ตอน 22: Chapter 22

หือ? จะลากไปแล้วนะเว้ย

สติอยู่เถอะน่า ไอ้แก่นี่!

หือ? จะฆ่าแกแล้วนะ

อะไรวะเนี่ย

อ๊ะ...

โอ้โห...

อะไรกันเนี่ย... อะไรกันวะเนี่ย...!

แย่แล้วสิ

แย่แล้วล่ะ ถ้าเป็นแบบนั้น...!

ป้ายของฉัน... มัน...!

มันกำลังจางลงนะเนี่ย!!

อย่าทำแบบขอไปทีสิ!

ใส่ใจกับพู่กันหน่อยสิ!

โอ้ววว

ฮาจินุ

ฟุ

ใคร ๆ ก็เวลาเห็นป้ายนี้ มักจะ

นึกถึงว่า "ถ้าพูดถึงการฆ่า ก็ต้องหน้าแบบนี้แหละ" ไงล่ะ!

บางคนก็สั่นเทา...

บางคนก็ตื่นเต้นจนหน้าอกเต้นตึกตักว่าจะส่งไอ้สารเลวที่มาจ้างงานนี่ลงนรก...!

ใครก็ตามที่รู้จักฉัน ก็จะ!

ต้องนึกถึงฉันได้อยู่ดีไม่ช้า!

ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ห้ามลืมฉันเด็ดขาด

นั่นแหละคือเครื่องยืนยันของจักรพรรดิแห่งความมืดที่อาศัยอยู่ในโลกแห่งความมืดไงล่ะ!

โอ๊ะโอ๊ะโอ๊ะ มิราเบล มิราเบล~!

นี่มันอะไรกันเนี่ย คุณอลิสา ช่างน่าสมเพชอะไรอย่างนี้!

กะทาตากะทา! บูรุบุรุ!!

ใบหน้าของพวกที่โดนฆ่ามันผุดขึ้นมาเลยโว้ยยยยย~!

แกฮ่าๆๆๆ! ทำให้เราหัวเราะจนท้องแข็งเลย...

รับไปเลยครับ/ค่ะ...!!

นี่นาย/เธอพลาดอีกแล้วเหรอเนี่ย!

อย่าลองอะไรอีกเด็ดขาดเลยนะค้าาา~い!

มิราเบล นี่มีดเป็นของขวัญจากพวกเรานะ

พวกเราทุกคนเป็นพวกเดียวกับมิราเบลนี่นา!

เวลาที่รู้สึกแย่ๆ ก็มาดูนี่ แล้วก็นึกถึงพวกเราแล้วมีกำลังใจขึ้นมานะ

หือ!?

อะไรวะเนี่ย! เฮ้ย! ไอ้เด็กนั่น!!

นี่เธอว่าความคิดของฉันที่ว่ามิราเบลจะล้มเหลวมันผิดเหรอ!?

โนชิ

หือ!? เป็นไงล่ะ บอกมาให้ชัดๆ สิ!?

●●●●

●●●

......

ทุกคน...

ฉัน... ในการต่อสู้กับไอ้ไซคลอปส์นั่น

คงจะไม่มีประโยชน์เลย...

อีกแล้ว

ขอโทษนะ...

ฟู่ว

เพราะว่าฉันคิดว่ามันจะล้มเหลว...

ทุกคน

ไอ้ไซคลอปส์นั่น...

มันดูมีใจจะทำอะไรแล้วนะ...!!

พวกแก!!

ทีละคน...!!

ฆ่ามนุษย์ซะเว้ยยยยยยย!!

!?

หัวของพวกมนุษย์ที่ฆ่ามา ต้องเอามาให้ฉันนะเว้ย!

ต้องเอามาให้ฉันนะ!!

ไม่เอามา ก็เท่ากับว่าไม่ได้ฆ่า! ฉันตัดสินแบบนั้น น่ะสิ!

เข้าใจความหมายแล้วสินะ!?

สไลม์ที่ไม่ฆ่ามนุษย์มา...

ไอ้ฉันคนนี้แหละที่จะฆ่ามันล่ะโว้ยยยย~!

ไอ้หมอนั่น...

ให้สไลม์เพื่อนร่วมทีม...

คำสั่ง...!?

แย่แล้วครับ/ค่ะ...

