ตอน 13: Chapter 13

ไดวะ ตอนที่ 13

เป็นหนี้เหรอ?

อะไรน่ะ?

!

อะไรกันเนี่ย~ โอ๊ย!

ทุกคนเป็นห่วงคุณอยู่นะคะ~ !

ดีจัง ดีจัง

ไม่ต้องกังวลไปหรอก ลิลิ!

เอ่อ... ก็...

รู้อยู่แล้วเชียว...!

แต่ว่านะ~

ห๊ะ?

แล้วก็รู้สึกเบื่อไปซะแล้วล่ะ~

มันน่าเบื่ออ่ะ...

เรื่องการผจญภัยของคนอื่นน่ะ พูดตรงๆ ก็ไม่สนใจเท่าไหร่ด้วย...

?

มา... ท่านมาสเตอร์...?

ขอโทษนะทุกคน

พูดแบบนี้แล้วคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับตำแหน่งหัวหน้ากิลด์เลยล่ะ

แต่ตอนที่รู้สึกเบื่อๆ เนี่ย มีคนรู้จักทักทายฉันน่ะ

ฉันเลยตัดสินใจว่าจะไปที่กิลด์นั้นน่ะ

งั้นกิลด์นี้ก็จบแล้วสินะ!

ยุบแล้วสินะ!

เอ๊ะ

เหรอ...

ยุบ!?

นี่... อะไรน่ะ...

กิลด์นักผจญภัยอุจิเค็น 'คริสตัลสีฟ้า' จะไม่มีอยู่แล้วนี่!

!!

แต่ว่า... ท่านมาสเตอร์...

พวกนักผจญภัยทุกคนน่ะ...

ก็ไปกิลด์อื่นสิ!

มีกิลด์ดีๆ อีกเยอะแยะมากกว่าที่นี่ตั้งเยอะแยะเลยนะ!

ก็ไปที่แบบนั้นสิ

●●

หะ...

อะไรน่ะ!

บอกว่าเบื่อแล้วอะไรแบบนี้ ที่นี่น่ะ...

พูดอะไรน่ะ!!

งั้นก็ขอโทษนะ

กำลังขอโทษอยู่นะ?

ลิลิ!

ลิลิ! จะไปไหนน่ะ!

เดี๋ยวก่อนสิ!

เฮ้!

ท่านมาสเตอร์!

เอ๊ะ... ไปทางไหนกันนะ...

ลิลิ~~!!

นีน่า...

กำลังมองหากิลด์ดีๆ อยู่ใช่ไหม? ฉันรู้จักนะ เดี๋ยวแนะนำให้เอง!

ลิลิ!

เจอแล้ว!

ซัง

มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย

ลิลิ...

●●●●

นี่ๆ ทำไมถึงทำแบบนี้กันล่ะ?

ถ้าเบื่อก็กลับไปสิ...

ลิลิ~~

ซื้อขนมปังมาแล้วนะ!

อ่า...

กินแล้ว...

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

เอ่อ...

!

เป็นนักผจญภัยใช่ไหมคะ?

ดิฉันชื่อมีอาค่ะ เป็นกิลด์มาสเตอร์ของกิลด์นักผจญภัย 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ค่ะ

ทาง 'คันธนูแห่งวิญญาณ' กำลังเปิดรับสมาชิกใหม่นะคะ

ดิฉันขออนุญาตมาพูดคุยกับนักผจญภัยในเมืองค่ะ

ทั้งสองคนจะมาเป็นสมาชิกของ 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ไหมคะ?

ก่อนอื่น ลองมาเยี่ยมชมดูก่อนไหมคะ?

เอ่อ... พวกเราเนี่ย ตอนนี้

มันไม่ใช่แบบนั้นนะ

ดีล่ะ งั้นจะไปลองดู

●

เอ๊ะ!?

ไม่ได้นะ! ต้องคุยกับเอลซีให้มากกว่านี้

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ต้องเสียใจแน่ๆ เลย! กลับไปที่ 'คริสตัลสีคราม' กันเถอะ ลิลิ!

ไปกันไหมคะ?

ลิลิ~~?

อื้อ!

เดี๋ยวก่อนสิ!

