เลคซี ล่าสุด 10 เล่ม กำลังวางแผงได้รับความนิยมอย่างสูง!!
ไดวะตอนที่ 40
เฮ้!
เดินแถวนี้มันไม่เป็นไรหรอก แต่มันมีกับดักล่าสัตว์อยู่นะ! ระวังตัวไว้ล่ะ!
ไปกันเถอะ
กับดักรัดเหรอเนี่ย
แค่แค่นี้เองนะ ที่นักผจญภัยจะบาดเจ็บได้เนี่ย
เตรียมม้าไว้ให้แล้วนะ
เรน
อย่าคิดจะหนีอีกเด็ดขาดเลยนะ
พยายามหนีไป 2 ครั้ง
โดนสะกดจิตเข้าไป
พอรู้ตัวอีกที ก็หลุดออกมาจากฐานทัพไกลขนาดนี้แล้ว
แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ถูกสะกดจิต
โคจิอาจจะใช้พลังการสะกดจิตหมดแล้วก็ได้
เพราะว่าเขาใช้การสะกดจิตกับคนอื่นนอกจากฉันด้วย
แค่หมายความว่าไม่จำเป็นต้องทำกับนายซ้ำๆ เท่านั้นเอง
ขึ้นมาสิ
ม้าก็ขึ้นได้ไม่ใช่เหรอ?
แม้ว่าการนั่งจะไม่สบาย แต่ก็ดีกว่าถูกผู้หญิงบังคับเยอะเลยนะ
อือ...
เป็นอะไรไป? เร็วเข้า ขึ้นมาสิ
แบบนี้ถูกมัดแล้วให้แบกไปจะดีกว่าเหรอ?
เฮ้ๆ
ฮ่า...
ไม่ได้ให้ถือดาบไว้เพื่อเรื่องแบบนั้นสักหน่อยนะ
หญิงสาวผ้าปิดตา
กินไปแล้วนี่นา
ฉันไม่รู้หรอกว่าเจ้าคนนั้นจะใช้เวทมนตร์แบบไหน
ตอนที่เผชิญหน้ากัน เขาก็ถือไม้เท้าไว้
คงจะเป็นการกระทำบางอย่างที่ทำร่วมกับไม้เท้าแหละ ที่เป็นขั้นตอนหรือเงื่อนไขในการร่ายเวทมนตร์สินะ
เธอพยายามจะซ่อนไว้ แต่มันก็ซ่อนไว้ไม่มิดเลย...
เอาน่า นั่นตอนนี้ก็ไม่สำคัญแล้วมั้ง
เรน...สำหรับคุณแล้ว ดาบเล่มนั้นก็คือไม้เท้า
มันเป็นเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการเสริมพลังใช่ไหม?
●
เอ๊ะ?
ไม่ใช่เหรอ?
ทุกคนกำลังมองหา...
ตัวฉันที่หายไป
ก็ต้องกลับไป...
เฮ้!
เรน ฉันก็ไม่อยากทำอะไรหยาบคายเหมือนกันนะ
อันตรายนะ
นายเองก็ไม่อยากถูกทุบตีไปพร้อมๆ กันใช่ไหม? ขึ้นมานิ่งๆ หน่อยสิ!
ไม่อยากเดินใช่ไหม? เข้าใจเลย! แต่ดูสิ ม้าไง! ขึ้นได้เลยนะ! ว่าไง!?
อยากกลับบ้าน!!!
เรื่องการถ่ายโอนอะไรพวกสะกดจิตเนี่ยนะ
ก็ประมาณว่าถ้าพักสักสองสามวันมันก็จะชาร์จเต็มเองมั้ง...