การรับรู้ว่าสไลม์มันอ่อนแอเนี่ย

มันเป็นแค่ความคิดของพวกนักผจญภัยเท่านั้นแหละ

สำหรับคนทั่วไปแล้ว มันก็เป็นสิ่งที่เหนือกว่างูพิษหรือหมูป่าด้วยซ้ำ

ถ้าเจอเข้าก็ปกติจะรักษาระยะห่างโดยไม่ไปยั่วยุ...

แล้วถึงแม้จะเสริมพลังให้ชุดแล้วถูกจับเป็นเป้าหมายไปแล้ว

การฆ่าก็มีตั้งเยอะแยะ ทั้งการบีบคอ การขาดอากาศหายใจ หรือการวางยาพิษ... อันตรายมีนับไม่ถ้วน

เฮ้...

แย่แล้วสิ...!

สไลม์มันจะบุกโจมตีเหรอ!?

ไม่จริงน่า...!?

ไม่เป็นไรเหรอครับ...?

คุณมัลติน่าจ๋า...

สไลม์น่ะ แม้แต่ฉันก็จัดการได้อยู่หรอกค่ะ

ถ้าต้องปกป้องชาวบ้านในหมู่บ้านขนาดนี้ด้วยการอพยพเนี่ย...!!

พวกเราสมาคมนักล่าก็จะช่วยดูแลด้วยนะ... ถ้าเป็นสไลม์ปืนล่าสัตว์ก็น่าจะใช้ได้ใช่ไหมครับ...?

แต่ว่าก็ขอให้ระมัดระวังตัวด้วยนะครับ

เอ่อ... ค่ะ...

มันเป็นเหมือนหมีตัวใหญ่เลยล่ะค่ะ... สไลม์น่ะ

อย่าฆ่าสิييยยย~!

นะ...

อะไรน่ะ... เรน

พับกระดาษให้เป็นโทรโข่งแล้วก็เสริมพลังให้มัน

การเสริมพลังมันไม่ได้เหรอเนี่ย มันแตกเป็นเสี่ยงๆ หมดแล้วไม่ใช่เหรอ!?

แต่ว่า...

พอแล้วน่า ทำต่อไปเถอะ!

อาาา...!

ถ้ามีไมโครโฟนแล้วพูดปกติ เสียงมันก็จะดังขึ้นใช่ไหมล่ะ!?

เอ๊ะ...? เอ๋~...

เข้มงวดจัง...

ถ้าฆ่ามนุษย์ได้แม้แต่คนเดียว...

พวกเรานักผจญภัยนี่...

ก็จะกำจัดสไลม์ให้สิ้นซาก...!

อะไรนะ...

โอ้...!

คุณเรน...!

แก...!

ถึงจะประกาศแบบนี้ ก็มีสไลม์ที่ขยับได้ออกมา...

แต่ว่ามัลทิน่าที่อยู่กับชาวบ้านที่กำลังหลบภัยนี่มันน่ากังวลนะ...

...ฉันจะไปทางนั้นเอง

ตรงนี้ฝากไว้กับพวกเธอเลยนะ!

งั้นการต่อสู้ตรงนี้พวกเราจะเป็นคนจัดการ

ครับ/ค่ะ! ถ้าคนไม่พอจะส่งสัญญาณไปนะ ใครก็ได้มาช่วยหน่อย!

ชาวบ้านแถวนี้อพยพออกมาได้แล้วสินะ...

อ๊าาาาาาา!

ไซคลอปส์... เสียงมันดังเกินไปแล้วนะ...

เจ้าหมอนี่... เก่งนี่นา...! ไอ้ผมสีดำสองหางนี่!

●●●

คุณลิลลี่!

การป้องกันของคุณมัลติน่าเป็นยังไงบ้าง!?

ล้อมรอบชาวบ้านด้วยพวกสมาคมนักล่า แล้วก็ออกไปนอกหมู่บ้าน

ฮ่าๆๆๆฮ่า~!

เสียงดังจังเลยนะ!

ไม่เซแล้วเหรอ นักผจญภัย!

เอ๊ะ...!?

เซ...!? คุณนักผจญภัยเซเหรอครับ!?

ฉันชนะแล้วล่ะ!

ไม่เป็นไรเหรอครับ...?

ไม่นะ...

แย่แล้วสิ!?

มาร์กาเร็ต...!?

เฮระ...

แคร่ก!

คุณมาร์กาเร็ต!

ตั้งสติหน่อยสิ!

ใช้พลังเวทจนหมดเกลี้ยงแล้วค่ะ...

ไม่จริงน่า...!