นี่คือ 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ค่ะ

สวยจัง...

ก็ดีไม่ใช่เหรอ

ให้พาชมข้างในเลยไหมคะ

ลิลิ~~คุง...

บริการสำหรับสมาชิกของเรานั้น ภูมิใจนำเสนอว่าไม่เป็นรองกิลด์อื่นเลยค่ะ

บาร์เครื่องดื่มสำหรับสมาชิก

มีทั้งโรงอาหาร ฟิตเนส และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ค่ะ

บริการ...เหรอคะ?

ดีจังเลยนี่... ยอดเยี่ยมไปเลย...

ลิลิ!

ทั้งโรงอาหาร ทั้งฟิตเนส...

มันมีที่ 'คริสตัลสีคราม' นี่นา!?

ก็ใช่ไงล่ะ

ตรงโน้นเป็นบาร์เครื่องดื่มค่ะ

เชิญเลือกเครื่องดื่มที่ชอบได้เลยค่ะ

ลิลิ! กลับไปที่ 'คริสตัลสีคราม' กันจริงๆ เลยนะ!

ไปหาเอลซี...

โซโซอิ~~!!

ตรงนี้เป็นฟิตเนสค่ะ

ลิลิ!

ยังมีบริการชุดออกกำลังกายด้วยนะคะ

ห้องอาบน้ำอยู่ตรงโน้นค่ะ

ดิฉันจะรออยู่ที่ห้องทำงานนะคะ

●●●●

ลิลิ~~...

・・・・

●

เรน... คือว่านะ...

แล้วก็มาเยี่ยมชมตามที่ชวน... คิดว่าถ้าทำแบบนั้นแล้วคงจะลืมมันได้...

ยังคงคิดถึง...

แต่ว่า

ก็ยังไม่ไหวจริงๆ ด้วย...

ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ยังคิดถึงมันอยู่ดี...

บางทีการมีตัวฉันอยู่มันอาจจะเป็นภาระของเอลซีก็ได้มั้ง

คิดแต่เรื่องแบบนั้นตลอดเลย

จริงๆ เลยนะ จริงๆ แล้วคุณคิดกับตัวฉันว่า เป็นยังไงกันนะ とか

มันก็คิดไปเรื่อยเลย...

เพราะตัวฉันเอง... อะไรแบบนั้น

ก็ยังไงก็ต้อง

ค่ะ

เป็นยังไงบ้างคะ?

ไปคุยกับเอลซีกันเถอะ

ใช่แล้วล่ะ

ทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการของ 'คันธนูแห่งวิญญาณ' น่ะ

คงจะทำให้คุณพอใจกับระบบที่พร้อมสนับสนุนการผจญภัยแล้วล่ะค่ะ!

ใช่แล้ว มิอา

ดีจัง!

มันยอดเยี่ยมจริงๆ ด้วย

ดีใจมากๆ เลยค่ะที่นักผจญภัยที่มีประสบการณ์อย่างคุณลิลิย์ ฟรามเบิล พอใจนะคะ!

เอ๊ะ... ค่ะ... ได้แน่นอนค่ะ!

มิอา คุณ

รู้จักฉันเหรอคะ?

ก็พอจะรู้จักใบหน้าของคุณอยู่แล้วนี่คะ!

●

อ๊ะ

งั้นก็ไม่ใช่ว่าไปสุ่มชวนนักผจญภัยในเมืองแบบมั่วๆ นะ

แต่ว่าตั้งใจจะมาหาลิลิเองสินะ!

ก็จริงนะ ลิลิแตกต่างจากฉันตรงที่เป็นนักผจญภัยระดับ S และเป็นคนมีชื่อเสียงนี่นา~~

●

ไม่ค่ะ...

ไม่ใช่แค่คุณลิลิคนเดียวเท่านั้นนะคะ

คุณเรน ผู้เป็นจอมเวทผู้เสริมพลังสินะคะ?

เอ๊ะ มิอา

คุณรู้จักผมเหรอครับ!?

คุณรู้จักผมเหรอครับ!?

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!

เพราะว่าดิฉันให้ความสนใจในตัวคุณเรนมาตั้งนานแล้วนี่คะ!

