ตอน 15: Chapter 15

งานของหัวหน้ากิลด์นี่...

ไดวะตอนที่ 14 จบแล้ว

โอ้โฮโฮโฮ

ลอบสังหาร~ ปัง!

พอบอกไปว่าไม่อยากฆ่าแล้วนะ

ถ้าเขารู้ว่าไม่ได้มาลอบสังหารล่ะก็

คงจะโกรธแย่เลยล่ะ...

สู้ๆ นะ!

เรน...

มิราเบล อูวววว~!!

กลับมาแล้วเหรอ รออยู่นะ~!!

!?

มะ...

แม่...!?

แม่รักมิราเบลที่สุดเลยนะ!

แม่ดีใจจังเลยที่ลูกกลับมาแบบนี้!

ช่วงนี้ไม่ว่าลูกจะกลับมาเมื่อไหร่ แม่ก็ทำอาหารที่ลูกชอบให้ทุกมื้อเลยนะ!

ชอบไข่เจียวห่อข้าวไม่ใช่เหรอ!?

อึก...

อืม...

แม่ทำทุกอย่างเพื่อมิราเบลเลยนะ!

เพราะว่าแม่รักมิราเบลขนาดนั้นไงล่ะ!

ฮิฮิฮิ...

น้องชายอีก 6 คนของลูกก็รออยู่เหมือนกันนะ!

ทุกวันเลย แม่เอาแต่คิดว่ามิราเบลจะกลับมาเมื่อไหร่!

มิราเบล!

ยินดีต้อนรับนะ มิราเบล

กลับมาแล้ว~!!

ทุกคน...!!

การวิ่งมาราธอนข้าวไข่เจียวนี่พวกเราจะคลั่งแล้วเนี่ย

ข้าวไข่เจียวนี่กินไปตลอดชีวิตแล้วโว้วววววววว~ กึ๊ก!

การหลุดพ้นจากข้าวไข่เจียวมันสุดยอดจริงๆ เลย

วันนี้การวิ่งมาราธอนข้าวไข่เจียวมันจบแล้ว ดีใจมากกกก ดีใจจนจะบ้าแล้ว คุณชินจัง

ข้าวไข่เจียว อ๊าาา~ กึบโบโบโบโบโบ

ถ้าต้องกินข้าวไข่เจียว ก็สู้เป็นโอตาคุดีกว่าว่ะ

นี่พวกแก ตั้งใจจะทำลายความสงบสุขของครอบครัว 8 คนนี้เหรอ!?

จะสู้กันไหม!? สงครามขว้างข้าวไข่เจียว!

ว๊าาา!

กรี๊ดดด! กรี๊ดดด!

ไปล้างมือแล้วบ้วนปากมาก่อนนะ มิราเบล

เร็วเข้าสิ มากินไข่เจียวห่อข้าวกันให้ครบ 8 คนเลยน่า

อืมม...

เย็นชะ...

กึบโบโบโบ

แกนี่

น้ำ...

ฮิฮิ

ฉันก็...

ไม่อยากจะ...ลอบสังหารแล้วล่ะ

เป็นอะไรไปล่ะ คำพูดหวานเลี่ยนนั่น...

กำลังดูดอมยิ้มอยู่เหรอ?

...

ในครอบครัว 8 คนนี่มีพวกขี้ขลาดแบบนี้อยู่ด้วยนี่นะ!

จะปลูกฝังความทรหดให้ใหม่ให้ดูเลย! เฮ้! ถอดแว่นออกสิ!

แว่นอะไรกัน...

ไม่ได้ใส่...

โอ้~

งั้นก็เตรียมตัวโดนต่อยไว้ตั้งนานแล้วนี่นา

นี่มันหมายความว่าไง!?

มะ...เดี๋ยวก่อนนะ แม่

ฉัน...

!!

เฮ้ มิราเบล แกกำลังดูถูกฉันอยู่เหรอวะ! วิชาเทเลพอร์ต 'อัลตร้าไลท์นิงซันเดอร์' เนี่ย

ฉันเป็นคนสอนให้แกไม่ใช่เหรอ ไอ้บื้อ!!

สั่งเลย สั่งมาเลย

อึก...

อ๊ะ! อยู่ด้วย~!!

เฮ้!

มิราเบล~!!

เรน...ลิลลี่...

