ตอน 20: Chapter 20

ถูกเนรเทศแล้ว ตามใจ มุมหนึ่ง ไม่ใช่แค่กับอาวุธ แต่ยังสามารถใส่ "แต้มเสริมพลัง" ให้กับทุกสิ่งได้ด้วย ตามข่าวลือว่าสามารถแก้ไขผลกระทบได้ทุกเมื่อ แต่พวกตัวสูง ๆ ล่ะ ไหวไหมนะ~ ร้องเพลงที่กำลังจะผ่านไป

โนะกะ: โมจิสำหรับร้านค้า 6 ชิมา อาซะ ตัวละครต้นฉบับ: kisui

ไดวะ ตอนที่ 20

!?

มัลติน่า!?

นี่มัน...

พลังเวททั้งหมดของคุณเหรอ...!?

)

เอ๊ะ? พลังเวท? อะไรน่ะ

มองอะไร พูดอะไรน่ะ?

ก็ไม่เคยใช้เวทมนตร์เลยนี่นา?

ลิลลี่กับมาร์กาเร็ตก็...

ใช้สิยะ!

เอ๊ะ!? เมื่อไหร่ล่ะ! ไม่เห็นเลยสักครั้ง!

ตอนสู้มันก็ใช้ตลอดเลยนะ!!

เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ! ไว้ทีหลัง!

มัลติน่า... จริง ๆ แล้วคุณเป็นแค่ระดับ C...

ตรงนั้นไงล่ะ!?

ทำไมต้องโกหกแบบนั้นด้วยล่ะ!

ตรงนี้เนี่ยนะ!

มัลติน่า

ตระกูลจีล่า

ทุกคนกลายเป็นนักผจญภัยระดับ A หรือ S ไปแล้ว

ทุกคน...ด้วยหรือครับ...?

คุณพ่อ

อาา...

ทุกท่าน

เจ้าตัวเล็กของผมเองก็...

พี่ชายหรือพี่สาวของเจ้าก็...

ทุกคนกลายเป็นแล้วสินะ

ผมเองก็...!

ผมเองก็จะกลายเป็นได้ไหมครับ คุณพ่อ...!?

น่าจะกลายเป็นได้แน่

เจ้าเป็นมัลติน่าแห่งตระกูลจีล่า...ไม่ช้าก็เร็วก็จะกลายเป็นระดับ A หรือแม้แต่ระดับ S...

อาา

ทุกคนก็จะยอมรับเจ้าเอง

⊗ 0

ประตูตัดมังกร!!

!?

!

●●●

เรท

ปุ

โนะ

ฟู่ววว

～～～

ฟู่วว

ฟู่วว

หนี... หนีกันเถอะ...!

ฉันไม่ไล่ตามหรอก

ฉันใช้พลังเวทไปเยอะมากกับอันเมื่อกี้... มาร์กาเร็ตคนเดียวคงจะสู้จนชนะไม่ได้...

แต่ว่า... ปฏิกิริยานั่น... น่าจะเป็นครั้งแรกที่มันบาดเจ็บ...

คงจะยังไม่ชินกับการถูกโจมตีสินะ...

ก็เลยช็อกและระแวดระวัง...

ครั้งต่อไปที่มันมา

ถอยออกมาแล้ว

เราก็ต้องเตรียมใจไว้แล้วล่ะ...

เพราะเป็นมอนสเตอร์ มันเลยฟื้นตัวเร็ว...

ถ้าจะปกป้องหมู่บ้านพร้อมกับโค่นมันได้ ก็ต้องมีแผนการ

ถ้าจะวางแผน ก็ต้องมีข้อมูลนี่นา

กลับหมู่บ้านไปรวบรวมข้อมูลกันเถอะ

มิราเบล สงบแล้วใช่ไหม?

ไม่เป็นไรแล้ว...

แต่ว่าวันนี้เหนื่อยจัง...

กลับหมู่บ้านไปพักเถอะ

อื้อ

แล้วมัลติน่าล่ะ?

กลับหมู่บ้านไปก่อนแล้วนะ?

!?

อา... นั่นมัน...!

โระ

โดฮี

อ๊ะ! พวกเธอ! สุดยอดไปเลยนะ!

ไล่เจ้าอสูรตัวนั้นจนได้

ฉันนี่ตื้นตันใจเลยล่ะ!

ถ้าเป็นแบบนี้ การกำจัดให้หมดก็จะเร็วขึ้นอีกนะ!

