ตอน 24.1: Chapter 24.1

หมายความว่ายังไงเนี่ย!?

จะหลุดจากผลึกสีฟ้าได้งั้นเหรอ...

หลังจากที่เลิกจากที่นี่แล้ว...

จะไปที่ไหนเหรอคะ...?

ใช่แล้ว

ตั้งแต่มาที่ 'ผลึกสีฟ้า' ก็อยู่แต่ในกิลด์นี่นา

โดนขับไล่ออก

เดี๋ยวก่อนสิ! มิราเบล!

อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!

ก็เพราะอย่างนั้นนี่นา นีน่า

มิราเบลไม่ได้อยู่ใน 'ผลึกสีฟ้า' แล้วนะ

เอ่อ... เรนถูกต่อยที่สองตาเหรอคะ...?

เป็นความผิดของฉัน...

เพราะการเสริมพลังของฉันมันดีขึ้นแล้ว... ต้องเป็นเพราะอย่างนั้นแน่ๆ...

อืม ถูกต่อยจริงๆ ด้วย... ปัง! ตู้ม! ที่สองตาเลย...

ไม่ได้ถูกต่อยสักหน่อย

เรน

ยกเลิกการเสริมพลังให้มิเบรลเถอะ

เอ๊ะ...

ยัยนั่นไม่ใช่สหายแล้วนี่นา

ไม่นะ...!

มิเบรลคือสหาย

ผมก็ยังคิดแบบนั้นอยู่เลย...!

ฉันนี่แหละ

ศัตรูของเรน...

หือ?

กิร็อก

ครึ่งนึง

ไอ้เด็กนี่เนี่ย

มันเสียงดังจังเลยที่บอกให้แบ่งเป็นครึ่งนึง

!

อะไรกันเนี่ย โคเนเรียส

รู้จักคนนั้นเหรอ?

เอ๊ะ...

อ่า...

อา! ...คนนั้นคือ 'ผลึกสีฟ้า' น่ะ!

เป็นสหายของเรนนะ!!

หือ?

ก็เพราะเรนโดนเล็งถึงได้มาที่นี่นี่แหละ

พวกแกนี่แหละที่เปิดฉากโจมตีก่อนเลย!

มีดสั้นของครอบครัวที่ฉันหวงแหนนี่ถูกทำพังด้วยการเสริมพลังที่ห่วยแตกของเรน...

ฉันเลยเกลียดเรน

ก็เพราะอย่างนั้นไงล่ะ

เฮ้!

ฮ่าๆๆ

โคเนเรียส แกนั่นแหละ

เจ้าหมอนี่นี่มันเพื่อนของเรนจริงๆ เลยนี่นา~?

อ่า! ใช่แล้ว!

ฉันเห็นเอง! ถึงจะได้รับผลประโยชน์จากการเสริมพลังก็ไม่แปลกเลย

เตรียมจอมเวทย์เสริมพลังมาให้ฉัน

ถ้าประเมินได้ ใครก็ได้...

ครับ!

เดี๋ยวนี้เลย

นี่มันใครกันเนี่ย

ทำไมถึงโดนต่อยล่ะ

อะ...คุณนี่นะ!

ช่วยทำให้พวกเขาเลิกต่อยคนได้แล้วสิคะ!

ก็เพราะว่าแกไม่ยอมเป็นเด็กดีนี่แหละ

อืม

ไม่ใช่ซะหน่อย! ถึงจะอย่างนั้นก็ต้องมาต่อยคนแบบโครมๆ โครมๆ โครมๆ

โอย!

พอได้แล้วน่า

อย่าทำรุนแรงกับลูกค้าสิ!

!?

ต้องให้พูดกี่ครั้งเนี่ย!?

ขอโทษครับ!!

ขอ...ขอโทษครับ...!

นี่มันสุดยอดไปเลยนี่... เป็นแต้มเสริมพลังในปริมาณที่ค่อนข้างเยอะเลยนะ...!

อะไรกันเนี่ย!?

เอ๊ะ... แต่ว่างานมันหยาบ... ไม่ประณีตเลยนี่...!

มันแตกเป็นรอยร้าวจากการเสริมพลัง... แล้วหลังจากนั้นก็แตกออกไปเหรอ...?

แล้วก็... ?

จอมเวทย์เสริมพลังที่ทำงานชิ้นนั้นคือ

เก่งล่ะ? หรือว่าไร้ความสามารถล่ะ?