ว๊าก มิราเบล

นี่มันอะไรเนี่ย...เป็นอะไรไป!?

นี่มัน...ไม่มีอะไรหรอก...

ก็ไม่มีอะไรนี่นา...

ไม่มีอะไรได้ไงล่ะ!

●●●

อ๊ะ!

ไม่ไหวแล้วล่ะ แขนขาหักไปข้างนึงแล้วนะ

ให้ฉันเก็บเอง

ขอบใจนะ ลิลลี่

อึก

อูวววววววว

อูวววววววววววววว!

มิราเบล...

มิราเบล...มิราเบล! ขอโทษนะ!

ฉันนี่มัน...โมโหขึ้นมาเฉยเลย...!

ฉันนี่นะ...กับมิราเบลที่สำคัญของฉัน...!

เผลอทำเรื่องแย่ๆ ออกไป...!!

!?

นี่มันอะไรน่ะ ไอ้พวกที่ดูไร้สาระ... ที่กำลังนินทาคนอื่นแล้วรู้สึกดีขึ้นมาได้นี่มัน...!?

เป็นยาแก้ปวดฟรีที่ใช้ได้กับพวกโง่เง่าที่ชอบพูดจาอ้อมค้อมนี่นา!? ก็ไม่น่ามีใครเถียงได้นี่นา แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้สินะ! แต่นั่นมันไม่ใช่สเตียรอยด์นะ... จริงๆ แล้วมันไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นแม้แต่ 1 มิลลิเมตรเลยสักนิด! ถ้ามีอะไรจะบ่นก็มาพูดตรงๆ แล้วฉันจะต่อยให้ดูเลยล่ะ...

ฮิฮิฮิ...

แกนี่คือแม่ของมิราเบลสินะ...!?

แล้วไงล่ะ!? ทำหน้าเหมือนโอตาคุสกปรกน่าสมเพชที่กระหายเต้านมกับการยอมรับนั่นไง!

แกก็คงจะสนใจน้องสาวแก่ๆ อย่างฉันจนทนไม่ไหวสินะ!?

อ๊ะ

หะ... ฮะ!? แก...พูดอะไรน่ะ!

โอ๊ะ... ปาย...?

เต้านมน่ะ รู้ดีอยู่แล้วนี่!

นี่... ทำไมของของมิราเบลถึงถูกทิ้งไว้ข้างนอกแบบนี้ล่ะ!

มันแปลกนี่นาแบบนี้!

อะไรนะ!? แกเป็นใครกัน ถึงได้ทำท่าทางเหมือนนักเรียนมัธยมต้นแบบนั้นน่ะ!

ทรงผมที่ดูเชยนั่นน่ะ ผลงานจากร้านตัดผม 1000 เยนสินะ!

อ... เอาเถอะน่า! มันก็เป็นแบบนั้นได้นี่นา!

กว่าแก... ที่ไม่รู้จักทะนุถนอมคนอื่น... อ... เอาเถอะน่า!

มาจับผิดการอบรมสั่งสอนของพวกเราได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ...!!

จะสั่งสอนให้รู้ซะเลย!

มะ...

มะ...เดี๋ยวก่อนนะ แม่!!

!!

แค๊าาาาาาาาาาาาาาาาา!!

เรน—!!

อึก

!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!

นี่มันอะไรกันเนี่ยาาาาาาาาาาาาาาาาา~~!

เหมือนกับว่าโดนกำแพงแข็งๆ ต่อยเข้าไปเลยใช่ไหมล่ะ?

พลังป้องกันของเรนตอนนี้มันระดับตำนานเลยนะ...

ถึงจะกระเด็นไป แต่ก็ไม่น่าจะได้รับความเสียหายเลยนะ

!

นี่มัน...

อะไรกันล่ะ...!?

มิราเบล

พวกเรามาหาคุณนะ

เพื่อจะชวนคุณไปผจญภัยน่ะ

พวกเราช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และทะนุถนอมกันอยู่

พวกเราคิดว่าคุณก็น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทีมแบบนั้นได้นะ

ก็เลยนะ มิราเบล คุณ...

อยากให้มาเป็นเพื่อนพวกเราจ้ะ

เพื่อนร่วมทีม...

อื้อ...

อึ...

มิราเบล...

มิราเบลจัง...