ดีใจจริง ๆ ที่พวกเธอมาให้ช่วยนะ~!!

มันคึกคักเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ...?

ยังไม่ได้โค่นมันลงเลยนะ...

ก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ...

คุณมัตสึคาวะ

ชาวบ้านแถวหมู่บ้านช่วงนี้ずっとหลีกเลี่ยงการออกไปข้างนอกเลยครับ...

คนที่ได้เจอกันครั้งแรกตรงนี้ก็มีเยอะเลยล่ะครับ...

จนกระทั่งมาเจอเจ้าตัวประหลาดนั่นก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย...

แต่พวกคุณไล่มันออกไปได้... โดยที่ไม่มีคนในหมู่บ้านบาดเจ็บสักคน...

ทั้งที่วิกฤตยังไม่ผ่านพ้นไป ความตึงเครียดมันน้อยเกินไปแล้วนะ...

คุณอาจจะคิดแบบนั้นก็ได้ แต่ว่า

โปรดให้อภัยพวกเราด้วยเถอะครับ...

แย่แล้ว... ยิ้มแย้มมากเลยแฮะ...

ผมปุรุรเอง! อยากจะขอบคุณพวกคุณเลยล่ะ!

โย่ว!

ลุรุรูป ต้องสู้ต่อไปแบบนี้ล่ะ!

ฝากด้วยนะ ปาราลปุรุร เชียร์อยู่ตรงนี้นะ!

ปุปปุรุปู

ปุปปปปปปปปปป

ปุเปปาริโปเปปาปิปุเปโปปิปี้

รูปะปันปะปาระปิโรปุเรริริริล

ลุรุรูปะรูรุ

มะ... ก็พวกเราก็พยายามแล้วนี่นา~!

หยุดเถอะ ดูเหมือนมันจะหักตรงนี้เลยนะ!

แต่ว่าถ้าแบบนี้เราสนิทกับชาวบ้านได้ล่ะก็...

การจัดการก็คงจะง่ายขึ้นไม่ใช่เหรอครับ?

ถ้าสงบลงแล้ว เราจะเริ่มรวบรวมข้อมูลกันไหมครับ

ใช่แล้วล่ะ

อื้ม...

ข้อมูลก็จะหาได้ง่ายขึ้นนะ

ฟู่วว...

มิราเบล นอนได้แล้วนะ

อื้อ... ฝันดีนะ...

มัลติน่า

คุณแม่ดุว่าเจ้าตลอดเลยเหรอ ว่าเป็นแค่ระดับ C น่ะ?

ใช่ค่ะ...

พี่สาวก็ตำหนิอีกค่ะ...ว่าไม่มีพรสวรรค์เลย...

ทำตัวให้สมกับที่เป็นนักผจญภัยสิ...แล้วก็ถามว่าทำไมพลังเวทถึงได้แค่ระดับนั้นล่ะ...

ไม่จำเป็นต้องเป็นระดับ S ก็ได้ค่ะ...แค่ระดับ A ก็พอ

ถ้าได้เป็นระดับ A ทุกคนก็จะยอมรับเจ้าเอง...

เจ้าทำได้แน่

มัลติน่า

จงเป็นระดับ A นะ

พี่เชื่อในตัวเจ้าอยู่นะ

พ่อเชื่อในตัวฉันจนถึงวินาทีสุดท้ายเลยค่ะ

ค่ะ

คุณพ่อคะ...

?

อา...

คุณซันน่ากับคุณซูซูกิจากร้านเบเกอรี่...

เป็นเพื่อนกันนี่นา...

อ่า... พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว คุณทั้งสองคน

ชอบทำสวนนี่นา...

!

ห๊ะ

คุณอาโอโนะซุยโช

นี่คือพวกคุณจากสมาคมล่าสัตว์

เราจะช่วยเอง!

พวกเรามีทั้งปืนล่าสัตว์กับกับดัก แถมยังมีใบอนุญาตด้วยนะ

อีกอย่างนี่...

มันเป็นแจ็กเก็ตที่ทำจากวัสดุกันบาด ใช้ซะเถอะ

พวกคุณใส่เสื้อผ้าน้อย ๆ แบบนั้นแล้วทำให้เราเป็นกังวลหมดเลยล่ะ!

ความรู้สึกมันก็ขอบคุณนะ แต่ว่าไม่จำเป็นหรอก...

