ดูเหมือนรุ่นพี่คณะกรรมการงานเทศกาลเลยนะ
จะออกไปหน่อยนะ
ครับๆ
ขอโทษครับ!
ติดภารกิจคณะกรรมการงานเทศกาลเข้าซะแล้ว!
ต้องกลับไปที่มหาวิทยาลัยก่อน...
ขอโทษนะ โคฮารุจัง
งั้นคุณโซราโนะก็ฝากด้วยนะ
ครับ
ช่วยเช็คเปียโนหน่อยได้ไหม?
เอ่อ... เอ๊ะ...?
ขอโทษนะ!
...ไปกันไหม
ครับ!
หอระลึก
นี่ไง
ตรงนี้แหละ
ว้าววว~
...นั่งได้ไหม?
ไม่เป็นไรเลยครับ/ค่ะ
ถึงจะตอนนี้แล้ว แต่ถึงมองไม่เห็นก็ยังเล่นได้เหรอครับ?
ถ้าเป็นเพลงที่จำมาตอนที่มองเห็นได้
ความทรงจำตอนที่มองเห็น
หรือนิสัยการเล่น
มันก็ยังคงเหลืออยู่เยอะเลยล่ะครับ
เวลาเล่นเปียโนก็จะมองไปที่โน้ตเพลง
แล้วถ้ามีคนพูดคุยด้วยก็จะหันหน้าไปทางนั้นด้วย
พอดอกไม้ไฟขึ้นก็จะมองขึ้นไปด้านบนด้วย
บางครั้งก็รู้สึกเหมือนว่าตาของตัวเองมองเห็นได้ด้วยซ้ำไปน่ะครับ
ดีจังที่มีช่วงเวลาที่มองเห็นได้
...ก็คิดแบบนั้นน่ะครับ
อ๊ะ
เปียโนแกรนด์นี่เอง
รู้ได้ยังไงเหรอ?
ความรู้สึกตอนกดมันต่างกันมากเลยครับ
เหรอ
เพราะว่าเปียโนแกรนด์มันมีกลไกการคืนตัวของคีย์ที่รวดเร็วน่ะครับ
...พอได้ยินคุณโซราโนะถามแล้วก็รู้สึกประหม่าเลยครับ
งั้นขอเล่นได้ไหมครับ
...เชิญเลยครับ
เป็นยังไงบ้างครับ?
...อืม
ก็อย่างที่คิดไว้เลย บาคห์นี่มันดีจริงๆ นะ
ปุ๊!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/11)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
แข้งเด็กหัวใจนักสู้
กล่องรักวัยใส
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