ช่วยด้วย...

ลิลลี่...

ขอโทษนะ... เรน

ที่ทำให้...

ลองคิดดูสักคืนนะ มิราเบล

พรุ่งนี้จะมาอีกนะ

●●●

แม่ครับ มือเป็นยังไงบ้างครับ...?

มิราเบล แกนี่มัน

แค่กๆ

อื้อ...

เป็นเด็กที่น่าปวดหัวจริงๆ นะ...

เพิ่งจะกลับมาได้ คิดว่าจะหยุดฆ่าแล้วเชียว ทำแม่ให้เป็นกังวลอีก...

แถมยังพาพวกอันธพาลแบบนั้นมาด้วยอีก!

มือเป็นยังไงเหรอ!? แย่สุดๆ ไปเลย โอ๊ะ มันปวด ปวดจนแทบจะกินถั่วลิสงไม่ได้เลย!

แบบนี้คงต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆ กว่าจะหายสนิทสินะ...! บางทีอาจจะหายไม่สนิทไปตลอดชีวิตเลยก็ได้!

ขอโทษค่ะ...

อึก...

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! ต้องทนเจ็บปวดเพื่อลูก...

ก็เป็นงานของพ่อแม่นี่นา...

อื้ม... ครับ...

มิราเบล... แกเป็นใครกันล่ะ?

สองคนนั้น...

เรนกับลิลลี่...

โคเนเรียสเป็นคนว่าจ้างให้ลอบสังหาร... เป้าหมาย...

แกนี่!

ไม่ไปฆ่ามาเหรอ!?

อัคกิเระ! นี่มันอะไรกันเนี่ยาาาาาาาาาาาาาาาาา~~!

กลับมาได้ด้วยสีหน้าชิลๆ แบบนั้นได้ยังไงเนี่ย! เอ๋!?

แม่รักมิราเบลมากนะ! แต่แม่ไม่เคยคิดเลยนะว่ามิราเบลจะทำให้แม่ลำบากใจแบบนี้!

ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะหักหลัง!

ฉันเศร้าจัง! ทำไมมีแต่ฉันที่ต้องเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ล่ะ!?

เทพแห่งโชคชะตา ทำไมถึงแกล้งฉันขนาดนี้เนี่ย!?

ขะ...ขอโทษค่ะ

ขอโทษนะคะ แม่!

มิราเบล! ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอเลยนะ!

ไม่ว่าจะเป็นในกองไฟ หรือในน้ำ... เพื่อที่จะได้เก็บเธอไว้ในมือ ฉันจะกระโดดลงไปในนรกแบบไหนก็ได้ และจะสู้กับศัตรูแบบไหนก็ได้!

ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นแบบนี้อยู่เลยนี่นา!

นี่มันเป็นสภาพแบบนี้เชียวเหรอเนี่ย!

ได้โปรด... ได้โปรดเถอะนะ

ขอร้องล่ะ มิราเบลจัง!

เท่ากับที่ฉันรักเธอ...

เธอก็ควรจะรักแม่ให้มากกว่านี้...

แค่มากกว่านี้ก็พอแล้วนะ ดูแลแม่หน่อยสิ!

เธอรักแม่ให้ด้วยสิ!

เจ็บ...

เจ็บ...

พอแล้ว

แม่คะ...?

ออกไปเถอะ...

ตอนนี้ขอให้เธออยู่คนเดียวเถอะนะ...

ลองคิดดูให้ดีนะว่าที่บอกว่ารักครอบครัวน่ะ มันหมายความว่ายังไง

ลองเขียนเรียงความสะท้อนความคิดดูไหมนะ...

อืม... เข้าใจแล้วค่ะ...

ราตรีสวัสดิ์นะคะ แม่...

มิราเบล กลับมาแล้ว!

ครอบครัวครบ 8 คนแล้ว ดีใจจังเลยยยยย~

มาเล่าเรื่องกันหน่อยสิ!

พวกเราทุกคนรอมิราเบลอยู่นะ~

อืม

เจ้าหมอนี่ร้องไห้มาตลอดเลยว่าอยากเจอมิราเบล

ยุ... อย่าพูดสิโว้ย!

ขอบคุณนะ

แกก็ร้องไห้เหมือนกันนี่หว่า ไอ้หลังงอ!