เวทมนตร์ของเราน่ะ มันแข็งแกร่งกว่าชุดนั่นอีกนะ

?

เวทมนตร์เหรอ?

นักผจญภัยที่มีระดับตั้งแต่ระดับนั้นขึ้นไปก็จะใช้เวทมนตร์นะ...

ถ้าเป็นสภาพป้องกันแบบนั้น การโจมตีทางกายภาพก็ป้องกันได้ค่อนข้างเยอะเลยนะ

ถ้าเป็นเวทมนตร์ต่อสู้ ก็จะมีทั้งการโจมตีและการป้องกันสองอย่างน่ะ

อืม...

ค่อนข้าง... ถ้าจะให้พูดว่า...

แค่ปืนไรเฟิลน่ะเหรอ ไม่เป็นไรเลย...

ก็คงไหวอยู่แล้วล่ะนะ

นักผจญภัยนี่สุดยอดจริงนะ...

อะไรกัน...

เพราะว่าเวทป้องกันของเรามันประยุกต์มาจากงานวิจัยเกี่ยวกับมอนสเตอร์น่ะ

มอนสเตอร์ก็ไม่ได้โดนปืนมากนักหรอก...ขอให้คิดแบบนั้นเถอะนะ

ห๊ะ!

สำหรับพวกเราน่ะคือจะป้องกันเฉพาะตอนที่ระแวดระวังเท่านั้นเอง

แต่ว่ามอนสเตอร์มันก็ทำแบบนั้นอยู่ตลอดเวลาเหมือนกันนี่นา

เข้าใจแล้วล่ะ!

●

นี่ พี่สาว นี่พี่ชายคนนี้คืออะไรเหรอ?

ระดับไรเฟิล ทำไมแขนกับขาถึงหักได้ล่ะ?

●

เอ่อ...

เวทมนตร์ของเรนมันเป็นสายที่ต่างจากพวกเรา...

เวทมนตร์ของเขาพวกเราก็ไม่สามารถรับรู้ได้ด้วยซ้ำ

เอ๊ะ งั้นเหรอ

ของพวกเราเขาก็รับรู้ไม่ได้...มันเป็นเวทมนตร์ที่ต่างกันขนาดนั้นเลยน่ะ

จนถึงตอนนี้ใช้เวทมนตร์จริง ๆ ด้วยเหรอ!?

อืม... ก็...

ตอนที่มังกรเรืองแสงนี่ก็จัดเต็มเลยนี่นา...

อย่างนั้นเหรอ

ถึงได้เอามาให้ตั้งเยอะแยะเลยนะ...

...งั้นอันนี้ก็ไม่ต้องการแล้วสินะ...

ที่บ้านก็มีเอกสารอยู่เหมือนกันนะ...แต่เดี๋ยวก็ไม่สนใจหรอกใช่ไหมล่ะ?

มีค่ะ!

อืม ฉันก็มีเหมือนกันนะ

อา... เหรอ? งั้นทางนี้ล่ะ

ว้าว!

เอ๊ะ... เจลลี่นี่เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ...?

น่าจะคิดไปไกลแล้วนะ...

มันโผล่มาแบบกะทันหันเลยนะ...

แล้วก็...

เอกสารนี่เป็นแบบไหนเหรอคะ

พวกเราถ่ายรูปความเสียหายกับรอยเท้าไว้หมดแล้วนะ

ก็เลยตั้งใจว่าจะเอาให้ดูไงล่ะ

วิดีโอใช้ไม่ได้เหรอ... ขอให้ปริ้นท์ออกมาเป็นรูปกระดาษได้ไหมคะ...

ห๊ะ?

ใช้ไม่ได้เหรอ?

นั่นอะไรน่ะ

พวกเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือเครื่องยนต์สันดาป... รถยนต์อะไรพวกนั้นน่ะ

ถ้าใช้ของอำนวยความสะดวกแบบนั้น เวทมนตร์จะลดลงนะ

แน่นอนว่าบางครั้งก็ใช้ได้อยู่

พลังเวทมันฟื้นตัวได้เร็วด้วยนะ

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ที่อยากจะเพิ่มพลังเวทให้ถึงขีดสุดน่ะ

พวกเราไม่อยากใช้เลยล่ะ

เฮ้ย! มานี่!

เชอะ! อันนี้ไม่เอา ไม่ได้โว้ย... ความมีน้ำใจของคนเนี่ยโว้ววว...