ฮ่าๆๆ ผมสีดำสองหางนั่น

ดูเหมือนจะไม่มีใจจะสู้แล้วสินะ ฮ่าๆๆๆๆ~!!

ค... อ่า... ไอ้หมอนั่น...!

ตะโกนออกมาดังๆ...

แบบรัวๆ...!!

ตัวฉันเองก็อ่อนแรงจะตายอยู่แล้ว...

ทั้งที่นอนแผ่อยู่แบบนี้แท้ๆ...!

ฮ่าาา

มนุษย์ทุกท่านนนนน~

ฉันนี่แหละค่ะ!

แปด

นักผจญภัยได้พ่นลมหายใจสีฟ้าออกมาแล้ว! ดูเหมือนจะยอมแพ้การต่อสู้ไปแล้วแฮะ~

เราได้รับชัยชนะแล้วค่ะ!

คึ... สุนทรพจน์ที่ดูถูกนี่!

มนุษย์น่ะอ่อนแอ! อ่อนแอเหลือเกินค่ะ!

ฮ่าา

นั่นมันอะไรน่ะ~!

เรน...! รีบโต้แย้งหน่อยสิ...!

มาร์กาเร็ตต์

แต่ว่า...

จะเสริมพลังให้ดาบของผมไปเลยดีกว่า

ให้ผมโจมตีไปเลยดีกว่าไหมครับ...?

การโจมตีของคุณเรนเนี่ย แม้แต่ไซคลอปส์ตัวนี้ก็หลบได้สบายๆ เลยล่ะครับ!

การโจมตีมันก็ต้องใช้ฝีมือด้วยนะครับ!

การใช้ดาบจักรพรรดิแสงเรืองรองน่ะ มันเป็นเรื่องที่เทียบไม่ได้เลยนะครับ

เพราะมันมีแต่ข้อเสียเต็มไปหมดเลยนี่ครับ!

ก็เพราะว่าโทรโข่งมันถึงมีความหมายมากกว่านี่นา

ชะ...ใช่เลย!

ถ้าไม่แจ้งให้คนรอบข้างรู้ถึงการมีอยู่ของเราล่ะก็...!

ตอนนี้โทรโข่ง...!

ครุ

อุนิ...

สึนิ...

ทำไมถึงต้องทำใหม่ตั้งแต่ต้นอีกแล้วล่ะคะ...!?

คิดว่ามันไม่จำเป็นแล้วนี่นา

พู่วน...

มันใช้เวลานานเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ!?

ถึงกับยกเลิกการเสริมพลังด้วยเหรอคะ...!?

มันต้องใช้เวลาและต้องทำอย่างประณีตสิ!

「คริสตัลสีน้ำเงิน」 นักผจญภัยเรนเองครับ!

อา 000

เจ้าหมอนี่มันนักโกหกชัดๆ!!

เรน...!

โล่งอกไปที...!

โอ้! นักผจญภัยนี่นา!

อะไรกัน สดใสจังเลยนี่!

ทุกคนดูเหมือนจะปลอดภัยแล้วนะ!

ฮ่า!? ไม่จริงน่า!? อย่าพูดมั่วสิ!

เพิ่งจะใส่เฝือกอยู่เมื่อวันก่อนเองนะ...!

นายต่างหากที่พลังในการสู้มันหมดแล้วไม่ใช่เหรอ! นอนแผ่อยู่แบบนั้นไง!

เหมือนไอดอลถ่ายแบบบนหาดทรายเลยนี่!!

เอ๊ะ...?

กำลังนอน...เหรอ?

พูดอะไรน่ะ...?

หาดทราย...?

มันหมายความว่ายังไงกัน...!?

หาดทราย...

♡ ""

ไอดอลถ่ายแบบ...?

รู้แล้วเหรอ!!

ทุกคนครับ ตอนสู้กันมีใครเคยนอนแผ่อยู่บ้างไหมครับ

ไม่มีเลยใช่ไหมครับ~!?

คนนี้มันโกหกชัดๆ เลยนะ~!!

พยายามจะปิดบังความเสียเปรียบด้วยการโกหกสินะ~!!

เอ๊ะ...

ห๊ะ...

อึ... โกหกเหรอ...!?

จริงดิ

ไม่เป็นไรเหรอครับ...!?

นายต่างหากที่โกหก! กำลังนอนจริงๆ เลยนี่!

อ๊ะ! โกหกอีกแล้ว! หยุดเถอะครับ

หุบปากไปเลย! แกมันเจ้าเล่ห์จริงๆ

เจ้าเล่ห์เหรอครับ? เจ้าเล่ห์คืออะไรเหรอครับ?