ไม่ร้องโว้ย ไอ้โกหก

ห๊ะ? แกนี่มัน! ไปตายซะเลยไหม!?

คึ

มิราเบลเมื่อวานวันเกิดไม่ใช่เหรอ!?

เอ๊ะ ของขวัญเหรอ?

นั่นแหละ พวกเราน่ะ

เลยเตรียมของขวัญไว้ให้ทุกคนไง

อะไรเนี่ย!?

นี่ไง!

เอ่อ...

!

มีดฆ่าระดับสุดยอดเลย! นี่คมมากจริงๆ นะ!

ต่อไปในฐานะสมาชิกครอบครัวนักฆ่า 8 คน ฉันจะใช้สิ่งนี้ฆ่าคนรัวๆ แล้วทำให้แม่ดีใจให้ได้เลยนะ!

อื้ม...

มิราเบล...?

ห๊ะ...? เอ๊ะ? อะไรน่ะ? ไม่ชอบของขวัญเหรอ!?

มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ...

ทำไมล่ะ!? พวกเราตั้งใจทำเต็มที่แล้วนะ!?

เศร้าจังเลย...

รู้สึกเหมือนถูกหักหลังความรู้สึกที่มีให้มิราเบลจังน่ะ

พวกเราพยายามกันมาตั้งนานเลยนะ!?

อืม...

ขอบคุณนะ... ทุกคน...

ตั้งแต่วันนี้ไป ถ้าเหนื่อยใจก็ดูสิ่งนี้สิ

อ๊ะ! หัวเราะแล้ว!

เข้าใจเลย! ชอบมีดใช่ไหม!?

จะใช้พวกเธอเป็นกำลังใจให้เองนะ

ดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของมิราเบลจังจัง

พวกเราทุกคนเป็นพวกเดียวกับมิราเบลจังนี่นา ถ้าเหนื่อยใจก็มาปรึกษาพวกเราสิ~!!

อากาศดีจังเลยนะ!

นี่มันรู้สึกดีจริงๆ เลย!

นี่! ตรงนั้นต้องดึงให้มากกว่านี้สิ เดี๋ยวจะย่นหมดนะ ไอ้บ้าเอ๊ย!

!

ขอโทษนะ

ให้ตายสิ... มือฉันนี่...

ถ้าไม่เป็นแบบนี้ล่ะก็...

!

เป็นไงล่ะ มาตามจับลูกสาวของฉันเหรอ

แต่ถ้าหากว่าแกกำลังบังคับให้มิราเบลต้องมาเป็นนักฆ่า

ฉันไม่อยากจะทำเป็นไม่เห็นแล้วเดินผ่านไปเฉยๆ น่ะ

ในฐานะที่เป็นคุณแม่

ไม่ใช่แบบนั้น

ถ้าแกใช้มิราเบลที่เป็นเด็กมาทำเรื่องแบบนั้น

กับฉันที่เป็นนักผจญภัยระดับ A

ก็จะสู้ด้วย!!

ลิลลี่ ฟรามเบล นักผจญภัยระดับ S น่ะ

ห๊ะ! นี่มันน้ำเสียงแบบไหนกัน! เหมือนจะบอกว่าฉันเป็นคนทำเรื่องผิดนี่นา!

ถ้างั้นก็เป็นไงล่ะ! แกนี่แหละที่ไปคลุกคลีกับพวกระดับสูงแล้วใช้ชีวิตเหมือนนักบุญงั้นเหรอ!?

แกเองก็เป็นแค่ไอ้สวะชั้นต่ำเท่านั้นเองนะ แล้วมาทำเป็นพูดจาดีๆ แบบนี้! เอ๊ะ!?

จะฆ่าพวกตัวอ่อนนี่ให้หมดเลย!

!

โดยตัวของหัวหน้าครอบครัว 8 คนนี้เอง! นักฆ่าสาวผู้มากประสบการณ์ระดับ X เลยนะ!

!!

มิราเบล ฉันน่ะ ถ้าเพื่อปกป้องคุณ จะทำทุกอย่างเลยล่ะ!

ไม่ว่าจะเป็นนรกแบบไหนก็จะกระโดดเข้าไป จะสู้กับศัตรูแบบไหนก็จะสู้ให้ได้เลย!

จะสู้!!

มะ... เดี๋ยวๆ คุณแม่!