อะไรวะ พวกนั่น นักผจญภัยหรืออะไรสักอย่างก็ไม่รู้โว้ย~

...ทำตัวเก่งไปแล้วมั้ง!?

เฮ้ย! นี่บอกว่าได้ยินนะ!

โดยรวมแล้ว ทำไมลูกสาวนักผจญภัยคนนั้นไม่โผล่ออกมาเลยล่ะ!?

จริง ๆ แล้วลูกสาวคนนั้นเป็นคนจัดการมันไม่ใช่เหรอ!?

บอกว่าใช้พลังจนหมดแล้วไปพักน่ะ... มันไม่ใช่แบบนั้นเหรอ!?

ระหว่างนั้น พวกมันก็พยายามจะช่วงชิงความดีความชอบของลูกสาวคนนั้นไป...

สำหรับฉันมันก็คิดได้แค่นั้นแหละโว้ย!

ก็เพราะว่าดันไปคบกับหน้าโง่แบบนั้นไงล่ะ?

ทำไมถึงทนไม่ตีหน้ามันให้รู้แล้วรู้รอดวะ!?

เฮ้ หยุดเถอะน่า!

ไอ้หมอนั่นก็เป็นแบบนั้นน่ะ เป็นแบบนั้นน่ะ...

แบบว่า ด้วยเรื่องนั้น... เพราะเรื่องนั้น... ถึงเป็นคนดีไงล่ะ...

นี่แกกำลังล้อเล่นอยู่เหรอ!?

หรือว่าพวกมันไปรังแกสาวน้อยคนนั้นมา!?

ดูจากแววตาแล้วมันเหมือนนิสัยที่บิดเบี้ยวจนเสียไปเลยนี่หว่า!

เอ๋!?

เฮ้ หยุดเถอะน่า!

อาาา!

อาาา!

ยอมแพ้เถอะน่า! ไม่มีหลักฐานอะไรเลยเหรอ!?

อาาา... อาาา~

แกโอเคไหมเนี่ย!?

ลำบากแล้วสิ...

นี่คือคุณมัลทิน่า จีร่า ที่มาที่หมู่บ้านของเรานะ

จีร่า!?

จีร่า นี่คุณเป็นของตระกูลจีร่าคนนั้นเหรอ...!?

ระดับนักผจญภัย... ระดับนักผจญภัยเหรอ!? ระดับอะไร!?

เอ่อ...

เอ่อ...

น่าจะประมาณระดับ B ล่ะมั้ง...!?

วะ...

ระดับ B!? คุณที่เป็นตระกูลจีร่าเนี่ยนะ จะเป็นแค่ระดับนั้นไม่ได้หรอก!

ดิฉัน... คือว่า...

เป็นระดับ A ซะสิ

ถ้าเป็นระดับ A ทุกคนก็จะยอมรับคุณนะ

มัลทิน่า นักผจญภัยระดับ A...

นั่นแหละ

สมแล้วที่เป็นตระกูลจีล่า

โอ้~!

ระดับ A! สุดยอดไปเลย!

จะระดับ A ด้วยวัยขนาดนี้เลยเหรอ!

จุดเริ่มต้นของ "นักผจญภัยระดับ A"

เมื่อถูกส่งไปยังพื้นที่ประสบภัยในฐานะนักผจญภัยที่ถูกคัดเลือกโดยราชวงศ์

ส่วนใหญ่แล้วก็ไม่มีนักผจญภัยอยู่ตรงนั้น

ถึงจะมีก็จะเป็นระดับ C

จีล่า... ค่ะ...

ดี ๆ ก็จะเป็นระดับ B แถวล่าง...

ไม่มีใครรู้ความจริงเลย...

ทุกคนก็ยอมรับและปฏิบัติต่อฉันในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

!!

มารุจัง

●●●

อยู่เหรอ มารุจัง

คุณยายชาวนาเหรอคะ?

ไม่สบายเหรอคะ?

ให้เห็นหน้าหน่อยสิคะ?

โปจิก็อยากเจอคุณมารุเหมือนกันนะ!

มาเล่นกับโปจิด้วยสิคะ!

นี่ดูสิคะ คุณยายคนนี้...

พอเล่นกับโปจิแล้ว หลังมันก็... ปวดขึ้นมาเลยล่ะ

อา... พวกท่านน่ะ...

