ตอนที่ 69

คุสึรุ แห่งดาบอากิ

สวัสดีครับ

ต้นฉบับโดย โอโมริ ฟูจิ | ภาพโดย อาโออิ เซย์

ไดวะ คานาอัทสึรุกิ โดโคคุ บทที่ 69 บรรเลงให้ได้, เสียงคร่ำครวญของดาบ

แล้วก็ ลาก่อน

โรคภัยไข้เจ็บแห่งโลก

เมื่อกี้... ดาบเหรอ? ไม่ใช่เวทมนตร์เหรอ?

อ่า... ไม่นะ!! ไม่นะ ไม่นะ ไม่นะ!! มากกว่านั้นอีก!!!

เสียงเมื่อกี้... มันคือ...

... เทโอ?

เทโอ...? เป็นเทโอจริงๆ เหรอครับ?

นี่มันเป็นเทโอที่ผมรู้จักจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย!!?

วีล...?

เป็นไปไม่ได้

โกหกแน่ๆ

ไม่อยากจะเชื่อ

ไม่เอาแบบนั้น

นากาโตะมันโกงและน่ารังเกียจ

แต่ว่าจริงๆ เหรอครับ?

ขอคิดดูก่อนนะ

เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นภาพลวงตา?

พวกไร้หัวบอกไว้นี่นา

ต้องเป็นอย่างนั้นแน่

ว่ากำลังพยายามหลอกล่อข้า

...หวังว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

จุ๊ๆ!?

ใบหน้าที่อ่อนโยนนี่...

อย่างที่คิดไว้...ของจริงสินะ

ถึงจะบอกว่าเป็นนักเดินทาง...แต่มันก็เป็นเรื่องโกหกนี่นา

เทโอ...!

แต่ว่า...ข้าก็พูดโกหกเรื่องของคนอื่นเหมือนกันนะ

ไม่ใช่ว่ามาจากย่านคนยากจนสักหน่อย และก็ไม่ใช่ครอบครัวของรีเซะพวกนั้นด้วย

เป็นหนึ่งในผู้จาก 'คัมภีร์การล่มสลาย' เลย

ข้าคือ 'ศัตรู' ของคุณนะ

เทโอเป็น 'ศัตรู' ของข้าน่ะเหรอ? ทำไมล่ะ? เป็นหนึ่งในสองของคัมภีร์การล่มสลายที่ข้าไม่เข้าใจงั้นเหรอ?

ทำไมล่ะ? ไม่รู้สิ! ทำไมต้องยิ้มที่มันจบสิ้นแบบนั้นด้วย ไม่รู้ ไม่รู้!!

ทำไมล่ะ!?

ทำไมถึงเป็นเธอ ถึงได้เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์การล่มสลายแบบนั้นด้วย!?

... วีลกำลังแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ

เธอคือ 'ข้า'

แล้วเธอก็คือ 'เธอ' ไง?

เธอคือ 'ข้าที่เกลียดชังโลกไม่ไหว' น่ะ—

ส่วนข้าคือ 'เธอที่ไม่ให้อภัยโลก' ต่างหาก

、、、

บาเรียขนาดใหญ่ที่พยายามจะพรากดวงตาไปจากข้า!

เท็นกะ ฝน

สิ่งมีค่าที่แม้แต่คนรับใช้ในสรวงสวรรค์แห่งแผนกก็ยังต้องทนทุกข์ทรมานーーーー

เป็นวิชาใหญ่ที่มีพลังมหาศาลที่เปล่งประกายออกมาจากท้องฟ้าของสิ่งมีค่า นั่นคือ...!

โลกแห่งเวทมนตร์ที่กำลังเผาผลาญผิวหนังของเรา!!

ทุกสิ่งทุกอย่างที่พรากที่อยู่ของเราไปจากเรา!!