เดี๋ยวนะ เรน!

เป็นไงล่ะ มิราเบล! จะเข้าข้างพวกเขาสองคนเหรอ!?

ฉะ... ไม่ใช่

ไม่ใช่ซะหน่อย!!

ฉันก็คุณแม่ก็...

เรนก็ลิลลี่ก็... ชอบทั้งสองคนเลย...

...ทะเลาะกัน

ได้ไหมนะ...

11

!

มิราเบล...

หุบปากไปเลย!!

!!

นี่!

ทำอะไรอยู่น่ะ!

จะไม่ยอมให้ขวางเด็ดขาดเลยนะ!

พวกแกที่มาดูถูกฉันน่ะ ฉันจะสั่งลงโทษด้วยตัวเองเลยล่ะ!

ท่าไม้ตายของฉัน 'ซูเปอร์อัลตร้าไลท์นิงแฮมเมอร์' นี่แหละ...!

จะไปเยี่ยมเยียนเจ้าหนุ่มตัดผม 1000 เยนให้เองนะ...!!

เอ๊ะ... คุณแม่

มือ...

ห๊ะ?

มือ... บาดเจ็บน่ะ...

เจ็บจัง...

ฮ่าๆ! ฮ่าๆๆ!

เจ้าเด็กนี่มันบ้าจริงๆ เลยนะ!!

ฉันน่ะ จะให้เสียชื่อกับเรื่องแค่นั้นได้ยังไงกัน! ฉันนี่นะ! แค่แสร้งทำเป็นเพื่อหวังให้แกสำนึกผิดสักนิดเท่านั้นเองนะ!

นั่นมันอะไรกัน! เอาจริงเหรอ! ไอ้บ้า! อย่าดูถูกพ่อแม่แบบนี้สิ! จะฆ่าแกให้ตายเลย ไอ้หมอนี่!

เอ๊ะ...

มะ...

อะไร...

นั่น...

ฉันน่ะจะไม่ทนอีกแล้วนะ! จะสั่งสอนพวกแกทั้งสองให้รู้จักที่ต่ำที่สูงให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะ!

พวกแกที่ทำตัวเป็นนักเดินทางผู้โชคร้ายน่ะ รวมถึงพวกพ้องของพวกแก และหัวหน้ากิลด์ของพวกแกด้วย จะตามหาพวกแกให้เจอแล้วจัดให้ 'ซูเปอร์อัลตร้า' เลยล่ะ!

หัวหน้ากิลด์เหรอ?

ฉันจะไม่ปล่อยให้เอลซีตายเด็ดขาดนะ!

อะ...?

เอลซี...?

เอลซีเหรอ?

เอลซีคนนั้นน่ะเหรอ...?

!?

รู้จักด้วยเหรอ?

ถ้าไอ้หมอนั่นอยู่ด้วย...

?

ก็ต้องเสียเวลาจัดการไอ้เจ้าหน้าบื้อเรนคนนั้น

● ● ● ● ● ●

ถ้าคิดเป็น 1 คนล่ะก็...

ลิลลี่บอกว่าเขาเป็นระดับ S ล่ะนะ...

งั้น...

1... 2... อืม ก็ประมาณนั้น...

น่าจะเป็น 2 คนสินะ...

ถ้าเป็นคู่กับเอลซีล่ะก็...

ช่วงต้นเกม

นั่นน่ะ... ด้วยสิ่งนี้...

ก็ต้องโดนกินไปอย่างน้อย 3 คนล่ะนะ...?

แต่ไอ้หมอนั่นมันน่ารำคาญนี่นา...

ถ้าไม่ทำให้มันหยุดหายใจ การต่อสู้ก็จะดำเนินต่อไป... พอคิดแบบนั้นแล้วก็ยิ่ง...

1...

3...

2...

รวมทั้งหมด 6 คน... แค่นี้เองเหรอ...

ถึงแม้ว่าจะวางแกไว้ในมือได้แล้วก็ตาม

แต่ผลเสียที่ตามมามันก็เยอะขนาดนี้เลยนี่นา...?

ช่วงนี้พวกเด็กคนอื่นก็โตขึ้นมาเยอะแล้วนี่นา...

ก็... ช่างเถอะ...

มะ...

คุณแม่...?

คุณแม่!?

