ตอน 44:

ทีวี! กำลังออกอากาศ! อนิเมะทีวีสุดยอดกำลังฉายอยู่!

ไม่ใช่!

แต่ก็ช่วยคุณไม่ได้เลย!

ไม่ใช่นะ ไอแอน!

พี่สาว...!

นี่คือบาดแผลในใจของแกเหรอ

พยายามเต็มที่เลยนะ!

เอาของโหดๆ มาให้ได้นี่หว่า

เอาพี่สาวไว้ให้สวยๆ โดยต้องแลกด้วยน้องชาย... ทำให้น้ำลายพุ่งเลยว่ะ

ไม่สิ...

งั้นก็พอแล้วใช่ไหมล่ะ?

ซู่ซู่ซู่ซู่

รีบมาเป็น 'ทาส' ของข้านี่แหละซะ

ถึงได้ขึ้นไปถึงสภาสูงแล้ว แต่น่าเสียดายนะ

เพราะแกนี่แหละ ที่ทำให้ทุกอย่างพังหมดเลย

เพื่อนๆ ของข้านะนะ

แม้กระทั่งหอคอย

อย่างเป็นทางการของอากิสึกิ

แกกับพวกแกนี่แหละ ข้าจะทำให้เป็นสัตว์เลี้ยงน่ารักให้ดู!

ของคุณเชดนี่นะ!!

ไดวาไคไรชิ ตอนที่ 44 นักเชิดหุ่น

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ต้นฉบับ—ผลงานของ ฟูจิ โอโมริ ส่วนภาพวาด—เซย์ อาโออิ

กลิ่นดอกแม่มดที่ทำให้จมดิ่ง!

นักเวทย์คนนี้แหละ คือตัวการที่ให้เอมะไปเก็บดอกแม่มด! ไม่ผิดแน่!

'เวทมนตร์หุ่นเชิด' น่ะ เป็นคาถาต้องห้าม! ผู้ใช้ทุกคนน่าจะถูกประหารไปหมดแล้วนะ!

มีแค่ข้านี่แหละที่รอดจากการประหารนั้นไม่ใช่เหรอ?

ใช้สมองบ้างสิ คุณสาวอัศวิน~!

คุณคือพวกที่เหลือจาก 'คัมภีร์การล่มสลาย' ใช่ไหม?

เป้าหมายคืออะไร?

เข้ามาใน 'หอคอย' ได้ยังไง?

หืม?

แกนี่เจ๋งดีนะ

ไอ้เด็กดาบ~!

ทั้งๆ ที่ในหัวมันเดือดพล่านอยู่แล้ว

ก็ยังพยายามจะเค้นข้อมูลจากข้านิดหน่อยนี่นา!

มีเพื่อนๆ ข้าอยู่รอบๆ ไหม?

มีหุ่นเชิดแค่ตัวเดียวเหรอ?

เป็นกับดักได้ไหม?

เยี่ยมเลย...

ระแวดระวังเชียว...

เยี่ยมเลย เยี่ยมเลยยยย!!

หาให้เจอ หาให้เจอ~~!

ให้ภูตของแกไปดมไปทั่วเลยดีกว่า มา 'เล่นตุกติก' กันเถอะ~!

ห๊ะ!?

ถูกมองทะลุไปหมด

เจ้าเล่ห์ ทะนง และไร้ช่องโหว่

นักเวทย์พวกไร้หัวก็รู้สึกได้เหมือนกัน

สัมผัสนั้น...

ชั่วร้าย

ศัตรูคือพวกที่เหลือจาก 'คัมภีร์การล่มสลาย'! จะโจมตีโดยตั้งอยู่บนสมมตินี้!!

ตัดสินใจได้หรือยัง? ถ้าอย่างนั้นมาสู้กันเถอะ!

เป็นแมตช์แบบทีมเหรอ!!

นักล่าแห่งพงไพรสีเขียวเข้ม

!?

เวทมนตร์ลมสีดำ!?

ต้องเป็นผลจากเวทมนตร์หุ่นเชิดแน่ๆ! ตอนนี้ เวทมนตร์ของเอมะกำลัง—...

คุณสมบัติแห่งความมืด!!

