ตอน 27:

อาคิคางะ อุสเรียน่า

เจ้าหมอนั่น... เจ๋งว่ะ...

มังงะเล่มที่ 6 ออกวางแผงแล้ว!

ในสถานการณ์แบบนั้น ยังจะสวนกลับได้อีกเหรอ

★เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ มิได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ไดวะเวทมนตร์ ตอนที่ 27 เวทมนตร์เพียงหนึ่งเดียว

แต่ว่า... เจ็บจี๊ดเลยว่ะ

จบแล้ว!

ต้นฉบับโดย โอมอริ ฟุจิ ผลงานโดย อาโออิ เซ (งานภาพ)

ที่นี่...เหรอ?

สุดขอบตะวันตกของเมือง...ดูเหมือนจะร่วงหล่นลงมาแล้ว...

ทำได้แค่...ปกป้องเธอเท่านั้น...

วาก์เนอร์

อาจารย์...

วีล... ขอโทษนะ... ก็ทำได้แค่... พึ่งพาเธอคนเดียว...

มีแค่เธอเท่านั้น... ถ้าเป็นเธอ... ต้องช่วยเมืองนี้ได้แน่...

... ไม่ไหวแล้วครับ ไม่ไหวจริงๆ นะครับ อาจารย์วาก์เนอร์!!

ฆ่ารอสตี้ไปแล้วนะ!

อาจารย์วาก์เนอร์เองก็เหมือนกัน!

เอาแต่มีคนช่วยตลอด ไม่ได้ปกป้องคนสำคัญเลยสักคน!

ไม่มีอะไรเปลี่ยนได้เลย

แค่ "ดาบ" มันคงไม่สามารถปกคลุมโลกได้หรอก

ข้า...ล่ะ...! ถึงแม้จะใช้ "เวทมนตร์" ไม่ได้ ข้าก็ไม่ใช่อะไรที่ไร้ความสามารถ...!!

วีล... คุณอาจารย์...

โกหกอยู่ตลอดเลยนี่นา...

เธอ... ใช้ "เวทมนตร์" ได้นี่นา...

แสดงความหวังให้ทุกคนเห็น... เวทมนตร์เพียงหนึ่งเดียว...

เดี๋ยวก่อนสิครับ...!

เดี๋ยวก่อน...

อย่าตายสิ!

อาจารย์วาก์เนอร์!

ช่วยบอกหน่อยครับ

เวทมนตร์ของข้าน่ะ... มันคืออะไรกันครับ!!

เจตจำนงที่เล็กจ้อย

และ "แสงสีเงิน" ที่สามารถตัดทุกสิ่งได้

คุณ...

ฟิน คุณ...?

เขาไม่เป็นอะไรหรอก

ถ้า "การเต้นของหัวใจ" ฟื้นคืนมา เขาก็จะกลับมามีลมหายใจอีกครั้ง

เรื่องนั้นไว้ทีหลัง เธอต่างหาก

!

ทำอะไรอยู่? ลุกขึ้นเร็วสิ

การเตรียมการก็น่าจะทำเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?

แสงสีเงิน...เหรอ...?

เปล่า สู้... เจตจำนงที่ จ้อยนั่นสิ...

พอได้ยินคำว่า "เวทมนตร์" ก็เลยคิดว่าจะควบคุมไฟกับลมได้เหรอ?

ฮ่าๆ ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยหรอก

ห๊ะ...

สิ่งที่เขาอยากจะพูด คือที่ตั้งของเจตจำนง... หรือจะเรียกว่าความรู้สึกก็ได้นะ

หรือว่า เป็นประเภทของ "การชี้นำตนเอง" น่ะ

ร้องออกมา กรีดร้อง ปลุกใจตัวเองให้สู้!

คือเสียงคำรามอันยิ่งใหญ่ ที่เปลี่ยน "คำโกหก" ให้เป็น "ความจริง" ไงล่ะ

ไม่นะ...

ถ้าเป็นแค่ของเล่นเด็กแบบนั้น จะช่วยทุกคนได้ยังไงกัน!

ไม่นะ...

อย่าพูดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระสิ มันคือสิ่งที่สำคัญที่สุดเลยนะ

คนที่เปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ได้ ก็ไม่สามารถปกคลุมโลกได้หรอก!!

!

ดาบในโลกนี้ มันควรจะเป็นอย่างที่คทาตั้งเป้าไว้นั่นแหละ!!

จำได้ไหม! ที่มาของเธอ!

นำกลับมาสิ! จุดเริ่มต้นของเธอ!

"กุญแจ" ถูกปลดปล่อยไปแล้ว!!

เอาล่ะ จงชักดาบขึ้นมา

ออกเดินทางกันเถอะ

เพื่อข้ามเนินแห่งความมืดและข้ามท้องฟ้าแห่งคำลวง!!

เธอรู้ "คำตอบ" แล้ว!

ชื่อของ "เวทมนตร์" ที่สถิตอยู่ในใจเธอแล้ว!

ร้องออกมาสิ!!

ซี

ชื่อ "เวทมนตร์" ของเธอ...คือ!!

ความกล้า!!

แสงสีเงินถูกปลดปล่อย...

เอาล่ะ

ชักออกไปเลย

รอด...งั้นเหรอ...

เกิดอะไร...ขึ้นกันเนี่ยะะ...

ห๊ะ...

เมื่อกี้มัน...

อ๊า!?

เป็นไปไม่ได้!

อะไร...ที่กำลังเกิดขึ้นน่ะ!?

แค่ก แคก

นี่มัน—

"แสงสว่าง" กำลังสังหารมอนสเตอร์ไปเรื่อยๆ...

!!

หนีไปเถอะ ซีออน!!

อึก...

แงะ...!

หนี...

ไม่!

ไม่หนีแน่!!

ถ้าเป็นเขา ไม่มีทางหนีออกไปเด็ดขาด!!

ไอ้คนขี้ขลาด แต่กล้าหาญยิ่งกว่าใครเขา!!

ผมเองก็เหมือนกัน!!

จะแพ้ไม่ได้หรอก!!!

ไม่สิ ซีออน...

ผมอิจฉา อยาก...และชื่นชม... นะ อะ โกะ

"ป่าไม้" ที่ตามมาตลอด

ก็เพราะว่า

ถึงจะ

เป็นแค่ไอ้ตัวที่น่าสมเพช

จากนี้ไป—

ดุจดาบเวทย์เพียงเล่มเดียว!!

...วีล...เหรอ...?

ตอนที่ 28 ต่อ