คุณแม่!!

เรน! ลิลลี่!! เจ้าหมอนี่ฉันจะให้เลยนะ!

จะใช้ตามใจเลยนะ!

นี่ไงล่ะ!

มิราเบล!

คุณแม่!

เดี๋ยวก่อนค่ะคุณแม่!

เดี๋ยวก่อน

เพื่อที่จะได้เก็บหนูไว้ในมือ...

ก็จะทำทุกอย่างเลย...

ไม่ว่าจะในกองไฟ หรือในน้ำ

...ก็จะกระโดดลงไปเลย...

ถึงได้บอกว่าคุณแม่รักและทะนุถนอมหนูขนาดนั้น...

แล้วทำไมล่ะ!

ทำไม

ทำไมกันคะ... คุณแม่!!

นี่พวกแก! ใกล้ถึงเวลากินแล้วนะ!

ออกมาให้เลือดสิ!

กะจิคา

จานมันเยอะเกินไปไหมเนี่ย

เอ๊ะ? แต่ว่า 8 ใบ...

8 ใบเลยนี่นา

8 ใบใช่ไหมนะ...!?

อะไรเหรอ 8 น่ะ

พวกเราเป็นครอบครัวกัน 7 คนไม่ใช่เหรอ!?

คุณแม่ อ่า...

มิราเบล...

นี่แก! มาบุกเข้ามาในบ้านตัวเองได้ยังไง จะฆ่าแกเอานะ!! ที่นี่มันบ้านของฉันนะ!! ออกไป! ออกไปเลย 1000 เยน!!

ทำไมถึงได้ทำตัวแบบนั้นเอง ถึงได้โกรธเพื่อมิราเบล

แล้วก็สู้เพื่อมิราเบลไม่ได้ด้วยล่ะ!!

หา?

ดูถูกกันนักนะ...

นี่...

มิราเบล...

คุณแม่ของเธอน่ะ คิดถึงแต่ตัวเองคนเดียวเลย...

ไม่เคยให้ความสำคัญกับมิราเบลเลยสักนิดเดียว

คุณแม่... อาหารล่ะคะ...?

คุณแม่~!

รู้แล้วน่า เสียงที่ทำเหมือนเป็นเหยื่อเลยนี่นา รอมาเป็นชั่วโมงแล้วแบบนั้น ออกมาเลยน่า!

ให้ตายสิ!

อะไรกันเนี่ย พวกแกทุกคนนี่!

ไปลงนรกซะเลยเถอะ!

อึ...

รักนะ...

จนถึงตอนนี้...

ขอบคุณมากเลยค่ะ

แฮะ...

ลาก่อนนะ...

มีอยู่จริงครับ ปี 1909 ปี 1909 เป็นปีที่ถูกนำมาใช้ในยุคของเคลูโอเคลิย ปี 1909 เป็นปีที่ถูกนำมาใช้ในยุคของเคลูโอเคลิย ปี 1909 เป็นปีที่ถูกนำมาใช้ในยุคของเคลูโอเคลิย

เรน...

ลิลลี่...

เรน

ลิลลี่...

เอลซี...

เรน!

ลิลลี่!

เอลซี

เรน!

ลิลลี่!

เอลซี!

เอลซี!!

คุณคือมิราเบลสินะ ฉันฟังอยู่

ยินดีต้อนรับสู่ กิลด์นักผจญภัย 'คริสตัลสีคราม'

ฉันคือเอลซี

มาสเตอร์ของกิลด์ 'คริสตัลสีคราม'

ฉันคือหนูน่าที่ทำหน้าที่ต้อนรับค่ะ!

ฝากตัวด้วยนะ มิราเบล

ค่ะ ค่ะ...!

ฝากด้วยนะคะ

ฉัน เรน!

น่ารำคาญ

มิราเบล

พอดีข้างบนมีห้องว่างอยู่

ถ้าไม่มีบ้านให้กลับล่ะก็ เธอจะใช้ไหม?

อืม...

ขอบคุณค่ะ

เอลซี

หางานที่ทำเงินได้เจอหรือยัง?

อืมมมม...