เมื่อเปล่งพลังจากตราสัญลักษณ์นั้น ความวุ่นวายในป่าจูชู ก็เกิดขึ้นตามมา

ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจแล้ว! โลกแบบนี้ーーーー จะทำลายให้สิ้นซากไปให้ได้!!

ควรจะพังไปซะให้รู้แล้วรู้รอดเลยล่ะ! โลกบ้าบอแบบนี้!!

วิถีอัศวินที่ล้าสมัยนับไม่ถ้วนเลย!

ทำไมคนเข้มแข็งต้องมาปรับตัวเพื่อคนอ่อนแอด้วย!?

การ'ฉุดรั้ง' น่ะสิ!

การ'บังคับหน้าที่ไร้สาระ' น่ะ!

การ'บูชายัญเพื่อความยุติธรรม' เอ้ย!!

'อัศวินผู้มีคุณธรรม' งั้นเหรอ?

-- เงียบไปเลย ไอ้สารเลว ไปตายซะ!!

น่าจะสำรอกออกมาแล้วเชียว! ยอมรับแต่คนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นแหละ!

โลกที่น่ารำคาญนี่เนี่ยะ!!

เหตุผลที่อยู่ของพวกเราใน 'คัมภีร์การล่มสลาย' มันแตกต่างกันไปหมดเลยนี่!

แต่ 'เป้าหมาย' น่ะเหมือนกัน!

เพื่อที่จะทำลายโลกนี้! เราจะอัญเชิญ 'ผู้รุกรานจากสวรรค์' เข้ามา!!

ไร้ความสามารถสิ้นดี!!

จะมาเปลี่ยนแปลงโลกให้เป็นไปตามใจตัวเองได้ยังไงกัน!

พวกเราทุกคน ทั้งพวกเทโอด้วย! จะถูก 'ผู้รุกรานจากสวรรค์' ทำลายล้างให้สิ้นซาก!!

ทำได้อยู่

พวกไร้หัวสอนให้รู้ว่า

'ผู้รุกรานจากสวรรค์' ไม่ใช่แค่ 'ผู้รุกราน' ธรรมดา

แล้ว 'ผู้รุกรานจากสวรรค์' นี่มันอะไรกันล่ะ!?

คุณพระเจ้าจ๋า

เทพ...องค์...!?

เทพเหรอ?

นั่นมันสิ่งที่คุณฟิชพูดถึงตอนนั้นนี่นา—

คำว่า "เทพ" เนี่ย มันคืออะไรกันแน่!?

คุณพระ 'คุณพระ' น่ะ

'หมายถึงว่า' ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้' ไง

ดังนั้น วีล

เธอก็เข้ามาอยู่ในคัมภีร์การล่มสลายสิ

เอ๊ะ...!?

วีลก็ถูกรังแกในโลกนี้เหมือนกันนี่นา?

คงจะทรมานจนอยากจะเกลียดชังสินะ?

เขาแบ่งแยกเรา

โลกที่แบ่งแยกแบบนี้

มาเปลี่ยนมันไปด้วยกันไหม?

ถ้าเป็น 'คัมภีร์การล่มสลาย' น่ะ... 'คุณพระ' น่ะทำได้สิ!

เอาล่ะ วีลลลล

ทำไม่ได้!!

ถึงจะเป็นอย่างที่พวกเทโอพูดจริงๆ ก็เถอะ!

ทำร้ายใครสักคนสิ!

ทำให้เสียใจสิ!

ฆ่าให้ง่ายๆ เลย!!

จะไม่ยอมเป็นพวกของพวกแกเด็ดขาด!!

งั้นเหรอ... ใช่แล้ว...

ข้าคิดว่าอย่างนั้นนะ

งั้น วีล พวกเราถึงตรงนี้ก่อนนะ

ก็ต้องสู้แล้วล่ะ!

สู้เพื่อ

โค่นมันลง!!

เพื่อนของ

ก็มีแต่จะหยุดเขาไว้!

!!

และเพื่อนก็กลายเป็นศัตรู! โปรดติดตามตอนที่ 70!