ตอน 4.4: Chapter 4.4

งั้น

ก็ซื้อดอกไม้ไฟมาแล้ว ต่อไปจะทำยังไงดีล่ะ?

เอ๊ะ

จะออกเดทกันอีกเหรอคะ?

ก็เลยบอกว่าออกเดทไง...

ล้อเล่นน่า

ว่าแต่ ดอกไม้ไฟมันหนักเนอะ

น่าจะกลายเป็นภาระอยู่เหมือนกันนะ

วันนี้กลับแบบเงียบๆ ดีไหมคะ?

จริงด้วย

ถ้าเราเดินไปมาพร้อมกับดอกไม้ไฟเยอะขนาดนี้

คึ

อาจจะโดนตำรวจเรียกเพราะพกของอันตรายก็ได้นะ

นี่คุณจะโดนไปด้วยเหรอครับ

ถ้าเป็นกรณีนี้ งั้นฟุยุซึกิเป็นตัวการหลักเลยนี่นา

พูดตลกแบบนั้นได้ทันทีเลยนะ

เฮ้อ

ใช่แล้ว

เรากลับด้วยเรือข้ามฟากกันไหมครับ

เรือโดยสารบนน้ำเหรอครับ?

มีเรือโดยสารบนน้ำที่วิ่งจากอาซากุสะ ผ่านแม่น้ำสุมิดะ ไปจนถึงโอไดบะครับ

เคยนั่งมาแล้วน่ะ

งั้นก็น่าจะกลับไปถึงสึกิจิมะได้

อยากนั่งเหรอครับ?

ค่ะ!

เดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันเช็คให้

อ๊ะ

ข้ามสะพานคุรามาเอะไปก็มีท่าเรือที่เรียวกุคุนะ

ใกล้กว่าที่คิด แถมดูเหมือนจะถึงแถวๆ มหาวิทยาลัยด้วยล่ะ

...อะไรเหรอ?

ขอบคุณนะที่ช่วยหาให้ น่ารักจังเลย

ไม่ๆ มันก็ปกติธรรมดาน่า

ที่บอกว่าอันนี้มันปกติได้เนี่ย

มันคือใบอนุญาตความอ่อนโยน ระดับ 2 เลยนะ

นี่มันใบอนุญาตอะไรน่ะ

คัน

มือของคุณคาเกรุเนี่ย อุ่นจริงๆ เลยเนอะ

เอาเถอะ

เตะแล้วเจ็บนะ

ว้าว

ลูกค้าคนอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะอยู่ข้างในเรือกันหมดเลยนะ

หมายความว่ามันเป็นแบบเหมาลำใช่ไหมครับ?

นี่ไง ตรงกลางลำเรือที่ระดับเอวมีราวจับนะ จับตรงนั้นไว้สิ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

ตื่นเต้นจังเลย~

ดูสนุกจริงๆ เลยนะ

สนุกจังเลยครับ

การที่

คุณจะทำแบบนี้ให้

ถ้าเป็นผมก็ได้นะ จะไปกับคุณเสมอเลย

บะ...

...ก็เลยว่า

...ว่าไม่ถนัดเรื่องการออกหน้าอ่ะครับ

ถ้าเป็นคุณฟุยุซึกิ

แล้วคิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องด้วยมากกว่านี้รึเปล่า

...ไม่รู้สิ

สวยไหมครับ

...วิว

มองไม่เห็นใช่ไหมครับ

มองไม่เห็นครับ แต่มันสนุกนะครับ

ตอนที่ยังมองเห็นอยู่

น่าจะ

เคยเห็นวิวที่ที่เดียวกันมาก่อนครับ

กำลังคิดถึงวิวตรงนั้นอยู่

วิวตอนนั้นเป็นแบบไหนเหรอครับ?

อืมมม

รู้สึกว่ามันมีเมฆอยู่ด้วยนะ

วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสมากๆ เลยล่ะ

ท้องฟ้าก็เป็นสีฟ้าด้วยนะ

สีฟ้าของท้องฟ้าน่ะ มันสะท้อนลงบนผิวน้ำด้วย

สวยมากๆ เลย