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับยามที่มีคนถูกฆ่าตายเป็นจำนวนมาก แล้วก็... น่ะค่ะ

นี่สิ มันแย่แล้วนะ... ยังมีอีกเป็นสิบคนที่จะถูกฆ่าแน่ๆ

มันหยุดง่ายๆ ไม่ได้หรอกนะ เรื่องแบบนั้น

มันคงไม่เท่ามังกรเรืองแสงหรอกใช่ไหม?

ใช่แล้ว เอลซี เล่าให้ฟังหน่อยสิ

วะ... ฉันเองก็

อยากฟังเหมือนกัน

ไม่เป็นไรหรอกนะ?

ถึงจะยังสบายๆ อยู่ก็ได้

ฉัน...

ออกไปจากบ้านเพื่อไม่ให้มีใครถูกฆ่าอีกแล้วค่ะ

ที่มาที่นี่ก็คือ

เข้าใจแล้ว

งั้นเรามาคุยกันเถอะ

เพื่อช่วยชีวิตคนไงล่ะ...!!

จบตอนที่ 15

ตอนท้ายเล่ม มังงะพิเศษ

เก้าอี้ เอามาวางตรงนี้ดีกว่า

ฉันอยากตัดผมก่อนไปผจญภัยที่กิลด์ว่ะ

ตัดเหรอ?

ก็ตั้งแต่โดนขับออกจาก 'เขี้ยวราชัน' น่ะ ไม่เคยตัดเลยสักครั้งแล้วนี่นา?

เอ๊ะ ยาวขนาดนี้เลยเหรอ!?

มันเป็นปัญหาจากการรับรู้ของตัวเองรึเปล่า?

หือ?

ผมมันก็ยาวขึ้นทุกวันนิดๆ... พอรู้ตัวอีกทีมันก็ยาวไปแล้วไงล่ะ!

มันก็ยาวขึ้นตอนที่เรากำลังคุยกันอยู่นี่นา!

งั้นพรุ่งนี้ไปไหมล่ะ? ฉันจะไปซื้ออุปกรณ์กับมิราเบลเอง

ฉันไปด้วย!

เอ๊ะ... ทำไมล่ะ...?

ไม่เป็นไรหรอกน่า! ให้ฉันเข้าร่วมด้วยสิ!

จะให้เข้าก็ได้

น่าขยะแขยง

วันรุ่งขึ้น เวลาดีๆ

รอนานเลยยยยย~~

แคะ~~!!

ตรงนั้นจองไว้แล้วล่ะ!

เขาว่ากันว่าดีมากเลยนะ!

ตัด-ดัด 7000 เยน

เอ๊ะ...? เขียนว่า 7000 เยนนี่นา...?

หาา... อะไรกัน! ก็บอกว่าอะไรไงล่ะ!

พวกนี้เวลาดูแล้วเลือกทรงผมมันก็เขินๆ เนอะ...

ซุน อะตะมา เคเมะ

ค่ะ

ลองหลับตาแล้วเลือกแบบที่ดูเรียบๆ ดีไหมคะ

ทำไมล่ะ!

งั้นอันนี้! ขอเป็นอันนี้เลยค่ะ!

มันก็เหมือนกันนี่นา!

ช่างทำผม เคน☆ตัดหน้าเรียว หมายเลข 2

นิ้วขวา

ก็ดีออกนี่นา! ฉันอยากจะเป็นแบบนี้ไงล่ะ!

ถึงจะพูดแบบนี้อยู่นะ แต่แบบบอสก็ดีแล้วล่ะ

เพราะระหว่างตัดผมก็จะไปซื้อของด้วย

คุณแม่นี่นา!

คุณแม่นี่นา!

แบบนี้ก็ครบชุดอุปกรณ์แล้วสินะคะ

อืม

วันนี้ขอบคุณนะ

ลิลลี่

แค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

เฮ้!

เสร็จแล้ว~~!

แคะ~~!!

...คุณ!

คุณลูกค้า!

อืมม...?

เสร็จแล้วค่ะ!

ไม่รู้ว่าฝันมาตั้งแต่เมื่อไหร่... ด้วยธนบัตร 10,000 เยน

คุณก็บ่นพึมพำตลอดเลยนะคะ... นี่เป็นของตอบแทน 3,000 เยนค่ะ

เฮ้!

เสร็จแล้ว~~ รออยู่เหรอ?

กลับไหม

ขนาดนั้นเลย

อืม!

เอ่อ

ต่อจากเล่มที่ 5