ไม่ได้ฟังเหรอคะ...?

จากคุณผู้เป็นเจ้าของ 'คริสตัลสีน้ำเงิน' น่ะ...

?

ระดับ C

ฟังอยู่เหรอ?

ถึงจะยอมรับได้ก็ต้องเป็นระดับ A

คนโกหก

ถึงจะยอมรับได้ก็ต้องเป็นระดับ A

เ...

เร...

ถ้าคุณไม่ได้ฟัง...

จากพวกคนพวกนั้น...

โปรดฟัง...ด้วยเถอะค่ะ...

●●●

เป็นแบบนั้นเหรอ?

อาาา... อะไรกัน...

เข้าใจแล้ว...

มาร์จัง...!

เข้าใจแล้วล่ะ...

โดนเรื่องแย่ ๆ ที่พูดไม่ออกไปแล้วสินะ...!!

อูววว~!!

น่าสงสารจัง...!!

เฮ้ ใจเย็น ๆ หน่อยสิ คุณยาย

แต่ว่าเด็กดีขนาดนั้นโดนรังแกนี่นา!

ก็อย่างที่คิดไว้เลยล่ะ! ว่ามันคงไม่ใช่นะ!

การที่มัลทิน่าอ้างระดับนักผจญภัยนี่ก็ไม่ดีเหรอคะ?

ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ

จะมาเปิดเผยเองแบบนี้... มาหยุดทำแบบนั้นเถอะ...

นี่!

พวกคุณก็ช่วยหมู่บ้านไปแล้วครั้งนึงนะ ต้องขอบคุณมากเลย

ผมไม่สงสัยหรอกนะ

แต่ช่วยทำให้มันดี ๆ หน่อยสิ

ฝากด้วยนะ

ก็มีบางคนที่มองโลกในแง่ดีอยู่ แต่ว่ายัง...

ก็มีพวกที่กำลังกลัวอยู่เหมือนกันนะ... รวมถึงผมด้วย

เข้าใจแล้ว...

อ่า... ฝากด้วยนะ

พวกเราก็ไม่ได้รังแกอย่างเป็นระบบนะ

ช่วยจัดการเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นให้ทีสิ!

ทำยากจังเลยนะ...

พวกเราเองก็มีคนที่สงสัยและลังเลที่จะให้การเป็นพยานด้วยนะคะ

ถ้าความสัมพันธ์มันไม่ดีกัน

เวลาที่มอนสเตอร์ออกมา ความเสียหายก็จะมากขึ้น...

ใกล้จะถึงเวลาที่เราต้องรวบรวมข้อมูลและวางแผนปฏิบัติการแล้วล่ะค่ะ...

ไปที่ของมัลทิน่ากันเถอะ... จะได้มีข้อมูลด้วย...

ความสัมพันธ์กับคนในหมู่บ้านก็น่าจะจัดการได้นะ

ไปก็ดีนะ... แต่ว่าคุณคนนั้นน่ะ ไม่น่าจะไหวหรอกนะ

ไม่ไหวเหรอคะ?

ทั้งที่ติดหนี้ 'คริสตัลสีน้ำเงิน' อยู่แล้ว แต่กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่คะ?

ดิฉันไม่ไว้ใจคนแบบนั้นหรอกค่ะ

นักผจญภัยที่อยู่ตรงนั้นน่ะ ทุกคนก็เป็นแบบนั้นแหละ

นี่มันไม่ใช่แค่การปลอมแปลงระดับนะ แต่มันเป็นปัญหาที่ลึกกว่านั้นด้วยสิ

เหรอคะ...

อาจจะมีเหตุผลอะไรบางอย่างก็ได้นี่คะ?

เหตุผลที่เกินกว่าบุญคุณน่ะ... คืออะไรเหรอคะ...?

...แต่ว่า

อะไรน่ะ?

กับคุณมัลทิน่าดูนะ

ผม... จะลองคุยกับชาวบ้านแถวนี้

งั้นฝากไว้กับพวกคุณนะ ฝากด้วยล่ะ

พวกเรากำลังทบทวนการต่อสู้เมื่อครู่นี้และกำลังพิจารณาเรื่องในอนาคตอยู่ค่ะ

อืม งั้นไว้เจอกันทีหลังนะ!

คุณมัลทิน่า ขอบคุณที่มาปกป้องหมู่บ้านนะคะ

กรุบกรับ...

กรุบกรับ...