!?

คุณสองคนปราบมังกรเรืองแสงได้แล้วสินะคะ!

ได้ยินมาว่าเป็นนักผจญภัยที่เก่งกาจเลยค่ะ

คุณลิลิที่วางแผนกลยุทธ์ในการปราบมังกรเรืองแสง

แล้วคุณเรนที่ปกป้องพวกพ้องโดยไม่ให้ใครบาดเจ็บ ก่อนจะตอกหมุดสุดท้ายใส่เจ้ามังกรเรืองแสงนั้น

พอดีว่าดิฉันได้เห็นคุณทั้งสองโดยบังเอิญในเมือง

แล้วก็เลยคิดว่าอยากจะเชิญให้คุณมาที่ 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ให้ได้เลยค่ะ

ไม่ได้แค่พูดออกไปแบบมั่วๆ ว่าใครก็ได้นะคะ

ดิฉันอยากให้คุณลิลิและคุณเรนมาที่กิลด์นี้ให้ได้เลยค่ะ!

ให้การประเมินให้ด้วยเหรอครับ...!!

โอ... ให้ระดับเดียวกับคุณลิลิเลยเหรอครับ

ผมก็ในที่สุด

ได้รับการยอมรับในฐานะนักผจญภัยแล้วสินะครับ!

ใช่แล้วครับ คุณเรน ที่ 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ก็จะประเมินคุณอย่างเหมาะสมให้

และเตรียมสัญญาเงินเดือนประจำปีที่ทำให้คุณพึงพอใจได้อย่างแน่นอนครับ!

เฮ้ ได้ยินไหม ลิลิ~

มิอาเขาก็ชื่นชมฉันขนาดนี้เลยนะ!

ไม่หรอก มันโกหกค่ะ

เอ๊ะ

เรื่องการตายของมังกรเรืองแสงน่ะเหรอ... ก็แค่ข่าวลือแค่นั้นเองค่ะ

เรื่องคุณเรนเนี่ยนะ ไม่น่าจะรู้จักชื่อด้วยซ้ำ...

นี่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มิอาจะสนใจคุณเรนมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้

ลิลิ...

ในเมื่อไม่รู้จัก ก็ไม่มีทางจะประเมินได้หรอกค่ะ

ทำไม... ทำไมล่ะ...

ทำไมถึงตอนที่คนกำลังอารมณ์ดีๆ อยู่

อ๊ะ ลิลิ

นี่เธอ...

พูดแบบใจร้ายแบบนั้นเหรอ...?

เพราะว่าไม่อยากให้ฉันมีชื่อเสียงกว่าเธอสินะ!?

ไม่จริงสักหน่อย

เอลซีสินะ

!

●●●●

เอลซีเหรอคะ?

ทำไมตอนนี้ถึงพูดชื่อเอลซีออกมาล่ะ

ฉันก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้นตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

ตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ามาทักเราที่สะพานน่ะ...

เราก็รู้สึกขอบคุณที่เขาชวนและพาพวกเรามาด้วยนะ

แต่ช่วยบอกความจริงออกมาเถอะ

พอแล้วล่ะ

กลับกันเถอะ คุณเรน

!

ลิ...ลิลิซามะ!

คุณเอลซี

อย่าตำหนิเขาเลยนะคะ...

เพราะว่าดิฉันเคยได้รับความช่วยเหลือจากคุณเอลซี

จึงมีบุญคุณที่ใหญ่หลวงค่ะ

ถึงขนาดที่ว่าต้องทำตามทุกอย่างที่คุณเอลซีพูดเลยล่ะ

เป็นบุญคุณที่ใหญ่หลวง...

แล้วคุณถูกบังคับอะไรบางอย่างโดยใช้บุญคุณนั้นเป็นข้ออ้างเหรอคะ?

ไม่ค่ะ

คุณเอลซีได้โค้งคำนับให้ดิฉันหลายครั้งเลยค่ะ...

ตอนนั้นดิฉันก็ได้ฟังเรื่องราวของคุณทั้งสองกับรูปลักษณ์ของพวกคุณด้วย

ตอนที่ได้พบกันที่สะพาน ก็เลยสามารถทักทายได้ค่ะ

●

คุณได้ฟังเหตุผลที่เขาฝากพวกเราไว้หรือยังคะ?