มันต้องใช้สมาธิกับพละกำลังด้วยนะ แล้วก็บางทีก็มีเงื่อนไขหรือข้อจำกัดอยู่
ถึงแม้ว่ามานาจะเหลือเยอะก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำได้เสมอไปหรอกนะ
ฉะนั้นเวลาจะใช้กับใครก็ต้องประเมินดูตรงนั้นก่อน ว่าจะทำได้อีกกี่ครั้งกันนะ
โคจิรู้สึกว่าเขาใช้พลังในการสะกดจิตหมดแล้วล่ะ
นี่นา
แค่สะบัดดาบ
ก็ทำลายพื้นหินหรืออพาร์ตเมนต์พวกนั้นใช่ไหม?
ดาบเล่มนั้นไม่ได้เสริมพลังไว้เหรอ?
อ๊ะ...
ลืมปล่อยแสงเรืองรองไปสินะ...
แต่ถูกดึงระยะห่างออกไปแล้ว
แสงเรืองรองก็ไปไม่ถึง
!
สะกดจิต!?
อึก...
เรน...
นาย...ก่อนหน้านี้
การเสริมพลัง
ทำไม่ได้เหรอ...?
เอ๊ะ
ทำไมล่ะ
ถ้าทำได้ล่ะก็
ก็แค่เสริมพลังใส่หินก้อนนั้นแล้วโยนไปสิ
ล้อเล่นใช่ไหม...เจ้าไอ้...
เจ้าโง่เอ๊ย...!
ใช้ไม่ได้เลยแฮ่ๆๆ เมื่อก่อนน่ะแฮ่ๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!
12111111
ตายซะเถอะ!!
!
เสริมพลังชุดด้วยรึไงเนี่ย!?
=
เจ็บสิขาของฉันแล้วโว้ยยยยยย~~~!!!
ฆ่าซะ!!
นายโยนหินไปใช่ไหม? พวกนักผจญภัยก็มีเวลาโยนหินนะ
แต่มันนะ
แบบนี้
ใส่มันด้วยมานาแล้วโยนสิ!!
เสื้อผ้ามันจะรับไม่ไหวแล้วนี่นา...!!
เรน
แกนี่นาาาาาาาาาาาาาาาาาาา...
เพื่อแกนี่แหละ
มาถึงขนาดนี้แล้วโว้ยยย...
ทั้งหมด
มันไม่สูญเปล่านี่หว่า!!!
!
ถ้าใช้แสงนั้นส่องมันจะอ่อนลงเหรอ?
แล้วมันก็...
แค่ส่องแค่ชั่วครู่ก็ไม่มีความหมายใช่ไหม?
เหมือนตอนอุ่นโมจิในไมโครเวฟนั่นแหละ
1 วิ 2 วิ มันไม่มีความหมายหรอก
ระยะมันสั้นมากเลย
ก่อนที่ไอ้เจ้านั่นมันจะทำให้ฉันนิ่มๆ ไปเสียก่อน
ฉันจะบี้หน้าเจ้าให้เละเป็นโจ๊กเลย
ทำไมล่ะ
ขนาดนั้นเลยเหรอ...
อย่ามาทำเป็นอ่านใจว่าฉันใช้สัญชาตญาณที่ลับคมมาจากการต่อสู้จริงได้
เข้าใจไหม?
ไอ้ของเล่นนั่นจะทำอะไรได้กับนักผจญภัยตัวจริงกันวะ?
จะมอบความเจ็บปวดแบบเดียวกับพวกเรา
ให้ไอ้ร่างอ่อนปวกเปียกนั่นเลย
จะเริ่มจากกระดูกเล็กๆ แล้วหักไปเรื่อยๆ
ไอ้ขยะ! จะทรมานจนไม่รู้จบเลยให้ดู!
ความหวาดกลัวและความรุนแรงทั้งหมดที่มันมีน่ะ—
จะสลักมันลงไปในร่างกายของนายเลยนะ เรน!!!
นี่มัน
ความรู้สึกที่เรนได้เจอเป็นครั้งแรกเลย
ความสยองขวัญ
และก็
!!
ความรุนแรง
กลัวรึไงวะ!? อ่า!?
ลองร้องโวยวายขอชีวิตดูไหมล่ะ!?
