ตอน 2.1: Chapter 2.1

＃2. ที่นั่งระเบียง

-พรีเมียม-มิลค์ที

อึก...

...ตอนนี้

เลือกมาได้ยังไงเหรอคะ

ฟุฟุ

อยากรู้เหรอคะ

ก็ว่าแต่ว่า

มองไม่เห็นนี่นา?

ตู้กดน้ำนี่เป็นตู้ส่วนตัวของฉันเองนะ

เอ่อ...

...ห๊ะ?

?

...บ้านของคุณฟุยุสึกิ ดูเหมือนจะเป็นบริษัทที่ทำตู้กดน้ำหรืออะไรทำนองนั้นเหรอคะ?

ปุ๊!

อาฮ่าฮ่า!

ไม่ใช่นะคะ~!!

ตู้ส่วนตัวของฉันเนี่ย

ก็หมายถึงตู้กดน้ำที่ใช้บ่อยๆ น่ะค่ะ

พวกเรา

ถ้าเป็นตู้กดน้ำที่ไม่รู้จัก มันก็จะกลายเป็นเหมือนรัสเซียนรูเล็ตเลยล่ะค่ะ

?

?

อยากดื่มมิลค์ทีแท้ๆ แต่กลับออกมาเป็นชิรุคุดา~!!

...แบบนี้

อุ๊ววว

ฟังดูสนุกจังเลย...

...อา

เอ่อ...

ดูสนุกจังเลย

ขอโทษนะ

จริงๆ ก็มีตอนที่สนุกเหมือนกันนะ

ไม่ต้องขอโทษก็ได้ค่ะ~

แต่ถ้าเป็นทุกครั้ง ก็จะดื่มสิ่งที่อยากดื่มไม่ได้เลย

ก็เลยต้องกำหนดตู้กดน้ำที่ใช้บ่อยๆ ใช่ไหมคะ

นั่นคือ

ตู้ส่วนตัวเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ!

เมื่อคราวก่อน คุณยูโกะจังสอนปุ่มทั้งหมดให้ฉันแล้ว

โดน!!

ตู้กดน้ำนี่ฉันเชี่ยวชาญแล้วค่ะ!

เอ๊ะ

นี่เธอจำได้ทั้งหมดเลยเหรอคะ?

...ขอโทษค่ะ

มีแค่ปุ่มน้ำตาลกับปุ่มมิลค์ทีเท่านั้นเองค่ะ

ทำไมถึงอวดกันขนาดนี้ล่ะ

เลｌเอ็มเนี่ย ทำยังไงเหรอคะ?

กะตะ!

ฟุฟุฟุ

แล้วก็...

ในสมาร์ทโฟนสมัยนี้จะมีฟังก์ชันที่เรียกว่า "สกรีนรีดเดอร์" นะคะ

เข้า...

ถ้าแตะที่จุดไหนก็ได้แบบนี้

ก็แค่แตะสองครั้งเพื่อเลือกค่ะ

แตะสองครั้งที่หน้าจอหลักก็จะเป็นเมนูค่ะ

มันจะอ่านให้ฟังด้วย

เหรอคะ...

あとはใช้สองนิ้วในการควบคุม หรือสามนิ้ว สี่นิ้ว

แล้วก็บางทีก็ใช้การแตะสามครั้งด้วย

เหรอคะ... ดูยุ่งยากจัง...

ฉันฝึกฝนมาเยอะเลยค่ะ

ตัว LIME เองน่ะ มันเป็นการป้อนข้อมูลด้วยเสียงนะคะ

พวกเราที่เป็นผู้พิการทางสายตาก็ทำเหมือนคนอื่นๆ เหมือนกันนะคะ

นี่ ดูสิ คราวก่อนฉันแลกกับคุณนารุมิไปแล้วนะ

คุณโอนโนะก็แลกกันเถอะค่ะ

เอ่อ...

คนพิการทางสายตา

...ถ้าเป็นตัวเอง ฉันจะพูดออกมาตรงๆ แบบนี้ได้ไหมนะ

ว่าฉันเป็นลูกแม่คนเดียว

จะพูดด้วยรอยยิ้มแบบนี้ได้ไหมนะ

จนมาถึงจุดนี้ ฟุยุสึกิต้องเจ็บปวดมากแค่ไหนกันนะ

คุณโอนโนะคะ?

เอ๊ะ

จิ จิ จิ

อ๊ะ... ขอโทษค่ะ

อะไรเหรอคะ?

นี่

ช่วยอ่านให้ฟังได้ไหมคะ?

อ๊ะ... อ่า...

ขอบคุณมากเลยค่ะ

สัปดาห์หน้า~~

ซวา