"ขอฝากคนหนึ่งไว้ด้วย" แล้วก็บอกว่าอยากให้รับเข้ามาใน 'คันธนูแห่งวิญญาณ' ด้วยเงื่อนไขที่ดีค่ะ

ดิฉันไม่ได้อะไรเลยนะคะ...

ไม่ค่ะ

มิอา

ดิฉันต่างหากที่รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พบคุณลิลิซามะค่ะ

ขอบคุณสำหรับน้ำผลไม้กับจิมนะคะ

มิอา

จริงๆ แล้วคุณก็รู้จักเรื่องของฉันด้วยใช่ไหม

เอ๊ะ... อ่า...

ไม่ค่ะ... เลยสักนิด...

คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ คุณเรน

ฉันจะกลับแล้วล่ะ!

อาาาา

เด็กคนนั้นพูดออกมาแล้วเหรอคะ?

เอลซี...

ลิลิ...

เธอแบกรับการตายของสหายและเรื่องราวต่างๆ ไว้แล้วนะ

ถ้าคุณรู้ว่ากิลด์นี้จะล้มเพราะหนี้สิน

คุณก็น่าจะคิดว่ามันเป็นเพราะตัวเองใช่ไหมคะ?

เพราะว่าดูแลตัวเองมา 2 ปีแล้ว 'คริสตัลสีฟ้า' ก็เลย...

ใช่ไหมคะ คุณก็โทษตัวเองแบบนั้นสินะ?

ถ้าไม่ให้คุณต้องแบกรับอะไรมากกว่านี้

ฉันก็อยากจะเป็นตัวขยะไปเลยน่ะค่ะ~

ก็แค่กังวลหรือคิดมากไปเองเท่านั้นแหละ

เป็นอย่างนั้นสินะ

ฉันจะเล่าให้ฟังทั้งหมดเลย

ขอโทษ... ที่คิดผิดไป

เป็นนักผจญภัยมืออาชีพ

ฝึกฝนอยู่กับอาจารย์มา 3 ปี

แล้วก็ออกมาเป็นอิสระได้อีก 6 ปี

ชื่อเสียงก็โด่งดัง กลายเป็นนักผจญภัยระดับ S แถมยังหาเงินได้มากมาย เพลิดเพลินกับชีวิตนักผจญภัยอยู่

อยู่ดีๆ ก็เป็นแบบนั้นแหละ

คุณเอลซี อาจารย์ของคุณเป็นยังไงบ้าง?

อาจารย์เหรอคะ?

ถึงแม้จะกังวลถึงอาจารย์

แต่ก็ยุ่งมากจนไปหาไม่ได้เลย

จนกระทั่งผ่านไปครึ่งปี ในที่สุดก็ได้วันหยุด

ดึ้ก

ก็ไปเยี่ยมบ้านของอาจารย์

ไม่ได้เจอตั้งกี่ปีแล้วนะ!

อาจารย์คะ~

นึกถึงสมัยฝึกฝนเลยเนอะ

เฮ้!

●

ไม่อยู่เลยนี่นา!

คงไปตลาดล่ะมั้ง~

โอ๊ะ เอลซี! ไม่ได้เจอกันนานเลยนี่นา! ได้ยินว่าคุณทำผลงานได้ดีนะ เป็นกำลังใจให้ล่ะ!

ว้าว ดีใจจัง! ขอบคุณค่ะ!

เอลซี คุณเก่งขึ้นเยอะเลยนะ! เอาขนมปังไปให้หน่อยสิ

ไม่ได้เก่งสักหน่อย!!

เอลซี! สบายดีไหม!? มาที่ร้านนี้อีกแล้วเหรอ!?

จะมาค่ะ~~~ ยังจะมาอีก คุณยังทำร้านอยู่ที่นี่เหรอ ดีใจจัง

โอ้... เอลซี...

เอลซีนี่เอง...!?

คิดถึงจังเลยนะ~

เอ๊ะ

แค่กๆๆๆ

อาจารย์คะ...?