นั่นคือแก่นแท้ของเวทมนตร์ความมืดที่โจมตียูลิอุส...!

เธอควบคุมโดยการย้อมพลังเวทของผู้อื่นให้เป็นคุณสมบัติของตัวเองงั้นเหรอ?

อืม!

วีล! เอมะให้!

เต้นรำ

พันกัน

ซู้ดดดดดด

สายเลือดแห่งเงามืด

เถาวัลย์ล่าเงาเวทย์

จากในเงาเหรอ!?

โจมตีไม่ได้เหรอ!?

เวทมนตร์ที่ไม่ทราบแน่ชัด...! เป็น 'เวทมนตร์ลับ' ของมันเหรอ!!

มันน่าโมโหจริงๆ นะ ไอ้หอคอยที่ไม่เคยสงสัยว่าตัวเองเป็นความยุติธรรมเลย!

เงาอะไรก็ตาม ต่อให้นักเวทย์แบบไหนก็กำจัดไม่ได้โว้ย!!

เต้นซะสิ เต้นเลยนะ เงาของตัวเองไง~!

ให้ตายสิ

จุกจิกชะมัด

แค่เป็นนักเวทย์ธรรมดาก็โดนสังหารตั้งแต่แรกเลยโว้ยยยย!!

พวกกลุ่มสายฟ้าเนี่ยมันน่ารำคาญจริงๆ!!

อึก!

พวกสายฟ้า!

เอมะาา!

กรงเล็บวายุคลั่ง

เป็นโล่ให้นักเวทย์เนี่ยนะ...?

ไอ้คนนอกรีต...!

โคตรจะสะดวกเลยว่ะ? เวทมนตร์หุ่นเชิดนี่มัน!

ต่างจากผู้พิทักษ์หน้าโง่ๆ อย่างแก พลังเวทของฉันนี่มันไม่ลดลงเลยนะโว้ย!!

เป็นทาสผู้อ่อนโยนที่คอยปกป้องคุณท่านของพวกเรานะ!

ต่างจากผู้พิทักษ์ ก็ไม่สามารถทำลายแกนกลางเพื่อหยุดมันได้โว้ย!!

ด้วยการตัดสินใจของเอมะเอง จะยังคงปกป้องนายของเวทมนตร์หุ่นเชิดต่อไป!!

ยุ่งยากเกินไปโว้ย!!

แต่ว่า

คนที่ควบคุมเอมะน่ะ ต้องเป็นโซ่ที่ยื่นออกมาจากคทาแน่ๆ เลย!

ระเบิดซะ!

...เวทมนตร์ลับของศัตรูมันยุ่งยากจริง แต่กลับไม่ได้ใช้ 'เวทมนตร์หุ่นเชิด' ตัวสำคัญซะงั้น...วีล ตามที่นายคาดไว้เลย

อืม

ถ้าพวกเรากลายเป็นหุ่นเชิด มันก็คือจุดจบของหนึ่งสายแน่ๆ แต่ว่า...

เวทมนตร์ประเภทนี้มันทรงพลังเกินไป เลยมี 'เงื่อนไขการใช้' ที่ซับซ้อนไง

การกลายเป็นหุ่นเชิดระหว่างการต่อสู้มันแทบไม่มีเลย

เฮ้ เป็นอะไรไปล่ะ~? จบแล้วเหรอ~!?

ถ้าอย่างนั้น ก็ปล่อยผู้พิทักษ์เอมะออกมาสิ จะบุกโจมตีประสานกับเงาให้ดู!

ไม่เป็นไร

วีล...

รู้แล้ว

จะตามให้ทันด้วยความเร็วของ 'สายฟ้า' เลย

อยากจะพูดมานานแล้วล่ะ

เราเข้ากันได้ดีแน่เลย!

ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน!

สายเลือดแห่งสายฟ้า!

ชุดเกราะอัศวินลิลเด

สายฟ้า!

รับไปซะ! วีล!

บรรจุเสร็จแล้ว

ดาบเวทย์สายฟ้า!!

!!?

ว่าไงวะ!?

ปลายดาบแห่งสายฟ้าความเร็ว ปาทรอส ไอรอล!

เอมะาาา!!

