะสนใจกังหันน้ำที่หมุนอยู่ด้วยล่ะ

เจอพวกมนุษย์แล้ว...

ถ้าอย่างนั้นก็คงเผชิญหน้ากับพวกคุณบาร์โทร หรือพวกคุณรุนเบิร์กสินะ

ในฐานะเจ้าแห่งป่า ก็ต้องแข็งแกร่งอยู่แล้วสิ?

ดีแล้วที่ไม่ได้สั่งให้คุณบาร์โทรกับพวกมันออกไปล่า

อ้อ ว่าแต่ ตอนนั้นรู้สึกเหมือนจะบอกว่ามันควบคุมสายฟ้าได้นะ

อสูรสายฟ้านั่นเอง!

ชื่อของมันคือเมกะนะ

อย่างนั้นเอง อย่างนั้นเอง

เป็นสัตว์กินพืชสินะ

นี่อาจจะขอความช่วยเหลือจากอสูรสายฟ้าตัวนี้ได้นะ

เซโกีย

ช่วยร่วมมือให้หน่อยได้ไหม?

ทำไม่ได้ เลยกำลังครองอำนาจภายในเลยล่ะ!

ต้นฉบับ ข้อมูล อยู่ตรงนี้!

ดยุคผู้ถูกเนรเทศที่กลับชาติมาเกิด อยากจะใช้ชีวิตสบายๆ ที่ชายแดนและทำนา

ถึงจะบอกว่าอย่ามา แต่ชาวบ้านก็มาเยอะแยะเลย

อันเบะ โยชิโร่