อ๊าาาาาาาาาาาา~

อาาาาาาาาาาาาาาาา~

ตอนโดนมังกรกัด ก็ติดโรคอะไรสักอย่างเข้าไปซะได้... เสียเงินเป็นภูเขาเลยนะเนี่ย...

จะหาเงินจากการผจญภัยก็เป็นเพราะเรื่องนั้นนี่แหละ ทำให้ร่างกายไม่เป็นไปตามที่คิด... แล้วภรรยาก็เบื่อก็เลยออกจากบ้านไป... ตอนนี้ก็กำลังเพลิดเพลินกับชีวิตสบายๆ ภายใต้ท้องฟ้าสีครามอยู่ล่ะ

อู้ววววววววววว~

อาจารย์งงงงงงงงงงง...

เอลซี

พวกที่ป่วยทางใจ พวกที่ร่างกายพัง... นักผจญภัยแบบนั้นไม่มีใครสนใจหรอก

ก็เป็นเหมือนขยะที่สังคมไม่ต้องการนั่นแหละ

ไม่ใช่ว่าฉันจะโชคร้ายเป็นพิเศษนะ...

...

แบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดา... เป็นเรื่องปกติเลยนี่นา...

●

อ๊ะ

มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยนะ!

นี่มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยสักนิดนะ!!

ตอนนั้นน่าจะอายุ 24 แล้วล่ะมั้ง...

ก็เลยตัดสินใจเลิกเป็นนักผจญภัย แล้วไปไล่ตามความฝันครั้งต่อไป

นักผจญภัยนี่ก็เหมือนของใช้แล้วทิ้ง...

อยากจะเปลี่ยนสถานการณ์ที่เป็นอยู่ให้มันดีขึ้นน่ะนะ

แล้วก็เลยก่อตั้งที่นี่ขึ้นมา

『คริสตัลสีคราม』

นักผจญภัยที่ท้อแท้ก็มาที่นี่

“คริสตัลสีฟ้า” คือสถานที่ที่จะทำให้ความฝันของฉันเป็นจริง...

ฉันจะช่วยให้พวกเขาฟื้นตัวขึ้นมา...

『คริสตัลสีคราม』นี่ประมาณ 2 ปีแล้วเหรอ?

อืม ก็ประมาณนั้นล่ะ

นักผจญภัยที่เคยเข้ามาเป็นยังไงบ้างเหรอ?

คนที่บาดเจ็บหนักน่ะเหรอ...

อ๋อ คนนั้นเหรอ? เขากลับมาแล้วนะ!

สามารถออกไปผจญภัยได้อีกครั้งแล้วล่ะ!

เหรอ!

งั้นต่อไปนี้ก็หาเงินได้แล้วสิ!

ตอนนี้อยู่กิลด์ไหนกันนะ... เอ่อ...

หา!?

เอ๊ะ จริงเหรอ ย้ายกิลด์แล้วเหรอ!? จริงดิ!?... ทำไมล่ะ!?

เขามีบอกว่าอยากจะไปกิลด์ที่เสนอค่าสัญญาที่สูงให้ล่ะ

เอลซี! ในเมื่อเราลงทุนลงแรงให้เขาฟื้นตัวมาแล้วนะ!

ต้องให้ทำสัญญาตั้งแต่แรกเลยนะ เหมือนว่าถึงฟื้นแล้วก็ต้องอยู่ที่『คริสตัลสีคราม』ไปอีกหลายปี...

เอ๋~...

อย่างน้อยก็ต้องเก็บเงินคืนมาให้ได้สิ ไม่งั้นมันก็ไม่เกิดเป็นธุรกิจสิ!

ก็อาจจะจริงนะ... แต่ว่า

เอาเป็นว่าพอแล้วล่ะ...

ตลอด 2 ปีที่ผ่านมานี่ขาดทุนสะสมเลยนะ...

『คริสตัลสีคราม』คงจะจบแล้วล่ะ... แต่ว่า

เงินเก็บของฉันหมดเกลี้ยงแล้ว!

มีคนฟื้นตัวที่นี่ไปกว่า 20 คนแล้ว... ไม่เสียเปล่าเลย...

ก็... ลองทำอีกหน่อยสิ!