ลมหายใจแห่งพายุตะวันตก!

ฉี่!

เร็วกว่าพวกสายฟ้าอีกเหรอ!?

จับมันให้ได้! คารุซึมิ!!

ไม่ทันแล้ว

ให้ตายสิ

ยังไม่พอเลยด้วยซ้ำ

โดนฟันจนหมดเลย

เข้าใจเลยว่ารีฮานน่าอยากทำอะไร!

ความทุ่มเทของวีลมันส่งมาถึงแล้ว!

โอ้โห~เอ~โต~ ระหว่างแนวหน้าด้วยกัน

เคลื่อนไหวด้วยความเข้าใจกันในใจ!!

ฉี่!?

จบแล้ว

●●●●

ปลดการสะกดจิตของเอมะได้แล้ว

แถมยัง...

ไม่มีที่ให้หนีเลย

เอามาตามที่ขอแล้วนะ!

เจ้านั่นแหละคือแค้นของยูริอุสนี่เอง...!!

พวกลูไนส์เขาเรียกกำลังเสริมมาให้แล้ว

เผื่อคนที่คุมเอมะตัวจริงโผล่มา...ก็ให้ปิดล้อมไว้ อย่าให้รู้ตัวตอนที่ซากุระสู้ไง

เอมะน่ะ ใช้ไม่ได้แล้ว แม้แต่ตัวประกันที่ชิงกลับมาได้

อืมมมมมมมมมม... ให้ข้าเป็นคนกดดันเจ้าให้หมด ซื้อเวลาสินะ

ในคุกน่ะ จะให้เจ้าสำลักทุกอย่างที่เจ้ารู้ออกมาให้หมดเลย

ฮิฮิฮิ!

...หัวเราะอะไรกัน?

ก็พวกแกมันโง่นี่นา

ก็มันต้องเป็นแบบนั้นดิ!!

ห๊ะ

!?

โอ้ เฮ้! นี่มันตรงไหนวะ—

อ๊าาาาาาาาาาาาา!?

เล่นอะไรกัน!? ทำไมถึงมาหาพวกเรา...!!

...เป็นไปไม่ได้นะ

เวทมนตร์หุ่นเชิดเหรอ!?

ทั้งที่ไม่ได้ถูกผูกด้วยโซ่ แล้วทำไมถึง...!?

ต้องเป็นคารุซึมิแน่ๆ!

พวกเด็กดีซื่อบื้อนี่!!

กลิ่นของดอกไม้แม่มดจนแทบสำลัก! เป็นไปไม่ได้...!!

'เส้นด้าย' ที่ควบคุมหุ่นเชิด ไม่ใช่โซ่...

กลิ่นเหรอ!?

มันเป็นไปไม่ได้...!! กำลังเสริมเพิ่งมาเมื่อกี้นี้เอง!

นี่มัน! พวกแกไปสะกดจิตมาจากที่ไหนกัน!?

ตั้งแต่ก่อนที่พวกแกจะมาที่ 'หอคอย' เสียอีก

ยาวโว้ย~ ก็ค่อยๆ เพิ่มมาเรื่อยๆ ไงล่ะ!

ไอ้พวกทาสที่เชื่อฟังน่ะ!

ถึงจะรู้ว่ามี 'คนทรยศ' ก็สายเกินไปแล้วโว้ย!!

ข้านี่แหละจะใช้เวทมนตร์หุ่นเชิดทำลาย 'หอคอย' ให้ดูเลย!!

อึก...

ไม่ไหวแล้ว! ขยับไม่ได้เลย....!

ถ้าหนีจากตรงนี้ไป เอมะที่อยู่ข้างหลังน่ะ...

เกเก๊!

นิ๊!

เก๊...

นิเก๊...

นี่...

โว้ยยย—

บ้าเอ๊ยยย!!

172

ปกป้องหุ่นเชิด...คึคึ

วีล...?

ฟุ่ว! หายไปซะแล้ว คึคึกุฟุ่ว!

เจ๋งที่สุดเลยว่ะ แกนี่มัน!

วีลลลล—

เล่มหน้ามาเป็นหน้าปกและสีเต็มเล่ม! ติดตามต่อในตอนที่ 45!