ตอน 3:

ไดวะ ตอนที่ 3 คำสั่งและผู้เฝ้ามอง①

วีล เซลฟอร์ ผู้ไร้ความสามารถและ—

『นักเรียนดีเด่นผู้เขียนเท่านั้น』

และนักเรียนที่ลำบาก

โย่ว วีล! วันนี้ก็มาเช้าอีกแล้วนะ!

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณโดนาน!

ตั้งใจส่งหนังสือพิมพ์นะ! จะแวะร้านจีน่าด้วยล่ะ!

รอก่อนนนนน!

ว้าว!

!

อ๊ะฉะ...

...ตั้งใจทำอยู่นี่เองนะ เอลฟาเรีย

ผมก็ต้องตั้งใจสิ!

『การสร้างเวทมนตร์สิบสองอย่างโดยบุคคลเดียวถือเป็นความสำเร็จครั้งแรก!』

หืม?

『เจ้าหญิงน้ำแข็งผู้สูงศักดิ์ เอลฟาเรีย สร้างเวทมนตร์ใหม่ด้วยตัวเธอเอง!』

แน่เลย!

พร้อมกันนั้น 『วุฒิสภา』ก็ออก 『พระราชโองการ』 ไปยังสถาบันทั้งหมด

ผู้มีพระราชโองการคือ 'เจ้าหญิงน้ำแข็งผู้สูงศักดิ์' ด้วยตัวเธอเอง...

เอ๋!?

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

เอ สุ

แม้จะขึ้นหอคอยแล้ว รอยยิ้มก็ไม่เคยเปลี่ยนเลย—

เด็กหนุ่มคนนั้นคือนักรบเพียงหนึ่งเดียวในโลกแห่งเวทมนตร์! 'วิสทอเรียแห่งคทาและดาบ' KC เล่มที่ 1, 9 เมษายน (ศุกร์) วางแผงแล้ว!!

ต้นฉบับและภาพวาด เก็นซาคุ

หอพักวิทยาลัยเวทมนตร์—

ข้างนอก

รอสตี้!!

รอสตี้ยยยยยยยย!!

รอสตี้ เตรียมของวิเศษได้มั้ย!?

วีล? เป็นอะไร ทำไมรีบร้อนจัง?

มี 'พระราชโองการ' ของเอลฟีออกมาแล้วนะ!

ต้องไปแล้วล่ะ!

ต้องไปเหรอ... แล้วคลาสล่ะ?

วันนี้ไม่มีคลาสที่ต้องลงทะเบียน! งั้นก็ต้องไปปฏิบัติตามพระราชโองการ!

เนื้อหาคือ 'เก็บแกนน้ำแข็งของฟรอสต์ วอล์คเกอร์!'

เขาบอกว่าต้องใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเวทมนตร์เยอะด้วย นักเรียนที่ช่วยก็จะได้รับรางวัลเต็มที่! เป้าหมายคือชั้นที่สี่นะ

ต้องใช้ของวิเศษของรอสตี้ด้วย!!

...เป็นรูมเมทที่ตรงไปตรงมาจริงๆ นะคุณ

ผมปรับปรุงมาจากตัวเก่าแล้วนะ

นี่ครับ

สมกับเป็นนักประดิษฐ์เวทมนตร์! ขอบคุณครับ!

อา วีล

``

ไปแล้วนะ

ไปแล้วครับ!

ราชินีนางบรรพกาลผู้ยิ่งใหญ่ประกาศว่า

ทุกสิ่งล้วนกำเนิดจากดันเจี้ยน

เจ้าเหล่าบุตรแห่งเวทมนตร์

จงพิชิตด้วยความรู้และปัญญา

จงเปลี่ยนสิ่งที่ไม่รู้จักให้เป็นสิ่งที่รู้และพิชิต

ทุกสิ่งล้วนเชื่อมโยงกันอยู่—

ชั้นที่ 4

มาตั้งแต่เช้าเลย

—ควรจะนะ

เกิดอะไรขึ้นไปแล้วเนี่ย!?

สมกับเป็นชิออนจริงๆ!

อัดฟรอสต์ วอล์คเกอร์จนกระเด็นไปหมดเลย!

ชิ้ท

แค่ตัวกระจอกแบบนี้มันไม่พอเลย...

คนเมื่อครั้งนั้นเขาควรจะ...

อึก

เก่งจังนะ คุณชิออน...

รู้สึกถึงออร่าฆ่าฟันนะ...

คุณชิออนก็เป็นแบบนั้น ถ้าเป็นแบบนี้จะโดนล่าจนหมดตัวแน่!

ต้องไปให้ลึกกว่านี้แล้วล่ะ—

อันตราย!

!?

เอ๋...

นี่มันอะไรกัน...

ดาบ...?

ว่าแต่ ตอนนี้ไม่ใช่เวทมนตร์นี่นะ

!

ไม่เป็นไรนะ? บาดแผลตรงไหนไหม?

...ค่ะ ใช่! ไม่เป็นไรเลยค่ะ!

ขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วยไว้!

●

เอ่อ... แล้วคุณล่ะครับ?