นี่!!!
หลบหลังต้นไม้ไปเลยเหรอ!?
แบบนั้นมันไม่มีประโยชน์เป็นโล่เลยสักนิดนะ!!
โอ้
!!?
เพิ่มความแข็งแกร่งเหรอ!?
ไม่น่าจะทำได้ไม่ใช่เหรอ!?
●
การเพิ่มความแข็งแกร่ง...ทำได้เหรอ!?
อุจิโกะ
!!
โบยะ
เพิ่มพลัง
ถึงแม้จะไม่เห็นจำนวน
แต่ก็เห็นว่ามันมีอยู่
ยังไม่สมบูรณ์นะ
อ๊ะ!? ไอ้ที่ทำไม่ได้น่ะ
ฟื้นแล้วเหรอ!? เข้าใจละนะ!?
เฮ้ย!
เรน!!!
แต่ว่า...
ขอโทษนะ! ที่ทำให้ต้องรู้สึกน่ากลัว
จะเลิกความหวาดกลัวและความรุนแรงแล้วนะ!
เอ๊ะ เอ๊ะ...?
ทำให้นายเจ็บแล้วสินะ!
ฉันมันแย่ที่สุดเลยว่ะ
ขอโทษๆ!
จะสำนึกผิด!
งั้นไปที่ที่เพื่อนของฉันอยู่เลยดีไหม!
หา!?
ถ้าเดินตามอย่างว่าง่ายก็ไม่เป็นไรหรอก!
จะไม่มีความสยองขวัญและความรุนแรงให้เลย! สัญญา!
อึก
การเพิ่มความแข็งแกร่งก็ยังไม่ถึงจุดสุดยอดนี่นา?
จะช่วยกายภาพบำบัดให้เอง!
มาพยายามไปด้วยกันเถอะ!
ไม่มีทั้งความสยองขวัญและความรุนแรง! เพราะงั้น
ก็ไม่มีเชือกมาให้เก็บทิ้งไงล่ะ!
ขึ้นม้าที่ชอบเลยสิ! ให้เลือกเองเลยนะ!
อยากได้ม้าสีอะไรล่ะ? สีน้ำตาลไหม?
แบบนี้ก็คืนดีกันได้แล้วนะ!
งั้นไปกันเถอะ!
●
อะไรวะเนี่ย!?
เพราะว่าดูเหมือนจะเชื่อง เลยมาดูถูกฉันกันหมดสินะ
อะไรที่มันไม่พอใจวะ!?
คิดว่าฉันเป็นแค่ไอ้ขยะที่ต่อยแต่ผู้หญิงเหรอ!?
ฟังที่ฉันพูดนะ!
อ๊ะ
อ๊ะ!?
ว่าจะไม่ใช้ความสยองขวัญกับความรุนแรงอีกแล้วเหรอ...
ฉันไปไม่ได้...
ได้ยินแบบนั้นแล้วรู้สึกโล่งเลย
ก็ดีแล้วไง! สบายใจได้เลยน่า!
แต่ว่าทุกคน
ที่ยอมแพ้ต่อความหวาดกลัวหรือความรุนแรงแล้วมาตามนายเนี่ย
งั้นตัวฉันเองก็สู้ด้วยความหวาดกลัวกับความรุนแรง
เพื่อตัวเองเลยนะ
จะทำให้เธอยอมจำนนแล้วพาไปเอง
เรื่องแบบนั้นมันทำไม่ได้น่ะ...
เมื่อกี้ลืมเปิดแสงดาบราชันย์ออร่าเลยแฮะ
แบบนั้นมันไม่ไหวหรอก
จะเสริมมันให้
จำได้ไหมว่าลิลลี่สู้ไปแบบไหน
พ่ายไปสิ
ลิลลี่สู้ไปโดยใช้ความคิดนะ
ไม่จำเป็นต้องไปถึงขนาดนั้นหรอก
ฉันก็คิดเหมือนกันนี่นา
เฮ้ๆๆ ไอ้พวกอ่อนแออย่างนายเนี่ย
ไม่ว่าจะคิดมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี
ฟู่
!