คู~ง

โพจิเหรอ?

หลงจากคุณยายเหรอ?

ห๊ะ

อะไรกันคะ!?

เอ่อ... เพราะคิดว่าถ้าผมไปแล้วมันคงไม่โผล่ออกมา

เลยคิดว่าถ้าเป็นหมามันน่าจะโผล่มา

คิดว่าถ้าเป็นหมามันน่าจะโผล่มาเหรอ!?

ถึงแม้จะไม่ใช่หมาด้วยซ้ำไป!

เจ้าหมานี่ก็พูดนี่นา

โฮ่ง! โฮ่ง!

หา... อะไรกัน!? นึกว่าให้หมาพูดประโยคดี ๆ ซะอีก... แต่ว่า...!

แค่ให้ฟังเรื่องก็ยังดีนะ โฮ่ง

โฮ่งโฮ่ง! อะไรน่ะ!?

ให้ตายสิ... อย่ามาดูถูกกันสิคะ!

ขะ... ขอโทษนะ...

เรนก็พูดนี่นา โฮ่ง...

คุณกำลังสับสนว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่หรือคะ!?

ไม่อยากจะมีการโต้ตอบแบบนี้เลยสักนิด!

ลาก่อนค่ะ!

แค่!

นี่มันอะไรกันคะ!?

ไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่หมาตัวจริง

บอกว่าเป็นหมานี่นา!!

อาาาาาาาาาาา~!!

เอ๊ะ

อ๊ะ

เอ๊ะ

เอ๋~...

เอ๊ะ

ทำท่าทางตื่นเต้นแต่ก็ปิดประตูแล้วเดินเข้ามาเลย~!!

ขอโทษนะ

ฟังหน่อยสิ แค่แป๊บเดียวเอง

ขอโทษนะคุณมัลทิน่า

ชะ...

5 วินาที! แค่ 5 วินาทีนะ!

รับทราบแล้วค่ะ...

5

4

3

เร็วจัง

5 4 3 !!

จะเติมให้เหรอคะ!?

มีชาวบ้านบางส่วนที่คิดว่าพวกเรากำลังทำให้มัลทิน่าดูเป็นแค่สัตว์ประหลาดอยู่

ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อการปราบครั้งนี้อยู่นะ!

เอ๊ะ

เอ...?

เรื่องระดับของมัลทิน่าน่ะ... ถึงพวกเราจะไม่ได้พูดถึงมันนะ

แต่เพราะมัลทิน่าไม่ปรากฏตัว... พวกเขาก็เลยเข้าใจผิดไปว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับมัลทิน่าไงล่ะ!

ไม่อย่างนั้นชาวบ้านแถวนี้ก็แย่สิคะ...

คุณมัลทิน่าก็สนิทกับชาวบ้านแถวนี้ไม่ใช่เหรอคะ?

ถ้าไม่ปกป้องพวกท่าน

ก็มาร่วมมือกับพวกเราเถอะค่ะ

●

ใหญ่...

แต่ว่า ดิฉันนี่สิคะ...

ได้หลอกลวงชาวบ้านทุกท่านมาตลอดเลยค่ะ...

แสร้งทำเป็นระดับ A... แล้วก็หลอก... ค่ะ!

โกหกชาวบ้านที่แสนใจดีขนาดนั้น...

เพื่อที่จะทำให้ตัวเองดูยิ่งใหญ่และได้รับการยอมรับ...

ก็เลยทรยศค่ะ! ดิฉันนี่มันแย่ที่สุดเลย...!

เพราะว่าไม่ได้รับการยอมรับจากใครเลยนี่คะ เลยพยายามจะหลอกให้ได้รับการยอมรับมาตลอดเลยค่ะ! ตลอดเลย!

นักผจญภัยแบบนี้

ไม่จริงนะคะ!

เมื่อครู่นี้ได้ยินจากคุณมัตสึกาวะมาแล้วค่ะ

ไม่ใช่ว่าไม่จำเป็นในหมู่บ้านเหรอคะ!?

เรื่องของคุณมัลทิน่า... ก่อนที่เราจะมาถึงน่ะค่ะ

!?

แบกคนที่หนีไม่ทันออกไปอพยพ หรือ

นั่นมัน...

มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ

ก็ต้องช่วยเด็กที่เกือบจะถูกไซคลอปส์เหยียบจนแหลกด้วย...