ผม วีล นะครับ

โล่งอกไปที

...ฉันชื่อ ไอริส ค่ะ!

ถ้างั้น

คุณรุ่นพี่คือ 'นักเรียนดีเด่นที่ไม่ใช้เวทมนตร์' นี่เอง!

คนไร้ความสามารถที่ไม่เคยมีมาก่อน!

มะ... ไม่เคยมีมาก่อน...

ฉันอายุ 14 ปีแล้วนะคะ!

ว่าแต่ คุณรุ่นพี่คือ...

น้องกว่าผมสองปี... เป็นนักเรียนปีสี่ของสถาบันสินะ

เอ่อ... แล้วคุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอครับ?

?

ก็อย่างที่คุณพูดน่ะสิ ผมมันไร้ความสามารถ เลยรู้สึกดูแคลนแบบนั้น...

แล้วจะดูหมิ่นคนที่ช่วยไว้ได้ยังไงล่ะครับ?

ถึงแม้จะใช้เวทมนตร์ไม่ได้ แต่ข้าก็เคารพผู้ที่มีความสามารถอย่างสุดหัวใจเลยค่ะ

ไอริสก็มาเพื่อ 'พระบัญชา' งั้นเหรอ?

ใช่แล้วค่ะ!

อยากจะช่วยพระองค์ผู้เป็นห้าคทาอันสูงสุดให้ได้ค่ะ!

—สิ่งที่ไอริสพูดมันไม่ได้เกินจริงนะ

ฉันเองก็อยากเป็นส่วนหนึ่งที่ค้ำจุนท้องฟ้าด้วยเหมือนกันค่ะ!

พวกเรายังไม่รู้จัก 'ท้องฟ้าที่แท้จริง' เลย

ตอนนี้ที่ปกคลุมโลกอยู่ก็คือ

'ท้องฟ้าจอมปลอม' ที่ห้าคทาอันสูงสุดถักทอขึ้นด้วยพลังเวทย์อันมหาศาล

และก็คือ 'เขตแดนใหญ่' นั่นเอง

ตาม "ตำนาน" แล้ว เมื่อเขตแดนหายไป โลกก็จะถูกปกคลุมด้วยความมืดอีกครั้ง

และจะเกิด "ภัยพิบัติ" ขึ้น

ที่นักเรียนตอบรับ "พระบัญชา"

ก็ไม่ได้เป็นเพียงเพราะความชื่นชมต่อห้าคทาอันสูงสุดเท่านั้น

แต่ยังเชื่อว่าจะเป็นส่วนช่วยค้ำจุนท้องฟ้าได้ด้วย—

จริง ๆ แล้วฉันเคยพบคุณเอลฟาเรียมาแล้วนะคะ!

คุณวีลรุ่นพี่!

ใช่ค่ะ!

เอ๊ะ! จริงเหรอคะ?

ใช่ค่ะ! ที่นั่นเราได้คุยกันหลายเรื่องเลย...

อา~! คุณเอลฟาเรีย~! เพื่อคุณนะคะ จะทุ่มเทสุดตัวเลย~!!

สึสึสึ...

แต่ว่า แค่กล้าๆ กลัวๆ มาคนเดียวนี่ก็ดีแล้ว...

ฟรอสต์ วาก์เนอร์...

หามันไม่เจอเลยค่ะ!

คิดว่าพวกคุณจัดการไปทั่วหมดแล้วล่ะค่ะ

มันไม่ติด 'การตรวจจับ' ของฉันเลยสักนิด...

●

คุณรุ่นพี่? กำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?

แวววาว...

พลทหารน้ำค้างแข็งทิ้งเกล็ดน้ำแข็งไว้ตามร่องรอยการเคลื่อนที่

ปกติจะอยู่ประมาณ 0.5 ถึง 1 เมตร...

แต่ที่เหลืออยู่นี่มากกว่านั้นเป็นเท่าตัว

ข้างหน้านี้

มี 'ของใหญ่' อยู่

ของใหญ่เหรอครับ?

ใช่

น่าจะอยู่ในจุดที่ 'การตรวจจับ' ของไอริสและพวกเธอหาไม่เจอ

เดี๋ยวก่อนนะ! คุณรุ่นพี่ใช้เวทมนตร์ ไม่ได้ใช่ไหมครับ?

รู้ได้ยังไงเหรอครับ!?

เวทมนตร์มันสุดยอดนะ แต่ข้าคิดว่ามันไม่ได้ 'แน่นอน' ซะทีเดียว

โดยเฉพาะในดันเจี้ยนล่ะ

แล้วก็—

ถึงแม้จะเป็นพวกไร้ความสามารถอย่างนี้ แต่ด้วยความรู้และปัญญา

ก็เชื่อว่ามันสามารถทดแทนได้ด้วย 'ประสบการณ์'

...'ประสบการณ์' เหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ

เอ่อ... คือว่า

เปลี่ยนให้เป็นที่รู้แล้ว

ห๊ะ

นั่นมัน—

น้ำค้างแข็ง

อย่างที่คิดไว้เลย

ของใหญ่

ดไวอาสึ ตอนที่ 4 ติดตามชมต่อ