ไร้ความสามารถเลยนี่นา... แบบนี้เนี่ย...

มันทำพังไปแล้วนี่คะ...

ฮึ่ก

เฮ้! แกบอกว่าเรนเก่งไม่ใช่เหรอโว้ยยย!!

เหรอออ เป็นเรื่องจริงด้วยสิ!!

เฮ้ คุกกี้!

แคนท์!

กัดคอไอ้หมอนี่ให้ขาดเลย!!

คยาน!

หยุดนะ หยุดเถอะ คุกกี้!

คุกกี้มันไม่พูดภาษาคนโว้ย ไอ้บ้าเอ๊ย!!

เดี๋ยวก่อน ครึ่งนึง

ฉัน...ฉันยังรู้...

อ๊า~~~!?

เรนยังมีอีกนะ!

ไอ้หมอนั่น...มันมี...มันมีสิ่งนั้นอยู่!

เอ๊ะ... เอ่อ... เอ๊ะ เอ๊ะ... นั่นไง!

ถ้าขายได้นี่มันต้อง... มีราคาแน่ๆ เลย... ระดับเทพนิยายเลยนะ...

นั่นไง นั่นไง แล้วก็ไม่รู้ด้วย ไอ้บ้าเอ๊ย!!

!! !! !!

โคเนเรียส

สิ่งที่เห็นตรงนี้ ห้ามพูดให้ใครรู้เด็ดขาด

หือ?

ให้ใครก็ได้

ดาบจักรพรรดิมังกรเรืองแสงก็... มังกรเรืองแสงก็

ทั้งหมดเลย

ถ้าแกพูดออกไป

ฉันจะไม่ให้อภัยแก

ถ้าแกพูดออกไป

ฉันจะไม่ให้อภัยแก

!!

เจ้า...เจ้าหมอนี่...

อะไรกันเนี่ยที่ว่าเกลียดเรน!?

ไม่ได้หักหลังเรนแม้แต่น้อยเลยนะ...!!

ตรงกันข้ามนะ แกนี่แหละที่แทรกซึมเข้าไปในพวกอันธพาลเพื่อเรนเลยนี่!

อย่ามองไปทางอื่นสิ!

เดี๋ยวก่อน

มะ...

บรรลุเป้าหมายแล้ว

อย่างน้อยก็ในช่วงนี้

เรนก็จะหลุดพ้นจากการเป็นอันตรายครึ่งๆ กลางๆ

ในระหว่างนั้น "ผลึกสีฟ้า" กับเรย์ชิก็จะ

เตรียมพร้อมสำหรับการแพร่สะพัดข่าวลือเรื่องความสามารถในการเสริมพลัง

หลังจากนั้นก็พาโคเนเรียสหนีจากที่นี่ไปได้

ก็สามารถผนึกความเสี่ยงที่เขาจะมาพูดอะไรต่างๆ ได้ด้วย

เป็นมิแบรลนี่นา?

เหงาจัง

!

แก... แก

●●●

...?

ก็ไม่มีเพื่อนที่จะมาช่วยล้างแค้นให้แกด้วยใช่ไหมล่ะ?

เกลล

...แล้วพวกเราก็เลยมาถึงที่นี่โดยอาศัยแกใช่ไหมล่ะ?

มาเป็นเพื่อนกันเถอะ

ก็ได้

เพื่อน...เหรอ

ฉันแค่...

อยากจะแก้แค้นให้เรน...

เพื่อนก็...

ไม่...จำเป็น...

ฉันเองก็สมัยก่อน

ตอนนั้นน่ะ

แบบว่า...แบบว่า

มีคนยื่นมือมาช่วย

ทีละคนเลยล่ะ

พวกที่ชินกับความสัมพันธ์แย่ๆ หรือความโดดเดี่ยวมากเกินไปน่ะ

จะตอบรับความช่วยเหลือไม่ได้นะ

แต่คนคนนั้นน่ะ

รู้สึกเป็นหนี้บุญคุณอยู่

ที่คว้ามือฉันแล้วดึงฉันออกจากความโดดเดี่ยว

ก็เลยฉันก็ทำแบบเดียวกัน

ตอนนี้ก็ยังอยู่

มือของคนที่โดดเดี่ยว ฉันนี่แหละที่จะคว้าไว้