ท้ายที่สุดก็จะหนีสินะ!?
คนที่สร้างความเสียหายให้ขาของฉันขนาดนี้คือ
แค่ต้นไม้ธรรมดาๆ ที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้มันแค่นี้เองเหรอ
นายเป็นจอมเวทย์เพิ่มความแข็งแกร่งที่เก่งจริงๆ เลยนะ
เรน...นายเป็นคนแรกเลยนะ
งั้นก็บดขยี้ขาของนายซะเลย จะได้หนีไปไหนไม่ได้!
เอาล่ะนะ!?
สำหรับนักผจญภัย ขาเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้แน่ๆ
แต่ว่าจอมเวทย์เพิ่มความแข็งแกร่งก็ทำงานในร่มนี่นา... ไม่ต้องใช้ขาใช่ไหม?
อ๊าาา
อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา
!?
สะกดจิตเหรอ!?
ภาพหลอนตามกฎ!!!
ทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ!!
ให้ตายสิ...
โค๊ะ...สมาธิมันหลุด
สะกดจิตยังไม่สำเร็จเหรอ!?
แล้วก็ดูเหมือนว่าจะต่อ
การสะกดจิตต่อไป
ไม่ได้
คงจำเป็นต้องมีอะไรแบบการหยุดหายใจมั้ง
น่าจะดูภาพหลอนเมื่อกี้ต่อไปนะ
เพราะว่าตอนนี้กำลังจะถูกบดขยี้จริงๆ แล้วนี่นาー
ถ้ามีเวลาถึงตอนสะกดจิตครั้งหน้า
ที่เสริมความแข็งแกร่งให้ต้นไม้เมื่อกี้เนี่ย
ก็เป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นเอง
คราวหน้าจะตั้งใจ
ตั้งใจทำการเสริมความแข็งแกร่งให้ได้
ทำแบบนี้อยู่เหรอ!?
ด้วยแบบนี้จะทำเป็นจอมเวทย์เพิ่มความแข็งแกร่งต่อไปได้เหรอ!?
จอมเวทย์ผู้เชี่ยวชาญคนไหนก็มีวันที่อาการไม่ดีได้...
บางทีอาจจะเป็นเดือน...
ครึ่งปีและวันที่แบบนั้นอาจจะดำเนินต่อไป...
แต่ว่าสำหรับคนที่เรียกตัวเองว่าเป็นจอมเวทย์เพิ่มความแข็งแกร่ง
ถึงจะมีวันที่แย่ ก็ยังต้องเสริมความแข็งแกร่งอยู่ดี
ถึงเวลาแบบนั้นแหละ
ที่ควรจะยึดมั่นในพื้นฐานให้ได้น่ะー
หันไปที่เป้าหมายที่เสริมความแข็งแกร่ง
แล้วก็
ตั้งใจส่งความรู้สึกไปให้ เหมือนกำลังอุ่นด้วยอุณหภูมิร่างกายตัวเอง
ตั้งใจส่งความรู้สึกไป
ที่เสริมให้ต้นไม้เมื่อกี้เนี่ย
ก็คือจิตใจ
น่าจะประมาณ 10000 หน่วย 'เสริมความแข็งแกร่ง'...
จะปลดมันออกแล้ว
ไปเสริมให้ดาบราชันย์ออร่า
โคจิ
นายว่าจะเสริมความแข็งแกร่งให้มันมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี
ฉันจะหลบการโจมตีนั้นแล้วจับตัวนายไป
ถ้างั้นฉันก็
แสงและแรงกระแทกที่หลบไม่พ้นน่ะ
พล่ามไปเถอะ
ซึ
แสงถึงขนาดนี้เลยเหรอ!!
พื้นดินก็กลายเป็นโคลนในชั่วพริบตา
กลายเป็นโคลนไปซะได้!!