ไม่น่าอายเลยเหรอแก!

อะไร...

ทำอะไรอยู่เนี่ย!!

!?

โมะ...

ไม่ให้อภัยแน่...

ไอ้เรนคนนี้...

จะโจมตีให้ดูเลย...!

!? เรนเหรอ!?

การที่มือของเรนจะสร้างความเสียหายใหญ่ได้เนี่ย มันเป็นไปไม่ได้เลย...!

นี่กำลังจะทำอะไรกัน...!?

รับไปเลย!

ปิดฉากแล้วนะ!!

เอ๊ะ!?

ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ!?

อ๊ะ...เอ่อ...ไม่ได้ทำอะไร...

อย่างน้อยก็พยายามจะข่มขู่สไลม์ตัวอื่นด้วยเสียงอย่างน้อยก็...

ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ!?

ทุกคคคคคนนนนนนน! คุณเรนคนนี้มันนักโกหกชัดๆ เลยนะ~!!

ชิ... ทำอยู่ไม่ใช่เหรอ! เจ้า...

ตอนนี้เจ้าหมอนี่มันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ~!!

นักโกหก!

นายต่างหากล่ะ!!

โดยรวมแล้วมันไม่แปลกเหรอครับทุกคคคคคนนนนนนน!?

ถ้าคุณเรนคนนี้กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย ผม/ฉันจะพูดได้ตามปกติได้ยังไงกันล่ะครับ!?

ทะ...

จริงด้วย...!

อึก...

น่ารำคาญจริงๆ เลย!

เสียงดังน่า...!

เอ๊ะ... นะ... อะไร...!?

เอ๊ะ...

เสียงนี้...

ใครกัน!?

ทุกค-คน! ได้ยินเสียงเมื่อกี้ไหมครับ

นั่นเสียงสุดท้ายของเรนคุงเลยครับ! ตายแล้วนะ เรนคุง~!!

●●●

แบบนั้น...เป็นไปไม่ได้นะว่านักผจญภัยคนนั้น

ปฏิกิริยาจากเรน...ไม่มีเลยเหรอ!?

โดนเล่นงานเข้าแล้วเหรอ!?

จริงดิ...!?

อาาา!

เพราะว่าผมทุบพื้นด้วยโทรโข่งกระดาษที่เสริมพลังจนเกิดเป็นรูบนพื้น แล้วตัวโทรโข่งเองก็พังไปด้วยเลยครับ!

อธิบายปรากฏการณ์เสร็จแล้ว งั้นก็รีบทำโทรโข่งอันต่อไปให้หน่อยสิครับ!

อ่า!

กระดาษนั่นมันออกมาจากตรงไหนมาตั้งแต่เมื่อกี้ล่ะครับ...?

ครึ...

เร็วเข้า เร็วเข้าสิ

อาาา! กระดาษมันตรงเลย!

โอยยย~ ทำอะไรกันอยู่เนี่ย!!

อุ๊วะ!

ใหญ่! ออกมาแล้ว~...

ถอยไปเลย!

อ๊ะ... คุณ... ช่วยไว้ได้แล้ว...

ฉันคือลิลลี่ ฟรามเบิล ค่ะ

ชุดมีเสริมพลังไว้แล้ว... ไม่ต้องกังวลค่ะ

ถึงอย่างนั้น ถ้ามีใครแอบเข้ามาใกล้ก็ต้องระวังตัวต่อไปนะคะ

สไลม์ที่เริ่มเคลื่อนไหวปรากฏตัวขึ้นแล้ว...

โอ้วว...

พอตัวมันโผล่ออกมา

ก็มีตามมาเรื่อยๆ เลย

นี่ๆ ยังไม่มีใครเอาหัวมาให้เลยนะ~!?

พวกแกอยากให้ฉันฆ่าเหรอ~!?

เปลี่ยนเป้าหมาย! 30 นาที!

ตั้งแต่ตอนนี้ไป ให้เอาหัวมาให้ได้ภายใน 30 นาทีนะ!

!!

ฮ่า!

ฮ่าาา!

ฮ่า!

ฮ่าาา!

เห็!

เห็......! เห็......!

โดนไซคลอปส์ข่มขู่จนเสียสติแล้วพุ่งเข้าใส่...!?