ถึงจะกลัว

ก็ต้องทำไม่ใช่เหรอคะ!!

ก็พยายามทำเต็มที่แล้วนี่นา?

ใช่แล้ว เพราะงั้นก็...

ถึงจะเป็นเรื่องธรรมดา แต่มันก็ทำไม่ได้ให้เป็นเรื่องธรรมดาได้นี่นา!

ชาวบ้านทุกคนยอมรับเพราะคุณมัลทิน่าเป็นระดับ A น่ะสิ

พวกเขายอมรับในความพยายามของฉันอยู่นะ!!

ถึงขนาดต้องมาขัดแย้งกับพวกเราเพื่อจะปกป้อง

ชาวบ้านทุกคนแบบนั้นน่ะ

ก็เพราะว่าคุณมัลทิน่าคิดถึงพวกท่านมากเลยนี่นา

ก็ต้องมาปกป้องด้วยกันกับพวกเราสิครับ!!

ระดับ A อะไรนั่น หรือตระกูลจีล่า อะไรแบบนั้น

เรื่องพวกนั้นมันไม่สำคัญเลย...!

คุณมัลทิน่าก็ต้องเป็นนักผจญภัยที่ต้องอยู่ตรงนี้แล้วไม่ใช่เหรอครับ!

พอดีมีคนมารวมตัวกันอยู่แล้วนี่คะ...

ขอให้พวกเราช่วยรวบรวมข้อมูลการพบเห็นหน่อยนะคะ

มันก็กลางคืนแล้วนี่นา~?

ตอนนี้เวลามันมีจำกัดนะคะ

จากคำให้การ

ข้อมูลอย่างรอยเท้าหรือรอยหมัดอะไรทำนองนั้น

มันรวบรวมได้เยอะเลยนะคะ

จากทางดิฉันเองด้วย...

มีสมมติฐานที่อยากจะแบ่งปันให้ค่ะ

สมมติฐานเหรอคะ?

ไซคลอปส์นั่น...

มันกำลังซ่อนความสามารถทางร่างกายส่วนหนึ่งไว้อยู่ค่ะ

การรักษาเสร็จแล้ว

เป็นแค่บาดแผลเล็กน้อยเท่านั้นเอง

น่าจะหายได้ในวันเดียว

คงจะดูถูกมนุษย์ไปหน่อยสินะ

แต่ว่า~

ท่าที่คนโดนโจมตีทำโดยสัญชาตญาณเพื่อป้องกันตัวเองน่ะ...

พอพวกเด็กนักผจญภัยมาโจมตี ก็เลยลองทำตามดู

?

ไอ้เด็กนั่นดูแล้วก็อาเจียนเลยนะ

คุคุ!

คุคุคุคุ...!!

มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ...

ก็อย่างว่าแหละ มนุษย์นี่ปฏิกิริยาตอนที่ออกแรงกดดันได้ดีจริงๆ... ดีกว่าพวกสัตว์เยอะเลย

หน้าที่ตกใจ... ท่าทางที่ตื่นตระหนก... ไอ้โง่ที่พยายามจะสู้สุดชีวิต... น่าแกล้งจริงๆ เลยนะ...

เมื่อก่อนก็จัดการหมู่บ้านเดียวเสร็จไปแล้ว

คราวนี้ก็จะทำให้พวกมันหวาดกลัวไปเรื่อยๆ

...นั่นถือเป็นข้อผิดพลาด

ทั้งๆ ที่หน้าชาวบ้านก็เริ่มมืดมัวลงแล้วนะโว้ย

เพราะพวกมัน...

มันเลยถูกรีเซ็ตไปซะแล้ว

แล้วผู้กอบกู้คนนี้ก็ถูกนำไปสังเวยเลือด

พวกแก... จัดการมันซะ

ชาวบ้านในหมู่บ้านก็จะหวาดกลัวลึกซึ้งกว่าเดิม...

!

มาสนุกด้วยกันเถอะ

ฆาตกรมนุษย์

เมื่อคิดถึงการต่อสู้ในตอนกลางวัน สมมติฐานของคุณมัลทิน่าก็น่าจะถูกต้อง

จากสมมติฐานนี้และข้อมูลการพบเห็นมากมาย...

เราจะวางแผนปฏิบัติการจากสิ่งเหล่านี้

และแล้ว

ก็จะโค่นไซคลอปส์นั่นให้ได้...!

จบตอนที่ 20