แต่ก็ป้องกันไว้ด้วยมานา
ตัวฉันเองยังรับแสงได้อีกเยอะ!!
ที่ทำให้เปียกโชกไปด้วยแสงตรงนี้
คลื่นกระแทก!!นะมิ
โอ๊ะ
อ๊าาา...
อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา
อ๊ากกก!
00
บอกแล้วไงว่าไร้ประโยชน์!
ก็เพราะเป็นแบบนั้นนี่แหละ ถึงได้โดนสะกดจิตบ่อยๆ
หือ?
เชือก...เหรอ?
กับดักนี่เองสินะ ซ่อนไว้ในร่มเงา
เก็บเชือกที่โคจิทิ้งไว้
!
ทำตามแบบที่เห็นเมื่อกี้เลย...
เรน...หายไปไหนแล้ว?
พอคลายการสะกดจิตปุ๊บ หนีไปเลยนะ!
แสร้งทำเป็นกำลังติดอยู่กับการเสริมความแข็งแกร่งน่ะ
พอแล้วน่า
ทำของแบบนี้อยู่เหรอเนี่ย
น่าเบื่อชะมัดเลย...
ฉันก็เสริมความแข็งแกร่งให้มันด้วยนะ
อ๊ะ!?
ที่เสริมให้ดาบคือ +5000
ส่วนที่เหลือก็เสริมไปที่นั่น
กับดักนี่
ฉันนี่แหละ
เฮ้!
จะซ่อนอยู่อีกถึงเมื่อไหร่เนี่ย!
นายคิดว่าจะ...แพ้ให้กับอะไรแบบนี้เหรอ?
เรน
อย่าทำตัวน่าสมเพชสิ
ตอนที่ฉันโดนโคจิสะกดจิตเนี่ย เวลา
โคจิเนี่ย
นายจะถูกจ้องมองด้วยตาเลยนะ
น่าจะสะกดจิตได้เฉพาะคนที่มองตรงๆ เท่านั้นสินะ
กับดักนี่ก็ทำลายไม่ได้ด้วย
การสะกดจิตฉันให้คลายเนี่ย เป็นไปไม่ได้เลย
เพราะฉันเสริมความแข็งแกร่งให้ทุกอย่าง ทั้งเชือก ทั้งต้นไม้เลยนี่นา
ที่ว่าต้นไม้ทำลายไม่ได้เนี่ย
เมื่อกี้ก็เพิ่งพิสูจน์เองไม่ใช่รึไง
ขยะ...
บอกแล้วไงว่าอย่ามาดูถูกฉัน เมื่อกี้ก็ยังบอกไม่ใช่เหรอ!?
หมายความว่ากับดักที่อ่อนแอแบบนี้มันไม่ได้ผลกับฉันสินะ
ฉันจะแสดงให้ดูเอง!!
อู้ววว
โอ้โฮโฮ
โอ้โฮโฮโฮโฮ
โอ้โฮโฮโฮโฮโฮ
การจะจับโคจิไว้ตลอดไปอาจจะยากนะ
โอ้โฮ่!
แต่ว่า
จนกว่ากองทัพหลวงหรือนักผจญภัยจะมาถึงที่นี่
ก็สามารถจับเขาไว้ได้
ทำตัวโอหังขึ้นมาเลยนะ...
โคจิ...
ไอ้เด็กเกรียนสุดแสนจะห่วยอย่างแกน่ะ!!
ฉันเนี่ย
ยอมแพ้ไม่ได้หรอกนะ
!!
เจอแล้ว...ตรงนั้นเองเหรอ
เรน
เพื่อการดำเนินงานช่วงวันหยุดยาวทองคำ ข่าวอัปเดตเรื่องโปรโมทเล่มฉบับรวมเล่ม!
บอกแล้วไงว่าอย่ามองฉันเบาๆ นะ
ดำเนินต่อ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/48)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
อยากเล่นโหด ขอโหมดนรก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