ฮ่า... ฮ่า...! ทำให้ตกใจ ทำให้หวาดกลัว แล้วก็เล่นงาน

ให้มันพูดว่า 'รีบฆ่าฉันซะเถอะ' ล่ะกัน... ฮ่าッ... ฮ่าッ

เหอะ... เหอะ... จะลากพวกแกลงไปในบึงโคลนไร้ก้นบึ้ง

ซึมๆ จะจมให้ตายเลยล่ะ... เหอะ... เฮ้อッ...

ฮิฮิッ... ฮิฮิッ...ッ

จะล้อมพวกแกไว้ด้วยทะเลเพลิง ชิงทางหนีและอากาศไปให้หมด แล้วเผาให้ตายเลยล่ะ... ฮิฮี๊!

หะ...!?

อะไร...

สไลม์แบบนี้...

พวกนี่...

ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย... ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย...!

เจ้า...

เยอะเกินไป...!!

แล้วจำนวนพวกนี้ด้วย

บัดซบ! อาาาาาาาาา!

ควันสีแดง...

!!

ลิลลี่...!

ผมจะฆ่าเองครับ

กลืน

อึน! ดีเลยนี่นา!

คุณแม่ก็พอใจกับผลงานมากเลยล่ะค่ะ!

คะ?

งั้นก็ในสไตล์นี้

จะไปดูป้ายอื่น ๆ อีกหน่อยไหมคะ?

เอ๊ะ...

ทะ...ตอนนี้...เลยเหรอคะ...?

นี่แก... มีอะไรจะบ่นเหรอ?

แม่! ไอ้หมอนี่มันชอบพูดถึงแม่ในแง่ลบอยู่เรื่อยเลยค่ะ

อ๊ะ อ๊ะ แกนี่หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ! หยุดเลยนะ!

แม่คะ หนูไม่ได้พูดเลยนะ

ฝ่ายต่อต้านมีแค่ไอ้หมอนี่คนเดียวเท่านั้นแหละค่ะแม่!!

ผมก็ไม่ได้พูดเหมือนกันครับแม่

พวกแกนี่...

กำลังอวดดีอยู่เหรอ?

ฉันน่ะนะ! เหมือนป้ายนี้เลยตลอดเวลา!

ฉันกำลังมองพวกแกอยู่นะ! อย่ามาทำเป็นลืมมันนะ!!

มาร์กาเร็ต...

จุดอ่อนของไซคลอปส์นั่น... บอกมาสิ...

ฮ่า!? ฟังแล้วจะทำยังไงกันล่ะ!

ทั้งที่ไม่ทำอะไรได้เลย แต่กลับมาทำตัวเป็นคนขี้ขลาดเชียว!!

สไลม์นี่มันสมองเลยนะ

ถึงไซคลอปส์นั่นจะเปลี่ยนรูปไป แต่ส่วนหัวก็ยังคงรูปร่างเดิมไว้นะครับ

ดังนั้น สมองมันก็อยู่ตรงนั้นน่ะครับ

สุดท้ายแล้วก็จะบดมันให้แหลกอยู่ดี

โจมตีตรงนั้นทีเดียวก็จบเลยนะ

เจ้าตัวมันก็รู้เรื่องนั้นดี เลยพยายามปกป้องมันอย่างหนักเลยล่ะครับ

เพราะใช้พลังงานไปค่อนข้างเยอะแล้ว น่าจะทำให้มันถูกเล็งได้ง่ายขึ้นนะ...

มาร์กาเร็ต...

อ... เฮ้ยๆ!?

เฮ้ยๆๆ... โอยโอยโอย~!?

ตรงนี้ให้ฉันจัดการเอง

โชะ

ไปหาลิลลี่สิ!

โยชินะ เป็นไปไม่ได้ๆ!!

จะโดนหลอนอีกแล้วเหรอ~!?

อาการหลอนกลับมาแล้วสั่นไปหมดเลย!

นี่แหละคือปัญหาตัวจริงสินะ!?

!

บัดซบ... กัด! อะไรวะเนี่ย!

มาถึงที่ที่คนกำลังพักผ่อนกันพอดีเลยนะ!

ทั่... ขอร้องล่ะ

1

หยุดเถอะน่าาา~!

อ๊ะ! ดูสิ! น่ากลัวจัง น่ากลัวจัง!

ดูสิคะ! มันเป็นอาการบาดเจ็บทางใจค่ะ!

เอ๊ะ!? อะไรน่ะ!?

เอ๊ะ...

ส คณะ

เอ๊ะ!?

เอ๊ะเอเอเอ~!?

ตอนที่ 22 จบ