ไม่ไหวแล้ว! ไม่มีเงิน!

ให้ยืม 500 ล้านเลย! กิลด์ฉันกำลังไปได้สวยเลยนะ...

ถ้าคืนให้ได้ภายใน 4 ปีก็พอ!

แล้วถ้าคืนไม่ได้ล่ะ?

เอ๊ะ

เอ่อ...

งั้นก็

ลองเป็นนักผจญภัยที่กิลด์ของฉันอีกครั้งสิ!

ให้เป็นเรื่องของค่าสัญญาแล้วกัน

อาฮ่าฮ่าฮ่า!

ได้เหรอคะ~~~? แค่เรื่องแค่นี้เองนะ 500 ล้าน!

ได้เลย!

ถ้าได้ตัวนักผจญภัยอย่างเอลซีมาในราคา 500 ล้านนี่ ถือว่าถูกมากแล้วล่ะ!

ทุกคน ขอโทษนะ

พยายามมาเต็มที่แล้วนะ

อีก 3 เดือน ฉันต้องไปที่ 『โล่จักรพรรดิ』 แล้ว

มันก็เลยไม่ไหวแล้วล่ะ

จะเอา 500 ล้านไปคืนไม่ได้แล้วล่ะ!

ไม่ได้กำไรมาตลอดเลย!

ดังนั้น 『คริสตัลสีคราม』นี่ก็ถึงเวลาต้องจบแล้ว

●●●

ฉันอยากจะเปลี่ยนโลกของนักผจญภัยนะ

แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย

ดังนั้นทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน

ทุกคนไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ

เงินที่ทำงานไปแล้ว ก็จะจ่ายให้จนถึงที่สุดอยู่แล้ว

อย่ามาตัดสินใจเองสิ!!

แล้วก็จะแนะนำกิลด์ที่ดีให้ด้วย

ยังสามารถให้เป็นเงินพิเศษเหมือนเงินเกษียณได้ด้วยนะ... ดังนั้น...

เอลซีช่วยให้ฉันที่ท้อแท้ได้ฟื้นตัวขึ้นมานะ

ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว... ยังมีนักผจญภัยอีกหลายคนที่ท้อแท้แล้วได้รับการช่วยเหลือจากเอลซีใช่ไหม!?

แต่ทำไมล่ะ... ถึงต้องทำเหมือนตัวเองยังท้อแท้แล้วจะหายตัวไปด้วยเนี่ย!!

คนที่ท้อแท้ ไม่ใช่แค่คุณเท่านั้นที่ช่วยได้

ฉันเองก็...ช่วยคุณได้นะ!!

ลิลลี่...

ได้รับการช่วยเหลือจากนักผจญภัยเนี่ยนะ

ฉันก็เป็นกิลด์มาสเตอร์ที่สอบตกเหมือนกันนะ

ไม่ใช่สิ

ก็ไปหาดีลดีๆ มาให้ทุกคน

ก็พยายามจะโกหกเพื่อลิลลี่นี่นา

ก็คิดถึงเรื่องของนักผจญภัยนี่นา

ก็ต้องเป็นกิลด์มาสเตอร์ของนักผจญภัยอยู่แล้วนี่นา

ไม่ใช่แค่การตกตำแหน่งหัวหน้ากิลด์นะ

ใช่แล้ว เอลซี

ฉันจะยังเป็นหัวหน้ากิลด์ของทุกคนต่อไปเอง

แต่ว่า

ยังเหลืออีก 3 เดือน...

ฉันเป็นนักผจญภัยของ 『คริสตัลสีคราม』นะ

ผมด้วย! อยากจะพยายามอยู่ที่นี่ และอยากจะใช้พลังของผมช่วยกิลด์นี้ให้ได้แม้แต่น้อยนิดครับ

ผมชอบ 『คริสตัลสีคราม』นี่นะ!

ฉันก็จะอยู่จนถึงที่สุดเหมือนกันค่ะ

ที่นี่

『คริสตัลสีคราม』จะไม่ยอมให้ล่มสลายเด็ดขาด...!!

ต้องหาให้ได้ 500 ล้านใน 3 เดือน...!!

ตอนที่ 13 จบ